Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Αρχική Άρθρα Κλασική ιατρική Γυναικολογία - Μαιευτική Τραχηλίτιδα: Μύθοι και Πραγματικότητες
Η Μηχανή Αναζήτησης ετοιμάζεται. Παρακαλώ περιμένετε...
Τραχηλίτιδα: Μύθοι και Πραγματικότητες PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 03 Ιούνιος 2010 00:50
Γράφει: Δρ Θάνος Παπαθανασίου MD(London) MRCOG FHEA, Μαιευτήρας Γυναικολόγος

Πολλές γυναίκες στην αναπαραγωγική ηλικία μπορεί, μετά από επίσκεψη στο γυναικολόγο τους, να διαγνωστούν με τραχηλίτιδα. Και ενώ ο όρος «τραχηλίτιδα» ακούγεται δυσμενής και επίφοβος, τις περισσότερες φορές πρόκειται για μια σχετικά αθώα κατάσταση, η οποία είναι εύκολα αντιμετωπίσιμη και δεν εμπνέει ανησυχία για το μέλλον.
Ουσιαστικά, τραχηλίτιδα σημαίνει φλεγμονή του τραχήλου, δηλαδή του λαιμού της μήτρας (από όπου λαμβάνεται κατά ρουτίνα το τεστ Παπανικολάου). Οι γυναίκες που υποφέρουν από τραχηλίτιδα μπορεί να έχουν αυξημένες κολπικές εκκρίσεις (ενίοτε και δύσοσμες), λίγο αίμα (σκούρο ή κόκκινο) ιδιαίτερα μετά από σεξουαλική επαφή και περιστασιακά πόνο χαμηλά στην κοιλιά. Παρόλα αυτά, πολλές γυναίκες δεν έχουν κάποιο ενόχλημα και η τραχηλίτιδα διαγιγνώσκεται από το γυναικολόγο μετά από εξέταση ή τη λήψη του τεστ Παπανικολάου.
Η τραχηλίτιδα μπορεί να προκαλείται από μικρόβιο αλλά μπορεί και να μη σχετίζεται με μικροβιακή μόλυνση. Επειδή η θεραπεία αλλά και οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις διαφέρουν ανάλογα με την παρουσία ή όχι κάποιου μικροβίου, οι περισσότεροι γιατροί θα ζητήσουν ειδικές καλλιέργειες από την περιοχή του τραχήλου, προκειμένου να ξεκαθαρίσουν αν πίσω από την τραχηλίτιδα κρύβεται κάποιο μικρόβιο. Τα μικρόβια που προκαλούν τραχηλίτιδα μπορεί να είναι σεξουαλικά μεταδιδόμενα (χλαμύδια, γονόρροια κ.α.), αν και αυτό δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις. Στην περίπτωση που βρεθεί μικρόβιο, αυτό χρειάζεται άμεση αντιβιοτική θεραπεία η οποία, για τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα μικρόβια, πρέπει να περιλαμβάνει ταυτόχρονη θεραπεία και του συντρόφου. Καθότι τα μικρόβια που εγκαθίστανται στον τράχηλο της μήτρας, μπορεί να προχωρήσουν προς το εσωτερικό της μήτρας και τις σάλπιγγες και δυνητικά να επηρεάσουν τη μελλοντική γονιμότητα, είναι βασικό η θεραπεία να γίνεται χωρίς καθυστέρηση ακόμα και σε αμφίβολες περιπτώσεις (όπου οι καλλιέργειες δίνουν αμφίβολα αποτελέσματα). Μετά τη θεραπεία, τα ενοχλήματα υποχωρούν όπως και η εικόνα φλεγμονής στον τράχηλο.
Η τραχηλίτιδα που δεν οφείλεται σε μικρόβιο είναι συνήθως πιο χρόνια και επίμονη, αλλά χωρίς απώτερες συνέπειες. Η γυναίκα δεν έχει, τις περισσότερες φορές, κανένα τοπικό ενόχλημα, ενώ η τραχηλίτιδα ανευρίσκεται στο τεστ Παπανικολάου το οποίο γίνεται για λόγους ρουτίνας. Ένα τέτοιο εύρημα προκαλεί συχνά ανησυχία στη γυναίκα, κύριως λόγω της επιμονής του ευρήματος σε διαδοχικές εξετάσεις. Παρόλα αυτά, η τραχηλίτιδα αυτού του τύπου δεν σχετίζεται με προβλήματα γονιμότητας ούτε με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κολποσκόπηση – μια ειδική εξέταση με την οποία ο γιατρός βλέπει τον τράχηλο με τη βοήθεια μεγεθυντικών φακών – δεν είναι χρήσιμη στην περίπτωση που το τεστ Παπανικολάου δείχνει μόνο εικόνα τραχηλίτιδας, χωρίς επιπλέον ευρήματα ή αλλοιώσεις. Από τη στιγμή που έχει αποκλειστεί η παρουσία μικροβίων, υπάρχουν 2 επιλογές. Η πρώτη είναι να μη γίνει καμμία θεραπεία, λύση απόλυτα αποδεκτή αν η γυναίκα δεν έχει ενοχλήματα. Η άλλη επιλογή είναι η τοπική θεραπεία του τραχήλου, η οποία έχει νόημα στις γυναίκες με επίμονα ενοχλήματα λόγω της τραχηλίτιδας. Υπάρχουν διάφορες τεχνικές που χρησιμοποιούνται, οι οποίες όλες έχουν τη λογική της καταστροφής των περιοχών του τραχήλου που ευθύνονται για τη φλεγμονή. Η πιο διαδεδομένη τεχνική είναι η κρυοπηξία του τραχήλου, όπου η τραχηλίτιδα θεραπεύεται με «πάγωμα» των ιστών. Εναλλακτικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί τεχνική διαθερμίας, όπου οι ιστοί καταστρέφονται με την εφαρμογή πολύ υψηλής θερμοκρασίας. Πρόσφατα, ιδιαίτερα δημοφιλής είναι η μέθοδος του laser, το οποίο εξατμίζει τους προβληματικούς ιστούς. Γενικά, οι διάφορες τεχνικές δίνουν παρόμοια αποτελέσματα, αν και πολλοί υποστηρίζουν ότι η κρυοπηξία δεν φτάνει στο ίδιο βάθος που φτάνει η διαθερμία και το laser. Από την άλλη μεριά, η κρυοπηξία μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς καθόλου αναισθησία, ενώ για τις άλλες τεχνικές απαιτείται τουλάχιστον τοπική εφαρμογή αναισθητικού στην περιοχή του τραχήλου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ιατρική πρακτική στις μέρες μας απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τη χρήση τεχνικών «καταστροφής» στην περιοχή του τραχήλου. Αυτό ισχύει επειδή τέτοιου τύπου παρεμβάσεις μπορεί να δυσκολέψουν τη μελλοντική ερμηνεία των τεστ Παπανικολάου. Γι αυτό το λόγο, είναι απαραίτητο η γυναίκα να έχει κατά τα άλλα φυσιολογικό τεστ πριν την εφαρμογή κάποιας «καταστρεπτικής» θεραπείας στην περιοχή του τραχήλου.
Συμπερασματικά, η τραχηλίτιδα είναι μια συχνή κατάσταση σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, η οποία δεν εμπνεύει γενικά φόβους για κακοήθεια, αλλά απαιτεί διερεύνηση και ανάλογη θεραπεία.

 
Δρ Θάνος Παπαθανασίου MD(London) MRCOG FHEA
Μαιευτήρας Γυναικολόγος
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Λονδίνου


 
Joomla SEO powered by JoomSEF

Τελευταία Νέα

Newsletter



Eγγραφείτε στο newsletter

Κλήρωση Βιβλίου