Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Αρχική Νέα
Η Μηχανή Αναζήτησης ετοιμάζεται. Παρακαλώ περιμένετε...
Νέα
Συνδυασμός φαρμάκων φρενάρει το γλαύκωμα PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 24 Απρίλιος 2017 12:05

Σημαντικά οφέλη και πλεονεκτήματα  στη  φαρμακευτική θεραπεία του γλαυκώματος, προσφέρει ο σταθερός συνδυασμός φαρμάκων.

Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν διάσημοι οφθαλμίατροι που συμμετείχαν στο 23ο Διεθνές Συνέδριο  Γλαυκώματος, που πραγματοποιήθηκε στην  Αθήνα (6 με 9 Απριλίου) με θέμα «Οι νέες εξελίξεις στη φαρμακευτική θεραπεία του γλαυκώματος».

«Το 50% των ασθενών με γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας χρειάζονται καθημερινά  περισσότερα του ενός κολλυρίου για να φτάσουν στην ενδοφθάλμια πίεση, που δεν είναι βλαπτική για το οπτικό νεύρο τους»  αναφέρει ο διαπρεπής ο χειρουργός οφθαλμίατρος, Καθηγητής Οφθαλμολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου και επιστημονικός υπεύθυνος του Οφθαλμολογικού Κέντρου Γλαυκώματος & Laser Αθηνών κ.  Βασίλειος Κοζομπόλης.

«Σε αυτές τις περιπτώσεις, συνεχίζει ο κ Κοζομπόλης, χρησιμοποιούμε  τον σταθερό συνδυασμό φαρμάκων ώστε να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της θεραπείας χωρίς ο ασθενής να είναι υποχρεωμένος να κάνει χρήση και δεύτερο ή τρίτο φαρμακευτικό σκεύασμα με την μορφή κολλυρίου».

Σύμφωνα με τους οφθαλμίατρους όταν  είναι βέβαιο ότι ένα φάρμακο δεν είναι αρκετό, δεν θα πρέπει να περιμένουμε για πολύ για την μετάβαση σε ένα σταθερό συνδυασμό φαρμάκων.

Ο σταθερός συνδυασμός φαρμάκων παρέχει σημαντικά οφέλη και πλεονεκτήματα στην καθημερινή κλινική πρακτική με ελάττωση της ενδοφθάλμιας πίεσης (ΕΟΠ). Δηλαδή επιτυγχάνει αυτό που οι οφθαλμίατροι αποκαλούν «πίεση στόχο» δηλ την ενδοφθάλμια πίεση εκείνη που δεν είναι βλαπτική για το οπτικό νεύρο του γλαυκωματικού ασθενούς.

«Ο σταθερός συνδυασμός φαρμάκων μειώνει την ενδοφθάλμια πίεση, ταυτόχρονα υποστηρίζει  την ποιότητα της ζωής του ασθενούς, ενώ τον βοηθάει επίσης στην τήρηση της θεραπείας του σε μακροχρόνια βάση» εξηγεί ο κ Κοζομπόλης.

Ο σταθερός συνδυασμός, όπως τονίστηκε στο συνέδριο από διάσημους οφθαλμίατρους, απλοποιεί το θεραπευτικό σχήμα, το οποίο θα βοηθήσει τον ασθενή να πειθαρχήσει στην μακρόχρονη  θεραπεία του. Ένα άλλο πλεονέκτημα του σταθερού συνδυασμού είναι το συγκριτικά μειωμένο κόστος, που με την σειρά του αυξάνει την συμμόρφωση στη θεραπεία του ασθενή και έχει ευεργετικό αντίκτυπο στην οικονομία των εθνικών συστημάτων υγείας.

Η εξατομίκευση της αγωγής, με βάση συγκεκριμένα επιστημονικά κριτήρια, θα οδηγήσει στη χρήση του σταθερού συνδυασμού ή σε άλλες θεραπευτικές επιλογές.

Η ανεκτικότητα στη θεραπεία με τους σταθερούς συνδυασμούς αυξάνεται σημαντικά αφού περιορίζεται η ενόχληση που μπορεί να προκαλέσουν τα συντηρητικά και τα έκδοχα που το κάθε κολλύριο περιέχει.

ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ    ΜΕΛΕΤΗ  ΣΤΑΘΕΡΩΝ  ΣΥΝΔΥΑΣΜΩΝ

Η χορήγηση του σταθερού συνδυασμού φαρμάκων απαιτεί την λήψη  λεπτομερούς γενικού ιατρικού ιστορικού του ασθενούς, για να αποφευχθούν τυχόν παρενέργειες.

Αυτό προκύπτει  από την συγκριτική μελέτη  μεταξύ δύο διαφορετικών συνδυασμών, που παρουσίασε στο συνέδριο  ο κ. Κοζομπόλης  και η οποία πρόσφατα δημοσιεύθηκε σε ευρωπαϊκό επιστημονικό οφθαλμολογικό περιοδικό.

«Επειδή τα κολλύρια, τόνισε στην παρουσίαση ο κ Κοζομπόλης, εμπεριέχουν φαρμακευτικές ουσίες οι οποίες μέσω του οφθαλμικού αλλά κυρίως του ρινικού βλεννογόνου απορροφώνται στην συστηματική κυκλοφορία, είναι αναγκαία η λήψη λεπτομερούς γενικού ιατρικού ιστορικού του ασθενούς, για να αποφευχθούν τυχόν παρενέργειες».

Παρενέργειες, σύμφωνα με τον Καθηγητής Οφθαλμολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου,  μπορεί να επιφέρει η χρήση της τιμολόλης  - η οποία βρίσκεται στους περισσότερους σταθερούς συνδυασμούς -  και συγκεκριμένα σε ειδικές ομάδες ασθενών που πάσχουν από κατάθλιψη, αναπνευστική νόσο ή καρδιαγγειακή νόσο.

Οι οφθαλμίατροι, όπως τόνισε ο κ Κοζομπόλης, θα πρέπει να γνωρίζουν όταν οι παρενέργειες εμφανίζονται, τα ενεργά συστατικά στο σταθερό συνδυασμό, ώστε να μπορούν να προσδιορίσουν το υπεύθυνο μόριο που προκαλεί τις όποιες παρενέργειες στον υπό θεραπεία ασθενή. Επιβάλλεται δηλαδή πέραν της εμπορικής επωνυμίας του σταθερού συνδυασμού να είναι απολύτως γνωστά και τα επί μέρους συστατικά του.

 

Περισσότερες πληροφορίες: http://www.glaucoma-laser-eyecenter.gr,  Τηλ.  213Ο325910 

 
Κληρονομική η παιδική παχυσαρκία PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 29 Μάρτιος 2017 01:59

Η προδιάθεση για την παιδική παχυσαρκία καθορίζεται πριν τη γέννηση του παιδιού,  ενώ περίπου 4 στα  10 Ελληνόπουλα προσχολικής και σχολικής ηλικίας είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα!

Αυτό τόνισε η  παιδίατρος, παιδογαστρεντερολόγος -Ηπατολόγος Αίγλη Ζέλλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Παιδιατρικής  στο  διάσημο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, μιλώντας  σε διάλεξη του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος με θέμα «Η διατροφή στην Βρεφική και Παιδική Ηλικία.  Επιπτώσεις στην Απώτερη Υγεία».

«Οι γονείς μέσω των γονιδίων τους και διάφορων επιγενετικών παραγόντων κληροδοτούν στα παιδιά τους την  παχυσαρκία, η οποία δυστυχώς αποτελεί μάστιγα καθώς το παχύσαρκο παιδί σε μεγάλο ποσοστό  θα είναι και παχύσαρκος ενήλικας» ανέφερε χαρακτηριστικά η κα Ζέλλου.

Σύμφωνα με την Επίκουρη Καθηγήτρια Παιδιατρικής  του Johns Hopkins  University, είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο ότι οι παχύσαρκοι γονείς θα αποκτήσουν παχύσαρκα παιδιά, τα οποία ως ενήλικες στην υπόλοιπη ζωή τους θα αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα υγείας, από τα λεγόμενα νοσήματα φθοράς (διαβήτη, υπέρταση, αγγειακά).

Για το λόγο αυτό η καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας αποτελεί στόχο βελτίωσης της δημόσιας υγείας.

 

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ   ΠΑΙΔΙΚΗΣ   ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Οι παράγοντες που επηρεάζουν και διαμορφώνουν  την   υγεία και το βάρος του παιδιού από την στιγμή της σύλληψης του μέχρι και την  ηλικία των δυο χρόνων είναι:

  • Αρχική υγεία των γονέων
  • Εμβρυική ζωή-γονίδια και επιγενετική
  • Περιγεννητικό περιβάλλον
  • Τρόπος γέννησης (καισαρική τομή ή φυσιολογικός τοκετός)
  • Μικροβίωμα (Εντερική χλωρίδα μητέρας-εμβρύου)
  • Μητρικός θηλασμός
  • Διατροφή τις πρώτες 1000 μέρες ζωής

Η υγεία των γονιών, τόσο της μητέρας (πριν την σύλληψη, κατά την κύηση και την περίοδο του θηλασμού) όσο και του πατέρα, είναι καθοριστική για το αν το παιδί θα είναι παχύσαρκο.

Κι αυτό γιατί η παχυσαρκία της μητέρας διπλασιάζει τον κίνδυνο παχυσαρκίας του παιδιού στα δυο πρώτα χρόνια της ζωής του. Επίσης, η διατροφή του πατέρα (παχυσαρκία, κάπνισμα, αλκοόλ), επηρεάζει το σπέρμα μέσω του οποίου γίνεται η μεταφορά επιγενετικών αλλαγών στο DNA.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η διατροφή αλλά και το βάρος της γυναίκας κατά την περίοδο της κύησης. Σύμφωνα με το   American College of Obstetricians and Gynecologists το ανώτατο βάρος που μπορούν να πάρουν οι γυναίκες κατά την κύηση είναι:

  • Αυτές με φυσιολογικό βάρος (BMI: 18.5–24.5): + 12-16 kg
  • Οι  υπέρβαρες (BMI: 25–29): +7–12 kg
  • Οι παχύσαρκες (BMI> 30): + 5–9 kg

Ακόμη τα παιδιά που γεννιούνται με καισαρική τομή (το 60% των παιδιών στην Ελλάδα) κινδυνεύουν περισσότερο από:

  • Αυτοάνοσα νοσήματα
  • Κοιλιοκάκη
  • Παχυσαρκία

«O μητρικός θηλασμός αποτελεί σημαντική ασπίδα προστασίας για το παιδί από πολλούς παράγοντες  και για αυτό οι μητέρες θα πρέπει οπωσδήποτε να θηλάζουν τους πρώτους έξι μήνες»  επεσήμανε η κα Ζέλλου.

Συγκεκριμένα, ο μητρικός θηλασμός προστατεύει από:

  • Γαστρεντερολογικές λοιμώξεις και
  • Συμβάλλει στην πρόληψη της παχυσαρκίας στην παιδική ηλικία και εφηβεία.

Καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα ζωή του παιδιού παίζει η διατροφή του τις πρώτες 1000 μέρες. Η μεγαλύτερη αύξηση βάρους μετά τη γέννηση συμβαίνει μεταξύ του 4ου και του 6ου μήνα.

Το υψηλό Β.Γ. και ο ρυθμός αύξησης βάρους τα πρώτα χρόνια σχετίζονται με αύξηση κινδύνου παχυσαρκίας. Επίσης η απότομη αύξηση βάρους τα πρώτα χρόνια ζωής σχετίζεται  με προβλήματα στην απώτερη υγεία:

  • Αρτηριακή υπέρταση
  • Εναπόθεση λίπους
  • Αύξηση λιποπρωτεΐνης LDL
  • Σαχκαρώδης διαβήτης

 

ΠΡΟΛΗΨΗ-ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ  ΠΑΙΔΙΚΗΣ  ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Για την πρόληψη και αντιμετώπιση της παχυσαρκίας οι παιδίατροι συστήνουν ότι πρέπει να γίνεται:

  • Εκτίμηση και παρακολούθηση βάρους από 0-5 έτη
  • Χρήση καμπύλης ανάπτυξης WHO/ CDCγια τα θηλάζοντα βρέφη
  • Ενθάρρυνση μητρικού θηλασμού (Συστάσεις ΑmericanAcademyPediatrics/ WHO: 6-12 μήνες)
  • Δημιουργία υγιεινού περιβάλλοντος σίτισης
  • Σίτιση με βάση τη ζήτηση του παιδιού και αίσθηση πείνας και όχι υπερσίτιση βάσει κουλτούρας
  • Αύξηση φυσικής άσκησης του παιδιού
  • Τήρηση ωρών ύπνου ανά ηλικία

Ταυτόχρονα οι γενικές διαιτητικές οδηγίες για παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας συνιστούν διατροφή που βασίζεται:

  • Στα φρούτα και τα λαχανικά
  • Στα ολικής άλεσης προϊόντα
  • Στα ημιαποβουτυρωμένα ή αποβουτυρωμένα γαλακτοκομικά προϊόντα σε παιδιά άνω των 2 ετών
  • Στα όσπρια, τα ψάρια και τα άπαχα κρέατα
  • Oχι ενεργειακά πυκνά-φτωχά σε θρεπτικά συστατικά (π.χ. αλμυρά σνακ, παγωτά, τηγανητά τρόφιμα, ροφήματα με ζάχαρη)
  • Περιορισμός σνακ κατά τις καθιστικές δραστηριότητες ή ως αντίδραση σε στιγμές ανίας (ιδ. χυμούς, αναψυκτικά, αθλητικά ποτά)
  • Περιορισμός καθιστικών δραστηριοτήτων. Όχι >1-2 h τηλεόραση/video- όχι τηλεοράσεις στα δωμάτια των παιδιών
  • Τακτικά οικογενειακά γεύματα για προαγωγή κοινωνικής αλληλεπίδρασης και διαμόρφωση διατροφικής συμπεριφοράς
  • Η επιλογή των ωρών των γευμάτων πρέπει να γίνεται από τους γονείς και όχι από τα παιδιά

 

 
Οι εξελίξεις στη νόσο του Πάρκινσον – Ο ρόλος του ασθενούς και του φροντιστή PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 29 Μάρτιος 2017 00:09

Σε συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 28 Μαρτίου οι κ.κ. Γεώργιος Τάγαρης, Νευρολόγος, Διευθυντής ΕΣΥ, Νευρολογική Κλινική Γ.Ν.Α. "Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ" και Στάθης Παντελής, Νευρολόγος, Διευθυντής Νευρολογικού Τμήματος Νοσοκομείου "Mediterraneo" συζήτησαν με τους δημοσιογράφους υγείας τις εξελίξεις σχετικά με τη Νόσο του Πάρκινσον, τι υπάρχει σήμερα και τι περιμένουμε στο άμεσο μέλλον.

Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια από τις συχνότερες εκφυλιστικές νόσους του νευρικού συστήματος καθώς από αυτήν από αυτήν πάσχουν περίπου τα 2 στα 1000 άτομα του γενικού πληθυσμού. Υπολογίζεται ότι 6,3 εκατομμύρια άτομα στον κόσμο και 1,2 εκατομμύρια στην Ευρώπη πάσχουν από αυτήν. Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι έχουμε 15-20 χιλιάδες παρκινσονικούς ασθενείς. Η νόσος μπορεί να εμφανισθεί ακόμα και σε νεαρά άτομα, όμως η συχνότητα αυξάνει με την ηλικία. Έτσι, από νόσο του Πάρκινσον πάσχει το 1% του  πληθυσμού  πάνω από 60 ετών.

Η νόσος εμφανίζεται με συμπτώματα όπως βραδυκινησία, μυική δυσκαμψία, τρέμουλο άκρων και προσώπου, αστάθεια βαδίσματος κ.α. Η αιτία που πυροδοτεί την πάθηση, παραμένει άγνωστη (πιθανολογείται ότι πρόκειται για ένα συνδυασμό περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων).

ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΙΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ

"Πού βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή στη νόσο του Πάρκινσον; Μπορούμε να την διαγνώσουμε με αρκετή βεβαιότητα ακόμα και σε πρώιμα στάδια, με βάση την κλινική εξέταση από τον ειδικό νευρολόγο αλλά και με την βοήθεια κάποιων  ειδικών απεικονιστικών μεθόδων, όπως είναι το σπινθηρογράφημα των βασικών γαγγλίων (DΑT scan). Υπάρχουν φάρμακα με τα οποία μπορούμε να αντιμετωπίσουμε με εξαιρετική επιτυχία τα συμπτώματα της πρώιμης νόσου (συνήθως τρόμος σε ένα άκρο, δυσκαμψία και βραδύτητα στις κινήσεις) αλλά και να κρατήσουμε σε καλή λειτουργική κατάσταση τον ασθενή με προχωρημένη νόσο, προσαρμόζοντας κατάλληλα την φαρμακευτική αγωγή” τονίζει ο κ. Γεώργιος Α. Τάγαρης, Διευθυντής ΕΣΥ, ΓΝΑ «Γ. Γενννηματάς».

Στις περιπτώσεις που η ανταπόκριση δεν είναι ικανοποιητική, έχουμε στη διάθεση μας πιο προχωρημένες μεθόδους όπως οι αντλίες συνεχούς έγχυσης του φαρμάκου ή η εμφύτευση ηλεκτροδίων στον εγκέφαλο. Επίσης, στο στάδιο των κλινικών δοκιμών βρίσκονται νέα φάρμακα που δρουν με διαφορετικό τρόπο από τα υπάρχοντα και τα οποία αναμένεται να αντιμετωπίσουν προβλήματα που παρουσιάζονται στην προχωρημένη νόσο, όπως είναι οι υπερκινησίες που αναφέρθηκαν πιο πριν.

Δοκιμάζονται επίσης νέοι τρόποι χορήγησης γνωστών φαρμάκων, όπως εισπνεόμενη λεβοντόπα. Στις ΗΠΑ έχει κυκλοφορήσει ένα νέο σκεύασμα λεβοντόπα βραδείας αποδέσμευσης καθώς και ένα νέο φάρμακο για τις ψυχικές διαταραχές που παρουσιάζονται σε ορισμένους ασθενείς. Και τα δυο αναμένονται στην Ευρώπη στο άμεσο μέλλον”.  

ΕΛΠΙΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ

Στις έρευνες και τα φάρμακα για την ανακοπή της εξέλιξης της νόσου που υπάρχουν αυτή τη στιγμή ή είναι υπό δοκιμή, αναφέρεται ο κ. Γεώργιος Α. Τάγαρης. "Με τα σημερινά δεδομένα, δεν έχουμε την δυνατότητα να προλάβουμε ή να σταματήσουμε την  εκφύλιση των κυττάρων. Όμως στον τομέα αυτό γίνεται εκτεταμένη έρευνα για την καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών που οδηγούν στην καταστροφή των κυττάρων  και ειδικότερα στη συσσώρευση της α-συνουκλεϊνης, της πρωτεΐνης που αναφέρθηκε πιο πάνω. Εδώ εντάσσεται και η πρόσφατη (πριν ένα χρόνο) ανακοίνωση Ελληνίδας ερευνήτριας από το Cambridge που προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον,  και γνώρισε δημοσιότητα στα ΜΜΕ.  Αυτή τη στιγμή, περισσότερες από 30 ουσίες που παρεμβαίνουν στον μηχανισμό αυτόν, μελετώνται για την δυνατότητα τους να σταματήσουν η να καθυστερήσουν την εξέλιξη της νόσου. Τουλάχιστον τέσσερις από αυτές βρίσκονται στο στάδιο των κλινικών δοκιμών.

Υπάρχουν επίσης προσπάθειες να διορθωθούν τα ελλείμματα που έχουν ήδη δημιουργηθεί στον εγκέφαλο των ασθενών. Εδώ συναντάμε τις γονιδιακές θεραπείες και την μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων. Οι γονιδιακές θεραπείες, στις οποίες με ειδικές τεχνικές εισάγονται στα κύτταρα του εγκεφάλου γονίδια που παράγουν μια επιθυμητή ουσία  βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο στάδιο των κλινικών δοκιμών. Για τις μεταμοσχεύσεις βλαστοκυττάρων που υπόσχονται να υποκαταστήσουν τα κύτταρα που έχουν εκφυλισθεί, οι κλινικές δοκιμές αναμένεται να ξεκινήσουν το 2018". 

ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ: “ΤΙ ΝΕΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ;”

Μια από τις πρώτες ερωτήσεις που κάνουν οι ασθενείς είναι σχετικά με τα καινούργια φάρμακα” σχολίασε ο κ. Παντελής Στάθης, Νευρολόγος, Διευθυντής Νευρολογικού Τμήματος Νοσοκομείου “Mediterraneo”. “Η συντριπτική πλειονότητα των ασθενών και των συγγενών τους περιμένει με δικαιολογημένη ανυπομονησία τις εξελίξεις στα φάρμακα για τη νόσο τους. Ταυτόχρονα, όμως, η συντριπτική πλειονότητα των ασθενών με τη νόσο Πάρκινσον δεν ακολουθεί τις οδηγίες των θεραπόντων γιατρών τους.

Μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί με στόχο την καταγραφή των καθημερινών δραστηριοτήτων των ασθενών έχουν δείξει ότι οι περισσότεροι από αυτούς δεν  ενημερώνονται για βασικά ζητήματα που αφορούν στην πάθησή τους, δεν παίρνουν σωστά τα φάρμακά τους, δεν διατρέφονται κατάλληλα και δεν ασκούνται,  με αποτέλεσμα να στερούνται της βοήθειας σημαντικών όπλων για την επιτυχή αντιμετώπιση της νόσου του Πάρκινσον.

Αυτό, δηλαδή τη στάση του ασθενή και των συγγενών του απέναντι στην ασθένεια με έναν πιο ενεργητικό τρόπο, είναι κάτι που προσπαθούμε να βελτιώσουμε καθώς έχει αποδειχτεί πλέον επιστημονικά πως ο ρόλος του ασθενούς και του φροντιστή του στην εξέλιξη της νόσου του Πάρκινσον είναι πολύ σημαντικός. Για παράδειγμα, σήμερα διαθέτουμε τεκμηρίωση από σοβαρές κλινικές  μελέτες για τον ευεργετικό ρόλο της άσκησης όχι μόνο στην ποιότητα ζωής αλλά και στην επιβράδυνση της εξέλιξης της πάθησης” συμπληρώνει ο γιατρός”. 

Τι θα μπορούσαν να αλλάξουν οι ασθενείς με Πάρκινσον για να επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου τους, όπως επισήμανε ο κ. Παντελής Στάθης:

  • Να ρωτάνε το γιατρό τους και να γνωρίζουν ουσιαστικές και χρήσιμες πληροφορίες για την πάθησή τους (π.χ. μη κινητικά συμπτώματα, διακυμάνσεις της έντασης των συμπτωμάτων)
  • Η ενημέρωση αυτή θα τους βοηθήσει να αξιολογούν τα συμπτώματά τους κατά σειρά σοβαρότητας και να επικοινωνούν πιο αποτελεσματικά με το γιατρό τους.
  • Να λαμβάνουν σωστά τα φάρμακά τους, να συμπληρώνουν τα ημερολόγια με τα συμπτώματά τους, να ακολουθούν τις διατροφικές συμβουλές του γιατρού τους και να τον επισκέπτονται τακτικά.
  • Τέλος, είναι σημαντικό για την καλή εξέλιξη της νόσου και την ποιότητα της ζωής των ασθενών η συμμετοχή τους σε ομάδες, συλλόγους, κλινικές μελέτες κ.λπ.

Τέλος, ο κ. Στάθης τόνισε πως υπάρχει ένα σημαντικό και αποτελεσματικό φάρμακο για τη νόσο του Πάρκινσον. Ποιο είναι αυτό; Η φυσική δραστηριότητα. Έχει αποδειχτεί πλέον σε μελέτες πως η άσκηση συμβάλει στην αύξηση της νευροπροστασίας και της συναπτικής διαβίβασης, στη μείωση του οξειδωτικού στρες και των μιτοχονδριακών δυσλειτουργιών με αποτέλεσμα την πρόληψη ή καθυστέρηση της νόσου ή τη βελτίωση της κινητικότητας και της καθημερινότητας σε ανθρώπους που έχουν ήδη έκδηλα συμπτώματα.  

Ο ΑΣΘΕΝΗΣ ΜΕ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

Η έρευνα για τη νόσο προχωράει με γρήγορους ρυθμούς και οι υποσχέσεις για το μέλλον είναι πολλές” σχολιάζει ο κ. Γεώργιος Α. Τάγαρης, Διευθυντής ΕΣΥ, ΓΝΑ «Γ. Γενννηματάς». “Από την σκοπιά των ασθενών, όμως, οι ρυθμοί είναι αργοί. Ένα νέο φάρμακο που θα φτάσει στο στάδιο των κλινικών δοκιμών θα χρειαστεί πάνω από 10 χρόνια για να τις ολοκληρώσει και να βγει στην αγορά. Τα περισσότερα μάλιστα δεν θα τα καταφέρουν. Η διαδικασία αυτή  είναι απαραίτητη για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα αλλά και η ασφάλεια των νέων φαρμάκων. Ελπίδα λοιπόν και προσδοκίες υπάρχουν. Δεν πρέπει όμως να μας κάνουν να υποτιμούμε αυτό που έχουμε στα χέρια μας σήμερα. Σήμερα ο παρκινσονικός ασθενής μπορεί να ελπίζει ότι θα ζήσει μια ικανοποιητική ζωή και ότι η επιστήμη έχει τις μεθόδους να αντιμετωπίσει ενδεχόμενα προβλήματα, αν και όποτε παρουσιαστούν. Πάντα υπό την προϋπόθεση της ενεργού συμμετοχής του ίδιου του ασθενούς. Η νόσος του Πάρκινσον δεν είναι πάθηση στην οποία ο γιατρός γράφει μια συνταγή και ο ασθενής παίρνει το φάρμακο και μένει στο κρεβάτι περιμένοντας να «γίνει καλά». Είναι μια κατάσταση στην οποία ο ασθενής πρέπει ο ίδιος να κατανοήσει τα συμπτώματα του και την επίδραση των φαρμάκων σε αυτά, έτσι ώστε να έχει μια καλή συνεργασία με τον γιατρό του για την σωστή προσαρμογή της θεραπείας. Και πέρα από την φαρμακευτική αγωγή χρειάζεται να προσπαθήσει ο ίδιος με την καθημερινή φυσική άσκηση να διατηρήσει το σώμα του σε άριστη κατάσταση, αντιμετωπίζοντας τα όποια προβλήματα κατά καιρούς παρουσιαστούν με αποφασιστικότητα και με αισιοδοξία και θετική σκέψη”.

Ο κ. Σπύρος Κονιτσιώτης, καθηγητής Νευρολογίας και Πρόεδρος της Ακαδημίας Νευροεπιστημών έστειλε χαιρετισμό στους δημοσιογράφους υγείας στη συνέντευξη τύπου και τους προσκάλεσε να δημοσιοποιήσουν τη σημαντική για τους ασθενείς και τους φροντιστές τους ανοιχτή εκδήλωση της Παρασκευής:

Mε αφορμή τη συμπλήρωση 200 ετών από την πρώτη περιγραφή της νόσου Πάρκινσον, η Ακαδημία Νευροεπιστημών διοργανώνει την Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017 εκδήλωση για το ευρύ κοινό με τίτλο «Nόσος Parkinson: Θεραπευτικές επιλογές. Τι υπάρχει σήμερα – τι περιμένουμε στο άμεσο μέλλον». 

Kατά τη διάρκεια της εκδήλωσης διακεκριμένοι επιστήμονες θα προσπαθήσουν  να ενημερώσουν για τις σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές στη νόσο Πάρκινσον  και για το τι  αναμένουμε στο προσεχές διάστημα και ακόμη περισσότερο να μεταδώσουν το αισιόδοξο μήνυμα ότι η νόσος του Πάρκινσον ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ αρκετά ικανοποιητικά στην πλειονότητα των περιπτώσεων, υπό την προϋπόθεση της ενεργούς συμμετοχής του ασθενούς και της καλής συνεργασίας με τον ειδικό γιατρό.

Η Ακαδημία Νευροεπιστημών είναι ένα πανελλήνιο επιστημονικό σωματείο με σκοπό την προαγωγή της έρευνας και της εκπαίδευσης στις επιστήμες του νευρικού συστήματος. Κάθε χρόνο διοργανώνει πανελλήνια συνέδρια για τη συνεχιζόμενη εκπαίδευση των ιατρών αλλά απευθύνεται και στο κοινό με ενημερωτικές δράσεις όπως αυτή της 31ης Μαρτίου. Όλοι μας, διοργανωτές και ομιλητές, ελπίζουμε η εκδήλωση να φανεί χρήσιμη  για τους ασθενείς και τους φροντιστές τους αλλά και για όλους όσους ασχολούνται με τη νόσο Πάρκινσον”. 

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ

ΝΟΣΟΣ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ - ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017

Ξενοδοχείο Divani Caravel, Αίθουσα Ιλισσός

Ώρα Έναρξης: 17.00 μ.μ.

 
«Τέλος» στο χειρουργικό νυστέρι βάζουν οι ραδιοσυχνότητες (RF, HF) PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 22 Μάρτιος 2017 02:34

«Τέλος» στο χειρουργικό νυστέρι και τη κλασική διαθερμία βάζει η χρήση των ραδιοσυχνοτήτων (RF, HF) στις λεπτές και δύσκολες μικροχειρουργικές επεμβάσεις άκρας χειρός, παλάμης και δακτύλων!

Τα θεαματικά  αποτελέσματα  που προσφέρει η χρήση των Ραδιοσυχνοτήτων την τελευταία πενταετία, κάνουν το χειρουργικό νυστέρι και τις κλασικές διαθερμίες υψηλής θερμοκρασίας παρελθόν.

Αυτό τονίστηκε στο   6th Vienna Sumposium  of  Peripheral Nerves το οποίο  πραγματοποιήθηκε  στη Βιέννη 17 με 19 Μαρτίου και είχε ως θέμα «Την εξέταση της παρούσας κατάστασης και  νέες ιδέες για την  βελτίωση των χειρουργικών αποτελεσμάτων».

Η επιτυχία των μικροχειρουργικών επεμβάσεων, με τη χρήση Ραδιοσυχνοτήτων, όπως τονίστηκε στο Συμπόσιο, αγγίζει σε ποσοστό το 100%.

Κι αυτό γιατί  οι επεμβάσεις είναι μη τραυματικές, ο χειρουργός ελέγχει τα κοψίματα με υψίστη ακρίβεια, καθώς και το  βάθος προσπέλασης, σε όλες τις πολύ «λεπτές» και δύσκολες περιπτώσεις, αποφεύγοντας τον τραυματισμό των νεύρων και των αγγείων.

«Οι Ραδιοσυχνότητες αποτελούν πλέον τον πιο στενό και έμπιστο συνεργάτη του χειρουργού, καθώς τον βοηθούν να αντιμετωπίσει εύκολα και τις πιο δύσκολες περιπτώσεις» αναφέρει  ο διαπρεπής Χειρουργός  Ορθοπεδικός- Μικροχειρουργός Χεριού, Δρ. Ιωάννης Α. Ιγνατιάδης, Διευθυντής Κλινικής Μικροχειρουργικής Άκρων στο Ιατρικό Ψυχικού  και προσθέτει:

«Στην αντιμετώπιση συνδρόμων όπως π.χ το DUPUYTREN (ΡΙΚΝΩΣΗ ΠΑΛΑΜΙΑΙΑΣ ΑΠΟΝΕΥΡΩΣΗΣ), DEQUERVAIN (ΣΤΕΝΩΤΙΚΗ ΤΕΝΟΝΤΟΕΛΥΤΡΙΤΙΣ ΕΚΤΕΙΝΟΝΤΩΝ)  κλπ,  ο χειρουργός συναντά στο «διάβα του» λεπτεπίλεπτα και ευαίσθητα  δακτυλικά νεύρα, αγγεία και τένοντες τα οποία δεν τραυματίζει και δεν καίει με τη χρήση των ραδιοσυχνοτήτων».

Σε τέτοιες περιπτώσεις στο παρελθόν μετά τις επεμβάσεις υπήρχαν πολλές επιπλοκές με τον τραυματισμό των νεύρων και των λεπτών αγγείων.

Η χρήση των ραδιοσυχνοτήτων έγινε για πρώτη φορά πριν από περίπου δέκα χρόνια αλλά την τελευταία πενταετία έχει γίνει πλέον μέθοδος επιλογής  για τους χειρουργούς στις μικροχειρουργικές επεμβάσεις, καθώς προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα έναντι του χειρουργικού νυστεριού.

Επίσης πρέπει να αναφερθεί ότι ήδη χρησιμοποιούνται πλέον  σε όλο και περισσότερες χειρουργικές ειδικότητες και υποειδικότητες όπως Νευροχειρουργική, ΩΡΛ, Πλαστική χειρουργική, Χειρουργική θυρεοειδούς, χειρουργική αιμορροΐδων, αγγειοχειρουργική.

Τα πλεονεκτήματα που προσφέρει η χρήση των ραδιοσυχνοτήτων  είναι:

  • Κοπή  και Αιμόσταση σε χαμηλότερη θερμοκρασία από τη κλασσική διαθερμία,
  • Αποφυγή καταστροφής γειτονικών ευγενών στοιχείων (νεύρα, αγγεία κλπ),
  • Ταχύτερη και καλύτερη επούλωση τραύματος
  • Λιγότερος μετεγχειρητικός πόνος,
  • Δυνατότητα λήψης βιοψίας χωρίς νέκρωση στα άκρα του δείγματος,
  • Λιγότερη αιμορραγία άρα λιγότερος εγχειρητικός χρόνος,
  • Ειδική γείωση με μόνωση για μέγιστη ασφάλεια του ασθενούς.

Ιδιαίτερα πολύτιμη είναι για τους χειρουργούς η βοήθεια που προσφέρουν οι ραδιοσυχνότητες στις μικροχειρουργικές επεμβάσεις για την αντιμετώπιση συνδρόμων της άκρας χειρός, της παλάμης και των δακτύλων. Κι αυτό γιατί:

1) Στο σύνδρομο Dupuytrenτων δακτύλων έχουμε εμφάνιση από συμφυτικές μπάντες (χορδές) που συρρικνώνουν  παλάμη και  δάκτυλα και  τα κρατούν κλειστά σε μεγάλο βαθμό. Εδώ χρειάζεται λεπτομερής αφαίρεσης των συμφυτικών χορδών διεισδύοντας χειρουργικά ανάμεσα από νεύρα και αγγεία με μεγάλο κίνδυνο να τραυματισθούν.

2) Στα σύνδρομα DEQUERVAIN και TRIGGER FINGER πρέπει να διανοιχθούν στενεμένα έλυτρα τενόντων, ενώ οι τένοντες και τα νεύρα πρέπει να διατηρηθούν άθικτα.

3) Στις αφαιρέσεις γαγγλίων ή Γλομαγγειωμάτων δακτύλων, χρειάζονται λεπτά και ατραυματικά εργαλεία διότι η πιθανότητα να καεί, να συνθλιβεί ή να κοπεί ένα νεύρο είναι ακόμα μεγαλύτερη.

Όσον δε αφορά τα σύνδρομα μικροχειρουργικής παλάμης και δακτύλων, όπου όπως προαναφέραμε, πρέπει ο χειρουργός να περάσει με το νυστέρι ανάμεσα από αγγεία και νεύρα μικρού διαμετρήματος, εκτός του ότι  οι ραδιοσυχνότητες παρέχουν μεγαλύτερη ασφάλεια και ταχύτερη επούλωση συντομεύει και ο χρόνος επέμβασης.

«Για παράδειγμα σε ένα ρικνωτικό σύνδρομο Dupuytren παλαμιαίας απονεύρωσης ή ένα γάγγλιο που ο χειρουργός θα χρειαζόταν μία ώρα για να το διεκπεραιώσει, η εγχείρηση με ραδιοσυχνότητες RFη HF θα συντομεύσει κατά 15-20 λεπτά» κατέληξε ο κ Ιγνατιάδης.

Η επιβάρυνση στο κόστος του χειρουργείου είναι πλέον πολύ προσιτή σε σύγκριση με το παρελθόν και σε σχέση με το θεραπευτικό όφελος που θα προκύψει.

 

Περισσότερες Πληροφορίες:www.ignatiadismicrohand.eu, www.microhand-ortho-spine.gr, τηλ. 210 6974280, κιν. 6944251529.

 

 
Μερική παράλυση παλάμης και δακτύλων προκαλεί η Ωλένια Νευρίτιδα PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 13 Μάρτιος 2017 02:39

Μερική παράλυση της παλάμης και των δακτύλων προκαλεί το σύνδρομο της  Ωλένιας Νευρίτιδας αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα!

Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγουν κορυφαίοι Ορθοπαιδικοί, καθώς το σύνδρομο  πλήττει  εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους (άνδρες και γυναίκες) σε ολόκληρο τον κόσμο.

Λύση στο σοβαρό αυτό πρόβλημα, όπως τονίστηκε στο 22ο Κοινό Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Επανορθωτικής Μικροχειρουργικής και της Ελληνικής Εταιρείας Χειρουργικής Χεριού και Άνω Άκρου, (1 με 3 Δεκεμβρίου, στη Λάρισα) δίνει η μικροχειρουργική με εξαιρετικά αποτελέσματα.

«Είναι γεγονός ότι η μη έγκαιρη αντιμετώπιση του συνδρόμου (τραυματισμός του ωλένιου νεύρου) προκαλεί μερική παράλυση της παλάμης και των δακτύλων» αναφέρει  ο διαπρεπής Χειρουργός  Ορθοπεδικός - Μικροχειρουργός Χεριού, Δρ. Ιωάννης Α. Ιγνατιάδης, Διευθυντής Κλινικής Μικροχειρουργικής Άκρων στο Ιατρικό Ψυχικού και προσθέτει:

«Κι αυτό γιατί το ωλένιο νεύρο είναι ένα απ τα τρία κύρια νεύρα του χεριού. Ελέγχει τους αυτόχθονες μύες του χεριού, συμβάλλει στο σφίξιμο της γροθιάς και στην σταθερή σύλληψη αντικειμένων».

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ  -ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Το σύνδρομοΩλένιας Νευρίτιδας εκδηλώνεται ως πόνος ή μούδιασμα στο χέρι με τα συμπτώματα να εντοπίζονται κυρίως στο μικρό δάκτυλο και τον παράμεσο. Προσβάλλει άνδρες και γυναίκες ηλικίας 30 με 60χρόνων και  «προτιμά» αυτούς που κάνουν χειρωνακτική εργασία, αλλά και δουλειά γραφείου (πληκτρολόγηση).

Η  συχνότητα εμφάνισης του συνδρόμου σε  αυτές τις κατηγορίες εργαζομένων  φθάνει το 1%,ενώ σε άτομα που δουλεύουν κρατώντας σταθερά εργαλεία με κλειστούς τους αγκώνες φθάνει το 1,4% - 12,00% (μ.ο. 4,1%), σε παχύσαρκους ασθενείς το 1,3% - 16,00% (μ.ο. 4,3%).

Επίσης σε άτομα με βλαισούς αγκώνες ή με ιστορικό κατάγματος στον αγκώνα όταν συνυπάρχουν και οι παραπάνω παράγοντες το ποσοστό συχνότητας τριπλασιάζεται.

Άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες είναι όταν κοιμούνται οι ασθενείς με τούς αγκώνες εντελώς κλειστούς, με οιδήματα ή αρθρίτιδες αγκώνα, εκτελούντες εργασία με τσακισμένους αγκώνες και σπανίως με κάποια γάγγλια στη περιοχή του αγκώνα.

Εκτός απ΄ τα προαναφερθέντα μουδιάσματα, υπαισθησία και ατροφίες-αδυναμίες μυών χεριού, η διάγνωση επιβεβαιώνεται με το test φούλ κάμψης του αγκώνα για 1 λεπτό που επιτείνει τα συμπτώματα. Η επιβεβαίωση της διάγνωσης γίνεται και με Ηλεκτρομυογράφημα το οποίο όμως για να βγει θετικό πρέπει συνήθως η νόσος να είναι ήδη βαρειά, ενώ στο 50% των ελαφρών περιπτώσεων μπορεί να βγει και αρνητικό.

Σπανίως η ακτινογραφία δείχνει κάποιο παλαιό κάταγμα ή παραμόρφωση ή αρθρίτιδα που μπορεί να επηρεάσει.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ   ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ    ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

Η μονιμοποίηση των συμπτωμάτων, που συνοδεύονται   από υπαισθησία στο μικρό κυρίως δάκτυλο (ίσως και στο παράμεσο-στη μία πλευρά), είναι δείγματα πως η όποια συντηρητική αγωγή (ξεκούραση, νάρθηκες, αντιφλεγμονώδη, φυσικοθεραπείες) ακολούθησε ο ασθενής δεν απέδωσε και πρέπει οδηγηθεί άμεσα στο χειρουργείο.

«Αν δεν υπάρξει χειρουργική αντιμετώπιση του συνδρόμου τότε θα αρχίζει να εμφανίζεται και μυϊκή ατροφία, δηλαδή να αδυνατίζουν οι μύες μεταξύ των μετακαρπίων και να διαγράφονται έντονα τα μετακάρπια οστά απογυμνωμένα από μύες, ενώ μπορεί αργότερα να χαθεί και ο έλεγχος των δυο μικρών (τελευταίων) δακτύλων. Τότε ίσως είναι αργά και η εγχείρηση απλά μπορεί να ανακουφίσει από τα μουδιάσματα και να βελτιώσει την αίσθηση, αλλά η μυϊκή απώλεια ελάχιστα ή καθόλου θα ανακτηθεί» εξηγεί ο Δρ Ιγνατιάδης.

Η χειρουργική αντιμετώπιση του συνδρόμου της Ωλένιας νευρίτιδας του αγκώνα γίνεται με τρείς τρόπους:

  • Την απλή αποσυμπίεση και νευρόλυση του ωλένιου νεύρου που προσωρινά ανακουφίζει, αλλά η πάθηση μπορεί να επανέλθει σε λίγους μήνες και συνιστάται μόνο σε ελαφρές περιπτώσεις,
  • Την πρόσθια μεταφορά του νεύρου και κάλυψη με μύες, που είναι η πιο συχνή επιλογή.
  • Την επικονδυλεκτομή, με την οποία  αφαιρείτε η οστική απόφυση πάνω στην οποία στριμώχνεται και συμπιέζεται το νεύρο, όταν η αιτία είναι οστική πίεση, πχ από παραμόρφωση σε παλαιό κάταγμα, βλαισό αγκώνα ή εξόστωση.

«Η μικροχειρουργική (μη τραυματική) τεχνική σε συνδυασμό με το είδος του συνδρόμου  όταν γίνεται με  σωστή μετεγχειρητική αγωγή  δίνει οριστική λύση στο πρόβλημα» καταλήγει ο Δρ Ιγνατιάδης.

Η σωστή μετεγχειρητική αγωγή περιλαμβάνει ολιγοήμερη σχετική ακινητοποίηση  και πρώιμη κινητοποίηση που σύντομα ακολουθείται από πρωτόκολλο ενδυνάμωσης στο φυσικοθεραπευτήριο.

 

Περισσότερες πληροφορίες: www.ignatiadismicrohand.eu, www.microhand-ortho-spine.gr, τηλ. 210 6974280,  κιν. 6944251529.

 

 
Τα δίσκια κλαδριβίνης μείωσαν σημαντικά την ατροφία εγκεφάλου με Πολλαπλή Σκλήρυνση PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 13 Μάρτιος 2017 02:25
  • Η post hoc ανάλυση δεδομένων της μελέτης CLARITY Φάσης ΙΙΙ που δημοσιεύτηκε προσφάτως στο επιστημονικό περιοδικό Multiple Sclerosis Journal, έδειξε στατιστικά σημαντική μείωση της εγκεφαλικής ατροφίας σε ασθενείςπου βρίσκονταν σε βραχεία θεραπεία με τα υπό έρευνα Δισκία Κλαδριβίνης, για χρονικό διάστημα δύο ετών, σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο
  • Αυτά τα ευρήματα συσχετίστηκαν με τις επιδράσεις στην κλινική εξέλιξη της αναπηρίας,όπως αυτή μετριέται από την κλίμακα αναπηρίας EDSS, μία μέθοδο ποσοτικοποίησης της αναπηρίας στην πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ)

Η Merck, μία κορυφαία εταιρεία στο χώρο των επιστημών και της τεχνολογίας, ανακοίνωσε σήμερα τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων της post hoc ανάλυσης της μελέτης CLARITY Φάσης ΙΙΙ στο επιστημονικό περιοδικό Multiple Sclerosis Journal. Η ανάλυση έδειξε ότι τα Δισκία Κλαδριβίνης μείωσαν τον ετήσιο ρυθμό απώλειας όγκου του εγκεφάλου - γνωστό και ως εγκεφαλική ατροφία - σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση (RRMS).

 

Επιπλέον, η ανάλυση έδειξε ότι οι ασθενείς με χαμηλότερο ρυθμό ατροφίας εγκεφάλου είχαν τη μέγιστη πιθανότητα να μην εμφανίσουν εξέλιξη της αναπηρίας στα δύο χρόνια. Αυτό ενισχύει υπάρχοντα ευρήματα που υποστηρίζουν ότι η αυξημένη απώλεια όγκου εγκεφάλου με την πάροδο του χρόνου σχετίζεται με δυσμενέστερα κλινικά αποτελέσματα, όπως αυξημένη εξέλιξη της αναπηρίας και μεταβολή στις γνωσιακές λειτουργίες, σε ασθενείς με Πολλαπλή Σκλήρυνση.

 

«Τα στοιχεία δείχνουν ότι η ατροφία του εγκεφάλου, γενικά,συσσωρεύεταισε όλη την πορεία της πολλαπλής σκλήρυνσης και σχετίζεται με την εξέλιξη της αναπηρίας. Η ανάλυση αυτή είναι σημαντική καθώς επιβεβαιώνει τη σχέση μεταξύ της μείωσης στην εγκεφαλική ατροφία και μείωσηστην εξέλιξη της αναπηρίας που διαπιστώθηκε στη μελέτη CLARITY», δήλωσε ο Nicola De Stefano, επικεφαλής συγγραφέας της δημοσίευσης και Αναπληρωτής Καθηγητής Νευρολογίας του Τμήματος Ιατρικής, Χειρουργικής και Νευροεπιστημών του Πανεπιστημίου της Σιένα.

 

Η μελέτη CLARITY ήταν μια διετής (96 εβδομάδων), τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη Φάσης ΙΙΙ των Δισκίων Κλαδριβίνης σε 1.326 άτομα με υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση. Το πρωτεύον τελικό σημείο (ποσοστό υποτροπής στις 96 εβδομάδες) και τα κύρια δευτερεύοντα τελικά σημεία (αναλογία ασθενών χωρίς υποτροπή και χρονικό διάστημαως την επιβεβαιωμένη εξέλιξη της αναπηρίας) της μελέτης CLARITY επετεύχθησαν. Αυτά τα συμπεράσματα και τα αποτελέσματα ασφάλειας δημοσιεύθηκαν στοεπιστημονικό περιοδικόThe New England Journal of Medicine.

 

Η ανάλυση εγκεφαλικής ατροφίας αξιολόγησε την επίδραση των Δισκίων Κλαδριβίνης στην απώλεια όγκου του εγκεφάλου (BVL) επί 2 έτη στην Υποτροπιάζουσα ΠΣ και τη σχέση της BVL με επιβεβαιωμένη εξέλιξη αναπηρίας σε 1.025 (77,3%) ασθενείς που συμμετείχαν στη μελέτη CLARITY. Το μέσο ποσοστό απώλειας όγκου εγκεφάλου ανά έτος ήταν σημαντικά μειωμένο στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Δισκία Κλαδριβίνης 3,5 mg/kg (-0,56%±0,68, p=0,010, n=336) και 5,25 mg/kg (-0,57%±0,72, p=0,019, n=351), σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο (-0,70%±0,79, n=338). Ο κίνδυνος εξέλιξης της αναπηρίας ήταν επίσης σημαντικά χαμηλότερος σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Δισκία Κλαδριβίνης 3,5 mg/kg (HR 0,63, 95% CI 0,438, 0,894, p=0,010) και 5,25 mg/kg (HR 0,58, 95% CI 0,406, 0,833, p=0,003) σε σύγκριση με εκείνους που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Μετά την προσαρμογή τουστατιστικού μοντέλου στηνυπό θεραπεία ομάδα, το ποσοστό απώλειας όγκου του εγκεφάλου ετησίως έδειξε σημαντική συσχέτιση με την αθροιστική πιθανότητα εξέλιξης της αναπηρίας στο συνολικό πληθυσμό της μελέτης (HR 0,67, 95% CI 0,571, 0,787, p<0,0001).

 

«Τα ευρήματα αυτά ενισχύουν και επεκτείνουν τη γνώση μας σχετικά με τη διαρκή και θετική επίδραση των Δισκίων Κλαδριβίνης στη βελτίωση κλινικά σημαντικών αποτελεσμάτων, όπως η μείωση της συχνότητας υποτροπών της νόσου και της αναπηρίας, και ενισχύουν περαιτέρω την αποφασιστικότητά μας να διατεθεί αυτή ηυπό έρευνα θεραπεία στους ασθενείς που ζουν με υποτροπιάζουσα - διαλείπουσαΠολλαπλή Σκλήρυνση», δήλωσε ο Steven Hildemann, MD, PhD, GlobalChiefMedicalOfficer και HeadofGlobalMedicalAffairsandSafetyστη Merck. 

Σχεδιασμός της μελέτης CLARITY

Η μελέτη CLARITY ήταν μια διετής (96 εβδομάδες), τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, παγκόσμια μελέτη. Για τη μελέτη τυχαιοποιήθηκαν 1.326 ασθενείς με υποτροπιάζουσα διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση, σύμφωνα με τα αναθεωρημένα κριτήρια McDonald. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη τυχαιοποιήθηκαν σε μία από τρεις διαφορετικές ομάδες θεραπείας που αποτελούνταν από δύο διαφορετικά δοσολογικά σχήματα Δισκίων Κλαδριβίνης ή αντίστοιχων δισκίων εικονικού φαρμάκου (αναλογία 1:1:1).

 

Το πρωτεύον τελικό σημείο της μελέτης CLARITY ήταν η συχνότητα των υποτροπών σε 96 εβδομάδες. Τα δευτερεύοντα τελικά σημεία περιελάμβαναν τελικά σημεία μαγνητικής τομογραφίας, την αναλογία ατόμων χωρίς υποτροπή και την εξέλιξη της αναπηρίας στις 96 εβδομάδες.

 

Η λεμφοπενία ήταν η πιο συχνά αναφερόμενη ανεπιθύμητη ενέργεια (ΑΕ) σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Δισκία Κλαδριβίνης. Η συχνότητα εμφάνισης λοιμώξεων ήταν 48,3% με Δισκία Κλαδριβίνης και 42,5% με εικονικό φάρμακο, με 99,1% και 99,0% των λοιμώξεων αυτών να αξιολογείται ήπια έως μέτρια από τους ερευνητές.

Σχετικά με τα Δισκία Κλαδριβίνης

Τα Δισκία Κλαδριβίνης είναι μια υπό έρευνα βραχείας διάρκειας από του στόματος θεραπεία, που επιλεκτικά και περιοδικά στοχεύει λεμφοκύτταρα, τα οποία θεωρείται ότι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της παθολογικής διεργασίας της πολλαπλής σκλήρυνσης. Τα Δισκία Κλαδριβίνης βρίσκονται επί του παρόντος υπό κλινική έρευνα και δεν έχουν λάβει έγκριση για οποιαδήποτε χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Ευρώπη. Τον Ιούλιο του 2016, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων [EMA] δέχτηκε για επανεξέταση την Αίτηση Άδειας Κυκλοφορίας των Δισκίων Κλαδριβίνης για τη θεραπεία της υποτροπιάζουσας διαλείπουσας πολλαπλής σκλήρυνσης.

 

Το πρόγραμμα κλινικής ανάπτυξης για τα Δισκία Κλαδριβίνης περιλαμβάνει:

  • Τη μελέτη CLARITY (CLAdRIbine Tablets Treating MS OrallY) και την επέκτασή της: διετής Φάσης ΙΙΙ ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη, που σχεδιάστηκε για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των Δισκίων Κλαδριβίνης ως μονοθεραπεία σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση σχετικά με τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της παρατεταμένης χορήγησης Δισκίων Κλαδριβίνης για διάστημα έως τέσσερα έτη
  • Τη μελέτη ORACLE MS (ORAl CLadribine in Early MS): διετής, Φάσης III μελέτη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, που σχεδιάστηκε για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των Δισκίων Κλαδριβίνης ως μονοθεραπεία σε ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο εμφάνισης ΠΣ (ασθενείς που έχουν εμφανίσει ένα πρώτο κλινικό συμβάν που υποδηλώνει ΠΣ)
  • Τη μελέτη ONWARD (Oral Cladribine Added ON To Interferon beta-1a in Patients With Active Relapsing Disease): μια Φάσης ΙΙ, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη, που σχεδιάστηκε κυρίως για να αξιολογηθεί η ασφάλεια και η ανοχή της προσθήκης θεραπείας με Δισκία Κλαδριβίνης σε ασθενείς με υποτροπιάζουσες μορφές της ΠΣ, οι οποίοι εμφάνισαν νόσο εκ διαφυγής ενώ ακολουθούσαν την καθιερωμένη θεραπεία με ιντερφερόνη-βήτα
  • Τη μελέτη PREMIERE (Prospective Observational Long-term Safety Registry of Multiple Sclerosis Patients Who Have Participated in Cladribine Clinical Studies): ενδιάμεση μακροπρόθεσμη παρακολούθηση δεδομένων από το μητρώο, PREMIERE, για την αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας των Δισκίων Κλαδριβίνης. Η παρακολούθηση θα γίνει για περισσότερα από 10.000 έτη έκθεσης στο σύνολο των ασθενών, με παρακολούθηση ορισμένων ασθενών που υπερβαίνουν τα οκτώ έτη έκθεσης κατά την ολοκλήρωση της μελέτης.
 
Λειτουργία Ιατρείου Πόνου στο Δήμο Βριλησσίων PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 13 Μάρτιος 2017 02:20

Ο Δήμος Βριλησσίων, μέσω του Οργανισμού Κοινωνικής Προστασίας & Αλληλεγγύης και του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου, απευθυνόμενος σε όλους τους κατοίκους της πόλης προχωρά στη δημιουργία Ιατρείου Πόνου, σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρία Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας (ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α), από την Τετάρτη 8 Μαρτίου 2017.

Το Ιατρείου Πόνου θα είναι στελεχωμένο από ιατρούς εξειδικευμένους στην αντιμετώπιση του πόνου, ο οποίος όταν είναι χρόνιος είναι πλέον νόσος και όχι σύμπτωμα.

Σε συνεργασία και με τα υπόλοιπα Ιατρεία του Δήμου μας, απευθυνόμαστε στους πάσχοντες.

  • από χρόνιο πόνο,
  • από καρκίνο με αθεράπευτο πόνο και συνοδά συμπτώματα,
  • από καρδιακή, αναπνευστική ή νεφρική ανεπάρκεια,
  • από νευρολογικά νοσήματα που προκαλούν πόνο,
  • από νόσο Alzheimer.

Στο Ιατρείο θα αντιμετωπίζονται διάφορες κατηγορίες χρόνιου πόνου, όπως:

  • καρκινικός πόνος,
  • νευραλγίες (τριδύμου, μεθερπητική),
  • διαβητική νευροπάθεια,
  • οσφυαλγία,
  • ισχιαλγία,
  • αυχενικό σύνδρομο,
  • οστεοαρθρίτιδες κ.ά.

Για ραντεβού επικοινωνήστε με τη γραμματεία του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου στο τηλέφωνο 210-8045564.

 
Καλπάζει το γλαύκωμα. Πάνω από 11 εκατομμύρια άτομα θα τυφλώσει μέχρι το 2020 PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 13 Μάρτιος 2017 02:12

Περισσότεροι από 11,2 εκατομμύρια άνθρωποι θα έχουν τυφλωθεί μέχρι το 2020 από γλαύκωμα!

Την  δυσοίωνη αυτή εκτίμηση κάνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Γλαυκώματος, σύμφωνα με στοιχεία του οποίου το γλαύκωμα«καλπάζει»  τυφλώνοντας κάθε χρόνο πάνω από 1,1 εκατομμύρια ανθρώπους σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το 2013   64,3 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν  γλαύκωμα  και ο αριθμός αυτός αναμένεται να εκτοξευτεί το 2020 στα 76 εκατομμύρια!

Παρά την εξέλιξη της οφθαλμολογίας, το γλαύκωμα είναι η δεύτερη πιο κοινή αιτία τύφλωσης παγκοσμίως καθώς στα αρχικά  στάδια δεν προκαλεί συμπτώματα και όταν διαγνωστεί η βλάβη είναι μη αναστρέψιμη.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Γλαυκώματος, με την ευκαιρία της φετινής Παγκόσμιας Εβδομάδας Γλαυκώματος ( 12 με 18 Μαρτίου), αναφέρει ότι σύμφωνα με μελέτες για την επιδείνωση της κατάστασης ευθύνονται οι δημοσιονομικοί περιορισμοί στον τομέα της υγείας και η έλλειψη η κακή ενημέρωση κυρίως στους αγροτικούς πληθυσμούς.

Η έλλειψη ενημέρωση στους αγροτικούς πληθυσμούς είναι υπεύθυνη για το γεγονός  ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων αυτών φτάνουν στον γιατρό όταν η βλάβη είναι μη αναστρέψιμη.

ΤΑΚΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ -ΕΓΚΑΙΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

«Η έγκαιρη διάγνωση της νόσου και στη συνέχεια η τακτική παρακολούθηση του ασθενή  μπορούν να αποτρέψουν  την τύφλωση από γλαύκωμα» τονίζει ο διαπρεπής ο χειρουργός οφθαλμίατρος, Καθηγητής Οφθαλμολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και επιστημονικός υπεύθυνος του Οφθαλμολογικού Κέντρου Γλαυκώματος & Laser Αθηνών κ.  Βασίλειος Κοζομπόλης.

«Κι αυτό γατί, συνεχίζει ο κ Κοζομπόλης, οι νέες χειρουργικές τεχνικές που εφαρμόζουμε στην Ελλάδα,  όπως η χρήση  μικροσκοπικών βαλβίδων, βοηθούν στην απορροή του υδατοειδούς υγρού που είναι υπεύθυνο για την αυξημένη πίεση του οφθαλμού και  βάζουν φρένο στην εξέλιξη της νόσου. Μπορούν δε να εφαρμοστούν οι μέθοδοι αυτές επιτυχώς σε συνδυασμό με την εγχείρηση καταρράκτη».

Η πάθηση εμφανίζεται συνήθως σε ασθενείς της 3ης ηλικίας, αν και σπανιότερα μπορεί να εμφανιστεί σε νέους ανθρώπους καθώς επίσης και σε παιδιά.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ  ΕΝΟΧΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ

Η αιτία του γλαυκώματος είναι πολυπαραγοντική και οι βασικοί παράγοντες κινδύνου είναι:

  • H αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση,
  • Tο οικογενειακό ιστορικό,
  • λεπτός κερατοειδής,
  • μυωπία
  • σακχαρώδης διαβήτης
  • Ιστορικό οφθαλμικού τραύματος
  • Μακροχρόνια τοπική ή συστηματική χρήση κορτιζόνης

Σύμφωνα με τους οφθαλμίατρους η μόνη άμυνα που έχουν κυρίως τα άτομα της τρίτης ηλικίας απέναντι στο γλαύκωμα  είναι η πρόληψη, η οποία μπορεί να γίνεται με μια τουλάχιστον εξέταση το χρόνο.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ - ΘΕΡΑΠΕΙΑ

«Η αντιμετώπιση του γλαυκώματος, όταν αυτό διαγνωστεί έγκαιρα μπορεί να γίνει είτε με φαρμακευτική αγωγή (κολλύρια),  είτε με ειδικό laser (Selective Laser Trabecouloplasty), αλλά και με χειρουργική επέμβαση» τονίζει ο κ Κοζομπόλης και προσθέτει:

«Στις περιπτώσεις που εφαρμόζεται το laserαυτό δρα στις ήδη υπάρχουσες αποχετευτικές οδούς του ματιού, μειώνοντας τις αντιστάσεις που συναντά το υγρό του ματιού κατά την αποχέτευσή του, με αποτέλεσμα την μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης».

Η χειρουργική επέμβαση για την πάθηση του γλαυκώματος ονομάζεται τραμπεκουλεκτομή. Κατά την επέμβαση αυτή ο γιατρός με εργαλεία μικροχειρουργικής δημιουργεί μία παρακαμπτήριο οδό αποχέτευσης του υγρού του ματιού με σκοπό τη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης.

Σε περιπτώσεις που έχουν προηγηθεί άλλες επεμβάσεις στο μάτι και η πιθανότητα επιτυχίας της τραμπεκουλεκτομής κρίνεται από τον γιατρό ότι είναι μειωμένη, μπορεί να γίνει αντιγλαυκωματική επέμβαση με τοποθέτηση αντιγλαυκωματικής βαλβίδας. Οι επεμβάσεις αυτές μπορούν να πραγματοποιηθούν σε χειρουργείο μιας ημέρας.

Από μελέτες που έχουν γίνει, το περπάτημα και η αερόβιος άσκηση δρουν ευεργετικά στην μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης, ενώ αντίθετα η συστηματική άρση βαρών μπορεί να οδηγήσει σε αύξησή της. Είναι σημαντικό για όλους  η προληπτική οφθαλμολογική εξέταση και κρίνεται επιβεβλημένη σε όσους έχουν κληρονομικό ιστορικό γλαυκώματος.

Το οικονομικό κόστος από τις επιπτώσεις του γλαυκώματος είναι τεράστιο και ανέρχεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε παγκόσμια κλίμακα. Αθροιστικά το μέσο άμεσο και έμμεσο (επιβάρυνση οικογένειας, συστήματος υγείας, απώλεια εργατοωρών κ.λ.π.) ετήσιο κόστος για κάθε γλαυκωματικό ασθενή μπορεί να κυμαίνεται από 10.000 - 20.000 Ευρώ σύμφωνα με δημοσιευμένες μελέτες.

 

Περισσότερες πληροφορίες: http://www.glaucoma-laser-eyecenter.grτηλ:  213Ο325910 

 
Ην. Βασίλειο: Η γενετική μηχανική θεραπεύει επιτυχώς τη λευχαιμία PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 13 Μάρτιος 2017 02:02

Τα αρχικά αποτελέσματα της κλινικής περίπτωσης δύο παιδιών τα οποία θεραπεύτηκαν από τη λευχαιμία με με μέθοδο επεξεργασίας του γονιδιώματος, δημοσιεύθηκαν το Νοέμβριο του 2015 και δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Science Translational Medicine.

Τα παιδιά αυτά παραμένουν απαλλαγμένα από την ασθένεια του καρκίνου ένα χρόνο μετά το πέρας της θεραπείας τους.

Το πρώτο παιδί που έλαβε την πειραματική θεραπεία όταν ήταν ενός έτους, διαγνώσθηκε με οξεία Β-λεμφοκυτταρική λευχαιμία και είχε ήδη λάβει χημειοθεραπεία και μεταμόσχευση μυελού των οστών, όμως η ασθένεια επανεμφανίστηκε. Η ιατρική ομάδα στο Λονδίνο επανέλαβε τη θεραπεία σε ένα δεύτερο παιδί 16 μηνών τον Δεκέμβριο του 2015.

Η συγκεκριμένη θεραπεία βασίζεται σε ένα υπάρχον σύστημα θεραπείας CAR Τ-λεμφοκυττάρων που χρησιμοποιεί Τ-κύτταρα από υγιή άτομα, ξεπερνώντας την ανάγκη βελτιστοποιημένης ρύθμισης των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος των νεογνών. Με τη χρήση του εργαλείου TALENs -μεταγραφικός επαγωγέας νουκλεασών- αποσιωπάται το γονίδιο που θα προκαλούσε την απόρριψη των Τ-κυττάρων.

Η θεραπεία προετοιμασίας αίματος που συλλέχθηκε από δότη ανά δόση κυμαίνεται στα $4000, εν αντιθέσει με την εξατομικευμένη θεραπεία με τη χρήση των κυττάρων του ιδίου ασθενή που κυμαίνεται στα $50,000.

Ωστόσο, εξακολουθεί να υπάρχει ένας έντονος διχασμός μεταξύ των ερευνητών, αφού υπάρχει μια μεγάλη μερίδα επιστημόνων που δείχνουν προτίμηση στο να λαμβάνουν τα παιδιά χημειοθεραπεία, αφού η κυτταρική θεραπεία έχει μόνο ενδείξεις αποτελεσματικότητας. Συγκεκριμένα, αρκετοί γιατροί υποστηρίζουν ότι το είδος της συγκεκριμένης γονιδιακής θεραπείας δεν έχει αποδείξει ακόμη την αποτελεσματικότητα του.

Να σημειωθεί ότι τα δικαιώματα της θεραπείας αυτής έχουν πουληθεί στην εταιρεία Collectis και οι φαρμακευτικές εταιρείες Servier και Pfizer βρίσκονται σε προσπάθεια ανάπτυξης θεραπείας σε ασθενείς με οξεία Β-λεμφοκυτταρική λευχαιμία.

 

Πηγή: BioNews

Μαρία Οπλοποιού - Stagiaire EEB

 

Πρώτη δημοσίευση Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής

 
Απομακρύνοντας τον κύκλο εξάρσεων της ατοπικής δερματίτιδας PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 13 Μάρτιος 2017 01:48
Η ατοπική δερματίτιδα –ΑΔ- (γνωστή επίσης και ως ατοπικό έκζεμα) είναι ένα κληρονομικό νόσημα που προσβάλει 1 στους 6 ανθρώπους σε κάποιο στάδιο της ζωής τους. Είναι μια χρόνια φλεγμονώδης δερματοπάθεια που χαρακτηρίζεται από έντονο κνησμό (φαγούρα), ξηρότητα του δέρματος και εκζεματικές βλάβες (εξάρσεις) που εμφανίζονται κατά περιόδους. Όσο πιο συχνά εμφανίζονται οι εξάρσεις και όσο μεγαλύτερη έκταση σώματος καταλαμβάνουν, τόσο περισσότερο επηρεάζουν την ποιότητα ζωή των ασθενών, μικρών και μεγάλων.

 

Είναι χαρακτηριστικό ότι η ατοπική δερματίτιδα κατατάσσεται 2η στη λίστα με τα επιβαρυντικά νοσήματα για την ποιότητα ζωής των παιδιών, κυρίως λόγω των εμφανών δερματικών βλαβών, του έντονου κνησμούκαι των προβλημάτων ύπνου που αυτός προκαλεί. Το 50% των παιδιών υποφέρει από ευερεθιστότητα και κακή διάθεση, ενώ στο 60% επηρεάζεται η σχολική τους απόδοση. Επιπλέον 4 στα 10 παιδιά υφίστανται σχολικό εκφοβισμό λόγω της νόσου.

 

Όμως η ατοπική δερματίτιδα δεν είναι αποκλειστικά παιδική νόσος. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Καθ. Δερματολογίας ΑΠΘ κος Ιωαννίδης «Τα τελευταία χρόνια, έχει παρατηρηθεί παγκοσμίως μια σημαντική αύξηση στην επίπτωση της νόσου, κυρίως σε άτομα 20-35 ετών, των οποίων η ζωή αλλάζει σημαντικά. Πολλοί αποφεύγουν πλέον να εκθέτουν το σώμα τους, αλλά και να αθλούνται». Στους ενήλικες, έχει υπολογιστεί ότι το 70% υποφέρει από ψυχολογική πίεση και στο 30% επηρεάζονται σημαντικά οι διαπροσωπικές σχέσεις και η ερωτική τους ζωή.

 

Ο κος Ιωαννίδης επισημαίνει: Σήμερα γνωρίζουμε πια ότι πρόκειται για μια «έξυπνη» και πολυπαραγοντική νόσο, που εμφανίζεται όταν συνυπάρχει δυσλειτουργία του δερματικού φραγμού ταυτόχρονα με δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Επιπλέον, είναι σημαντικό ότι είναι μια χρόνια νόσος και οφείλουμε να την αντιμετωπίζουμε ανάλογα.

 

Στο πρόσφατο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Δερματολογίας αναδείχθηκε περισσότερο από ποτέ η σημασία θεραπειών που μπορούν και προστατεύουν, ή ακόμα και να αποκαθιστούν το δερματικό φραγμό (κεράτινη στιβάδα), ειδικότερα για τα άτομα με μέτρια και σοβαρή ατοπική δερματίτιδα. Η κα Κατσαρού, Καθηγήτρια Δερματολογίας και Υπεύθυνη παιδο-δερματολογικού Τμήματος στο Νοσοκομείο Συγγρός τονίζει: «Μεταξύ των υπαρχόντων φαρμάκων με ένδειξη στην ΑΔ, τα κορτικοστεροειδή αντιμετωπίζουν «πυροσβεστικά» την έξαρση μειώνοντας τη φλεγμονή, αλλά ταυτόχρονα έχουν αρνητική επίδραση στο δερματικό φραγμό δηλ. «αδυνατίζουν την κεράτινη στιβάδα», ευνοούν την αφυδάτωση της και τη δημιουργία νέας έξαρσης, ιδιαίτερα αν χρησιμοποιούνται για μεγάλα διαστήματα. Παράλληλα δημιουργούν ατροφία της επιδερμίδας και μείωση του κολλαγόνου, παρ’όλα αυτά  παρατηρείται σε διάφορες μελέτες ότι η πλειοψηφία των ασθενών τα χρησιμοποιεί διαρκώς για μήνες».

 

Η κα Κατσαρού συνεχίζει: «Στόχος πλέον της αντιμετώπισης της ατοπικής δερματίτιδας, είναι όχι μόνο η βραχυπρόθεσμη πυροσβεστική αντιμετώπιση των εξάρσεων, αλλά η απομάκρυνση του κύκλου εξάρσεων που ταλαιπωρούν παιδιά & ενήλικες. Πέραν των στεροειδών υπάρχει και άλλη, νεότερη κατηγορία φαρμάκων που κυκλοφορεί διεθνώς.  Η αλοιφή τακρόλιμους, ως βασικός εκπρόσωπος αυτής της κατηγορίας,έχει βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους με μέτρια και σοβαρή ΑΔ να ζήσουν με λιγότερες και μικρής έντασης εξάρσεις».

 

Σύμφωνα με την κα Κατσαρού «Η αλοιφή τακρόλιμους έχει τις αντιφλεγμονώδεις δράσεις ενός στεροειδούς μέτριας ισχύος, αλλά χωρίς τις ανεπιθύμητες ενέργειές του στο δέρμα. Αντίθετα με τα στεροειδή, η αλοιφή τακρόλιμους ενισχύει την κεράτινη στιβάδα στα άτομα με ΑΔ, αυξάνοντας τα απαραίτητα λιπίδια, δεν επηρεάζει το δερματικό φραγμό και δεν προκαλεί ατροφία και μείωση του κολλαγόνου, απομακρύνοντας έτσι τον κίνδυνο νέων εξάρσεων. Ενδείκνυταιγια άτομα με μέτρια και σοβαρή ΑΔ, που χρειάζονται γρήγορη ανακούφιση από τα συμπτώματα όπως η φαγούρα, το αίσθημα καύσου και η ερυθρότητα, όταν πρέπει να διακοπεί η λήψη στεροειδών.

 

Η μείωση της φλεγμονής, επιτυγχάνεται στο μισό χρόνο σε σύγκριση με άλλο φάρμακο της ίδιας κατηγορίας, βοηθώντας τους ασθενείς να επιστρέψουν γρηγορότερα στην καθημερινότητά τους. Αυτό αποδεικνύεται από την σημαντική βελτίωση στην ποιότητα ζωήςσε όλες τις ηλικίες (νήπια από 2 ετών, έφηβοι, ενήλικες). Ένα βασικό όφελος για τα άτομα με ΑΔ είναι ότι η τακρόλιμους πέραν της άμεσης δράσης της, έχει ένδειξη να λαμβάνεται και προληπτικά, για την αποφυγή νέων εξάρσεων, με τα πρώτα σημάδια εμφάνισης ερεθισμού στο ατοπικό δέρμα.

 

Σήμερα, η ΑΔ δεν αντιμετωπίζεται μόνο με κορτικοστεροειδή. Καλό είναι οι ασθενείς να συμβουλεύονται τον ιατρό τους πριν συνεχίσουν μια παλιά αγωγή για μεγάλο χρονικό διάστημα, ή πριν επιλέξουν να την αλλάξουν. Ο ιατρός γνωρίζει ποιο φάρμακο είναι κατάλληλο για τον καθένα, και πόσο θα χρειαστεί με στόχο την υποχώρηση των εξάρσεων και την αποφυγή νέων.

 

 

*δραστική ουσία τακρόλιμους – εμπορική ονομασία Protopic®
 
Φρένο» στην Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, βάζουν τα νέα φάρμακα PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 15 Φεβρουάριος 2017 08:26

Φρένο» στην υποτροπή της Φρένο» στην υποτροπή της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας, σε ποσοστό που κυμαίνεται από 40 μέχρι 80%, βάζουν τα νέα φάρμακα! 

Αυτό ανέφερε ο κ Αλέξανδρος Παπαδημητρίου, Ομότιμος Καθηγητής Νευρολογίας του πανεπιστημίου Θεσσαλίας, μιλώντας σε διάλεξη του  Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος με θέμα: «Περιβαλλοντικοί Παράγοντες και Σκλήρυνση Κατά Πλάκας».

Ταυτόχρονα ο κ Παπαδημητρίου εξέφρασε την ελπίδα πως τα επόμενα χρόνια με την εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης αλλά και της φαρμακολογίας θα κερδηθούν κι άλλες μάχες στον πόλεμο για την  οριστική αντιμετώπιση της πολυπαραγοντικής αυτοάνοσης ασθένειας, που οδηγεί σε πολλές περιπτώσεις σε αναπηρία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, που παρουσιάστηκαν από τον κ Παπαδημητρίου, η νόσος ,η οποία εμφανίζεται  στην εύκρατη ζώνη, πλήττει κυρίως την λευκή φυλή και   παρουσιάζει σημαντική αύξηση συχνότητας τα τελευταία χρόνια σε Ευρώπη, Αμερική,  Καναδά, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

Η  νόσος που περιγράφτηκε για πρώτη φορά από τους CharcotandVulpianτο 1866, πλήττει το κεντρικό νευρικό σύστημα και μόλις το 1993 χρησιμοποιήθηκε η πρώτη φαρμακευτική αγωγή. Τα πρώτα συμπτώματα που εμφανίζει είναι:

  • Θάμπωμα ματιών, που κλινικά αποκαλείται «οπτική νευρίτιδα»
  • Διπλή όραση ή απώλεια της αντίθεσης και των «ζωντανών» χρωμάτων
  • Μούδιασμα και Μυρμήγκιασμα προσώπου ή άνω και κάτω άκρων
  • Πόνος, μυικές συσπάσεις και μυϊκή δυσκαμψία που εμφανίζονται συχνά στα κάτω άκρα και δυσχεραίνουν περισσότερο την βάδιση
  • Προβλήματα ισορροπίας και συχνά επεισόδια ιλίγγων

Η εμφάνιση οποιουδήποτε συμπτώματος επιβάλλει την άμεση εξέταση από γιατρό καθώς η έγκαιρη διάγνωση της νόσου είναι καθοριστική για την εξέλιξη της.

«Η νόσος εμφανίζει εξάρσεις και υφέσεις και όταν το μεσοδιάστημα  αυτών είναι μεγάλο τότε η εξέλιξη και η πρόγνωση της νόσου είναι καλή  για τον ασθενή» τόνισε ο κ Παπαδημητρίου.


ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΝΟΧΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ

Τα αποτελέσματα πολλών επιστημονικών ερευνών έδειξαν ότι πρόκειται για μία διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος στην οποίαν ευαισθητοποιημένα κύτταρα του περιφερικού αίματος εισέρχονται στον εγκέφαλο και προκαλούν ανοσολογική αντίδραση και διάσπαρτες εστίες φλεγμονής.  Ερώτημα παραμένει ποιοι είναι οι παράγοντες που ευαισθητοποιούν τα κύτταρα και προκαλούν την ανοσολογική αντίδραση.  Τέτοιοι παράγοντες είναι:

  • Γενετικοί
  • Τοξικολογικοί
  • Διατροφικοί
  • Αυτοάνοσοι- Στρεσογόνοι
  • Κοινωνικοοικονομικοί
  • Ιογενείς λοιμώξεις
  • Μικροβιακές λοιμώξεις
  • Κλιματολογικές συνθήκες

Επίσης σημαντικό  ρόλο στην εμφάνιση και   εξέλιξη της νόσου φαίνεται να παίζει το κάπνισμα και η παιδική παχυσαρκία, ενώ αντίθετα η χορήγηση της βιταμίνης D  προσφέρει ασπίδα προστασίας του ανθρώπινου οργανισμού έναντι της ασθένειας.

Συγκεκριμένα σε πέντε επιστημονικές μελέτες διαπιστώνεται ότι το κάπνισμα σε ασθενείς με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας προκαλεί οξεία παροδική επιδείνωση των συμπτωμάτων και αυξάνει τον κίνδυνο μετάπτωσης από υποτροπιάζουσα σε προοδευτικά επιδεινούμενη μορφή.  Επίσης σημαντικό ρόλο φαίνεται ότι παίζει και το παθητικό κάπνισμα.

Καθοριστική είναι η επίδραση της παιδικής παχυσαρκίας, καθώς αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης της  ασθένειας  σε ηλικίες κάτω των 18 χρόνων.

Αντίθετα οι μελέτες έδειξαν ότι:

  • Hκατανάλωση τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Dόπως παρατηρείται στις παραθαλάσσιες περιοχές σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου
  • Τα αυξημένα επίπεδα Βιταμίνης στον ορό, στην ηλικία των 20 χρόνων, μειώνουν σημαντικά την εμφάνιση
  • Τα αυξημένα επίπεδα Βιταμίνης μειώνουν τον κίνδυνο αξονικών βλαβών και τον κίνδυνο αναπηρίας.

Σε μια προοπτική μελέτη, που έγινε  με 200.000 νοσηλεύτριες, απέδειξε ότι  η  λήψη βιταμίνης D  μειώνει τον κίνδυνο για εμφάνιση της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας κατά 40%.

Επιστημονικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αποτελέσματα μελετών που έγιναν για την συσχέτιση του μήνα γέννησης των παιδιών με την επικινδυνότητα της νόσου.

Συγκεκριμένα τα παιδιά που γεννιούνται τον Μάιο (με σύλληψη τον Σεπτέμβριο και  κύηση  κατά την διάρκεια  Φθινοπώρου, Χειμώνα και Άνοιξης), έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό κινδύνου εμφάνισης της νόσου.

Αντίθετα τα παιδιά που γεννιούνται τον Νοέμβριο (με σύλληψη τον Μάρτιο και κύηση Άνοιξη, Καλοκαίρι και Φθινόπωρο) έχουν το μικρότερο ποσοστό κινδύνου εμφάνισης της ασθένειας.

Περιβαλλοντικές και επιδημιολογικές μελέτες μας έδωσαν σημαντικές πληροφορίες για την δυνατότητα πρόληψης της αναπηρίας και τα νέα φάρμακα τα οποία είναι διαθέσιμα βελτίωσαν σημαντικά την κλινική εικόνα και την πορεία των ασθενών.

 

 
Περιμένοντας το δώρο της ζωής, χάρισε ζωή σε άλλους. PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 06 Φεβρουάριος 2017 22:43

Συγκλονιστική απόφαση της οικογένειας δότη 51 ετών, ο οποίος βρισκόταν στην λίστα αναμονής για μόσχευμα καρδιάς από το 2015, να δωρίσει τα όργανά του μετά τον θάνατό του.

Την Πέμπτη 02 Φεβρουαρίου 2017 ενημερώθηκε ο ΕΟΜ από το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο ότι ασθενής που βρισκόταν στην λίστα αναμονής για μόσχευμα καρδιάς από το 2015 και έφερε τους τελευταίους 14 μήνες μηχάνημα υποστήριξης καρδιάς, υπέστη Εγκεφαλικό Επεισόδιο και νοσηλευόταν εγκεφαλικά νεκρός στη ΜΕΘ του Νοσοκομείου.

Η οικογένεια του δότη, μόλις ενημερώθηκε από τους γιατρούς της ΜΕΘ για την κατάσταση της υγείας του 51χρονου, κατόρθωσαν να μετατρέψουν την βαρύτατη απώλειά τους σε ζωή, βρίσκοντας το σθένος να συναινέσουν στη δωρεά των οργάνων του αγαπημένου τους σε ασθενείς που το είχαν ανάγκη. Με αυτόν τον τρόπο, χάρισαν σε συνανθρώπους μας αυτό που ο δικός τους άνθρωπος δεν πρόλαβε να απολαύσει: την ευκαιρία για μια νέα, μια υγιή ζωή.

Ο ΕΟΜ, ανέλαβε τις διαδικασίες συντονισμού της λήψης των οργάνων και ανεύρεσης των κατάλληλων ληπτών. Τα ξημερώματα του Σαββάτου ομάδες γιατρών από το Γ.Ν.Α. «O Ευαγγελισμός», το Γ.Ν.Θ. «Ιπποκράτειο»  και το Γ.Ν.Α «Γ. Γεννηματάς» προσήλθαν στο χειρουργείο του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου για την αφαίρεση των νεφρών, του ήπατος και των κερατοειδών αντίστοιχα.

Ένας άνδρας 48 ετών από τη Θεσσαλονίκη που υποβαλλόταν σε αιμοκάθαρση εδώ και 9 χρόνια και ένας άνδρας 56 ετών από την Αθήνα, που βρισκόταν στην αιμοκάθαρση για 10 χρόνια, μεταμοσχεύθηκαν με τους 2 νεφρούς.

Ο Πρόεδρος του ΕΟΜ & Διευθυντής της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας, καθ. Ανδρέας Καραμπίνης, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Στο Νοσοκομείο μας, ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με την αγωνία των ασθενών και των οικογενειών τους για το πότε θα βρεθεί το κατάλληλο μόσχευμα γι΄αυτούς. Δυστυχώς, δεν στέκονται όλοι το ίδιο τυχεροί. Η συγκεκριμένη οικογένεια μας δίδαξε το μεγαλύτερο μάθημα αλτρουισμού, γενναιοδωρίας και αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Ήταν αξιοθαύμαστος ο τρόπος που έδρασε η οικογένεια του δότη. Έδωσαν ελπίδα μέσα από την απώλειά τους. Όπως ελπίδα δίνει και συνολικά η αλματώδης αύξηση του αριθμού δοτών τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας. Πλην της συγκεκριμένης περίπτωσης Δωρεάς Οργάνων, τις τελευταίες 5 ημέρες είχαμε ακόμα να διαχειριστούμε ταυτόχρονα 4 δότες από το Γενικό Νοσοκομείο Πτολεμαΐδας «Μποδοσάκειο» , το Π.Γ.Ν «Αττικόν», το Γ.Ν.Θ. «Παπαγεωργίου» και το Γ.Ν.Α «Γ. Γεννηματάς» με μοσχεύματα που χάρισαν μια δεύτερη ευκαιρία για ζωή σε περισσότερους από 20 συνανθρώπους μας.»

 
Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας: Ο Καρκίνος μπορεί να προληφθεί λένε Έλληνες Επιστήμονες PDF Εκτύπωση E-mail
Παρασκευή, 03 Φεβρουάριος 2017 21:35

Ο καρκίνος μπορεί να προληφθεί  με σωστή διατροφή, σωματική άσκηση, αποφυγή τοξικών ουσιών και διακοπή του καπνίσματος.

Αυτό τόνισαν σήμερα κορυφαίοι Έλληνες επιστήμονες μιλώντας στη συνέντευξη τύπου που διοργάνωσε το Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος σε συνεργασία με την Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία. Η συνέντευξη με θέμα «Πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου» διοργανώθηκε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Νόσου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν υπολογίζεται πως 3,7 εκ. άνθρωποι θα μπορούσαν να σωθούν κάθε χρόνο, αν εφαρμόζονταν οι σωστές στρατηγικές πρόληψης!

Ταυτόχρονα οι επιστήμονες εξέπεμψαν sos προς την Πολιτεία καθώς τα στοιχεία δείχνουν δραματική εξέλιξη της νόσου τα επόμενα χρόνια.

Συγκεκριμένα,τα νέα περιστατικά καρκίνου που εμφανίζονται κάθε χρόνο σε παγκόσμιο επίπεδο, το 2030  θα φτάσουν  21,7 εκατομμύρια  από τα 14 που ήταν το 2016. Ταυτόχρονα  οι θάνατοι αντίστοιχα από 8,2 εκατομμύρια  θα φτάσουν τα 13 εκατομμύρια!

ΕΘΝΙΚΗ  ΠΟΛΙΤΙΚΗ     ΓΙΑ     ΤΗΝ  ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ  ΙΑΤΡΙΚΗ –ΔΙΑΤΡΟΦΗ

«Ο καρκίνος είναι η δεύτερη αιτία θανάτου παγκοσμίως στις αναπτυγμένες χώρες. Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής και διατροφής, τις τελευταίες δεκαετίες, σχετίζονται με τη συνεχώς αυξανόμενη νοσηρότητα και θνησιμότητα από καρκίνο στην χώρα μας» ανέφερε ο ομότιμος καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Αντώνης Καφάτος.

Η υπερκατανάλωση επεξεργασμένων τροφίμων και ποτών  οδηγεί στην παχυσαρκία, η οποία αυξάνει τον κίνδυνο για τον καρκίνο του παχέος εντέρου, μαστού, νεφρών, παγκρέατος, ενδομητρίου, χοληδόχου κύστεως και το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου.

Για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας απαιτείται εθνική πολιτική για την προληπτική ιατρική και διατροφή. Προτείνεται η εκπαίδευση γονέων, εκπαιδευτικών και παιδιών σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης με  στόχο την υγιεινή διατροφή,  την καθημερινή μέτρια προς έντονη σωματική άσκηση και την αποφυγή τοξικών ουσιών.

Σύμφωνα με τον κ. Καφάτο καλή διατροφή σημαίνει:

  • Αυξημένη καθημερινή κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, δημητριακών ολικής αλέσεως, οσπρίων, ψαριών και θαλασσινών δυο φορές την εβδομάδα.
  • Κόκκινο κρέας και αλλαντικά σε μικρή ποσότητα μία φορά το μήνα.
  • Αποφυγή επεξεργασμένων τροφίμων με κορεσμένα και τράνς λιπαρά οξέα.
  • Μείωση του αλατιού στο φαγητό.
  • Αποφυγή οινοπνευματωδών ποτών γιατί αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνο της στοματικής κοιλότητας, του φάρυγγος, του οισοφάγου, του ήπατος και του μαστού.
  • Ελάττωση ή αποφυγή τροφίμων υψηλού γλυκαιμικού δείκτη, όπως αναψυκτικά, γλυκά, άσπρο ψωμί, άσπρα μακαρόνια, άσπρο ρύζι, μπισκότα, σοκολάτες.
  • Σωματική άσκηση, μέτρια προς έντονη, για περισσότερα από 60 λεπτά την ημέρα.

 

ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΑ  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ  ΕΓΚΑΙΡΗΣ  ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ

Από την πλευρά του ο κ.  Ευάγγελος Φιλόπουλος, Πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, συμφώνησε με την  τοποθέτηση του κ. Καφάτου και πρόσθεσε πως «μία απλή, με χαμηλό κόστος  αλλά με υψηλή αποδοτικότητα  στρατηγική πρόληψης  όσον αφορά στη διατροφή, θα μπορούσε να μειώσει κατά 30% τα νέα περιστατικά καρκίνου».

Ταυτόχρονα ανέφερε ότι για κάθε ένα δολάριο που επενδύεται στην πρόληψη εξοικονομείται το δεκαπλάσιο σε έξοδα θεραπείας.

«Σε μία εποχή, τόσο επώδυνα δύσκολη για το κράτος μας, τόνισε, η πρόληψη πρέπει να πάψει να αποτελεί το παραπαίδι των υπηρεσιών υγείας και να αποτελέσει το επίκεντρο του ενδιαφέροντος όλων μας (Πολιτείας, γιατρών και οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών). Παράλληλα, αποτελεσματικότερη από οποιοδήποτε καινοτόμο φάρμακο στο άμεσο μέλλον είναι η εφαρμογή πληθυσμιακών προγραμμάτων έγκαιρης διάγνωσης σε συγκεκριμένες μορφές καρκίνου».

Η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία προτείνει  συγκεκριμένο πλαίσιο προληπτικών παρεμβάσεων και πληθυσμιακού ελέγχου που εύκολα και γρήγορα μπορεί να εφαρμοστεί στη χώρα μας. Με το σύνθημα ότι «ο καρκίνος δεν ξορκίζεται, αλλά αντιμετωπίζεται», ο κ. Φιλόπουλος είπε  πως ο καθένας μόνος του, αλλά και όλοι μαζί  είναι εφικτό να το καταστήσουμε κοινή πεποίθηση.

 

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ

Ειδικότερα σε ότι αφορά στον καρκίνο του πνεύμονα, ο Πνευμονολόγος- Εντατικολόγος, Διευθυντής του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας  κ. Παναγιώτης Μπεχράκης, ανέφερε:

«Η νόσος, που προκαλείται κατά 90% από το κάπνισμα,  στη  χώρα μας ευθύνεται για 8.000 θανάτους το χρόνο. Άρα, η μείωση του καπνίσματος αποτελεί τον κύριο μηχανισμό πρόληψης του καρκίνου αυτού».

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, που παρουσίασε ο κ. Μπεχράκης, στην Ελλάδα παρατηρείται σημαντική μείωση του καπνίσματος στο διάστημα 2009 – 2014. Συγκεκριμένα, το σύνολο των ημερήσιων καπνιστών έχει πέσει στο πολύ χαμηλό επίπεδο του 27.3% (σχήμα 1).

Επίσης, ιδιαίτερα μεγάλη είναι η μείωση των καπνιστών στις νεαρές ηλικίες μεταξύ 16 – 24 χρόνων που φτάνει στο  33.3% (σχήμα 2).

«Μεγάλο πρόβλημα παραμένει στην Ελλάδα το παθητικό κάπνισμα, που αντικατοπτρίζει σαφή έλλειψη πολιτικής βούλησης για την αντιμετώπισή του» τόνισε ο κ. Μπεχράκης και πρόσθεσε

«Ουσιαστικά πρόκειται για εκποίηση της Δημόσιας Υγείας σε συγκεκριμένα συμφέροντα, που εκθέτει τη χώρα διεθνώς και προκαλεί κοινωνική αγανάκτηση».

Σημειώνεται εδώ, ότι το 75% περίπου των Ελλήνων πολιτών στους οποίους συμπεριλαμβάνεται κι ένας στους δύο καπνιστές, είναι θυμωμένοι και θεωρούν πολιτισμική υποβάθμιση της χώρας τη μη εφαρμογή του νόμου για την προστασία τους από το παθητικό κάπνισμα (Σχήμα 3 και 4).

Το παθητικό κάπνισμα αποτελεί γνωστό καρκινογενετικό μηχανισμό, στον οποίο εκτίθενται υποχρεωτικά πάνω από 130.000 εργαζόμενοι στους χώρους εστίασης και διασκέδασης, ενώ ο μέσος Έλληνας εκτίθεται σε ποσοστό 78.5% σε παθητικό κάπνισμα σε εστιατόρια, μπαρ και καφετέριες.

 

ΕΓΚΑΙΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

Όσον αφορά στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονος, σύμφωνα με τον κ. Μπεχράκη, σημαντικό βήμα αποτελεί η οδηγία του Αμερικανικού Κολλεγίου Πνευμονολογίας (American College of Chest Physicians) σύμφωνα με την οποία κάθε καπνιστής ηλικίας άνω των 55 ετών που έχει καπνίσει περισσότερο από 30 pack/years (ημερησια καταναλωση πολλαπλασιαζόμενη με τα χρόνια καπνισματος)πρέπει να υποβάλλεται σε μία αξονική τομογραφία θώρακος χαμηλής δόσης και χωρίς σκιαγραφικό κάθε χρόνο. Μόνον έτσι ο καρκίνος του πνεύμονος θα διαγνωστεί έγκαιρα και σε θεραπεύσιμο στάδιο της νόσου.

Περισσότερο σημαντική είναι και η πρόσφατη ανακάλυψη μεθόδου διάγνωσης του καρκίνου του πνεύμονος με ειδική ανάλυση του εκπνευστικού εκνεφώματος, που συλλέγεται με την ήρεμη εκπνοή. Απαιτούνται μερικά χρόνια κλινικών μελετών προκειμένου να σταθμιστεί επακριβώς η ευαισθησία και η ακρίβεια της μεθοδολογίας αυτής που είναι τελείως ανώδυνη ακίνδυνη και μη επεμβατική.

Ο Γενικός Γραμματέας  Δημόσιας  Υγείας του Υπουργείου Υγείας κ Γιάννης Μποσκόζος στον χαιρετισμό που απήυθυνε ανέφερε ότι «η αξία της πρόληψης είναι μεγάλη, παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν, αλλά είναι απαραίτητη η συνεργασία του υπουργείου με όλους του φορείς που έχουν δράσεις προς αυτή την  κατεύθυνση»

Τέλος ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κ Αθανάσιος Δημόπουλος, που συντόνισε την συνέντευξη, συνοψίζοντας τόνισε πως η πρόληψη του καρκίνου μπορεί να γίνει με:

  • Αποφυγή του καπνίσματος
  • Υγιεινή διατροφή
  • Αντιμετώπιση των λοιμωδών νοσημάτων και της μόλυνσης του περιβάλλοντος
  • Αποφυγή ακτινοβολίας

Το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία στο Golden Hall  Αμαρουσίου (Κηφισίας 37Α).

 
4ο Συμπόσιο ΕΜΕΔΙΠ: Διαβητικό πόδι PDF Εκτύπωση E-mail
Παρασκευή, 03 Φεβρουάριος 2017 21:22
Σε μείζονα «απειλή» για τη σωματική ακεραιότητα, αλλά και τη γενική υγεία, του σύγχρονου ανθρώπου αναδεικνύεται στις μέρες μας μια από τις συχνότερες και σοβαρότερες επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη: το διαβητικό πόδι. Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι: σήμερα πραγματοποιείται σε παγκόσμιο επίπεδο ένας ακρωτηριασμός κάτω άκρου κάθε 20 δευτερόλεπτα!

 

Την ίδια στιγμή, όπως προκύπτει από τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα των Η.Π.Α., η συνολική θνησιμότητα από τις παθήσεις του διαβητικού ποδιού μπορεί να ανέλθει σε πολύ υψηλά επίπεδα, φτάνοντας ακόμα και το 45% μέσα στην πενταετία. Το ποσοστό αυτό είναι μεγαλύτερο από εκείνο του καρκίνου του προστάτη, του μαστού και του λεμφώματος Non Hodgkin, καθώς και παρόμοιο με εκείνο του καρκίνου του παχέος εντέρου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη (International Diabetes Federation – I.D.F.), το 70% των ακρωτηριασμών που διενεργούνται σε όλο τον κόσμο αφορά διαβητικούς ασθενείς, οι οποίοι διατρέχουν 23 - 25 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να χάσουν το ένα ή και τα δύο πόδια τους σε σύγκριση με τους άλλους. Επιπλέον, περισσότερα από 1.000.000 άτομα με σακχαρώδη διαβήτη αναγκάζονται να υποβληθούν σε ακρωτηριασμό ενός άκρου τους σε ετήσια βάση.

Οι κύριοι παράγοντες που οδηγούν στον ακρωτηριασμό είναι τα έλκη των κάτω άκρων. Τόσο τα έλκη, όσο και οι ακρωτηριασμοί έχουν τεράστιο αντίκτυπο στη ζωή των πασχόντων, οδηγώντας τους συχνά σε περιορισμένη αυτονομία κινήσεων, κοινωνική απομόνωση και ψυχολογικό στρες. Υπολογίζεται ότι το 25% των ατόμων με διαβήτη θα εμφανίσει έλκος στα κάτω άκρα έστω και μία φορά κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, το 4-5% των διαβητικών ασθενών εμφανίζουν έλκη στα πόδια, γεγονός που σημαίνει ότι 40.000 - 50.000 άτομα με διαβήτη διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ακρωτηριασμού. Στην Ελλάδα πραγματοποιούνται περίπου 2.000 - 3.000 ακρωτηριασμοί κάτω άκρων σε ετήσια βάση.

Εκτός από το τεράστιο κοινωνικό κόστος, στα προβλήματα του διαβητικού ποδιού έρχεται να προστεθεί και το υπέρογκο οικονομικό κόστος. Σύμφωνα με τους ειδικούς, μάλιστα, το κόστος αυτό μπορεί να γίνει δυσβάστακτο για κάθε σύστημα υγείας, καθώς αναπαράγεται συνεχώς από τη μακροχρόνια παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο, τα έξοδα αποκατάστασης και την αυξημένη ανάγκη οικιακής φροντίδας και κοινωνικών υπηρεσιών.

Ωστόσο, με την εφαρμογή μιας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που θα περιλαμβάνει στρατηγικές επαρκούς πρόληψης και στη δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια περίθαλψη, τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ελκών από πολλές ιατρικές ειδικότητες (εξειδικευμένα Ιατρεία Διαβητικού Ποδιού), την αποτελεσματική οργάνωση, τη συνεχή παρακολούθηση και την ειδική εκπαίδευση των πασχόντων, μπορεί να αποφευχθεί έως και το 85% των ακρωτηριασμών.

Αυτά τόνισαν σήμερα σε συνέντευξη τύπου, με αφορμή τη διεξαγωγή του 4ου Πανελληνίου Συμποσίου με Διεθνή Συμμετοχή της Εταιρείας Μελέτης Παθήσεων Διαβητικού Ποδιού (Ε.ΜΕ.ΔΙ.Π.), στις 2 – 5 Φεβρουαρίου 2017 στη Θεσσαλονίκη (ξενοδοχείο The Met), ο Πρόεδρος Δ.Σ. της Ε.ΜΕ.ΔΙ.Π., Εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Παγκόσμια Ομάδα Εργασίας για το Διαβητικό Πόδι, Παθολόγος με εξειδίκευση στο Σακχαρώδη Διαβήτη κ. Χρήστος Μανές, ο Γενικός Γραμματέας Δ.Σ. της Ε.ΜΕ.ΔΙ.Π., Αναπληρωτής Καθηγητής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Α’ Προπαιδευτική Κλινική & Διαβητολογικό Κέντρο Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Λαϊκό» κ. Νικόλαος Τεντολούρης και το μέλος Δ.Σ. της Ε.ΜΕ.ΔΙ.Π., Αγγειοχειρουργός, Θεραπευτήριο «Υγεία» κ. Κυριακή Καλλιγιάννη.

Πρόκειται για ένα σημαντικό επιστημονικό γεγονός, στο οποίο θα συμμετάσχουν έγκριτοι ειδικοί στη θεραπευτική αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη και του διαβητικού ποδιού, τόσο στη χώρα μας, όσο και διεθνώς.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης έχουν προγραμματιστεί διαλέξεις, στρογγυλά τραπέζια, κλινικά φροντιστήρια και διαδραστική συζήτηση περιστατικών στοχευμένα σε σύγχρονα επιστημονικά πεδία που ενδιαφέρουν τόσο τους ειδικευμένους στο αντικείμενο Παθολόγους – Διαβητολόγους, όσο και επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων, όπως Αγγειοχειρουργούς, Γενικούς Χειρουργούς, Ορθοπαιδικούς, Ακτινολόγους και Πυρηνικούς ιατρούς, Λοιμωξιολόγους, Δερματολόγους, Ποδολόγους, νοσηλευτές κτλ.

Παράλληλα, την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2017, στις 10:30 – 12:30, στο ξενοδοχείο The Met, θα πραγματοποιηθεί Εκδήλωση Ενημέρωσης του ευρύτερου κοινού, κατά τη διάρκεια της οποίας θα διενεργείται έλεγχος στα πόδια των ασθενών με διαβήτη από τους ειδικούς της Ε.ΜΕ.ΔΙ.Π.

Όπως υπογράμμισαν οι ομιλητές, ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια μεταβολική ασθένεια, η οποία χαρακτηρίζεται από αύξηση της συγκέντρωσης του σακχάρου στο αίμα (υπεργλυκαιμία) και διαταραχή του μεταβολισμού της γλυκόζης, είτε ως αποτέλεσμα και ελαττωμένης έκκρισης της ινσουλίνης από το πάγκρεας, είτε λόγω ελάττωσης της ευαισθησίας των κυττάρων του σώματος στην ινσουλίνη. Η νόσος εξακολουθεί να λαμβάνει διαστάσεις επιδημίας, καθώς εξαιτίας της σημειώνεται σήμερα ένας θάνατος κάθε επτά δευτερόλεπτα, ενώ έως το 2035 αναμένεται να αυξηθεί ο αριθμός των διαβητικών ατόμων κατά 205 εκατομμύρια, αγγίζοντας, έτσι, τα 600 εκατομμύρια σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο βαθμός αύξησης της γλυκόζης στο αίμα και η παραμονή των αυξημένων τιμών της για μεγάλο χρονικό διάστημα βλάπτουν, κυρίως, τα μικρά αγγεία, προκαλώντας διαβητική νευροπάθεια, νεφροπάθεια, αμφιβληστροειδοπάθεια κτλ. Οι συνέπειες είναι σοβαρότατες σε πολλαπλές λειτουργίες και όργανα, όπως οι νεφροί (νεφρική ανεπάρκεια), οι οφθαλμοί (μόνιμες βλάβες του αμφιβληστροειδούς που μπορούν να οδηγήσουν σε τύφλωση), το δέρμα και οι ιστοί (έλκη στα πόδια) κτλ.

Οι βασικές αιτίες για τη δημιουργία έλκους στα πόδια είναι δυο σοβαρές επιπλοκές της νόσου, η νευροπάθεια και η περιφερική αρτηριοπάθεια. Η νευροπάθεια παρουσιάζεται στο 30% των διαβητικών αρρώστων, οι οποίοι στην Ελλάδα ανέρχονται σε 250.000 – 300.000 άτομα. Κατά την εμφάνισή της, χάνεται η προστατευτική αίσθηση του πόνου και το σκέλος του διαβητικού ασθενούς δεν «πονάει» όταν κάποιο αιχμηρό αντικείμενο ή θερμό ερέθισμα του προκαλέσουν βλάβη.

Έτσι, μπορεί να δημιουργηθεί οποιαδήποτε πληγή, χωρίς ο ασθενής να την αντιληφθεί. Η πληγή, όμως, αυτή ταυτόχρονα θα συνεπάγεται και είσοδο μικροβίων στον οργανισμό. Με τον τρόπο αυτόν δημιουργείται φλεγμονή στο πόδι (μυϊκό ιστό και οστά), η οποία, εάν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα και ορθολογικά, αφενός επεκτείνεται πολύ γρήγορα και, αφετέρου, καταλήγει σε ακρωτηριασμό.

Εάν «μαυρίσει» ή αλλάξει το χρώμα του ποδιού προς το σκούρο, υπάρχει συνήθως βλάβη των αγγείων, δηλαδή απόφραξη των αρτηριών που φέρνουν το αίμα στα κάτω άκρα. Αυτή η επιπλοκή ονομάζεται περιφερική αρτηριοπάθεια. Το άκρο που δεν αιματώνεται νεκρώνεται, ολόκληρο ή κάποια δάκτυλα.

Ενίοτε η άμεση παρέμβαση που θα ανοίξει την απόφραξη και θα αποκαταστήσει την κυκλοφορία του αίματος σώζει το πόδι. Σε αντίθετη περίπτωση (καθυστερημένη ενημέρωση του ιατρού), αυξάνεται κατά πολύ ο κίνδυνος διενέργειας ακρωτηριασμού. Στη χώρα μας το ποσοστό των διαβητικών ασθενών που εμφανίζουν αρτηριοπάθεια είναι περίπου 15%, δηλαδή 100.000 – 150.000 άτομα.

Από την άλλη πλευρά, τη «ζυγαριά» των επιπτώσεων του διαβητικού ποδιού βαραίνει και το τεράστιο οικονομικό κόστος. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις Η.Π.Α. το ετήσιο άμεσο κόστος των παθήσεων που περιλαμβάνει ο όρος «Διαβητικό Πόδι» (έλκος, γάγγραινα, ακρωτηριασμοί κάτω άκρων) ανέρχεται, πλέον, σε 17 δισ. δολάρια, υπερβαίνοντας ακόμα και εκείνο των πέντε πιο συνηθισμένων μορφών καρκίνου (μαστού 16,5 δισ., παχέος εντέρου 14,14 δισ., πνεύμονα 12,12 δισ., προστάτη 11,85 δισ. και λευχαιμίας 5,44 δισ.). Αντίστοιχα υπέρογκες είναι και οι δαπάνες των επιπλοκών του διαβητικού ποδιού στο Ηνωμένο Βασίλειο (UK), οι οποίες, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στατιστικά δεδομένα, κατά το έτος 2010 – 2011 ανήλθαν συνολικά σε 662 εκατομμύρια στερλίνες.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, υπολογίζεται ότι το άμεσο ετήσιο κόστος ανά ασθενή με διαβητικό πόδι είναι περίπου 6.143 Ευρώ, χωρίς να υπολογίζεται το έμμεσο, δηλαδή η ανικανότητα για εργασία, η επιβάρυνση του κοινωνικού συνόλου κτλ, ενώ το κόστος θεραπείας του απλού διαβητικού ασθενούς είναι 5 φορές μικρότερο, δηλαδή 1.299 Ευρώ. Το συνολικό ετήσιο κόστος από τα έλκη στη χώρα μας ανέρχεται στα 300 εκατομμύρια Ευρώ.

Ταυτόχρονα, ο ακρωτηριασμός ενός κάτω άκρου (από το γόνατο και κάτω) στοιχίζει περίπου 30.000 - 60.000 Ευρώ, τη στιγμή που κάθε χρόνο πραγματοποιούνται σε Ελληνικό έδαφος περίπου 2.000 – 3.000 ακρωτηριασμοί. Οι συνολικές ετήσιες δαπάνες του διαβητικού ποδιού χωρίς ακρωτηριασμό ανέρχονται σε 200-250 εκατομμύρια Ευρώ, ενώ, σύμφωνα με νέα στοιχεία που προέρχονται από το Ηνωμένο Βασίλειο, τα συστήματα υγείας που δεν επενδύουν στην πρόληψη των επιπλοκών του διαβήτη θεωρείται, πλέον, ότι ξοδεύουν άσκοπα χρήματα.

Για τους λόγους αυτούς, τεράστια σημασία έχει η σωστή πρόληψη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Μ. Βρετανία, σε διάφορες περιοχές της οποίας έχει καταγραφεί σημαντική μείωση των ακρωτηριασμών με την εφαρμογή ειδικών προγραμμάτων πρόληψης, δηλαδή εντοπισμού των ατόμων που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο για δημιουργία ελκών (Nottingham 3.3 ακρωτηριασμοί ανά 1000 διαβητικούς ανά έτος, αλλού 5.1 ακρωτηριασμοί ανά 1000 διαβητικούς ανά έτος).

Παράλληλα, σύμφωνα με τα δεδομένα της Ομάδας Διαβητικού Ποδιού του Νοσοκομείου Middlesbrough, είναι ενδεικτικό ότι τη στιγμή που η λειτουργία της στοιχίζει στους Βρετανούς φορολογούμενους 33.000 λίρες το χρόνο, το ετήσιο όφελος που προκύπτει από τη μείωση των ακρωτηριασμών που επιτυγχάνει το προληπτικό της πρόγραμμα αγγίζει τις 249.000 λίρες. Συνολικά, από την εκπόνηση τέτοιων προγραμμάτων, το ετήσιο οικονομικό όφελος θα ανερχόταν σε 230.000.000 Ευρώ.

 

Οι καταλληλότεροι τρόποι πρόληψης περιλαμβάνουν:

 

  1. Αναγνώριση των ατόμων που είναι σε κίνδυνο να εμφανίσουν έλκος, δηλαδή που εμφανίζουν  νευροπάθεια. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι «πόδι που δεν πονά» δεν είναι απαραίτητα υγιές.
  2. Καθημερινό έλεγχο των ποδιών από τους διαβητικούς ασθενείς (τους ίδιους) για να δουν αν υπάρχει παραμικρή βλάβη (αλλοίωση χρώματος ή πληγή) – αναφορά στο γιατρό.
  3. Άμεση διακοπή του καπνίσματος.
  4. Έλεγχο της κατάστασης των ποδιών με ειδικό επίθεμα που δίνει χρωματικά την εικόνα του πάσχοντος ποδιού, δηλαδή του ποδιού με νευροπάθεια. Γίνεται και από  τους ίδιους τους ασθενείς.
  5. Αποφυγή βαδίσματος (οπουδήποτε) χωρίς υποδήματα (π.χ. παντόφλες ή σαγιονάρες). Ακόμη και στη θάλασσα δεν επιτρέπεται η βάδιση χωρίς ειδικά υποδήματα.
  6. Αποφυγή θέρμανσης των ποδιών με θερμοφόρες ή με οποιαδήποτε θερμαντικά σώματα όταν κρυώνουν. Δεν είναι δυνατή, πολλές φορές, η αντίληψη του θερμού και το πόδι μπορεί να πάθει έγκαυμα χωρίς να το καταλάβει.
  7. Εμφάνιση πόνου στο βάδισμα ή αισθήματος ότι «κάτι μας σφίγγει» στην κνήμη επιβάλλει άμεση αναφορά στο γιατρό (πιθανή βλάβη αγγείων), ιδίως στην περίπτωση που μας αναγκάζει αυτό το δυσάρεστο αίσθημα να σταματήσουμε τη βάδιση.
  8. Αποφυγή μικροτραυματισμών από τα παπούτσια (όχι στενά, όχι σκληρά υποδήματα).
  9. Δεν πρέπει να αφαιρούνται οι «κάλοι» από άτομα που δεν έχουν ειδική εκπαίδευση. Πολύ περισσότερο δεν αφαιρούνται οι «κάλοι» από τους ίδιους τους ασθενείς χρησιμοποιώντας αιχμηρά αντικείμενα, π.χ.  ξυραφάκια. Αποφεύγονται και «ειδικά αυτοκόλλητα» που «τραβούν «τον κάλο» προς τα έξω, γιατί υπάρχει πάντα ο κίνδυνος τραυματισμού και δημιουργίας ελκών στα πόδια των διαβητικών ασθενών.
  10. Αντιμετώπιση της ξηρότητας του δέρματος των ποδιών, που οδηγεί σε σχισίματα, με ειδικούς αφρούς ή κρέμες ενυδάτωσης.

 

Σε ό,τι αφορά  την αντιμετώπιση των προβλημάτων στα πόδια των ασθενών με διαβήτη, είναι απαραίτητη η θεσμοθέτηση, σύσταση και λειτουργία ιατρείων διαβητικού ποδιού. Τα ιατρεία αυτά είναι απαραίτητα κατ’ αρχήν σε όλα τα μεγάλα Περιφερικά και Νομαρχιακά Νοσοκομεία, ενώ η ίδρυση και λειτουργία τους σε Μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας θα μπορούσε να αποτελέσει έναν δεύτερο στόχο για τη χώρα μας. Στα ιατρεία αυτά πρέπει να απευθύνονται τα άτομα με διαβήτη με σκοπό:

  1. Την πρόληψη προβλημάτων των κάτω άκρων.
  2. Την εκπαίδευση των ατόμων με διαβήτη στη φροντίδα των ποδιών τους.
  3. Την εξειδικευμένη αντιμετώπιση, αν αυτό χρειαστεί.

Τόσο η εμπειρία από τη Μ. Βρετανία, όσο και η διεθνής, έχει καταδείξει ότι η λειτουργία τέτοιων ιατρείων προλαμβάνει και μειώνει μέχρι και 50% τους ακρωτηριασμούς στα άτομα με διαβήτη. Είναι, μάλιστα, σημαντικό ότι η μείωση των ακρωτηριασμών παρατηρήθηκε σε κράτη λιγότερο προηγμένα οικονομικά και υγειονομικά από τον υπόλοιπο σύγχρονο κόσμο. Για παράδειγμα, χώρες της Ασίας δημιούργησαν 117 Ιατρεία Διαβητικού ποδιού, με προοπτική να ξεπεράσουν τα 1000 (Πακιστάν).

Στην Ελλάδα σήμερα υπάρχουν σε λειτουργία  ιατρεία διαβητικού ποδιού στα εξής δημόσια Νοσοκομεία: Γ.Ν.Α. Λαϊκό, Γ.Ν.Α. Ευαγγελισμός,  Νοσοκομείο Α. Φλέμιγκ, Γ.Ν.Π. Τζάνειο, Νοσοκομείο Α. Συγγρός, Π.Γ.Ν. Αττικόν, Π.Γ.Ν. Λάρισας, Γ.Ν. Καβάλας, Νοσοκομείο ΝΙΜΤΣ Αθηνών, Γ.Ν. Θήβας, Γ.Ν. Χαλκίδας, Γ.Ν. Ηρακλείου Βενιζέλειο, Γ.Ν. Θεσσαλονίκης Παπαγεωργίου, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης.

Τα ιατρεία διαβητικού ποδιού των Νοσοκομείων των μεγάλων πόλεων δημιουργήθηκαν από ιατρούς με ειδική εκπαίδευση σε κέντρα του εξωτερικού, και τα ιατρεία άλλων μικρότερων πόλεων από ιατρούς με εξειδίκευση σε μεγάλα Νοσοκομεία όπου λειτουργούν ανάλογες Μονάδες.

Συνεπώς, υπάρχει η δυνατότητα για εκπαίδευση ιατρών και νοσηλευτών για τη δημιουργία ιατρείων διαβητικού ποδιού στη χώρα μας, η θεσμοθέτηση των οποίων δεν απαιτεί, πλέον, πόρους και από αυτήν προκύπτουν μόνο οφέλη.

 
Δανία: Αποκατάσταση γονιμότητας σε κορίτσι, του οποίου ο ωοθηκικός ιστός είχε καταψυχθεί PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 01 Φεβρουάριος 2017 15:05

Μια γυναίκα γέννησε ένα υγιές παιδί έπειτα από την αποκατάσταση της γονιμότητάς της με την κατάψυξη του ωοθηκικού ιστού όταν ήταν παιδί.

Η Moaza Al Matrooshi, μια γυναίκα 24 ετών από το Ντουμπάι, έκανε χημειοθεραπεία όταν βρισκόταν σε ηλικία 9 ετών, προκειμένου να καταπολεμήσει τη β-μεσογειακή αναιμία, μια κληρονομική ασθένεια του αίματος, η οποία μπορεί να αποβεί θανατηφόρα. Ως προφύλαξη, η δεξιά ωοθήκη της αφαιρέθηκε και καταψύχθηκε πριν δεχτεί τη θεραπεία.

Τώρα αφού παντρεύτηκε και θέλησε με ενθουσιασμό να αποκτήσει ένα δικό της παιδί, η κυρία Al Matrooshi χρησιμοποίησε τον κατεψυγμένο ωοθηκικό ιστό. Σε μια κλινική στη Δανία αποκαταστάθηκαν τμήματα της ωοθήκης και ξεκίνησε η ωορρηξία. Παρόλα αυτά, προκειμένου οι ιατροί να διασφαλίσουν ότι θα επιτευχθεί εγκυμοσύνη, αυτή και ο σύζυγός της κατέφυγαν στη μέθοδο της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Δημιουργήθηκαν 3 έμβρυα και 2 εμφυτεύτηκαν στη μήτρα της γυναίκας.

Η Moaza Al Matrooshi υποστήριξε στον τύπο τα εξής: «Πάντα πίστευα ότι θα γίνω μητέρα και ότι θα αποκτήσω ένα μωρό… Δεν σταμάτησα να ελπίζω ποτέ και τώρα έχω αυτό το μωρό, πρόκειται για ένα τέλειο συναίσθημα».

Η καθηγήτρια Helen Picton περιέγραψε την εμπειρία της νέας μητέρας ως μια απερίγραπτα ενθαρρυντική καινοτομία. Όπως ανέφερε στην εφημερίδα The Telegraph «Σε παγκόσμιο επίπεδο, περισσότερα από 60 μωρά γεννήθηκαν από γυναίκες, στις οποίες αποκαταστάθηκε η γονιμότητά τους, αλλά η Moaza είναι η πρώτη περίπτωση για την προεφηβική κατάψυξη και είναι η πρώτη ασθενής, η οποία είχε δεχτεί θεραπεία για τη β- μεσογειακή αναιμία».

 

Πηγή: BioEdge

Θεοδώρα Μπάρδη - Stagiaire ΕΕΒ

 

Πρώτη Δημοσίευση: www.bioethics.gr

 
Ιάσιμος ο καρκίνος του λάρυγγα σε ποσοστό άνω του 90% PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 01 Φεβρουάριος 2017 14:56

Ιάσιμος σε ποσοστό άνω του 90% είναι πλέον ο καρκίνος του λάρυγγα, εφόσον διαγνωστεί έγκαιρα!

Αυτό τονίστηκε σε συνέδριο, που διοργάνωσαν στις 27 και 28 Ιανουαρίου στη Λειψία της Γερμανίας με θέμα "EarlyCanceroftheLarynx", οι επιστημονικές εταιρείες ELS (EuropeanLaryngologySociety), ESO(EuropeanSchoolofOncology) και η Πανεπιστημιακή Κλινική Κεφαλής και Τραχήλου της Λειψίας.

«Η εξέλιξη στη χειρουργική αφαίρεση του όγκου ( με ραδιοσυχνότητες και laser) και τη θεραπεία σε συνδυασμό με την έγκαιρη διάγνωση μας δίνει ποσοστά ίασης πάνω από 90%» αναφέρει ο  διαπρεπής  Χειρουργός  Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής  του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ», που παρακολούθησε το συνέδριο .

Το 60% των περιπτώσεων  του καρκίνου του λάρυγγα εμφανίζεται σε άτομα ηλικία από 55 μέχρι 74 χρόνων, ενώ ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών είναι τα 65 χρόνια. Η αναλογία ανδρών γυναικών είναι 5,6 με 1,1.

Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ  ενοχοποιούνται  για την εμφάνιση του καρκίνου του λάρυγγα. Επίσης  οι δυο αυτοί παράγοντες μειώνουν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας.

«Ασθενείς με καρκίνο του λάρυγγα που συνεχίζουν να καπνίζουν και να πίνουν είναι λιγότερο πιθανό να θεραπευτούν και πιο πιθανό να αναπτύξουν ένα δευτεροπαθή όγκο» εξηγεί ο κ Αρτόπουλος.

Κάθε χρόνο έχουμε 3,2 νέα κρούσματα καρκίνου του λάρυγγα ανά 100.000 πληθυσμού και 1,1 θανάτους στον ίδιο αριθμό πολιτών.

«ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ» ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΛΑΡΥΓΓΑ

Είναι απαραίτητος ο ιατρικός έλεγχος αν έχετε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

  • Φαρυγγίτιδα ή βήχα που δεν υποχωρεί,
  • Πρόβλημα ή πόνο κατά την κατάποση,
  • Πόνο στο αυτί,
  • Εμφανή διόγκωση στο λαιμό,
  • Αλλαγή ή βραχνάδα στη φωνή.

Για τη σωστή διάγνωση και την ακριβή ανίχνευση του καρκίνου του λάρυγγα είναι απαραίτητες οι παρακάτω εξετάσεις:

  • Φυσική εξέταση του λαιμού και του αυχένα
  • Βιοψία: Η αφαίρεση των ύποπτων ιστών, για περαιτέρω εξετάσεις. Το δείγμα των ιστών μπορεί να αφαιρεθεί με Λαρυγγοσκόπηση (τοπική αναισθησία) η  με  Ενδοσκόπηση
  • Αξονική τομογραφία (CT scan): Για τη λήψη λεπτομερών εικόνων των περιοχών του λάρυγγα, που λαμβάνονται από διαφορετικές οπτικές γωνίες,
  • MRI (μαγνητική τομογραφία): Για τη λήψη σειράς λεπτομερών εικόνων των περιοχών στο εσωτερικό του σώματος,
  • ΡΕΤ scan (τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων):Για να εντοπιστούν τα κακοήθη καρκινικά κύτταρα στο σώμα.

Η ίαση και το προσδόκιμο επιβίωσης του ασθενούς έχει άμεση σχέση με τα εξής:

  • Την έγκαιρη διάγνωση,
  • Το στάδιο της νόσου,
  • Τη θέση και το μέγεθος του όγκου,
  • Το βαθμό του όγκου,
  • Την ηλικία, το φύλο και τη γενική υγεία του ασθενούς,
  • Την ικανότητα του ασθενούς να μιλάει, να τρώει και να  αναπνέει,
  •  Την ενδεχόμενη υποτροπή.

Μετά τη θεραπεία για τον καρκίνο του λάρυγγα,  η συχνή και προσεκτική παρακολούθηση είναι εξαιρετικά σημαντική. Σήμερα  το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης φτάνει 60,7%!

Σύμφωνα με στατιστικές μελέτες το 0,3% των ανδρών και των γυναικών θα διαγνωσθούν , κάποια στιγμή στην ζωή τους, με καρκίνο του λάρυγγα. Στους 100 καρκίνους, το 55% εντοπίζεται μόνο στον λάρυγγα, το 22% έχει λεμφαδενική διήθηση και το 19% έχει απομακρυσμένες μεταστάσεις.

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 1 από 161
Joomla SEO powered by JoomSEF

Τελευταία Νέα

Newsletter



Eγγραφείτε στο newsletter