Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Αρχική Νέα
Η Μηχανή Αναζήτησης ετοιμάζεται. Παρακαλώ περιμένετε...
Νέα
Νέο φάρμακο για τον μεταστατικό καρκίνο του παγκρέατος κυκλοφόρησε στην Ελλάδα PDF Εκτύπωση E-mail
Παρασκευή, 28 Φεβρουάριος 2014 11:44

Νέο φάρμακο για τον μεταστατικό καρκίνο του παγκρέατος κυκλοφόρησε στην Ελλάδα και σηματοδοτεί μια μεγάλη επιστημονική πρόοδο των τελευταίων ετών για τη νόσο

Πρόκειται για τον συνδυασμό της ουσίας nab-πακλιταξέλης και της γεμσιταβίνης, που έλαβε έγκριση ως θεραπεία συνδυασμού πρώτης γραμμής, βάσει των αποτελεσμάτων της μελέτης MPACT που κατέδειξε μείωση κατά 28% του κινδύνου θνησιμότητας σε σχέση με την προηγούμενη θεραπεία

Είναι η πρώτη θεραπεία που λαμβάνει άδεια κυκλοφορίας έπειτα από επτά χρόνια και έρχεται να καλύψει το μεγάλο κενό που υπήρχε στην αντιμετώπιση της εξαιρετικά απειλητικής αυτής μορφής καρκίνου

 

Ενθαρρυντική εξέλιξη για τους εκατοντάδες Έλληνες που πάσχουν από μεταστατικό καρκίνο του παγκρέατος, τον 4ο πιο απειλητικό για τη ζωή καρκίνο με κακή πρόγνωση και πολύ χαμηλά ποσοστά επιβίωσης, αποτελεί η κυκλοφορία της νέας συνδυαστικής θεραπείας nab-πακλιταξέλης και γεμσιταβίνης και στην Ελλάδα. Είναι η πρώτη θεραπεία που λαμβάνει έγκριση μετά από επτά χρόνια, συνδυάζει καλό προφίλ αποτελεσματικότητας και ασφάλειας.

Η άδεια κυκλοφορίας που έλαβε από τον FDA (Food and Drug Administration) και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή βασίστηκε στα αποτελέσματα της έρευνας MPACT, μίας από τις μεγαλύτερες πολυκεντρικές παγκόσμιες μελέτες, καθώς σε αυτή συμμετείχαν περισσότεροι από 850 ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του παγκρέατος από 151 κέντρα 11 χωρών, στη Β. Αμερική, την Ευρώπη και την Αυστραλία.

Σύμφωνα με τη μελέτη, ο χημειοθεραπευτικός συνδυασμός nab-πακλιταξέλης και γεμσιταβίνης, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θνησιμότητας κατά 28% σε σχέση με τη γεμσιταβίνη ως μονοθεραπεία. Επιπρόσθετα, η MPACT κατέδειξε ότι αυξήθηκε κατά 60% το ποσοστό των ασθενών που επιβίωσαν τον πρώτο χρόνο, ενώ το ποσοστό για 2 χρόνια επιβίωσης, διπλασιάστηκε.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η ουσία nab-πακλιταξέλη ανήκει σε μια νέα γενιά αντινεοπλασματικών φαρμάκων που αξιοποιούν μια νέα τεχνολογία νανοσωματιδίων (nabTM) η οποία σχεδιάστηκε για να μεταφέρει κυτταροτοξικούς παράγοντες στον όγκο αξιοποιώντας τις φυσικές ιδιότητες της αλβουμίνης, πρωτεΐνης που υπάρχει ήδη στον οργανισμό.

Η ουσία έλαβε άδεια κυκλοφορίας ως μονοθεραπεία για την αντιμετώπιση του μεταστατικού καρκίνου του μαστού σε ασθενείς που δεν ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία πρώτης γραμμής και στους οποίους δεν ενδείκνυται η θεραπεία με ανθρακυκλίνη, το 2005 στις ΗΠΑ από τον FDA και το 2008 από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Σήμερα κυκλοφορεί σε περισσότερες από 40 χώρες σε όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Τον Οκτώβριο του 2012, έλαβε έγκριση από τον FDA ως θεραπεία πρώτης γραμμής για τον προχωρημένο ή μεταστατικό μη-μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, σε συνδυασμό με καρβοπλατίνα, σε ασθενείς που δεν ενδείκνυται χειρουργική επέμβαση ή χημειοθεραπεία. Με αυτή την ένδειξη κυκλοφορεί και στην Αργεντινή, την Αυστραλία, την Ιαπωνία και τη Νέα Ζηλανδία.

Ως θεραπεία πρώτης γραμμής για τον μετασταστικό καρκίνο του παγκρέατος, σε συνδυασμό με την γεμσιταβίνη, έλαβε από τον FDA τον Σεπτέμβριο του 2013 και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή 3 μήνες μετά.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΣ

Ο παγκρεατικός καρκίνος είναι η 4η αιτία θανάτου, με ποσοστό άνω του 95% των ασθενών να καταλήγουν από τη νόσο. Το μέσο προσδόκιμο επιβίωσης για τους ασθενείς με μεταστατική νόσο, είναι μόνο 3-6 μήνες από τη στιγμή της διάγνωσης. Περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς διαγιγνώσκονται αφού έχουν κάνει μετάσταση και για τους οποίους η πενταετής επιβίωση δεν ξεπερνά το 5%. Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για τον Καρκίνο (European Cancer Observatory), 103.773 άνθρωποι ζουν με καρκίνο του παγκρέατος στην Ευρώπη.

Πάνω από το 80% των ασθενών με καρκίνο παγκρέατος είναι άνθρωποι μεταξύ 60 και 80 ετών. Ο κίνδυνος εμφάνισης αδενοκαρκινώματος είναι σχεδόν διπλάσιος στους καπνιστές, ενώ άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι: το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου παγκρέατος, το ιστορικό παγκρεατίτιδας, διαβήτη ή παχυσαρκίας καθώς και ορισμένα γενετικά σύνδρομα.

Η CELGENE ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ

H Celgene είναι μία διεθνής φαρμακευτική εταιρεία με έδρα το Summit, New Jersey των ΗΠΑ, που δραστηριοποιείται στην ανακάλυψη, ανάπτυξη και προώθηση καινοτόμων θεραπειών για την αντιμετώπιση του καρκίνου και φλεγμονωδών νοσημάτων, μέσω της γονιδιακής και πρωτεϊνικής ρύθμισης.
Η Celgene δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 50 χώρες παγκοσμίως, βελτιώνοντας τη ζωή των ασθενών με καρκίνο και άλλες σοβαρές ασθένειες. Σήμερα, η εταιρεία διαθέτει στο στάδιο έρευνας και ανάπτυξης περισσότερες από 25 μοναδικές χημικές ενώσεις για περισσότερους από 30 θεραπευτικούς τομείς, ενώ προϊόντα της χρησιμοποιούνται σε 300 κλινικές μελέτες σε όλο τον κόσμο για την αντιμετώπιση αιματολογικών κακοηθειών και καρκινικών όγκων, συμπεριλαμβανομένου του πολλαπλού μυελώματος, των μυελοδυσπλαστικών συνδρόμων, της χρόνιας λεμφοκυτταρικής αναιμίας, του λεμφώματος non-Hodgkin, της μυελοΐνωσης, του μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα και του καρκίνου του προστάτη.

Περισσότερα στην ιστοσελίδα www.celgene.com

 

Πηγές

  • ABRAXANE Summary of Product Characteristics
  • European Cancer Observatory. Pancreatic cancer
  • http://eu-cancer.iarc.fr/EUCAN/Cancer.aspx?Cancer=15 Accessed December 2013
  • Malvezzi M et al. Ann Oncol. 2013;24:792-800
  • Von Hoff DD, et al. N Engl J Med 2013; 369:1691-1703
  • Von Hoff DD, et al. N Engl J Med 2013. DOI: 10.1056/NEJM oa1304369
  • European Medicines Agency, Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP). Summary of opinion – ABRAXANE http://www.ema.europa.eu/docs/en_GB/document_library/Press_release/2013/11/WC500155476.pdf
  • Sant M, et al. Eur J Cancer.2009; 45(6):931-91.
 
Nasal memory surgery: Νέα τεχνική στην ρινοπλαστική PDF Εκτύπωση E-mail
Παρασκευή, 28 Φεβρουάριος 2014 11:38

Υγεία και Ομορφιά συνδυάζει η νέα δυναμική τεχνική ''nasal memory surgery'', στην αποκατάσταση της μύτης προσφέροντας ελκυστική εμφάνιση και ταυτόχρονα ελεύθερη αναπνοή!

Τα αποτελέσματα από την εφαρμογή της νέας τεχνικής παρουσιάστηκαν στο συνέδριο 22nd Stuttgart advanced course for functional & aesthetic rhinoplasty, στην Στουτγκάρδη της Γερμανίας και απέσπασαν τον θαυμασμό πλαστικών χειρουργών απ όλο τον κόσμο.

«Με τη νέα αυτή πρωτοποριακή τεχνική ρινοπλαστικής, αφαιρούμε την ελάχιστα απαραίτητη ποσότητα του πολύτιμου ιστού της μύτης και επαναδιαμορφώνουμε το υπόλοιπο με υψηλής εξειδίκευσης μικροσκοπικά ράμματα, δίνοντας κυριολεκτικά στους ιστούς της μύτης νέα μνήμη με σκοπό να δημιουργηθεί με απόλυτη ακρίβεια ένα νέο ελκυστικό σχήμα με ελεύθερη αναπνοή» αναφέρει ο πλαστικός χειρουργός κ Άρης Νταμάγκας, Αναπληρωτής Διευθυντής στην κλινική Πλαστικής Χειρουργικής του 251 Γενικού Νοσοκομείου Αεροπορίας.

Η τεχνική αυτή, σύμφωνα με τον κ Νταμάγκα, εκτός των καθαρά αισθητικών λόγων εφαρμόζεται στη διόρθωση περιπτώσεων, όπως της αναπνευστικής δυσχέρειας (βαλβίβα),σκολίωσης ρινικού διαφράγματος, αλλά και μιας προηγούμενης κακής ρινοπλαστικής, σε συνδυασμό με τη χρήση χόνδρινων μοσχευμάτων (που ο πλαστικός χειρουργός παίρνει π.χ. από το διάφραγμα ή το αυτί).

Κάθε χρόνο γίνονται περισσότερες από 500.000 ρινοπλαστικές παγκοσμίως, κατατάσσοντας την επέμβαση στην 5η σειρά των αισθητικών επεμβάσεων, ενώ στην Ελλάδα γίνονται περίπου 5000.

«Η ιδανική μύτη σήμερα, είναι η φυσική μύτη που ταιριάζει απόλυτα στο πρόσωπο, ενώ παράλληλα έχει τέλεια αναπνοή» προσθέτει ο κ Νταμάγκας.

Η ΚΑΛΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Σύμφωνα με τους πλαστικούς το αποτέλεσμα στην ρινοπλαστική έχει άμεση σχέση με την καλή προετοιμασία και τον κατάλληλο σχεδιασμό, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα χαρακτηριστικά του υποψηφίου.
Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι το σχήμα και το μέγεθος του προσώπου, η σύγκλειση της άνω με την κάτω γνάθο, η δομή των οστών και των χόνδρων της μύτης, το πάχος και ο τύπος του δέρματος , η ηλικία και φυσικά οι προσδοκίες του υποψηφίου.

«Στα άτομα που έρχονται στο ιατρείο κρατώντας τη φωτογραφία μιας διασημότητας και ζητούν να αποκτήσουν την ίδια μύτη, λέμε ότι η μύτη αυτή μπορεί να είναι ιδανική για το συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά ίσως να μην είναι η κατάλληλη για το δικό τους» τονίζει ο κ Νταμάγκας.

Επομένως, η καλή επικοινωνία του υποψηφίου πριν από την επέμβαση, με τον πλαστικό χειρουργό είναι πολύ σημαντική και για το προσδοκώμενο αποτέλεσμα.

Η επέμβαση γίνεται με ολική νάρκωση, διαρκεί μία με δυο ώρες, είναι σχεδόν ανώδυνη και ο ασθενής παίρνει εξιτήριο την ίδια ημέρα. Συνήθως μετά την επέμβαση έχουμε παροδικό οίδημα, εκχύμωση γύρω από τα μάτια, μικρή αιμορραγία. Η επάνοδος στην εργασία γίνεται σε μία εβδομάδα, ενώ έχουμε πλήρη δραστηριότητα σε 2-3 εβδομάδες και πλήρη ανάνηψη από το οίδημα σε 1 μήνα.

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΓΙΑ ΡΙΝΟΠΛΑΣΤΙΚΗ

«Η ρινοπλαστική μπορεί να βελτιώσει την εμφάνιση και την αυτοπεποίθηση του ατόμου, αλλά δεν αποτελεί από μόνη της πανάκεια για την τελειότητα του (ειδικά αν συνυπάρχουν κι άλλες ατέλειες, όπως πχ υποπλαστικό πηγούνι), ούτε να αλλάξει τον τρόπο που το αντιμετωπίζουν οι άλλοι» καταλήγει ο κ Νταμάγκας.

Έτσι το άτομο που ενδιαφέρεται να βελτιώσει –και όχι απαραίτητα να τελειοποιήσει –την εμφάνισή του, που είναι ψυχολογικά σταθερό κι έχει ρεαλιστικές προσδοκίες, είναι ένας καλός υποψήφιος για ρινοπλαστική.

Επίσης, η επέμβαση εκτελείται αν συνυπάρχουν λειτουργικά προβλήματα αναπνοής (στραβό διάφραγμα) ή κάποια συγγενής δυσμορφία (λαγόχειλο).

Τέλος, η ηλικία είναι μια σημαντική παράμετρος στην επιλογή του υποψηφίου. Έτσι στους εφήβους, επειδή δεν έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξη του σπλαχνικού κρανίου (γίνεται γύρω στα 17-18) και προσέρχονται για επέμβαση ίσως και από την επιθυμία των γονέων, θα πρέπει να συστήνεται μια νέα εξέταση σε μεταγενέστερο χρόνο.

 
Το πρόβλημα της παχυσαρκίας στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 27 Φεβρουάριος 2014 10:39

Η παχυσαρκία είναι ένα φαινόμενο που όλο και συχνότερα παρουσιάζεται στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ). Έρευνες έχουν δείξει ότι οι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι ασθενείς που παρουσιάζονται στην ΠΦΥ ενδιαφέρονται στο να λάβουν συμβουλές για τον έλεγχο του βάρους τους1. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι το πρόβλημα των παχύσαρκων και υπέρβαρων ασθενών υποδιαγιγνώσκεται στις δομές της ΠΦΥ. Σε διάφορες αναφορές η αναγνώριση της παχυσαρκίας μεταξύ ασθενών που είναι παχύσαρκοι κυμαίνεται μεταξύ 38% και 59%2,3. Ασθενείς με συννοσηρότητες σχετιζόμενες με την παχυσαρκία είναι πιθανότερο να αναγνωριστούν στην ΠΦΥ και να λάβουν συμβουλές. Κάτι τέτοιο γίνεται κατανοητό αν αναλογιστούμε ότι η απώλεια βάρους είναι μείζον θεραπευτικός στόχος στην αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2, της αρτηριακής υπέρτασης και της υπερλιπιδαιμίας. Σε μία άλλη μελέτη μόνο το 14% από τους παχύσαρκους κατεγράφησαν ως παχύσαρκοι. Παρόλα αυτά στο 79% εξ αυτών δόθηκαν συμβουλές για να χάσουν βάρος. Αυτό είναι ενδεικτικό ότι οι Γιατροί αναγνωρίζουν και συμβουλεύουν τους παχύσαρκους ασθενείς, χωρίς όμως κάτι τέτοιο να καταγράφεται4.

Από το 2003 η ομάδα δράσης για τις υπηρεσίες πρόληψης των ΗΠΑ (USPSTF), συνιστά στους γιατρούς να ελέγχουν όλους τους ενήλικους ασθενείς για παχυσαρκία και να παρέχουν συμπεριφορικές παρεμβάσεις ώστε να επιτύχουν μία παρατεταμένη απώλεια βάρους στους παχύσαρκους ενήλικες. Έχει αποδειχθεί ότι η εντατική συμβουλευτική σχετικά με τη δίαιτα την άσκηση ή και τα δύο σε συνδυασμό με συμπεριφορικές παρεμβάσεις που ενισχύουν την ανάπτυξη δεξιοτήτων, κινήτρων και στρατηγικών υποστήριξης, παράγουν μέτρια αλλά εμμένουσα απώλεια βάρους (τυπικά 3 έως 5 κιλά το έτος)5. Το 2012 η ομάδα δράσης επικαιροποίησε τις οδηγίες περιλαμβάνοντας:

  1. τη σύσταση για εντατικοποιημένη παροχή συμβουλών η οποία ορίζεται ως περισσότερες της μίας επαφής το μήνα και
  2. για τους παρόχους της ΠΦΥ, είτε οι ίδιοι να παρέχουν τη θεραπεία, είτε να παραπέμπουν τους ασθενείς σε κατάλληλα προγράμματα παρέμβασης6.

Τέτοιες παρεμβάσεις πρέπει να επικεντρωθούν τόσο στις σωματικές δραστηριότητες, όσο και στις διατροφικές συνήθειες. Όσον αφορά τις τελευταίες, σημαντικές πτυχές αποτελούν η αυξημένη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, η μειωμένη πρόσληψη λίπους και η μειωμένη κατανάλωση ανθρακούχων ποτών σε συνδυασμό με επαρκή κατανάλωση ύδατος και περιορισμού του μεγέθους των μερίδων. Μια πολλά υποσχόμενη η προσέγγιση για βελτιωθεί η διαχείριση της παχυσαρκίας στην ΠΦΥ, είναι η προσθήκη διατροφικών συμβουλών από τον Γιατρό που αναλαμβάνει τη φροντίδα για τον έλεγχο του βάρους. Συνεδρίες διατροφικής συμβουλευτικής μελετήθηκαν στις ΗΠΑ με ικανοποιητικά αποτελέσματατα7. Χρήσιμο είναι οι παρεμβάσεις να βασίζονται σε
θεωρίες συμπεριφοράς. Οι τελευταίες βοηθούν στο να γίνει κατανοητό ποια συστατικά της παρέμβασης και σε ποιο βαθμό έχουν αποτέλεσμα και βοηθούν στον προγραμματισμό των παρεμβάσεων, κάνοντας ταυτόχρονα την επικοινωνία με τον ασθενή ευκολότερη. Όσον αφορά τη χοροθέτηση, το ιδανικό θα ήταν το ιδανικό θα ήταν η παρέμβαση από τον επαγγελματία της ΠΦΥ να στοχεύει στην κοινότητα και στους χώρους εργασίας, όπου τα πρώτα στάδια της παχυσαρκίας μπορούν να εντοπιστούν και προγραμματισμένες προσπάθειες μπορούν να ξεκινήσουν σε εύθετο χρόνο. Όσον αφορά τη διάρκεια της παρέμβασης, ο σχεδιασμός θα πρέπει κατ' ελάχιστο να διαρκεί 6 μήνες8.

Ωστόσο ο χρόνος και η αναγκαία επιμόρφωση για την εκμάθηση της συμπεριφορικής συμβουλευτικής από τον πάροχο της ΠΦΥ αποτελούν σημαντικούς φραγμούς. Σε αυτό το πλαίσιο στρατηγικές παρέμβασης με περισσότερο απλά χαρακτηριστικά μπορούν να καθοδηγήσουν τη διαδικασία παροχής συμβουλών για την αλλαγή συμπεριφοράς. Ένα τέτοιο παράδειγμα με εύκολη εκμάθηση είναι τα 5 Α που αναπτύχθηκαν για τη διακοπή του καπνίσματος και προσαρμόστηκαν για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Μέσα στο πλαίσιο των 5 Α ο Γιατρός καθοδηγείται για:

  1. την αξιολόγηση (Assess) του κινδύνου, της υπάρχουσας συμπεριφοράς καθώς και την προθυμία του ασθενούς να αλλάξει, 
  2. τις συμβουλές (Advise) για την αλλαγή συγκεκριμένων συμπεριφορών,
  3. να συμφωνήσουν (Agree) με τον ασθενή και σε συνεργασία μαζί του να τεθούν οι στόχοι,
  4. να βοηθήσουν (Assist) στον καθορισμό και αντιμετώπιση των φραγμών καθώς και στην εξασφάλιση της στήριξης του ασθενούς και
  5. να προγραμματίσει (Arrange) την παρακολούθηση του ασθενούς9.

Το 2005, το Εθνικό Ινστιτούτο Καρδιάς, Πνευμόνων και Αίματος των ΗΠΑ (NHLBI), εξέδωσε προκήρυξη για αιτήσεις διερεύνησης της διαχείρισης της παχυσαρκίας στην καθημερινή κλινική πράξη. Τρία ιδρύματα χρηματοδοτήθηκαν για το σκοπό αυτό. Οι τρεις αυτές μελέτες αναφέρονται συγκεντρωτικά ως βασισμένες στην πράξη ευκαιρίες για απώλεια βάρους (Practice-based Opportunities for Weight Reduction – POWER) και είναι οι: "Be fit - be well" (Πανεπιστήμια Washington και Harvard), POWER – Hopkins (Πανεπιστήμιο John Hopkins) και POWER – UP (Πανεπιστήμιο τηςΠενσυλβάνια)10.

Η POWER – UP προσέφερε έλεγχο του βάρους των ασθενών στο πλαίσιο της ΠΦΥ, χρησιμοποιώντας τον οικείο Οικογενειακό Γιατρό ή νοσηλευτή. Η POWER – Hopkins και η"Be fit - be well" παρείχαν τροποποίηση του τρόπου ζωής μέσω μίας τακτικής επικοινωνία με ένα τηλεφωνικό κέντρο ή μέσω του διαδικτύου. Αμφότερα τα μοντέλα έχουν δυνατά και αδύνατα σημεία αλλά και τα δύο κατέχουν θέση στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας στην ΠΦΥ. Η δυνατότητα των ασθενών να λαμβάνουν συμβουλές απώλειας βάρους από τηλεφωνικό κέντρο, μέσω του διαδικτύου, είτε πρόσωπο με πρόσωπο φαίνεται να είναι ελκυστική στην ΠΦΥ αρκεί οι παρεμβάσεις να έχουν τεκμηριωμένη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα στη διεθνή βιβλιογραφία. Η εξ αποστάσεως παρέμβαση είτε μέσω τηλεφωνικού κέντρου, είτε απευθείας από τον Οικογενειακό Γιατρό, φαίνεται να είναι πιο εύκολη και οικονομική για τους ασθενείς που έχουν τέτοια δυνατότητα. Επιπλέον βοηθάει τον Οικογενειακό Γιατρό να παρέχει εντατικά συμβουλές και να παρακολουθεί την πρόοδο του ελέγχου της παχυσαρκίας επιβαρύνοντας λιγότερο το ήδη βεβαρυμμένο πρόγραμμά του11,12,13.

 

Τσολάκη Κυριακούλα
Επιμελήτρια Β΄ Κέντρου Υγείας Σαπών Ροδόπης

Βάκας Μιχαήλ
Επιμελητής Β΄ Π.Ι. Αερολιμένα Αλεξανδρούπολης

Χαρταμπά Βαγγελίτσα
Διευθύντρια Κέντρου Υγείας Σουφλίου Έβρου

 

Βιβλογραφία

1. Potter MB, Vu JD, Croughan-Minihane M. Weight management: what patients want from their primary care physicians. J Fam Pract. 2001;50:513-518.
2. Stafford RS, Farhat JH, Misra B, Schoenfeld DA. National patterns of physician activities related to obesity management. Arch Fam Med. 2000 Jul;9(7):631-8.
3. Simkin-Silverman LR, Gleason KA, King WC, Weissfeld LA, Buhari A, Boraz MA, Wing RR. Predictors of weight control advice in primary care practices: patient health and psychosocial characteristics. Prev Med. 2005 Jan;40(1):71-82.
4. Huang J, Yu H, Marin E, Brock S, Carden D, Davis T. Physicians' weight loss counseling in two public hospital primary care clinics. Acad Med. 2004 Feb;79(2):156-61
5. U.S. Preventive Services Task Force. Screening for obesity in adults: recommendations and rationale. Ann Intern Med. 2003 Dec 2;139(11):930-2.
6. Moyer VA; U.S. Preventive Services Task Force. Screening for and management of obesity in adults: U.S. Preventive Services Task Force recommendation statement. Ann Intern Med. 2012 Sep 4;157(5):373-8.
7. Pritchard DA, Hyndman J, Taba F. Nutritional counselling in general practice: a cost effective analysis. J Epidemiol Community Health. 1999 May;53(5):311-6.
8. Sharma M. Behavioural interventions for preventing and treating obesity in adults. Obes Rev. 2007 Sep;8(5):441-9.
9. Jay M, Gillespie C, Schlair S, Sherman S, Kalet A. Physicians' use of the 5As in counseling obese patients: is the quality of counseling associated with patients' motivation and intention to lose weight? BMC Health Serv Res. 2010 Jun 9;10:159.
10. Yeh HC, Clark JM, Emmons KE, Moore RH, Bennett GG, Warner ET, Sarwer DB, Jerome GJ, Miller ER, Volger S, Louis TA, Wells B, Wadden TA, Colditz GA, Appel LJ. Independent but coordinated trials: insights from the Practice-based Opportunities for Weight Reduction Trials Collaborative Research Group. Clin Trials. 2010 Aug;7(4):322-32.
11. Appel LJ, Clark JM, Yeh HC, Wang NY, Coughlin JW, Daumit G, Miller ER 3rd, Dalcin A, Jerome GJ, Geller S, Noronha G, Pozefsky T, Charleston J, Reynolds JB, Durkin N, Rubin RR, Louis TA, Brancati FL. Comparative effectiveness of weight-loss interventions in clinical practice. N Engl J Med. 2011 Nov 24;365(21):1959-68.
12. Carvajal R, Wadden TA, Tsai AG, Peck K, Moran CH. Managing obesity in primary care practice: a narrative review. Ann N Y Acad Sci. 2013 Apr;1281:191-206.
13. Wadden TA, Volger S, Tsai AG, Sarwer DB, Berkowitz RI, Diewald LK, Carvajal R,
14. Moran CH, Vetter M; POWER-UP Research Group. Managing obesity in primary care practice: an overview with perspective from the POWER-UP study. Int J Obes (Lond). 2013 Aug;37 Suppl 1:S3-11.

 
ΕΦΕΤ: Ενημέρωση των καταναλωτών για την περίοδο της Σαρακοστής PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 26 Φεβρουάριος 2014 12:40

Στον ετήσιο προγραμματισμό του για τους ελέγχους στα τρόφιμα, ο ΕΦΕΤ προβλέπει την εντατικοποίηση των ελέγχων που διενεργούνται στην αγορά των τροφίμων κατά την περίοδο της Σαρακοστής με κύριο γνώμονα να προστατευθεί η υγεία των καταναλωτών από κινδύνους αλλά και τα συμφέροντά τους από πρακτικές υπονόμευσης. Κατά την περίοδο της Σαρακοστής οι παραδοσιακές διατροφικές συνήθειες μάς οδηγούν συνήθως στην αγορά και κατανάλωση συγκεκριμένων τροφίμων. Η σωστή επιλογή τους, η μεταφορά στο σπίτι των τροφίμων που χρειάζονται ψυγείο όσο το δυνατό συντομότερα αλλά και η προσεκτική χρήση τους από τον καταναλωτή στο σπίτι (π.χ. συντήρηση στην κατάλληλη θερμοκρασία, σχολαστικό μαγείρεμα) είναι απαραίτητα όχι μόνο για τη διατήρηση των πλεονεκτημάτων της ελληνικής διατροφής αλλά και για την αποφυγή αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία.

Για τους λόγους αυτούς ο ΕΦΕΤ, θέλοντας να ενημερώσει έγκαιρα και υπεύθυνα, υπενθυμίζει στους καταναλωτές ορισμένες χρήσιμες πληροφορίες κριτηρίων καταλληλότητας και ασφάλειας για την επιλογή τροφίμων που καταναλώνονται την περίοδο αυτή :

Κεφαλόποδα (π.χ. χταπόδια, καλαμάρια, σουπιές, θράψαλα)

Τα βρίσκουμε στην αγορά είτε ως νωπά, είτε ως κατεψυγμένα, είτε ως αποψυγμένα.

Τα αποψυγμένα αλιεύματα που διατίθενται στην αγορά μπορούν να παράγονται μόνο εντός εγκεκριμένων εγκαταστάσεων, δηλαδή απαγορεύεται η απόψυξη των αλιευμάτων στο λιανεμπόριο και κατά την πώλησή τους πρέπει υποχρεωτικά να φέρουν εμφανώς την ένδειξη της αποψυγμένης κατάστασής τους τόσο στην ενδεικτική πινακίδα πώλησης, όσο και στις ενδείξεις επί της συσκευασίας τους, ώστε να ενημερώνεται ο καταναλωτής.

Για τα νωπά ως καταναλωτές πρέπει να προσέχουμε :
  • Την οσμή η οποία πρέπει να είναι η οσμή της θάλασσας και όχι δυσάρεστη ή οσμή αμμωνίας ή οποιαδήποτε άλλη οσμή, ξένη προς το προϊόν.
  • Την επιφάνεια του σώματος να είναι υγρή και γυαλιστερή.
  • Τα πλοκάμια και οι βεντούζες να αντέχουν σε ελαφρύ τράβηγμα και να μην αποκολλώνται εύκολα.
  • Τη σάρκα να είναι συμπαγής, ελαστική και γυαλιστερή.
  • Τα μάτια να είναι γυαλιστερά, ζωηρά χωρίς κηλίδες.

Για τα κατεψυγμένα πρέπει να γνωρίζουμε ότι αυτά πωλούνται συσκευασμένα χωρίς παραμορφώσεις του περιεχομένου και συνήθως με στρώμα πάγου επάνω τους (επίπαγος). Όταν γίνεται η απόψυξη το περιεχόμενο πρέπει να φέρει το χρώμα και την οσμή των νωπών.

Δίθυρα Οστρακοειδή (π.χ. μύδια, κυδώνια, γυαλιστερές, στρείδια, αχιβάδες, χτένια)

Εφόσον πωλούνται με κέλυφος θα πρέπει να είναι ζωντανά και αυτό φαίνεται από:
  • Τα κελύφη τα οποία πρέπει να είναι κλειστά και να ανοίγουν πολύ δύσκολα ή αν είναι μερικώς ανοιχτά με την ελάχιστη πίεση πάνω στο κέλυφός τους να κλείνουν μόνα τους ερμητικά.
  • Το περιεχόμενο που πρέπει να είναι υγρό, καθαρό και άοσμο.
  • Τη σάρκα που πρέπει να είναι υγρή, γερά προσκολλημένη στο κέλυφος (με τσίμπημα καρφίτσας ή με λίγες σταγόνες λεμονιού να προκαλείται συστολή του σώματος).

Όσον αφορά τα αποφλοιωμένα μύδια που πωλούνται πάνω σε πάγο, θα πρέπει η σάρκα τους να είναι γυαλιστερή, συνεκτική και να έχει μυρωδιά θάλασσας.

Τα μύδια πωλούνται επίσης και κατεψυγμένα με ένα κέλυφος ή χωρίς κελύφη. Τα αποκελυφωμένα συσκευάζονται μέσα σε πλαστικές σακούλες, με μία ποσότητα πόσιμου νερού. Επάνω στη συσκευασία πρέπει να υπάρχει υγειονομικό σήμα με τη σφραγίδα της εγκατάστασης.

Μαλακόστρακα (π.χ. γαρίδες, καραβίδες, αστακοί, καβούρια)

Τα βρίσκουμε στην αγορά είτε ως νωπά ή είτε ως κατεψυγμένα, είτε ως αποψυγμένα.

Για τα νωπά πρέπει:
  • Η οσμή να είναι ευχάριστη (σαν την οσμή της θάλασσας).
  • Τα πόδια τους να είναι στερεά κολλημένα στο σώμα και σκληρά.
  • Η μεμβράνη του θώρακα να είναι τεντωμένη, ανθεκτική και διαφανής.
  • Το κεφάλι και ο θώρακας να είναι ανοιχτόχρωμα, όχι μελανού χρώματος και να μην έχουν μαύρες κηλίδες.
  • Να έχουν αντανακλαστικές κινήσεις στα μάτια, στις κεραίες και στα πόδια όταν είναι ζωντανά.

Γενικά, να γνωρίζουμε ότι οι φρέσκες γαρίδες γλιστρούν εύκολα από το χέρι και δεν παρουσιάζουν δυσάρεστη οσμή.

Για τα κατεψυγμένα ισχύουν όσα αναφέρθηκαν και για τα φρέσκα.

Αχινοί

Οι αχινοί πρέπει κατά την αγορά τους να είναι ζωντανοί, γεγονός που φαίνεται από την κίνηση των αγκαθιών τους.

Όταν επιλέγουν κονσέρβες ιχθυηρών που διατηρούνται στο ψυγείο ή εκτός ψυγείου, οι καταναλωτές θα πρέπει να προσέχουν να μην είναι διογκωμένες, να μην παρουσιάζουν εξωτερική σκουριά, να μην υπάρχει διαρροή του υγρού περιεχομένου. Επίσης, είναι προς όφελος των καταναλωτών να διαβάζουν προσεκτικά τις ενδείξεις στη συσκευασία, ιδιαίτερα την ημερομηνία λήξης και να παρατηρούν εάν υπάρχει η επωνυμία του παρασκευαστή και ο κωδικός αριθμός Ε.Ε. της επιχείρησης.

Θα πρέπει, επίσης, να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στο κανονικό χρώμα του περιεχομένου της τυποποιημένης συσκευασίας ή της κονσέρβας και μετά το άνοιγμα στο κανονικό χρώμα των εσωτερικών τοιχωμάτων της κονσέρβας και στη μυρωδιά του περιεχομένου.

Άλλα σαρακοστιανά εδέσματα

Ο ταραμάς πρέπει να έχει χρώμα ομοιόμορφο, σύσταση μαλθακή και όχι πικρή ή όξινη γεύση. Πιθανή αλλοίωση στον ταραμά διαπιστώνεται από την εμφάνιση μούχλας, την ξηρότητα ή την τάγγιση.

Το τουρσί θα πρέπει να καταναλώνεται με φειδώ από άτομα με ευαισθησία στο στομάχι.

Τέλος, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να επιδεικνύουν οι καταναλωτές που πάσχουν από αλλεργίες στην επισήμανση του χαλβά, προκειμένου να μην καταναλώσουν χαλβά που περιέχει αλλεργιογόνα συστατικά.

 
Απαραίτητη η άμεση αποκατάσταση της κήλης PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 24 Φεβρουάριος 2014 12:17

Σοβαρούς κινδύνους για την υγεία εγκυμονεί η μη άμεση χειρουργική αντιμετώπιση της κήλης, όταν αυτή εμφανιστεί !

Αυτό υποστηρίζουν σε τελευταία μεγάλη πολυκεντρική έρευνα Αμερικανοί και Ευρωπαίοι επιστήμονες, βασισμένοι σε μελέτες στατιστικών στοιχείων των τελευταίων 20 χρόνων.

«Πράγματι, τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων (το 5% των πασχόντων από κήλη), που δεν αποκατέστησε άμεσα χειρουργικά την κήλη, άσχετα αν τον ενοχλούσε ή όχι, αντιμετώπισε στο μέλλον σοβαρές συνέπειες στην υγεία του» τόνισε ο διαπρεπής χειρουργός Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος, Πρόεδρος της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής και Δ/ντης Χειρουργικής Κλινικής Ομίλου Ιατρικού Αθηνών – Ιατρικό Περιστερίου (www.axiarchos.gr).

Σύμφωνα με τις επιστημονικές μελέτες από μεγάλα κέντρα της Αμερικής και της Ευρώπης, που είδαν το φως της δημοσιότητας σε πρόσφατο συνέδριο προηγμένης λαπαροσκοπικής χειρουργικής, στο Μπορντώ της Γαλλίας, αν κάποιος δεν αποκαταστήσει άμεσα την κήλη του, μπορεί στο μέλλον να αντιμετωπίσει σοβαρές συνέπειες στην υγεία του.

Συγκεκριμένα με το πέρασμα του χρόνου:
  • Τα οποιαδήποτε συμπτώματα, όπως ο πόνος και η δυσφορία θα επιδεινωθούν, επηρεάζοντας την ποιότητα της ζωής του και τη δυνατότητα εργασίας του
  • Η κήλη θα διευρύνεται με μεγάλη πιθανότητα αργότερα η αποκατάσταση της να εξελιχθεί σε σοβαρή και περίπλοκη χειρουργική επέμβαση
  • Ενδέχεται σε ποσοστό 5% να υπάρξει περίσφιξη (στραγγαλισμός και διάτρηση του έντερου με άμεσο κίνδυνο περιτονίτιδας), περίπτωση που απαιτεί επείγουσα χειρουργική επέμβαση ,όπου κι αν μπορεί να γίνει στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή
  • Η κήλη δεν γίνεται να θεραπευτεί από μόνη της ούτε να καλυτερέψει με την γυμναστική. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα διευρύνεται όλο και περισσότερο και μαζί μ' αυτή θα μεγαλώνει και το πρόβλημα.

ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΗΛΗΣ

«Ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης της κήλης είναι ο χειρουργικός, αναφέρει ο Δρ. Αν. Ξιάρχος. Και προσθέτει πως η εξέλιξη της χειρουργικής με την χρησιμοποίηση πλέγματος έχει μειώσει κατακόρυφα τις υποτροπές».

Σύμφωνα με τους χειρουργούς η πραγματική επανάσταση στην αντιμετώπιση της κήλης έγινε τα τελευταία 20 χρόνια με την εφαρμογή της λαπαροσκοπικής αποκατάστασης με χρήση πλέγματος. Κι αυτό γιατί το ποσοστό υποτροπής πλέον είναι κάτω του 2% ,όταν η επέμβαση γίνεται από έμπειρο και εξειδικευμένο χειρουργό. Μάλιστα τα αμέσως επόμενα χρόνια αναμένεται να είναι η βασική τεχνική αντιμετώπιση της πάθησης.

Συγκεκριμένα η λαπαροσκοπική αποκατάσταση της κήλης έχει σαφή πλεονεκτήματα έναντι του ανοιχτού χειρουργείου, όπως:
  • Απουσία τομών
  • Μηδαμινή απώλεια αίματος
  • Ανώδυνη μετεγχειρητική πορεία
  • Μηδαμινά ποσοστά υποτροπής
  • Άμεση επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες

ΠΩΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙΤΑΙ Η ΚΗΛΗ

Σύμφωνα με τους επιστήμονες η κήλη προκαλείται όταν υπάρξει ρήξη στο κοιλιακό τοίχωμα και δημιουργηθεί οπή μέσω της οποίας βγαίνει προς τα έξω μέρος του εντέρου.

Ο ασθενής νοιώθει μια διόγκωση, κάτι που βγαίνει και φουσκώνει προς τα έξω, όπως ακριβώς προβάλλει η σαμπρέλα μέσα από μια σχισμή στο λάστιχο.

Αυτή η προβολή, που μπορεί να προκαλεί αίσθημα βάρους ή και πόνο, μπορεί να απειλήσει την υγεία του ασθενούς αν υποστεί περίσφιξη. Τότε η διάτρηση του εντέρου είναι προ των πυλών και ο κίνδυνος περιτονίτιδας υπαρκτός. Αυτός είναι και ο λόγος που πρέπει άμεσα να χειρουργούνται οι κήλες.

ΜΟΡΦΕΣ - ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΚΗΛΩΝ

Περίπου 10% του πληθυσμού θα αποκτήσουν κήλη στη διάρκεια της ζωής τους. Οι κήλες μπορεί να συμβούν στους πάντες σε βρέφη, παιδιά και ενήλικες – τόσο σε άντρες όσο και σε γυναίκες . Ωστόσο, η πλειοψηφία των κοιλιακών κηλών εμφανίζονται στους άνδρες.
  • Βουβωνοκήλη (η συχνότερη μορφή – το 2%- στους άνδρες),
  • Ομφαλοκήλη (εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες)
  • Μηροκήλη (αποτελεί το 5%-7% του συνόλου των κηλών-κυρίως σε παχύσαρκες και πολύτοκες γυναίκες)
  • Κοιλιοκήλη (κήλη λευκής γραμμής, μετεγχειρητική κήλη )
  • Επιγαστρικη (οι άνδρες τρείς φορές πιο επιρρεπείς από τις γυναίκες. Εμφανίζεται μεταξύ 20 και 50 χρόνων)
  • Μετεγχειρητική (στην περιοχή της τομής προηγηθείσης χειρουργικής επέμβασης)
Διάφοροι είναι οι παράγοντες και οι καταστάσεις, μόνοι ή σε συνδυασμό μεταξύ τους, που ευνοούν τη δημιουργία της κήλης. Οι πιο σημαντικοί είναι:
  • Η συγγενής προδιάθεση (πολλές φορές κατά τη γέννηση).
  • Διαταραχή στην ισορροπία σύνθεσης – αποδόμησης του κολλαγόνου (προχωρημένη ηλικία, υποσιτισμός ή κακή διατροφή).
  • Οι καταστάσεις που προκαλούν αύξηση της πίεσης στην κοιλιά (παχυσαρκία, χρόνιος βήχας, δυσκοιλιότητα, πολλαπλοί τοκετοί, χρόνιο αλλεργικό φτέρνισμα, βαριά χειρωνακτική εργασία).
  • Τα τραύματα ή/και οι εγχειρητικές τομές (λόγω της εξασθένησης που προκαλούν στα τοιχωμάτων κατά μήκος των ουλών και της διαταραχής της νευρώσεως σε γειτονική με το τραύμα περιοχή).
 
Καθημερινές δυσκολίες των ασθενών με άνοια στο σημερινό σύστημα υγείας PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 20 Φεβρουάριος 2014 11:41

Η άνοια είναι μια μείζων νοητική διαταραχή, που χαρακτηρίζεται από έκπτωση σε μια ή σε περισσότερες από τις νοητικές λειτουργίες, που έχει ως αποτέλεσμα τη λειτουργική διαταραχή στην καθημερινή ζωή. Είναι συνήθως προοδευτική και μη αναστρέψιμη και μπορεί να είναι το αποτέλεσμα διαφόρων αιτίων – συχνά σε συνδυασμό – από τις οποίες η νόσος Alzheimer (ΝΑ) είναι η περισσότερο συχνή. Οι άνοιες αποτελούν μία από τις πρώτες 10 αιτίες που προκαλούν ανικανότητα στις αναπτυγμένες χώρες. Η άνοια προσβάλλει τουλάχιστον 150.000-200.000 στην Ελλάδα1,2, 10 εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρώπη3 υπολογίζεται ότι μέχρι το 2025 περίπου 6.7 εκατομμύρια άτομα στις ΗΠΑ θα έχουν νόσο Alzheimer, και σχετίζεται με σημαντική σωματική, κοινωνική και ψυχιατρική αναπηρία των ασθενών και σημαντικό φορτίο και πίεση των μελών της οικογένειας που παρέχουν φροντίδα. Επιπλέον, η ΝΑ και οι άλλες άνοιες καταλαμβάνουν την δεύτερη θέση στο σύνολο των εγκεφαλικών νόσων σε ότι αφορά την απώλεια λειτουργικών ετών ζωής εξαιτίας της αναπηρίας4  και είναι η 6η αιτία θανάτου στις ΗΠΑ5. Στην Ευρώπη, το συνολικό κόστος υγειονομικής φροντίδας σχετικής με την άνοια είναι τουλάχιστον 170 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο, χωρίς να περιλαμβάνονται έμμεσα κόστη και κόστη νεαρών ασθενών με άνοια6, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων ξοδεύεται για την φροντίδα σε ιδρύματα.

Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν σημαντικά στοιχεία για τα πλεονεκτήματα της πρώιμης διαγνωστικής εκτίμησης, θεραπείας και κοινωνικής υποστήριξης, το ποσοστό διάγνωσης και θεραπείας ασθενών με άνοια παρουσιάζει σημαντική διακύμανση στην Ευρώπη7. Οι γενικοί ιατροί διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην αναγνώριση, διάγνωση και αντιμετώπιση ασθενών με άνοια. Σε πολλά Κέντρα έχουν σχηματιστεί ομάδες ειδικών για να διευκολύνουν την αντιμετώπιση των πολύπλοκων αναγκών ασθενών και περιθαλπόντων κατά την εξέλιξη της άνοιας. Ο νευρολόγος και άλλοι ειδικευμένοι ιατροί παίζουν σημαντικό ρόλο σε αυτές τις ομάδες και κλινικές άνοιας μαζί με άλλους επαγγελματίες με ειδική εκπαίδευση στην άνοια.

To Υπουργείο Υγείας οργάνωσε μία ομάδα εργασίας για την διατύπωση κατευθυντήριων οδηγιών που έχουν βάση τις οδηγίες του EFNS του 2000, του 2007 και του 2010, αλλά έχουν προστεθεί και πρόσφατες οδηγίες άλλων συμβουλίων από όλο τον κόσμο. Επίσης έχουν συζητηθεί σε δύο συναντήσεις της ομάδας εργασίας 29/1 και 20/2/20148.

Η χρήση των γενοσήμων είναι μια πραγματικότητα και στην Ελλάδα όπως σε όλες τις χώρες του κόσμου. Δυστυχώς χρειάζεται μερικές φορές να τα διακόψουμε λόγω μη αποτελεσματικότητας.

Έχουμε επενδύσει πολλές ελπίδες στην πρωτοβάθμια φροντίδα. Ελπίζουμε ότι με την ανάλογη εκπαίδευση γιατρών αλλά και ασθενών οι υπηρεσίες Υγείας στη χώρα μας θα αναβαθμιστούν γρήγορα.

Κάθε μεγάλη αλλαγή φέρνει αναστάτωση. Το όριο συνταγογράφησης έχει φοβίσει λίγο τους γιατρούς, αλλά πιστεύω ότι γρήγορα θα προσαρμοσθούμε.
Η πλέον πρόσφατη καινοτομία όσον αφορά στα θεραπευτικά σκευάσματα για τη Νόσο Alzheimer είναι το διαδερμικό αυτοκόλλητο ριβαστιγμίνης 13,3 mg, το οποίο έλαβε έγκριση κυκλοφορίας τον Ιανουάριο του 2013 και πρόσφατα έλαβε και τιμή. Εκκρεμεί πλέον μόνο η εισαγωγή του στη θετική λίστα προκειμένου να αποζημιώνεται από τα ταμεία, η οποία και αναμένεται να γίνει άμεσα.

Το διαδερμικό αυτοκόλλητο ριβαστιγμίνης 13,3 mg αποτελεί μία υψηλότερη δόση της οποίας εφάμιλλη δεν υπάρχει στις από του στόματος χορηγούμενες μορφές και η οποία, χάρη στη δοσο-εξαρτώμενη αποτελεσματικότητα της ριβαστιγμίνης, παρέχει σημαντικά μεγαλύτερο θεραπευτικό όφελος σε σχέση με τις ως τώρα υπάρχουσες μορφές εξασφαλίζοντας μάλιστα παράλληλα πολύ καλή ανοχή και ασφάλεια.

Συγκεκριμένα το διαδερμικό αυτοκόλλητο ριβαστιγμίνης 13,3 mg όπως έδειξε και η διπλή τυφλή μελέτη έγκρισής του, παρέχει διπλάσιο αποτέλεσμα σε σχέση με το διαδερμικό αυτοκόλλητο των 9,5 mg στην καθυστέρηση επιδείνωσης της νοητικής λειτουργίας και των καθημερινών δραστηριοτήτων. Ως εκ τούτου μπορεί να παρέχει μια μοναδική νέα θεραπευτική δυνατότητα για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της Νόσου Alzheimer, συμβάλλοντας σημαντικά στη διατήρηση των ασθενών πιο λειτουργικών και πιο αυτόνομων για περισσότερο χρόνο.

 

Για περαιτέρω ενημέρωση:

Μάγδα Τσολάκη – Καθ. Νευρολογίας ΑΠΘ, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νόσου Alzheimer και Συγγενών Διαταραχών
Τηλ.: 6942918933 | +30 2313307332, +30 2310 992356 (εργασία) | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. | www.tsolakimagda.gr
Πανελλήνιο Ινστιτούτο Νευροεκφυλιστικών Νοσημάτων
Τηλ.: +30 2310.830667 | e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Τάσο Γκοτσόπουλο - Perception Consulting - Communications
Τηλ.: +30 210 6801600 | 6974477105 | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

 

1. Tsolaki M., Fountoulakis C., Papageorgiou D., Kazis A. Prevalence and Incidence of dementia in Greek Population. Am J Alzheimer's Disease 1999;14:138-148.
2. Ελληνική Εταιρεία Νόσου Alzheimer και συναφών διαταραχών: Η ΄Ανοια στην Ελλάδα σήμερα. ΑDI 2012
3. Andlin-Sobocki P, Jonsson B, Wittchen H-U, Olesen J. (2005). Cost of disorders of the brain in Europe. European Journal of Dementia, 12, 1–27.
4. Olesen J, Leonardi M. (2003). The burden of brain diseases in Europe. European Journal of Neurology, 10, 471–477.
5. Heron M. Deaths: leading causes for 2010. Natl Vital Stat Rep. 2013 Dec;62(6):1-97.
6. Jonsson L, Berr C. (2005). Cost of dementia in Europe. European Journal of Neurology, 12, 50–53.
7. Waldemar G, Phungh KTT, Burns A, Georges J, Hansen FR, Iliffe S, Marking C, Olde-Rikkert M, Selmes J, Stoppe G, Sartorius N. (2007). Access to diagnostic evaluation and treatment for dementia in Europe. International Journal of Geriatric Psychiatry, 22, 47-54.
8. Επιτροπή για τις Κατευθυντήριες Οδηγίες για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της Άνοιας στην Ελλάδα, 3/1/2014

 
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΙΑ: Έγινε μητέρα στα 48 της με δικά της ωάρια από φυσικό κύκλο!!! PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 20 Φεβρουάριος 2014 11:32

Μητέρα, για πρώτη φορά, στα 48 της χρόνια με δικό της γενετικό υλικό και εξωσωματική γονιμοποίηση με τη μέθοδο του φυσικού κύκλου, έγινε μια γυναίκα, η οποία απέκτησε ένα υγιέστατο αγοράκι.

Το πρωτοποριακό στοιχείο στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι η 48χρονη υποβλήθηκε σε εξωσωματική γονιμοποίηση με δικά της ωάρια και όχι με δανεικά, όπως συνηθίζεται σ' αυτές τις ηλικίες. Επίσης η εγκυμοσύνη επιτεύχθηκε με ωάριο που προήλθε από φυσικό κύκλο, χωρίς να έχει προηγηθεί διέγερση των ωοθηκών.

Παρόμοιο περιστατικό γυναίκας, που έχει αποκτήσει παιδί με δικό της ωάριο, στη δύση της αναπαραγωγικής της ηλικίας έχει αναφερθεί άλλη μία φορά παγκοσμίως, στην Ιαπωνία.

Σύμφωνα με τον μαιευτήρα – γυναικολόγο, ειδικό στην εξωσωματική γονιμοποίηση, (IVF), Παναγιώτη Ψαθά, «η 48 χρονη υποβλήθηκε σε εξωσωματική γονιμοποίηση, με τη διαδικασία του φυσικού κύκλου. Επιλέξαμε το φυσικό κύκλο καθώς έχει αποδειχθεί ότι οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας ανταποκρίνονται καλύτερα στη συγκεκριμένη μέθοδο. Είναι η δεύτερη προσπάθεια της 48χρονης, η οποία στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, αν και την πρώτη φορά είχε επιτευχθεί εγκυμοσύνη, η οποία ωστόσο δεν προχώρησε».

Ένα ακόμη πλεονέκτημα της μεθόδου του φυσικού κύκλου είναι ότι σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί εγκυμοσύνη, η προσπάθεια μπορεί να επαναληφθεί άμεσα, ακόμη και τον επόμενο μήνα. Ενώ στην περίπτωση που ακολουθείται η διαδικασία της διέγερσης ωοθηκών, η επόμενη προσπάθεια πρέπει να γίνει μετά από τουλάχιστον τρεις μήνες αναμονής, γεγονός που δρα ανασταλτικά στην επίτευξη της εγκυμοσύνης.

Η συνήθης διαδικασία, σε γυναίκες ηλικίας 45 ετών και άνω, σύμφωνα με τα Αμερικανικά επιστημονικά guidelines είναι να χρησιμοποιούνται απευθείας δανεικά ωάρια, καθώς οι γυναίκες αυτών των ηλικιών, είτε δεν έχουν δικό τους γενετικό υλικό, δηλαδή ζωντανά ωάρια ή γιατί τα ωάριά τους κρίνονται ακατάλληλα.

Το αγοράκι γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου, την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, με καισαρική τομή.

 

Για περισσότερες πληροφορίες

Ιωάννα Αλεξίου, κιν: 6932 747441

Παναγιώτης Ψαθάς: Μαιευτήρας – Γυναικολόγος
κιν: 6944-380705
τηλ: 210 - 4913529

 
Παγκόσμια μέρα κατά του καρκίνου της παιδικής ηλικίας PDF Εκτύπωση E-mail
Παρασκευή, 14 Φεβρουάριος 2014 11:17

Η 15η Φεβρουαρίου έχει οριστεί Παγκόσμια Ημέρα ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης για τις ανάγκες των παιδιών που νοσούν από καρκίνο σε όλο τον κόσμο. Ο καρκίνος της παιδικής ηλικίας δεν έχει σύνορα. Σε αντίθεση με άλλες ασθένειες, ο καρκίνος προσβάλλει το ίδιο όλες τις χώρες του πλανήτη, αναπτυγμένες και μη.

Οι φορείς:
  • "Διεθνής Εταιρεία Παιδιατρικής Ογκολογίας" (SIOP), και
  • «Διεθνής Συνομοσπονδία Συλλόγων Γονιών Παιδιών με καρκίνο" (ICCCPO), και
  • ΦΛΟΓΑ «Πανελλήνιος Σύλλογος Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια" (ιδρυτικό μέλος της ICCCPO) και
  • ΛΑΜΨΗ Σύλλογος Γονέων Παιδιών με Νεοπλασματικές Ασθένειες Βορείου Ελλάδας
  • ΚΥΤΤΑΡΟ «Σύλλογος Ενηλίκων με εμπειρία Καρκίνου στην Παιδική ή Εφηβική Ηλικία»

ενώνουν τις δυνάμεις τους, προκειμένου να ενημερώσουν την παγκόσμια κοινή γνώμη για τον καρκίνο στα παιδιά και τους εφήβους και να επηρεάσουν τις κυβερνήσεις όλων των χωρών της γης, ώστε να εξασφαλίσουν σε όλα τα παιδιά, πρόσβαση σε σωστή ιατρική φροντίδα στη διάρκεια της θεραπείας και μετά από αυτή.

Κάθε χρόνο, πάνω από 250.000 παιδιά σε όλο τον κόσμο νοσούν από καρκίνο, ενώ υπολογίζεται ότι περίπου 90.000 από αυτά δεν επιβιώνουν. Μόνο το 20% των παιδιών που νοσούν από καρκίνο σε όλο τον κόσμο, έχουν δυνατότητα πρόσβασης σε σωστή ιατρική φροντίδα. Στη χώρα μας όπως και σε όλες τις προηγμένες χώρες, το ποσοστό των παιδιών που γίνεται καλά ξεπερνάει το 75%.

Στον καρκίνο της παιδικής ηλικίας δεν υπάρχει πρόληψη. Ωστόσο η έγκαιρη διάγνωση οδηγεί σε ίαση τα περισσότερα παιδιά. Θα πρέπει λοιπόν να δοθεί ιδιαίτερη σημασία:
  • στην εκπαίδευση και τη συνεχή ενημέρωση των επαγγελματιών της υγείας, ώστε να είναι σε θέση να διαγνώσουν έγκαιρα τη νόσο, και
  • στη σωστή ενημέρωση των γονιών ώστε να απευθύνονται έγκαιρα στα παιδιατρικά νοσοκομεία.
Οι γονείς για όσο διάστημα τα παιδιά τους υποβάλλονται σε θεραπεία, είναι υποχρεωμένοι να αφιερώσουν όλο το χρόνο τους στο παιδί τους, ενώ οι ανάγκες της οικογένειας αυξάνονται σημαντικά και για το λόγο αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα από μέρους της πολιτείας, ώστε να προστατεύεται η εργασία και το εισόδημά τους.

Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στη σωστή ιατρική φροντίδα, ανεξάρτητα από την εθνική, κοινωνική ή οικονομική τους κατάσταση.

 

ΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ

 

Διεθνής Εταιρεία Παιδιατρικής Ογκολογίας (SIOP)

Η «Διεθνής Εταιρεία Παιδιατρικής Ογκολογίας», ιδρύθηκε το 1969 και είναι ο κορυφαίος φορέας για την αντιμετώπιση του καρκίνου παιδιών και εφήβων σε όλο τον κόσμο. Τα μέλη της, επαγγελματίες της υγείας εξειδικευμένοι στον καρκίνο παιδιών και εφήβων, ξεπερνούν τους 1500. Το όραμα της SIOP είναι «Κανένα παιδί να μην πεθαίνει από καρκίνο» και προκειμένου να το πετύχει, επικεντρώνει τη δράση της στους παρακάτω τομείς.
  1. Διασφάλιση ότι τα παιδιά έχουν πρόσβαση στη σωστή ιατρική φροντίδα.
  2. Διασφάλιση ότι όλοι οι επαγγελματίες της υγείας που ασχολούνται με τον καρκίνο σε όλο τον κόσμο, έχουν δυνατότητα πρόσβασης στην τελευταία ιατρική πρόοδο, μέσω συνεδρίων και συνεχούς επαγγελματικής ενημέρωσης και εξέλιξης.
  3. Στήριξη σε όλους όσους φροντίζουν τα παιδιά και τους έφηβους, ώστε κι αυτοί με τη σειρά τους να είναι σε θέση να δώσουν την καλύτερη δυνατή ιατρική και παρηγορητική φροντίδα στα παιδιά και τους έφηβους που νοσούν.
  4. Συνεχής παρακολούθηση στα παιδιά και τους νέους ενήλικες και μετά τη λήξη της θεραπείας.
Jose Julio Divino, MPH
Senior Adviser, Advocacy and Communications
SIOP Secretariat
1 - 3, rue de Chantepoulet, 1211 Geneva
SWITZERLAND
TEL. +41 22 906 9123 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

 

Διεθνής Συνομοσπονδία Συλλόγων Γονιών Παιδιών με καρκίνο (ICCCPO)

Η «Διεθνής Συνομοσπονδία Συλλόγων Γονιών Παιδιών με καρκίνο» (ICCCPO), της οποίας η ΦΛΟΓΑ είναι ιδρυτικό μέλος, είναι η μεγαλύτερη οργάνωση στο είδος της στον κόσμο. Εκπροσωπεί τους ασθενείς, τους αποθεραπευμένους (survivals) και τις οικογένειες των παιδιών με καρκίνο από 88 χώρες απ' όλο τον κόσμο. Στόχος της οργάνωσης, είναι να προβάλει και γνωστοποιήσει στους επαγγελματίες της υγείας που ασχολούνται με τον καρκίνο σε όλο τον κόσμο, καθώς και στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά με καρκίνο, οι αποθεραπευμένοι νέοι ενήλικες και οι οικογένειές τους, στη διάρκεια της θεραπείας και μετά από αυτή, προκειμένου να εξασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή φροντίδα.

Αποστολή της ICCCPO είναι να μοιραστεί πόρους, πληροφορίες και εμπειρίες, προκειμένου να πετύχει την καλύτερη δυνατή θεραπεία και φροντίδα για τα παιδιά με καρκίνο σε όλο τον κόσμο.

Patty Brower, Phd
International Services Manager
ICCCPO Head Office
c/o VOKK, Schouwstede 2B, 3431 JB Nieuwegain
NETHERLANDS
TEL. +31 30 242 2944 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

 

ΦΛΟΓΑ Σύλλογος Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια

Η Φλόγα είναι Πανελλήνιος Σύλλογος γονιών παιδιών με καρκίνο και αγωνίζεται για την καλύτερη ιατρική, ψυχική και κοινωνική φροντίδα των παιδιών που νοσούν από καρκίνο. Η Φλόγα ιδρύθηκε το 1982 και εκπροσωπεί χιλιάδες γονείς σε όλη την Ελλάδα.

Αιγίου 6-8 Γουδή
115 27 Αθήνα
τηλ. 210 7485000 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
www.floga.org.gr

 

ΛΑΜΨΗ Σύλλογος Γονέων Παιδιών με Νεοπλασματικές Ασθένειες Βορείου Ελλάδας

Η Λάμψη ιδρύθηκε το 1987 από γονείς που τα παιδιά τους προσβλήθηκαν από Νεοπλασματική ασθένεια. Στόχος η ηθική, κοινωνική και οικονομική συμπαράσταση για άριστη ιατρική και παιδιατρική φροντίδα των παιδιών που πάσχουν από κακοήθη νοσήματα.

Παπαναστασίου 56
54 642 Θεσσαλονίκη
Τηλ: 2310 943396 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
www.lampsi.org

 

«ΚΥΤΤΑΡΟ», Σύλλογος Ενηλίκων με εμπειρία καρκίνου στην Παιδική ή Εφηβική Ηλικία

  Το Κύτταρο είναι ένας Πανελλήνιος Σύλλογος ενηλίκων, οι οποίοι στην παιδική ή εφηβική τους ηλικία νόσησαν από καρκίνο. Η δράση του Συλλόγου εμπεριέχει τόσο τη συμπαράσταση στα παιδιά και στους εφήβους που τώρα νοσούν και στις οικογένειές τους, όσο και την ενημέρωση σχετικά με τον καρκίνο παιδικής και εφηβικής ηλικίας. Κύριο μέλημα του Συλλόγου είναι η δημιουργία όλων εκείνων των συνθηκών που απαιτούνται για την κατάργηση της περιθωριοποίησης και της κοινωνικής απομόνωσης των ενηλίκων που έχουν νοσήσει από καρκίνο κατά την παιδική και εφηβική ηλικία και η ομαλή επανένταξή τους στο κοινωνικό σύνολο.

Αιγίου 7 Γουδή
11527 Αθήνα

Τηλ: 210 7485000 email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

 
Σήμα κινδύνου από τους παιδοψυχίατρους για το εθισμό των νέων στο διαδίκτυο PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 12 Φεβρουάριος 2014 11:16

Σήμα κινδύνου προς γονείς και εκπαιδευτικούς για το σοβαρό πρόβλημα του εθισμού των νέων στο διαδίκτυο, εκπέμπουν παιδοψυχίατροι και ψυχοθεραπευτές.

Το πρόβλημα, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, τείνει να πάρει διαστάσεις «επιδημίας» σε παγκόσμιο επίπεδο , καθώς σύμφωνα με μελέτες στην Ασία το ποσοστό εθισμού είναι πάνω από 10%, στην Αμερική 7.5% και στην Ελλάδα κοντά στο 10%.

Στην Κίνα υπολογίζονται σε πάνω από 10 εκατομμύρια οι εθισμένοι νέοι, ενώ στην Νότια Κορέα μετά από 10 θανάτους, που προκλήθηκαν από υπερβολική παρορμητική χρήση του διαδικτύου, ο εθισμός θεωρείται από τα πιο σοβαρά θέματα δημόσιας υγείας.

«Το διαδίκτυο είναι ένα μέσο που έχει αλλάξει την ζωή μας σε μεγάλο βαθμό. Διευκολύνει την καθημερινότητα μας , δίνει απίστευτες πληροφορίες, αλλά ουδέν καλό αμιγές κακού» τονίζει η παιδοψυχίατρος κ. Μερσύνη Αρμενάκα, με την ευκαιρία της 11ης Φεβρουαρίου (Διεθνής Ημέρα Ασφαλούς πλοήγησης στο Διαδίκτυο).

Το διαδίκτυο, σύμφωνα με τους ειδικούς, αποτελεί πλέον στοιχείο της ζωής μας αλλά ο τρόπος που χρησιμοποιείται σχετίζεται κατά πολύ με τις ανάγκες των ατόμων. Κρύβει δε κινδύνους και παγίδες για τους νέους που μόνο με τη επικοινωνία και την υποστήριξη της οικογένειες μπορούν να αντιμετωπισθούν.

«Σε όλες τις μορφές εθισμού, ότι και αν αφορά, όπως το διαδίκτυο η τη χρήση ουσιών ή τα θέματα διατροφής έχει διαπιστωθεί ότι είναι καταλυτικός ο παράγοντας οικογένεια είτε ως αιτία είτε ως έγκαιρη παρέμβαση» εξηγεί η κ. Αρμενάκα και προσθέτει: 

«Στην κλινική παιδοψυχιατρική πρακτική τα παιδιά που φτάνουν στο σημείο να εθιστούν στο διαδίκτυο είναι παιδιά με ελλειπή επικοινωνία με τους γονείς τους και δύσκολη- παθολογική καθημερινότητα. Παιδιά που ψάχνουν τρόπο να αποκοπούν από τα προβλήματα της καθημερινότητας και να κατευνάσουν τα έντονα αισθήματα που τα κατακλύζουν μέσω ενός τρόπου που τους αποσυνδέει από την πραγματικότητα».

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΕΘΙΣΜΟΥ ΝΕΩΝ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Οι γονείς θα πρέπει να κινητοποιηθούν άμεσα όταν το παιδί τους:
  • Έχει καθημερινή πολύωρη πλοήγηση στο διαδίκτυο
  • Παραμελεί τις υποχρεώσεις του λόγω της πλοήγησης
  • Έχει μειωμένη απόδοση στο σχολείο
  • Προτιμά την πλοήγηση από την επαφή με κάποιο φίλο ή μέλος της οικογένειας
  • Γίνεται επιθετικό σε ερωτήσεις γύρω από την χρήση του διαδικτύου
  • Σκέφτεται ότι η ζωή θα είναι ανιαρή χωρίς το internet
  • Χάνει ώρες ύπνου εξαιτίας πολλών ωρών παραμονής στο διαδίκτυο
  • Προσπαθεί να κρύψει πόσες ώρες είναι online
  • Προτιμά την πλοήγηση από την έξοδο με φίλο από το σπίτι
  • Έχει μεγάλο εκνευρισμό
  • Αποτυγχάνει, μετά από συζήτηση, να μειώσει τις ώρες στο Ιντερνέτ παρά την προσπάθεια του.

Οι πρώτες τους κινήσεις θα πρέπει να είναι ο έλεγχος του email, του facebook και του twitter, ενώ παράλληλα θα πρέπει να ζητήσουν την γνώμη ενός παιδοψυχίατρου.

Η θεραπεία είναι είτε ατομική ψυχοθεραπεία βασισμένη σε Γνωσιακού Τύπου παρεμβάσεις και ψυχοεκπαίδευση, είτε ομαδική και οικογενειακή ψυχοθεραπεία σε εξειδικευμένα κέντρα αντιμετώπισης του Εθισμού στο Διαδίκτυο.

Υπάρχουν και κάποια εγχειρίδια αυτοβοήθειας ξένης βιβλιογραφίας που βοηθούν σε ηπιότερα προβλήματα ή για αρχική ενημέρωση του ατόμου. Επίσης υπάρχουν ιστοσελίδες (netaddiction.com, globaladdiction.org, healthyplace.com) για τεστ , τα οποία μπορεί να συμπληρώσει το παιδί για μια αδρή εκτίμηση αν χρειάζεται να γίνει άμεση παραπομπή για αντιμετώπιση του φαινομένου από ειδικούς της ψυχικής υγείας.

ΑΓΝΩΣΤΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ

Σύμφωνα με τα στοιχεία πρόσφατη έρευνα της Μονάδας Εφηβικής Υγείας (πανελλαδικό δείγμα 1007 εφήβων 15-16 χρόνων) τα εθισμένα παιδιά έχουν χαμηλή βαθμολογία σχολειού (βαθμός <12) σε σύγκριση με αυτά που ασχολούνται με το διαδίκτυο σε φυσιολογικά πλαίσια.

Επίσης, επιδίδονται σε παιχνίδια τύχης και χρησιμοποιούν υλικό με σεξουαλικό περιεχόμενο σημαντικά συχνότερα από τους υπόλοιπους.

«Παρατηρώντας την ψυχοπαθολογία που παρουσιάζουν οι εθισμένοι νέοι διαφαίνονται αυξημένες τάσεις αυτοεπιθετικότητας και παραβατικών συμπεριφορών, ενώ ακόμα και οι νέοι με την οριακή χρήση (στάδιο προ της «εξάρτησης», ωστόσο προβληματική χρήση) παρουσιάζουν τάσεις καταθλιπτικού συναισθήματος, χαμηλή αυτοεκτίμηση και κοινωνικό άγχους. Γενικά οι έφηβοι με προβληματική χρήση φαίνεται να αποκτούν μια κακώς εννοούμενη «άνεση» με το διαδίκτυο καταργώντας όρια και παρουσιάζοντας συμπεριφορές υψηλού κινδύνου» καταλήγει η κ. Αρμενάκα.

Πέρα από τους κινδύνους αυτούς οι νευροεπιστήμονες προχωρούν ένα βήμα ακόμη ανησυχώντας για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στις μελλοντικές γενιές σε επίπεδο ανατομικό και παθοφυσιολογικό.

Κι αυτό γιατί είναι γνωστό τις τελευταίες δεκαετίες ότι ο εγκέφαλος δεν είναι ένα στατικό όργανο αλλά διαμορφώνεται σε όλη μας την ζωή. Από την νευροβιολογική οπτική φαίνεται ότι η λειτουργία του εγκεφάλου μας είναι αποτέλεσμα μιας διαρκούς σύνδεσης νευρωνικών κυκλωμάτων που επηρεάζονται από την φύση μας, την ανατροφή μας, τις εμπειρίες μας και την κληρονομικότητα που φέρουμε.

Δηλαδή οι γονεικές μας επιδράσεις, γνωριμίες που κάνουμε στην ζωή μας, ακόμα και η ψυχοθεραπεία αλλάζουν τον εγκέφαλο αλλάζοντας τις συναπτικές συνδέσεις των νευρώνων και τα κυκλώματα των νεύρων .Οι ανθρώπινες γνωριμίες δημιουργούν νευρωνικές συνδέσεις ,όπως ανάφερε ο Siegel ήδη από το 1999.Οι εμπειρίες διαμορφώνουν τον εγκέφαλο δηλαδή ουσιαστικά η Εμπειρία είναι βιολογία ,σύμφωνα με τον ίδιο ερευνητή.

Επειδή ο εγκέφαλος είναι ένα προσαρμόσιμο όργανο και οι δομές του χτίζονται μέσα απο τις αλληλεπιδράσεις με τους άλλους γύρω μας ,όταν λείπουν οι επιδράσεις αυτές οι συνέπειες μακροχρόνια θα είναι παρόμοιες με αυτές του ιδρυματισμού στα μωρά.

Παιδοψυχιατρικές μελέτες παρατήρησης σε μωρά που ζούσαν σε ορφανοτροφεία, έδειξαν ότι μωρά που είχαν τα απαραίτητα υλικά αγαθά αλλά στερούνταν το χάδι και την ανθρώπινη επικοινωνία αδυνατούσαν να αναπτυχθούν σωματικά και νοητικά και πέθαιναν. Αναλογικά η έλλειψη επαφής σε μεγαλύτερες ηλικίες οδηγεί σε κοινωνικό μαρασμό και κάτι τέτοιο φαίνεται να προκαλεί η εμμονή με την online ζωή.

 

Στοιχεία Επικοινωνίας

Μερσύνη Αρμενάκα
Παιδοψυχίατρος

Τηλ:. 2105720500
Κιν: 6947727140
URL: www.armenakamersyni.com

 
Διαβητικό πόδι: Ένας ακρωτηριασμός κάτω άκρου κάθε 20 δευτερόλεπτα PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 06 Φεβρουάριος 2014 16:20

Σε σύγχρονο «εφιάλτη» συνεχίζει να αναδεικνύεται μια από τις συχνότερες επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη, το διαβητικό πόδι, καθώς σήμερα πραγματοποιείται παγκοσμίως ένας ακρωτηριασμός κάτω άκρου κάποιου συνανθρώπου μας κάθε 20 δευτερόλεπτα!

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Διαβήτη (International Diabetes Federation – I.D.F.), το 80% των μη τραυματικών ακρωτηριασμών που διενεργούνται στις μέρες μας σε όλο τον κόσμο αφορά διαβητικούς ασθενείς, οι οποίοι διατρέχουν 25 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να χάσουν το ένα ή και τα δύο πόδια, σε σύγκριση με άλλους.

Οι κύριοι παράγοντες που οδηγούν στον ακρωτηριασμό είναι τα έλκη των κάτω άκρων. Τόσο τα έλκη, όσο και οι ακρωτηριασμοί έχουν τεράστιο αντίκτυπο στη ζωή των πασχόντων, οδηγώντας τους συχνά σε περιορισμένη αυτονομία κινήσεων, κοινωνική απομόνωση και ψυχολογικό στρες.

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι το 25% των ατόμων με διαβήτη θα εμφανίσει έλκος στα κάτω άκρα έστω και μία φορά κατά τη διάρκεια της ζωής τους, ενώ, στατιστικά, περισσότερα από 1.000.000 άτομα με σακχαρώδη διαβήτη αναγκάζονται να υποβληθούν σε ακρωτηριασμό ενός άκρου τους σε ετήσια βάση.

Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, τα στοιχεία δείχνουν ότι το 4-5% των διαβητικών ασθενών εμφανίζουν έλκη στα πόδια, γεγονός που σημαίνει ότι 40 - 50.000 άτομα με διαβήτη διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ακρωτηριασμού. Στην Ελλάδα πραγματοποιούνται περίπου 2.000 - 3.000 ακρωτηριασμοί κάτω άκρων σε ετήσια βάση.

Παράλληλα με το κοινωνικό κόστος, σοβαρότατο πρόβλημα αποτελεί και το οικονομικό κόστος του διαβητικού ποδιού σε διεθνές επίπεδο. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο στις Η.Π.Α. το άμεσο κόστος της νόσου, που προκύπτει από τις νοσηλείες, τη φαρμακευτική αγωγή, τα επιθέματα κτλ, υπερβαίνει τις συνολικές δαπάνες αντιμετώπισης και των πιο επιθετικών μορφών καρκίνου (μαστού, παχέος εντέρου, πνευμόνων, προστάτη και αιμοποιητικού συστήματος).

Ωστόσο, με την εφαρμογή μιας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που θα περιλαμβάνει στρατηγικές επαρκούς πρόληψης, θεραπευτική αντιμετώπιση των ελκών από πολλές ιατρικές Ειδικότητες, αποτελεσματική οργάνωση, συνεχή παρακολούθηση και ειδική εκπαίδευση των πασχόντων, μπορεί να αποφευχθεί έως και το 85% των ακρωτηριασμών.

Αυτά τόνισαν σήμερα σε συνέντευξη τύπου, με αφορμή τη διεξαγωγή του 4ου Πανελληνίου Συνεδρίου με Διεθνή Συμμετοχή, το οποίο διοργανώνει η Εταιρεία Μελέτης Παθήσεων Διαβητικού Ποδιού (Ε.ΜΕ.ΔΙ.Π.), στις 6 – 8 Φεβρουαρίου 2014 στην Αθήνα (ξενοδοχείο Royal Olympic), ο Πρόεδρος Δ.Σ. της Ε.ΜΕ.ΔΙ.Π., Εκπρόσωπος της Ελλάδας στην Παγκόσμια Ομάδα Εργασίας για το Διαβητικό Πόδι, Παθολόγος με εξειδίκευση στο Σακχαρώδη Διαβήτη, Διευθυντής του Παθολογικού Τμήματος & Διαβητολογικού Κέντρου του Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης «Παπαγεωργίου» κ. Χρήστος Μανές, ο Γενικός Γραμματέας της Ε.ΜΕ.ΔΙ.Π., Αναπληρωτής Καθηγητής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Α' Προπαιδευτική Κλινική & Διαβητολογικό Κέντρο Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Λαϊκό» κ. Νικόλαος Τεντολούρης και η Ταμίας της Ε.ΜΕ.ΔΙ.Π., Αγγειοχειρουργός, Θεραπευτήριο «Υγεία» κ. Κυριακή Καλλιγιάννη.

Πρόκειται για ένα σημαντικό επιστημονικό γεγονός, στο οποίο θα συμμετάσχουν έγκριτοι Έλληνες ειδικοί, καθώς και διακεκριμένοι ξένοι επιστήμονες, πρωτοπόροι στη «μάχη» κατά της νόσου παγκοσμίως, οι οποίοι έχουν συμβάλλει ουσιαστικά στην εξέλιξη της έρευνας και της θεραπευτικής αντιμετώπισης του διαβητικού ποδιού, τόσο στη χώρα μας, όσο και διεθνώς.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης έχουν προγραμματιστεί σύντομες διαλέξεις, συζητήσεις σε αμφιλεγόμενα θέματα, στρογγυλά τραπέζια και, κυρίως, κλινικά φροντιστήρια με ενεργή συμμετοχή των συνέδρων στοχευμένα σε σύγχρονα επιστημονικά πεδία που ενδιαφέρουν τόσο τους ειδικευμένους στο αντικείμενο Παθολόγους – Διαβητολόγους, όσο και επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων, όπως Αγγειοχειρουργούς, Γενικούς Χειρουργούς, Ορθοπαιδικούς, Ακτινολόγους και Πυρηνικούς ιατρούς, Λοιμωξιολόγους, Δερματολόγους, Ποδολόγους, νοσηλευτές κτλ.

Όπως υπογράμμισε ο κ. Μανές, ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μεταβολική ασθένεια η οποία χαρακτηρίζεται από αύξηση της συγκέντρωσης του σακχάρου στο αίμα (υπεργλυκαιμία) και διαταραχή του μεταβολισμού της γλυκόζης, είτε ως αποτέλεσμα και ελαττωμένης έκκρισης της ινσουλίνης από το πάγκρεας, είτε λόγω ελάττωσης της ευαισθησίας των κυττάρων του σώματος στην ινσουλίνη.

Ο βαθμός αύξησης της γλυκόζης στο αίμα και η παραμονή των αυξημένων τιμών της για μεγάλο χρονικό διάστημα βλάπτουν, κυρίως, τα μικρά αγγεία, προκαλώντας διαβητική νευροπάθεια, νεφροπάθεια, αμφιβληστροειδοπάθεια κτλ, με σοβαρότατες συνέπειες σε πολλά οργανικά συστήματα, όπως νεφρική ανεπάρκεια, μόνιμη βλάβη στους οφθαλμούς, η οποία μπορεί να οδηγήσει και σε τύφλωση, έλκη στα πόδια κτλ.

Οι βασικές αιτίες για τη δημιουργία έλκους στα πόδια είναι δυο σοβαρές επιπλοκές της νόσου, η νευροπάθεια και η περιφερική αρτηριοπάθεια. Η νευροπάθεια παρουσιάζεται στο 30% των διαβητικών αρρώστων, οι οποίοι στην Ελλάδα ανέρχονται σε περίπου 250 – 300.000 άτομα. Κατά την εμφάνισή της χάνεται η προστατευτική αίσθηση του πόνου και το σκέλος του διαβητικού ασθενούς δεν «πονάει» όταν κάποιο αιχμηρό αντικείμενο ή θερμό ερέθισμα του προκαλέσουν βλάβη.

Έτσι, μπορεί να δημιουργηθεί οποιαδήποτε πληγή, χωρίς ο ασθενής να την αντιληφθεί. Η πληγή, όμως, αυτή ταυτόχρονα θα συνεπάγεται και είσοδο μικροβίων στον οργανισμό. Με τον τρόπο αυτόν δημιουργείται φλεγμονή στο πόδι (μυϊκό ιστό και οστά), η οποία, εάν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα και ορθολογικά, αφενός επεκτείνεται πολύ γρήγορα και, αφετέρου, καταλήγει σε ακρωτηριασμό.

Εάν «μαυρίσει» ή αλλάξει το χρώμα του ποδιού προς το σκούρο, υπάρχει συνήθως βλάβη των αγγείων, δηλαδή απόφραξη των αρτηριών που φέρνουν το αίμα στα κάτω άκρα. Αυτή η επιπλοκή ονομάζεται περιφερική αρτηριοπάθεια. Το άκρο που δεν αιματώνεται νεκρώνεται, ολόκληρο ή κάποια δάκτυλα. Ενίοτε η άμεση παρέμβαση που θα ανοίξει την απόφραξη και θα αποκαταστήσει την κυκλοφορία του αίματος σώζει το πόδι. Σε αντίθετη περίπτωση (καθυστερημένη ενημέρωση του ιατρού) θα πρέπει να διενεργηθεί και πάλι ακρωτηριασμός. Στη χώρα μας το ποσοστό των διαβητικών ασθενών που εμφανίζουν αρτηριοπάθεια είναι περίπου 15%, δηλαδή 100 – 150.000 άτομα.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα ένα καινοτόμο προϊόν, το Cacipliq, για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των ελκών των κάτω άκρων. Το προϊόν ανήκει στην οικογένεια των αναγεννητικών παραγόντων, οι οποίοι αποτελούν τεχνητά βιοδιασπώμενα πολυμερή γλυκόζης, και η χρήση του ενδείκνυται για την επούλωση χρόνιων πληγών του δέρματος, όπως έλκη διαβητικού ποδιού, φλεβικά έλκη, αρτηριακά έλκη, έλκη από πίεση, καθώς και για τον πόνο που αυτά προκαλούν. Το Cacipliq είναι εύκολο στην εφαρμογή και δίνει λύση σε έλκη που δεν παρουσίαζαν επούλωση για μήνες, προάγοντας την ανάπλαση των ιστών.

«Εκτός από το τεράστιο κοινωνικό κόστος, στα προβλήματα του ποδιού προστίθεται και υπέρογκο οικονομικό κόστος» επεσήμανε ο κ. Μανές. Σύμφωνα με τους ειδικούς, μάλιστα, το κόστος αυτό μπορεί να γίνει δυσβάστακτο για κάθε σύστημα υγείας, καθώς αναπαράγεται συνεχώς εξαιτίας πολλών σημαντικών παραμέτρων.

Αυτές είναι η μακροχρόνια παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο, τα έξοδα αποκατάστασης, η αυξημένη ανάγκη οικιακής φροντίδας και κοινωνικών υπηρεσιών, η απώλεια θέσεων εργασίας και η πρόωρη συνταξιοδότηση. Εάν ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι το κόστος αντιμετώπισης όλων παραμέτρων μπορεί να αυξηθεί κατά 70% μετά τον ακρωτηριασμό, αντιλαμβάνεται κανείς ότι το πρόβλημα του διαβητικού ποδιού λαμβάνει υπερβολικές διαστάσεις.

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι: στις Η.Π.Α. εκτιμάται ότι δαπανώνται κάθε χρόνο περίπου 40 δισεκατομμύρια δολάρια για τις παθήσεις του διαβητικού ποδιού, με το συνολικό ετήσιο κόστος του σακχαρώδη διαβήτη να αγγίζει τα 116 δισεκατομμύρια δολάρια.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, υπολογίζεται ότι το άμεσο ετήσιο κόστος ανά ασθενή με διαβητικό πόδι είναι περίπου 6.143 Ευρώ, χωρίς να υπολογίζεται το έμμεσο κόστος, δηλαδή ανικανότητα για εργασία, επιβάρυνση του κοινωνικού συνόλου κτλ, ενώ το κόστος θεραπείας του απλού διαβητικού ασθενούς είναι 5 φορές μικρότερο, δηλαδή 1.299 Ευρώ. Το συνολικό ετήσιο κόστος από τα έλκη στη χώρα μας ανέρχεται στα 300 εκατομμύρια Ευρώ.

Ταυτόχρονα, το κόστος του ακρωτηριασμού κάτω άκρου (κάτω από το γόνατο) ανέρχεται σε περίπου 30 - 60.000 Ευρώ, ανάλογα με το μέρος του ποδιού που θα αποκοπεί, τη στιγμή που κάθε χρόνο πραγματοποιούνται σε Ελληνικό έδαφος 2.000 – 3.000 ακρωτηριασμοί. Επιπλέον, το συνολικό ετήσιο κόστος του διαβητικού ποδιού χωρίς ακρωτηριασμό ανέρχεται σε 200-250 εκατομμύρια Ευρώ. Για όλους αυτούς τους λόγους, υψίστης σημασίας είναι η σωστή πρόληψη, καθώς από την εκπόνηση ειδικών προγραμμάτων πρόληψης – μείωσης των ακρωτηριασμών το ετήσιο οικονομικό όφελος θα ανερχόταν σε περίπου 50 εκατομμύρια Ευρώ.

Οι διεθνείς Εποπτικοί Οργανισμοί Υγείας (Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας και Διεθνής Ομοσπονδία Διαβήτη) προτείνουν την οργάνωση φροντίδας για το διαβητικό πόδι ως το μόνο αποτελεσματικό μέσο μείωσης των ακρωτηριασμών. Η οργάνωση φροντίδας αρχίζει από τα προγράμματα πρόληψης σε όλο το διαβητικό πληθυσμό.

«Η φροντίδα για το διαβητικό πόδι θα πρέπει να περιλαμβάνει και την ίδρυση Ιατρείων Διαβητικού Ποδιού σε δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια νοσοκομεία», κατέληξε ο κ. Μανές.

Αναφερόμενος στη δημιουργία των Ιατρείων αυτών, ο κ. Τεντολούρης τόνισε ότι η πρόληψη των ελκών και των ακρωτηριασμών καθίσταται σήμερα επιτακτική ανάγκη, όπως είχε αναδείξει και η Διακήρυξη του Αγίου Βικεντίου, ήδη από το 1993. Στη Δήλωση αυτή κατέληξαν οι ειδικοί από πολλές Ευρωπαϊκές χώρες και έθεσαν ως στόχο τη μείωση της συχνότητας εμφάνισης ελκών και διενέργειας ακρωτηριασμών στα πόδια κατά 50% σε χρονικό διάστημα 5 ετών.

Η Διακήρυξη ήταν αποτέλεσμα πολλών μελετών που κατέδειξαν ότι η συχνότητα εμφάνισης ελκών στα πόδια, και κατά συνέπεια των ακρωτηριασμών, μπορούσε να μειωθεί μέχρι και 80% όταν ακολουθούνταν πρακτικές εκπαίδευσης και πρόληψης από οργανωμένα Ιατρεία Διαβητικού Ποδιού. Μάλιστα, πολλές κυβερνήσεις Ευρωπαϊκών χωρών υιοθέτησαν τη Διακήρυξη και άρχισαν από τότε - και συνεχίζουν έως σήμερα - να εφαρμόζουν προγράμματα σε εθνική κλίμακα, με τη θέσπιση και λειτουργία Ιατρείων Διαβητικού Ποδιού, προκειμένου να μειωθούν οι ακρωτηριασμοί.

Πρόσφατα αποτελέσματα από χώρες όπως η Νορβηγία, η Δανία, η Γερμανία και το Βέλγιο έδειξαν μείωση των ακρωτηριασμών μέχρι και 60%. Προς την κατεύθυνση αυτή κινούνται και οι δραστηριότητες διεθνών Οργανισμών (Διεθνής Ομοσπονδία για το Διαβητικό Πόδι) και Ευρωπαϊκών Επιστημονικών Εταιριών (Ευρωπαϊκή Ομάδα Μελέτης του Διαβητικού Ποδιού), καθώς και της Ελληνικής Εταιρείας Διαβητικού Ποδιού.

Στην Ελλάδα έχει εκπαιδευτεί ένας σημαντικός αριθμός ιατρών και νοσηλευτών που έχουν στελεχώσει Ιατρεία Διαβητικού Ποδιού στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και σε πολλές άλλες πόλεις (Θήβα, Χαλκίδα, Λαμία, Λάρισα, Καβάλα, Αλεξανδρούπολη, Ιωάννινα, Κέρκυρα, Πρέβεζα, Αγρίνιο, Καλαμάτα, Σπάρτη, Κύθηρα, Ηράκλειο Κρήτης, Ρόδος, Ικαρία, Λήμνος). Στη χώρα μας έρχονται για εκπαίδευση, επίσης, πολλοί ιατροί από την Κύπρο.

Πολλά από τα Ιατρεία Διαβητικού Ποδιού λειτουργούν εντός των Εξωτερικών Διαβητολογικών Ιατρείων και δεν υπάρχει επίσημη θεσμοθέτησή τους από την πολιτεία, ενώ η εκπαίδευση των ιατρών και των νοσηλευτών είναι εθελοντική. Επίσης, οι ειδικοί Ποδολόγοι - Ποδοθεραπευτές, με εκπαίδευση επιπέδου Τ.Ε.Ι., είναι ελάχιστοι στην Ελλάδα, ενώ αυτοί αποτελούν τη βάση των αντίστοιχων Ιατρείων σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες.

Όπως επεσήμανε ο κ. Τεντολούρης, η πρόταση για την οργάνωση θεσμοθετημένων Ιατρείων στην Ελλάδα, η οποία είναι σύμφωνη με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες, είναι η εξής:

Πρωτοβάθμιο Ιατρείο-Επίπεδο 1: Κέντρα Υγείας, Ιατρεία ΕΟΠΥΥ:
Ιατρός γενικής ιατρικής ή παθολόγος, εξειδικευμένη νοσηλεύτρια.

Δευτεροβάθμιο Ιατρείο-Επίπεδο 2: Διαβητολογικά Ιατρεία Νομαρχιακών και Περιφερειακών Νοσοκομείων:
Παθολόγος με εξειδίκευση στο διαβήτη, χειρουργός (γενικός ή/και αγγειοχειρουργός ή/και ορθοπαιδικός), εξειδικευμένη νοσηλεύτρια και ποδοθεραπευτής.

Τριτοβάθμιο Εξειδικευμένο Κέντρο αναφοράς-Επίπεδο 3: Πανεπιστημιακά και πλήρως στελεχωμένα Νοσοκομεία τριτοβάθμιας φροντίδας:
Παθολόγος (-οι) με εξειδίκευση στο διαβήτη, Γενικός χειρουργός, Αγγειοχειρουργός, Ορθοπαιδικός, Πλαστικός χειρουργός, Λοιμωξιολόγος, Νοσηλευτές, Ποδολόγοι.

Η φροντίδα των ατόμων με διαβήτη που έχουν προβλήματα στα πόδια πρέπει να παρέχεται από οργανωμένα κέντρα που διαθέτουν προσωπικό με εμπειρία επιπέδου 2 και 3. Στα οργανωμένα αυτά κέντρα γίνεται συστηματική εργασία και πραγματικά σώζονται τα πόδια των ατόμων με διαβήτη. Σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας αυτών των ιατρείων πρέπει να γίνεται εκπαίδευση των ατόμων με διαβήτη στη φροντίδα των ποδιών για την πρόληψη των ελκών.

Απλές συμβουλές που αν εφαρμοστούν από τα άτομα με Διαβήτη σώζουν πόδια:

  • Δεν περπατάμε ποτέ ξυπόλυτοι.
  • Ελέγχουμε κάθε βράδυ τα πόδια μας για μικροαμυχές, πληγές ή αλλαγή του χρώματος των δακτύλων
  • Χρησιμοποιούμε καθρεφτάκι για να ελέγξουμε τα πέλματα αν υπάρχουν πληγές.
  • Ελέγχουμε τα παπούτσια αν υπάρχει καμιά ραφή ή κανένα καρφί που μπορεί να προκαλέσει τραύμα.
  • Δεν πλησιάζουμε τα πόδια σε θερμαντικά σώματα (υπάρχει κίνδυνος εγκαυμάτων). Πλένουμε τα πόδια με χλιαρό νερό κάθε βράδυ.
  • Αν τα πέλματα είναι ξηρά χρησιμοποιούμε ειδικούς αφρούς, όχι βαζελίνη.
  • Κόβουμε τα νύχια σε ευθεία γραμμή ώστε να μην υπάρχουν αιχμές που τραυματίζουν τα πόδια μας.
  • Δεν αφαιρούμε τους κάλους μόνοι μας. Απευθυνόμαστε πάντα σε εξειδικευμένο προσωπικό.

Από την πλευρά της, η κ. Καλλιγιάννη υπογράμμισε ότι οι βλάβες του αρτηριακού συστήματος, κυρίως των κάτω άκρων, συναντώνται συχνά στους διαβητικούς ασθενείς και αποτελούν την κύρια αιτία ενδονοσοκομειακής νοσηλείας τους. Η αρτηριακή νόσος είναι 4-5 φορές συχνότερη στους διαβητικούς ασθενείς, εμφανίζεται επιθετικότερη συγκριτικά με τους μη διαβητικούς και εγκαθίσταται σε νεώτερη ηλικία.

Οι αθηροσκληρυντικές βλάβες των αρτηριών επιτείνονται στην παρουσία του διαβήτη, δημιουργώντας ταχύτατα στενώσεις, ή και αποφράξεις του αυλού των αγγείων. Οι αλλοιώσεις αυτές προσβάλλουν, εν δυνάμει, όλα τα αγγεία του σώματος. Είναι, όμως, ιδιαίτερης σημασίας το γεγονός ότι ίσως πουθενά αλλού στο ανθρώπινο σώμα δεν παρατηρούνται τόσο καθαρά και σε τέτοια έκταση οι καταστροφικές συνέπειες των επιπλοκών του σακχαρώδη διαβήτη όπως στα πόδια των διαβητικών ασθενών.

Οι βλάβες εστιάζονται στις περιφερικές, κυρίως, αρτηρίες, κάτω από το γόνατο, που είναι αγγεία μεσαίου και μικρού διαμετρήματος, γεγονός το οποίο χαρακτηρίζει την ιδιομορφία του προβλήματος. Πρέπει να σημειωθεί ότι στην εγκατάσταση και την ταχεία εξέλιξη της διαβητικής αγγειοπάθειας συμβάλλουν παράγοντες όπως ο χρόνος εμφάνισης και η ρύθμιση του διαβήτη, η υψηλή αρτηριακή πίεση, το κάπνισμα, η υπερλιπιδαιμία και η παχυσαρκία.

Η παρουσία των αποφρακτικών αρτηριακών βλαβών στα κάτω άκρα υποδηλώνεται από ένα συνδυασμό συμπτωμάτων στο μεγαλύτερο αριθμό των ασθενών, ενώ περίπου στο 1/3 των πασχόντων δεν υπάρχουν συμπτώματα. Είναι ιδιαίτερα σημαντική η αξιολόγηση του προβλήματος σε πρώιμα στάδια, καθώς μπορεί να ανακοπεί η πορεία της νόσου σε κρίσιμη ισχαιμία. Η κρίσιμη ισχαιμία αποτελεί τη σοβαρότερη εξέλιξη της αρτηριοπάθειας, οφείλεται, κυρίως, σε εκτεταμένες και πολυεπίπεδες αλλοιώσεις και συνοδεύεται, τις περισσότερες φορές, από την εμφάνιση ελκών ή νεκρώσεων στα δάκτυλα και την πτέρνα.

Η αντιμετώπιση της διαβητικής αρτηριοπάθειας των κάτω άκρων συνδέεται άμεσα με την ποιότητα ζωής, πρακτικά με τη δυνατότητα να βαδίζει κανείς. Για το λόγο αυτόν, ο κύριος άξονας αυτής της ποιότητας ζωής είναι η διάσωση του άκρου. Και εδώ τίθεται το ερώτημα: ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης της ταχείας εξέλιξης και των επιπλοκών της διαβητικής περιφερικής αρτηριοπάθειας; Σαφώς η πρόληψή της, με την απομάκρυνση των παραγόντων κινδύνου. Έτσι, η σωστή ρύθμιση του διαβήτη, η διακοπή του καπνίσματος, ο έλεγχος της υπερλιπιδαιμίας και της υπέρτασης, η καταπολέμηση της παχυσαρκίας και η άσκηση είναι μερικοί από τους βασικούς κανόνες έλεγχου της εξέλιξης της νόσου.

Όταν, όμως, οι αθηροσκληρωτικές βλάβες των αρτηριών είναι σοβαρές, δεν ανταποκρίνονται στα συντηρητικά μέτρα θεραπείας και η νόσος εξελίσσεται ταχύτατα, με σοβαρό κίνδυνο επιπλοκών (έλκη, νεκρώσεις, λοίμωξη του ποδιού), τότε η χειρουργική θεραπεία είναι επιβεβλημένη, προκειμένου να αποκατασταθεί η αρτηριακή κυκλοφορία του ποδιού, να επουλωθούν τα ισχαιμικά έλκη και να αποφευχθεί ο ακρωτηριασμός.

«Η συμβολή τόσο των χειρουργικών, όσο και των ενδαγγειακών επεμβάσεων στην επαναιμάτωση του διαβητικού ισχαιμικού ποδιού έχει σαν αποτέλεσμα τη θεαματική μείωση των ακρωτηριασμών τις τελευταίες δεκαετίες. Μάλιστα, η ραγδαία ανάπτυξη των ενδαγγειακών υλικών και τεχνικών με ελάχιστη επιβάρυνση του ασθενούς, ευνοεί την παρεμβατική θεραπεία σε πρωιμότερα στάδια, βελτιώνοντας, έτσι, την ποιότητα ζωής του διαβητικού ασθενούς», κατέληξε η κ. Καλλιγιάννη.

 
Μικροχειρουργική: Σταματάει τις αναπηρίες των χεριών, λόγω αρθρίτιδας ή τραυματισμών PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 06 Φεβρουάριος 2014 16:10

Stop , στην αναπηρία των δακτύλων του χεριού, την οποία προκαλεί η ρευματοειδής αρθρίτιδα αλλά και οι καταστροφικοί τραυματισμοί των αρθρώσεων, βάζει πλέον η μικροχειρουργική με τις κεραμικές μικρό-προθέσεις!

Μάλιστα, όπως τονίστηκε στο Παναμερικανικό Συνέδριο Επανορθωτικής Μικροχειρουργικής, Χειρουργικής Χεριού και Περιφερικών Νεύρων (8 με 14 Ιανουαρίου στη Χαβάη) η αποκατάσταση στη σοβαρή βλάβη των δακτύλων είναι δια βίου, ενώ σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες μετά τα πρώτα δέκα χρόνια το ποσοστό επιτυχίας στις συγκεκριμένες επεμβάσεις κυμαίνεται πάνω από 70%!

«Είναι σημαντικό επίτευγμα για την μικροχειρουργική χεριού να δίνει φυσική κίνηση στις αρθρώσεις των δακτύλων στο χέρι μιας γυναίκας η ενός πιανίστα, παρ ότι αυτό είχε υποστεί βαρειά βλάβη είτε από αρθρίτιδα είτε από τραυματισμό» αναφέρει ο χειρουργός ορθοπεδικός, μικροχειρουργός χειρός κ Γιάννης Ιγνατιάδης.

Η διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης για την αποκατάσταση των δακτυλικών αρθρώσεων με κεραμικές μικρό-προθέσεις, γίνεται με τοπική νάρκωση και δε ξεπερνά τα 45 λεπτά.

Ο ασθενής παραμένει για νοσηλεία στο νοσοκομείο μόλις ένα βράδυ και μετά την επιστροφή στο σπίτι το χέρι ακινητοποιείται με νάρθηκα για δυο εβδομάδες, ενώ απαιτείται φυσικοθεραπεία για 4-5 εβδομάδες.

«Ο ασθενής θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή και βαρύτητα στις οδηγίες του γιατρού μετά την επέμβαση. Δεν θα πρέπει επιφορτίζει το χέρι με κραδασμούς και βαριές εργασίες, προκειμένου να μην κακοποιούνται τα δάκτυλα και να φθείρονται πρώιμα οι προθέσεις» πρόσθεσε ο κ Ιγνατιάδης.

ΘΕΑΜΑΤΙΚΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Το λειτουργικό αποτέλεσμα της επέμβασης εξαρτάται από το βαθμό της αρχικής βλάβης, την ποιότητα της πρόθεσης, την τελειότητα της τεχνικής του γιατρού (καλή εκπαίδευση και εργαλεία), την πληρότητα και επάρκεια της μετεγχειρητικής φυσικοθεραπείας που ακολουθει ο ασθενής.

Ωστόσο σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, που έγιναν σε ομάδες ασθενών, οι οποίοι χειρουργήθηκαν με τα νέα υλικά (pyrocarbon ή ceramic) το ποσοστό επιτυχίας μετά τα δέκα πρώτα χρόνια ξεπερνά το 70%.

Μάλιστα οι ασθενείς αυτοί δήλωσαν από 70-81% απόλυτα ικανοποιημένοι έως ικανοποιημένοι όσον αφορά τη βελτίωση εύρος κίνησης που επετεύχθη στις αρθρώσεις των δακτύλων. Αντίστοιχα μικρότερα ποσοστά επιτυχίας είχαν οι ασθενείς που χρησιμοποίησαν μικρό-προθέσεις σιλικόνης(SILASTIC).

Σύμφωνα με τους επιστήμονες η μακροβιότητα (από 10 χρόνια μέχρι και δια βίου μπορεί να εξασφαλισθεί αν αποφεύγονται οι υπερβολικές φορτίσεις, η υπέρχρηση και οι κραδασμοί) δεδομένου ότι στα δάκτυλα δεν έχουμε την αναγκαστική φόρτιση με όλο το βάρος του σώματος όπως στα κάτω άκρα. Κι αυτό το τονίζουν γιατί πχ οι προθέσεις ισχίου ή γόνατος δεν επιβιώνουν πάνω από 15 χρόνια.

Η εφαρμογή αυτών των κεραμικών μικρό-προθέσεων δεν έχουν ένδειξη σε άτομα που κάνουν extreme sport όπως πολεμικές τέχνες, μποξ, αναρρίχηση και σε αυτούς που κάνουν βαρειές χειρονακτικές εργασίες.

ΠΑΛΙΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Η καταστροφή των αρθρώσεων των δακτύλων (καταστροφή του αρθρικού χόνδρου των αρθρικών επιφανειών) είτε λόγω αρθρίτιδας (εκφύλιση ή ρευματισμοί) είτε λόγω τραυματισμού (ενδοαρθρικό κάταγμα με συντριβή) μέχρι πρό τινος θεραπευόταν με αρθρόδεση (μόνιμη αγκύλωση με βίδες) των εν λόγω αρθρώσεων. Πρώτα όμως ο χειρουργός αφαιρούσε τον εναπομείναντα αρθρικό χόνδρο, με αποτέλεσμα την κατάργηση της άρθρωσης και της κίνησης του δακτύλου.

Αυτή η θεραπεία είχε σκοπό την κατάργηση του πόνου, τό σταμάτημα της εξέλιξης της αρθρίτιδας και την εξασφάλιση σταθερότητας στο δάκτυλο. Τα αρθριτικά δάκτυλα, είτε από ρευματισμούς ,είτε από τραυματισμούς (μετατραυματική αρθρίτιδα) παρουσιάζουν έντονο πόνο και αστάθεια.

Οι πάσχοντες δεν μπορούσαν να εργασθούν, αλλά και να συλλαβουν αντικείμενα στη καθημερινη τους διαβίωση, ενώ το εύρος κίνησης κάμψης-έκτασης προοδευτικά περιοριζόταν μέχρι τελικής αγκύλωσης.

Μέχρι την δεκαετία του 1990 οι προθέσεις αρθρώσεων έχαιραν ευρείας εφαρμογής στη θεραπεία αρθρίτιδος ισχίων και γονάτων. Σήμερα αντικαθίστανται με επιτυχία και άλλες οι αρθρώσεις όπως οι αρθρώσεις τών δακτύλων και κυρίως οι δύο πρώτες (μετακαρποφαλλαγγικές και εγγύς φαλαγγοφαλαγγικές).

Μετά το 1990 χρησιμοποιήθηκαν αρχικά μεταλλικές προθέσεις στα δάκτυλα ενώ αργότερα δοκιμάσθηκαν προθεσεις σιλικόνης (SILASTIC). Μετά το 2000 επικράτησαν οι προθέσεις από PIROCARBONκαι αργότερα από ΚΕΡΑΜΙΚΟ ΥΛΙΚΟ.

 

Στοιχεία Επικοινωνίας

Γιάννης Ιγνατιάδης
Xειρουργός Oρθοπεδικός, Mικροχειρουργός χειρός

Τηλ: 210 6974278-80
Κιν: 6944251529

URL: www.ignatiadismicrohand.eu, www.microhand-ortho-spine.gr, www.greekmedicaltravels.com

 
Οξεία και χρόνια λευχαιμία: Νέα ερευνητικά δεδομένα για την εξατομικευμένη θεραπεία με Τ-κύτταρα CTL019 PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 30 Ιανουάριος 2014 12:21
Νέα ερευνητικά δεδομένα για την εξατομικευμένη θεραπεία με Τ-κύτταρα CTL019 σε ασθενείς με μορφές οξείας και χρόνιας λευχαιμίας

 

• Τα δεδομένα συμβάλλουν στην κατανόηση του CTL019 και του δυνητικού ρόλου του στην αντιμετώπιση συγκεκριμένων τύπων λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας

• Οι ανακοινώσεις περιλαμβάνουν δεδομένα σύμφωνα με τα οποία 19 από 22 παιδιατρικούς ασθενείς με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (86%) παρουσίασαν πλήρη ύφεση της νόσου

• Προχωρά η αποκλειστική παγκόσμια συνεργασία της Novartis με το πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια για την ανάπτυξη της τεχνολογίας χιμαιρικών αντιγονικών υποδοχέων (CAR), με σκοπό την επέκταση του προγράμματος των κλινικών μελετών

Νέα δεδομένα παρουσιάστηκαν από ερευνητές της Ιατρικής Σχολής Perelman του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια σχετικά με την ερευνητική θεραπεία χιμαιρικών αντιγονικών υποδοχέων, CTL019. Οι μελέτες που παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Αιματολογικής Εταιρείας συμβάλλουν στην επιστημονική κατανόηση του CTL019 για την αντιμετώπιση της οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας (ALL) και της χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας (CLL), ενισχύοντας προηγούμενα ερευνητικά δεδομένα.

Συγκεκριμένα, παρουσιάστηκαν δεδομένα σύμφωνα με τα οποία 19 από 22 παιδιατρικούς ασθενείς με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (86%) παρουσίασαν πλήρη ύφεση της νόσου. Ο πρώτος ασθενής που υποβλήθηκε σε θεραπεία βάσει πρωτοκόλλου παραμένει σε ύφεση 20 μήνες μετά. Πέντε από τους ασθενείς έχουν υποτροπιάσει, συμπεριλαμβανομένου ενός του οποίου οι εξετάσεις αποκάλυψαν νέα καρκινικά κύτταρα τα οποία δεν εκφράζουν την πρωτεΐνη CD19 που είναι στόχος των επαναπρογραμματισμένων Τ κυττάρων.

Επιπλέον, οι πρώτοι πέντε ενήλικες ασθενείς με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία που έχουν λάβει θεραπεία μέχρι σήμερα παρουσίασαν πλήρη ύφεση, η μεγαλύτερη των οποίων συνεχίζεται 6 μήνες μετά τη θεραπεία. Ένας εξ αυτών προχώρησε σε μεταμόσχευση μυελού των οστών και παραμένει σε ύφεση. Ένας άλλος υποτροπίασε μετά από τρεις μήνες, ενώ η νόσος βρέθηκε επίσης αρνητική για την πρωτεΐνη CD19.

Σε μελέτες ενηλίκων ασθενών με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία, 15 από 32 ασθενείς (47%) ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία, με επτά από αυτούς να παρουσιάζουν πλήρη ύφεση της νόσου. Τα αποτελέσματα αυτά αντλήθηκαν από μια ολοκληρωμένη πιλοτική μελέτη σε 14 ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία και από τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα από τους πρώτους 18 ασθενείς μιας μελέτης βελτιστοποίησης της δόσης Φάσης ΙΙ. Οι ερευνητές παρατήρησαν, ανεξάρτητα, πολλαπλασιασμό in vivo των κυττάρων CTL019 σε όλους τους ασθενείς που πέτυχαν πλήρη ανταπόκριση. Ακολούθησε απόπτωση και, σε όλους πλην ενός εκ των ασθενών, συνεχιζόμενη σταθερή λειτουργία των επαναπρογραμματισμένων Τ κυττάρων.

Η Novartis και το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια έχουν αποκλειστική παγκόσμια συνεργασία όσον αφορά στην έρευνα, την ανάπτυξη και την εμπορική διάθεση εξατομικευμένων CAR θεραπειών με Τ κύτταρα για την αντιμετώπιση του καρκίνου.
Η Novartis κατέχει παγκοσμίως τα δικαιώματα ανάπτυξης θεραπειών CAR σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο, για όλες τις ογκολογικές ενδείξεις, συμπεριλαμβανομένου του κύριου προγράμματος CTL019 (γνωστού και ως CART19). Αυτή η καινοτόμος συνεργασία έχει διευρυνθεί προκειμένου να συμπεριλάβει πολλαπλά προγράμματα CART που βρίσκονται σε στάδιο ανάπτυξης και σε προ-κλινικό ερευνητικό στάδιο τόσο για αιματολογικούς καρκίνους όσο και για συμπαγείς όγκους.

«Αυτή η στενή συνεργασία με τη Novartis, σε συνδυασμό με αυτή τη νέα συναρπαστική έρευνα, μας έχει φέρει πιο κοντά στο να καταστήσουμε διαθέσιμη τη θεραπεία CTL019 σε παιδιά και ενήλικες που δεν έχουν άλλες αποτελεσματικές θεραπευτικές επιλογές,» δήλωσε ο Δρ. Carl H. June, διευθυντής του τμήματος Μεταφραστικής Έρευνας και καθηγητής Παθολογίας και Εργαστηριακής Ιατρικής στο Αντικαρκινικό Κέντρο Abramson και στην Ιατρική Σχολή Perelman του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια. «Τα δεδομένα του CTL019 ενισχύουν την πεποίθηση ότι η θεραπεία CAR έχει τη δυνατότητα να αλλάξει τη θεραπευτική προσέγγιση για αυτούς που πάσχουν από διάφορες μορφές λευχαιμίας.»

Το CTL019 είναι μια ερευνητική, εξατομικευμένη θεραπεία με Τ κύτταρα, στην οποία πρωτοστάτησε ο Δρ. Carl June και η ομάδα του στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια.
Σε έναν θεραπευτικό κύκλο με CTL019, λαμβάνονται ανοσοποιητικά κύτταρα (Τ κύτταρα) από το αίμα του ασθενούς. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία CAR, τα Τ κύτταρα επαναπρογραμματίζονται για να «κυνηγούν» καρκινικά κύτταρα τα οποία εκφράζουν συγκεκριμένες πρωτεΐνες που ονομάζονται CD19. Όταν τα Τ κύτταρα επανεισάγονται στο αίμα του ασθενούς, πολλαπλασιάζονται και προσκολλώνται στα καρκινικά κύτταρα-στόχους, τα οποία και καταστρέφουν. Η πρωτεΐνη CD19 σχετίζεται με μια σειρά από κακοήθειες των Β-κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων της οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας, της χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας, του διάχυτου λεμφώματος από μεγάλα Β-κύτταρα, του οζώδους λεμφώματος και του λεμφώματος του μανδύα.

 

Πηγή:http://www.marketwatch.com/story/novartis-highlights-research-on-investigational-personalized-t-cell-therapy-ctl019-in-patients-with-forms-of-acute-and-chronic-leukemia-2013-12-07

 
ΑγκαλιάΖΩ: "Ο εμβολιασμός και το Παπ τεστ είναι το άθροισμα που δίνει ΖΩΗ!!!" PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 30 Ιανουάριος 2014 12:10

8η Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Πρόληψης για τον Καρκίνο του Τραχήλου
της Μήτρας.
(19-25 Ιανουαρίου)
Εμβολιασμός + Παπ τεστ
Το άθροισμα που δίνει Ζωή !!!!

 

Ο Όμιλος Εθελοντών Κατά του Καρκίνου - ΑγκαλιάΖΩ στα πλαίσια της 8ης Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Πρόληψης για τον Καρκίνο του Τραχήλου της Μήτρας διοργάνωσε καμπάνια ενημέρωσης με σύνθημα : '' Ο εμβολιασμός και το Παπ τεστ είναι το άθροισμα που δίνει ΖΩΗ!!!

Οι εκστρατείες που οργανώνει σταθερά το ΑγκαλιάΖΩ από το 2007 στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Πρόληψης για τον Καρκίνο του τραχήλου της μήτρας με τη συνεργασία επιστημονικών φορέων και της πολιτείας είχαν σας αποτέλεσμα την επίτευξη της δωρεάν εμβολιαστικής κάλυψης έναντι του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων από όλα τα ασφαλιστικά ταμεία για όλα τα κορίτσια και τις γυναίκες ηλικίας από 12 εώς 26 ετών καθώς και την εξάπλωση της πληροφορίας σε όλη την επικράτεια για την αξία του σταθερού προληπτικού ελέγχου των γυναικών όλων των ηλικιών.

Ο κ. Θεόδωρος Αγοραστός εκπρόσωπος της ECCA στην Ελλάδα, Καθηγητής Μαιευτικής –Γυναικολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Διευθυντής της Δ' Μαιευτικής –Γυναικολογικής Κλινικής Α.Π.Θ δήλωσε σχετικά :

''Σήμερα πλέον είναι γνωστό ότι ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας οφείλεται κατά ~100% στην δράση του λεγόμενου ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (Human Papilloma Virus – HPV), o oποίος μεταδίδεται σε άνδρες και γυναίκες συνήθως με την σεξουαλική επαφή. Παγκοσμίως διαγιγνώσκονται με καρκίνο τραχήλου μήτρας περίπου 500.000 γυναίκες ετησίως (το 80% των οποίων σε αναπτυσσόμενες χώρες) και δυστυχώς περίπου οι μισές (275.000) καταλήγουν από την νόσο. Στην Ευρώπη, ο αριθμός νέων περιστατικών ανά έτος ανέρχεται περίπου σε 50.000, στις ΗΠΑ στις 13.000, και στην Ελλάδα ~400.

Περίπου το 6% των Ελληνίδων ηλικίας 18-60 ετών είναι φορείς ογκογόνων τύπων του HPV. Ο πλέον ογκογόνος HPV τύπος, ο τύπος 16, είναι και ο πλέον συχνός, τόσο διεθνώς όσο και στις Ελληνίδες.

Ακόμα αναφέρει πως το γνωστό τεστ Παπανικολάου για τον προληπτικό έλεγχο των γυναικών πιθανόν να αντικατασταθεί μέσα στα επόμενα χρόνια από το τεστ για την ανίχνευση των καρκινογόνων τύπων του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV DNA test), λόγω μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας του δευτέρου. Πολυκεντρική μελέτη και στην Ελλάδα επιβεβαιώνει την σαφή υπεροχή του HPV DNA test έναντι του τεστ Παπανικολάου.

Επίσης η ευρεία εφαρμογή του εμβολιασμού σε χώρες με μεγάλη εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού (π.χ. Αυστραλία) έδειξε ήδη πολύ θετικά αποτελέσματα με σχεδόν εξάλειψη των γεννητικών κονδυλωμάτων αλλά και με ελάττωση των προκαρκινικών αλλοιώσεων και των χειρουργικών επεμβάσεων στον τράχηλο στις εμβολιασθείσες γυναίκες.

Η έρευνα τώρα των τελευταίων δεκαετιών απέδειξε την άμεση αιτιολογική συσχέτιση του HPV και με καρκίνους άλλων οργάνων και στα δύο φύλα σε ποσοστά που κυμαίνονται από 30 έως 90%. Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι οι τύποι του HPV που προκαλούν την μεγάλη πλειοψηφία των καρκίνων στα όργανα αυτά είναι και πάλι ο τύπος 16 (κυρίως) και ο τύπος 18, όπως ακριβώς και στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Για τον λόγο αυτό ο εμβολιασμός εναντίον της HPV-μόλυνσης άρχισε πλέον σε ορισμένες χώρες να εφαρμόζεται μαζικά στα σχολεία και σε κορίτσια και σε αγόρια.

Μετά την εφαρμογή πέραν των 175.000.000 δόσεων HPV-εμβολίων παγκοσμίως, τα δύο εμβόλια αποδείχθηκαν μέχρι τώρα ασφαλή, χωρίς αιτιολογικά συσχετιζόμενες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, πέραν των τοπικών αντιδράσεων''.

Παράλληλα ο κ. Ανδρέας Κωνσταντόπουλος, Καθηγητής Παιδιατρικής, Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, Πρόεδρος της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας, Πρόεδρος της Παγκόσμιας Ευρωπαϊκής Παιδιατρικής Εταιρείας δήλωσε ότι :

''Τα εμβόλια σώζουν ζωές. 'Εχει αποδειχθεί ότι ο εμβολιασμός είναι, η ασφαλέστερη και αποτελεσματικότερη ιατρική παρέμβαση που έχει ποτέ ανακαλυφθεί.
'Έχει βρεθεί ότι στις ΗΠΑ τα εμβόλια έχουν προλάβει πάνω από 100 εκατομμύρια θανάτους από το 1924 ως σήμερα από 7 λοιμώδη νοσήματα (ιλαρά, ερυθρά, παρωτίτιδα, ηπατίτιδα Α, πολιομυελίτιδα, διφθερίτιδα, κοκκύτη)

Το εμβόλιο ΗPV (εμβόλιο για τη πρόληψη του καρκίνου της μήτρας) συστήνεται ως εμβόλιο ρουτίνας σε 57 χώρες για τα κορίτσια, ενώ σε 5 χώρες συστήνεται και για τα αγόρια.

Στη χώρα μας, σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, συστήνεται για κορίτσια 12-15 ετών και κορίτσια 15-26 ετών, εφόσον δεν έχουν εμβολιασθεί σε μικρότερη ηλικία. Η Εμβολιαστική κάλυψη στη χώρα μας είναι χαμηλή και υπολογίζεται σε~37%.

Η σύσταση του θεράποντος ιατρού είναι ο κύριος παράγοντας που επηρεάζει τη λήψη ή όχι του HPV εμβολίου. Μέχρι σήμερα έχουν χορηγηθεί, παγκοσμίως, 175.000.000 δόσεις εμβολίων HPV και δεν έχει παρατηρηθεί καμία σοβαρή παρενέργεια . Είναι αποτελεσματικό και τελείως ασφαλές. Συστήνεται ανεπιφύλακτα για όλα τα κορίτσια.''

Ο κ. Βασίλης Ταρλαντζής, Καθηγητής Μαιευτικής-Γυναικολογίας και Ανθρώπινης Αναπαραγωγής ΑΠΘ, Δ/ντης Ά Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής Γενικού Νοσοκομείου Παπαγεωργίου και Πρόεδρος της Ελληνικής Μαιευτικής και Γυναικολογικής Εταιρείας δήλωσε ότι:

''Είναι γνωστό πως η λοίμωξη από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (ΗPV) αποτελεί την γενεσιουργό αιτία για την εμφάνιση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας καθώς περίπου 40 διαφορετικοί τύποι προσβάλλουν το γεννητικό σύστημα των σεξουαλικά ενεργών ανδρών και γυναικών.

Σύμφωνα με πρόσφατα επιδημιολογικά δεδομένα, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας εξακολουθεί να αποτελεί τη δεύτερη πιο συχνή μορφή καρκίνου μετά τον καρκίνο του μαστού, στις γυναίκες ηλικίας 15-44 ετών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οργανωμένα προγράμματα μαζικού ελέγχου του γυναικείου πληθυσμού από την ηλικία 20-25 ετών μέχρι την ηλικία των 65 ετών, μπορούν να ελαττώσουν μέχρι 80% τα περιστατικά καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Επιπλέον, πολλές μελέτες οικονομικής αξιολόγησης διεξάγονται την τελευταία 5ετία με σκοπό την ανάδειξη της βέλτιστης μεθόδου προσυμπτωματικού ελέγχου του πληθυσμού και διαφαίνεται ότι στο μέλλον ότι το τεστ- Παπανικολάου μπορεί να αντικατασταθεί από νεότερα τεστ ανίχνευσης του DNA ογκογόνων ΗPV τύπων και τα αποτελέσματα τους αναμένονται σύντομα για να τεθούν σε εφαρμογή.

Από τον Φεβρουάριο του 2008 ξεκίνησαν στην Ευρώπη προγράμματα μαζικού εμβολιασμού των γυναικών προκειμένου να περιοριστεί ακόμη περισσότερο η συχνότητα εμφάνισης της συγκεκριμένης νόσου. Τέλος αξίζει να τονισθεί πως η ετήσια εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού δεν αυξήθηκε τα τελευταία έτη, παρά το γεγονός πως το εμβόλιο αυτό αποτελεί το πρώτο εμβόλιο που ανακαλύφθηκε για την πρόληψη μιας μορφής καρκίνου. Συνεπώς, καθήκον της ιατρικής κοινότητας, των κοινωνικών και πολιτικών φορέων αποτελεί η εντατικοποίηση της ενημέρωσης των εφήβων στα σχολεία από επαγγελματίες υγείας καταρτισμένους στο θέμα αυτό και η διανομή έντυπου ενημερωτικού υλικού σχετικά με τα οφέλη του τεστ Παπανικολάου και του HPV εμβολίου στην πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Σημαντική είναι η συνεισφορά των μέσων μαζικής ενημέρωσης στη διάδοση της πρόληψης και του εμβολιασμού καθώς και η διοργάνωση από μέρους της πολιτείας εθνικών προγραμμάτων μαζικού ελέγχου του πληθυσμού με ιδιαίτερη πρόνοια στις ευπαθείς ομάδες που έχουν περιορισμένη πρόσβαση στην πρωτοβάθμια περίθαλψη με στόχο την εξάλειψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.''

Τέλος η Πρόεδρος του ΑγκαλιάΖΩ- Ομίλου Εθελοντών Κατά του Καρκίνου κ. Ολυμπία Χαλδαίου-Μπήτρου δήλωσε τα ακόλουθα:

''Με τη φετινή εκστρατεία στόχο έχουμε να ενημερώσουμε όλες τις γυναίκες σε κάθε γωνιά της Ελλάδας για την αξία, την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του εμβολιασμού, όσο και για τη σημασία του Παπ Τεστ και του HPV DNA TEST για την πρόληψη του Καρκίνου του Τραχήλου της Μήτρας.

Είναι παράλογο και απάνθρωπο σήμερα να νοσούν και πολύ περισσότερο να πεθαίνουν γυναίκες από λοίμωξη του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV).
Γι 'αυτό ζητάμε από το Υπουργείο Υγείας, την Επιστημονική Κοινότητα και τους συναρμόδιους φορείς την ένταξη του εμβολίου στα σταθερά εμβολιαστικά τους προγράμματα όπως άλλωστε γίνεται και στις άλλες χώρες''.

Η Εκστρατεία Ενημέρωσης για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, που οργάνωσε το ΑγκαλιάΖΩ, για το 2014, πραγματοποιήθηκε σε όλη την Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Πρόληψης του Καρκίνου του Τραχήλου της Μήτρας από 19-25 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία ιατρών και εκπροσώπου του ΑγκαλιάΖΩ σε τηλεοπτικές εκπομπές, προβολή ενημερωτικού σποτ σε τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, κινηματογραφικές αίθουσες, οθόνες φαρμακείων, ιδιωτικών και δημόσιων θεραπευτηρίων. Η καμπάνια θα προβάλλεταιi για διάστημα δεκατεσσάρων (14) ημερών σε συρμό του ΜΕΤΡΟ, στην ιστοσελίδα του ΑγκαλιάΖΩ καθώς και σε άλλες ιστοσελίδες με μεγάλη επισκεψιμότητα.

Το έντυπο ενημερωτικό υλικό διανεμήθηκε στα καταστήματα HONDOS CENTER ανά την Ελλάδα κατά την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Πρόληψης καθώς και σε Νοσοκομεία και σε συνεργαζόμενες με το ΑγκαλιάΖΩ εθελοντικές Οργανώσεις της χώρας.

 

*Οι ενέργειες της 8ης Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Πρόληψης για τον Καρκίνο του Τραχήλου της Μήτρας, υποστηρίζονται από την εταιρεία ΒΙΑΝΕΞ ΑΕ και την εταιρεία GLAXOSMITHKLINE Α.Ε.Β.Ε.

 

Για περισσότερες πληροφορίες και επικοινωνία:

ΑγκαλιάΖΩ- Όμιλος Εθελοντών κατά του Καρκίνου:
Τηλ. 210 4181641 E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. http: www.agaliazo.gr

 
Οριστική λύση τα επόμενα χρόνια στη μεταμόσχευση καρδιάς θα δώσει η τεχνητή καρδιά PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 30 Ιανουάριος 2014 12:03

Οριστική λύση στο τεράστιο παγκόσμιο πρόβλημα των καρδιακών μεταμοσχεύσεων, λόγω έλλειψης μοσχευμάτων, αναμένεται να δώσει τα επόμενα χρόνια η πλήρως εμφυτεύσιμη τεχνητή καρδιά!

Αυτό τονίστηκε σήμερα κατά τη διάρκεια Συνέντευξης Τύπου της Εταιρείας Μελέτης και Έρευνας Καρδιακής Ανεπάρκειας, στο πλαίσιο του 15ου Πανελλήνιου Συνεδρίου της.

«Ιδιαίτερες ελπίδες, προς την κατεύθυνση αυτή, δίνει η πλήρως εμφυτεύσιμη τεχνητή καρδιά που πρόσφατα δοκιμάσθηκε με επιτυχία στην Γαλλία και που έχει προοπτική, σύμφωνα με τους κατασκευαστές, να διαρκέσει τουλάχιστον για πέντε χρόνια» τόνισε ο πρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης και Έρευνας Καρδιακής Ανεπάρκειας κ. Σταμάτης Αδαμόπουλος .

Η αλματώδης εξέλιξη της τεχνολογίας με την δημιουργία αμφικοιλιακών βηματοδοτών, απινιδιστών και της τεχνητής καρδιάς έχει βοηθήσει σημαντικά στον τομέα της καρδιακής ανεπάρκειας, η οποία ωστόσο εξακολουθεί κάθε χρόνο να σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους και από τις πιο βαριές μορφές καρκίνου!

Όπως διευκρίνισε ο κ Αδαμόπουλος «η ετήσια επιβίωση ασθενών που φέρουν συσκευές μηχανικής υποστήριξης, σαν γέφυρα για μεταμόσχευση, πλησιάζει το 90% .Oυσιαστικά δεν διαφέρει από την ετήσια επιβίωση ασθενών μετά από μεταμόσχευση καρδιάς έτσι ώστε το ενδεχόμενο να υποκαταστήσουν οι τεχνητές καρδιές την μεταμόσχευση, δίνοντας οριστική λύση στο τεράστιο πρόβλημα της έλλειψης μοσχευμάτων, δεν τοποθετείται στο μακρινό μέλλον».

Βεβαίως, σύμφωνα με τον αναπληρωτή καθηγητή καρδιολογίας Παν/ου Αθηνών κ. Γεράσιμο Φιλιππάτο «Η μεταμόσχευση καρδιάς εξακολουθεί να αποτελεί την πλέον δόκιμη θεραπεία στους ασθενείς με βαριά καρδιακή ανεπάρκεια καθώς όχι μόνο επιμηκύνει τη ζωή (μέσος χρόνος επιβίωσης πάνω από 12 χρόνια σε ασθενείς που αν παραμείνουν με την συμβατική θεραπεία θα έχουν μέσο χρόνο επιβίωσης λιγότερο από 12 μήνες) αλλά προσφέρει εντυπωσιακή βελτίωση στην ποιότητα ζωής δεδομένου ότι πάνω από 50% των μεταμοσχευμένων επιστρέφουν στην εργασία τους και συνεχίζουν να εργάζονται ακόμα και πέντε χρόνια μετά την μεταμόσχευση».

Σήμερα, η τεχνητή καρδιά χρησιμοποιείται είτε σαν γέφυρα για μεταμόσχευση (bridge to transplantation), "αγοράζοντας" έτσι χρόνο μέχρι την ανεύρεση του πολυπόθητου κατάλληλου μοσχεύματος (το 40% των μεταμοσχευμένων υποστηριζόταν μηχανικά πριν την μεταμόσχευση), είτε σαν καταληκτική (τελική) θεραπεία σε ασθενείς που δεν είναι κατάλληλοι για μεταμόσχευση (destination therapy) και στους οποίους πριν μερικά χρόνια τα θεραπευτικά όπλα είχαν εξαντληθεί.

Υπάρχει μία τρίτη, μικρότερη, κατηγορία ασθενών στους οποίους η "τεχνητή καρδιά" προκαλεί τέτοια βελτίωση της λειτουργίας του πάσχοντος μυοκαρδίου ώστε να καθίσταται δυνατός ο απογαλακτισμός του ασθενούς από το μηχάνημα (bridge to recovery) με αποτέλεσμα η καρδιά να είναι πλέον ικανή να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του οργανισμού για μήνες ή και για χρόνια χωρίς την ανάγκη νέας μηχανικής υποστήριξης ή μεταμόσχευσης.

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Σύμφωνα με στοιχεία που ανέφερε ο συντονιστής διευθυντής καρδιολογίας στο «Ελπίς» κ. Αθανάσιος Τρίκας κάθε χρόνο οι μεταμοσχεύσεις παγκοσμίως δεν υπερβαίνουν τις 5500-6000, όταν μόνο στις ΗΠΑ ο αριθμός των ασθενών με βαριά καρδιακή ανεπάρκεια ανέρχεται με τους μετριότερους υπολογισμούς στις 300000!

Μάλιστα ο αριθμός ασθενών με βαριά καρδιακή ανεπάρκεια, κάτω των 75 χρόνων, που θα μπορούσαν να ωφεληθούν με μεταμόσχευση καρδιάς ή μηχανική υποστήριξη, ανέρχεται με τους μετριότερους, επίσης, υπολογισμούς στις 150000.

Λόγω, λοιπόν, του περιορισμένου αριθμού δωρητών καρδιάς η συνολική ευεργετική επίδραση της μεταμόσχευσης στην καρδιακή ανεπάρκεια κρίνεται ως «επιδημιολογικά πολύ μικρή».

Αντίστοιχα στη χώρα μας ο αριθμός των ασθενών με βαριά καρδιακή ανεπάρκεια, στους οποίους η συμβατική αγωγή έχει καταστεί αναποτελεσματική, ανέρχεται σε 10-20000 και πιο ειδικά ο αριθμός ασθενών με βαριά καρδιακή ανεπάρκεια κάτω από των 75 χρόνων, που θα μπορούσαν να ωφεληθούν με μεταμόσχευση καρδιάς ή μηχανική υποστήριξη, ανέρχεται σε τουλάχιστον 5000.

Ως εκ τούτου η ανάγκη αντιμετώπισης του ολοένα αυξανόμενου αυτού πληθυσμού, πέραν της μεταμόσχευσης, είναι πλέον διεθνώς άκρως επιτακτική και η χρόνια υποστήριξη με τις τεχνητές καρδιές εμφανίζεται αυτή την στιγμή και για το προσεχές, τουλάχιστον, μέλλον ως η πιο πρόσφορη εφαρμόσιμη λύση.

Στην αύξηση αυτή της επιβίωσης που προσφέρουν οι συσκευές αυτές έχουν συμβάλλει τρείς παράγοντες: η εκρηκτική τεχνολογική πρόοδος, η καλύτερη γνώση της λειτουργίας και των επιπλοκών των συσκευών αυτών και η ορθότερη επιλογή των πλέον κατάλληλων ασθενών με βαριά καρδιακή ανεπάρκεια για την συγκεκριμένη θεραπεία.

Τα τελευταία 15 χρόνια η χώρα μας δεν υπολείπεται, συγκρινόμενη με μεγάλα κέντρα της Ευρώπης και της Αμερικής, στην αντιμετώπιση του τελικού σταδίου καρδιακής ανεπάρκειας προσφέροντας ελπίδα σε περιπτώσεις που προ 15ετίας εθεωρούντο «χαμένες», είτε με την μορφή της μεταμόσχευσης καρδιάς, είτε με την μορφή της μηχανικής υποστήριξης. Μάλιστα στην Ελλάδα η μεταμόσχευση καρδιάς γνωρίζει τους τελευταίους μήνες καινούρια άνθιση με την πραγματοποίηση 29 μεταμοσχεύσεων μέσα σε 20 μήνες!

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Η ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ

Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα σύνδρομο, το οποίο σχετίζεται με κακή ποιότητα ζωής, πολύ υψηλό κόστος και είναι δυνητικά θανατηφόρος. Πέραν, όμως, της σοβαρής ιατρικής και ανθρώπινης διάστασης η καρδιακή ανεπάρκεια θέτει στις σύγχρονες κοινωνίες ένα μείζον οικονομικό πρόβλημα: επιδημιολογικά στοιχεία από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη δείχνουν ότι ενώ η θνητότητα των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια έχει βελτιωθεί την τελευταία τριακονταετία, ωστόσο οι νοσηλείες των ασθενών για απορρύθμιση του συνδρόμου έχουν τριπλασιαστεί. Η αύξηση του μέσου προσδόκιμου επιβίωσης του γενικού πληθυσμού αλλά και των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια (λόγω εμφύτευσης απινιδιστών που προλαμβάνουν τον αιφνίδιο θάνατο), η πιο αποτελεσματική θεραπεία του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου και η τεχνολογική εξέλιξη οδήγησε στην αύξηση του πληθυσμού των ασθενών με προχωρημένη καρδιακή ανεπάρκεια, η οποία απαιτεί συχνές νοσηλείες.

Η αύξηση των νοσηλειών οδηγεί μοιραία στην αύξηση των δαπανών για την υγεία, διπλασιάζοντας το κόστος την τελευταία τριακονταετία έτσι ώστε οι εισαγωγές στο νοσοκομείο ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια να απορροφούν πλέον πάνω από το 2% των συνολικών δαπανών για την υγεία.

Στοιχεία από την Μεγάλη Βρετανία αλλά και από την Ελλάδα δείχνουν ότι περίπου το 70-80% των δαπανών για την καρδιακή ανεπάρκεια οφείλονται στις νοσηλείες των ασθενών, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό οφείλεται στη φαρμακευτική αγωγή (10-18%) και τις εξωτερικές επισκέψεις των ασθενών (10-20%).

Στοιχεία από τις ΗΠΑ δείχνουν ότι τα 2/3 των νοσηλειών θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί γιατί οφείλονταν από πλευράς των ασθενών σε κακή συμμόρφωση τους με τις διαιτητικές οδηγίες (υπερβολική πρόσληψη αλατιού και υγρών) και τη φαρμακευτική αγωγή αλλά και από πλευράς της ιατρικής κοινότητας σε μη ορθή τήρηση των κατευθυντήριων οδηγιών για την συνταγογράφηση και τιτλοποίηση των δόσεων των φαρμάκων.

Συνεπώς, η εκπαίδευση τόσο των ασθενών όσο και των ατόμων που παρέχουν υπηρεσίες υγείας είναι απαραίτητη για τη μείωση των νοσηλειών για ΚΑ.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα του ευεργετικού ρόλου της εκπαίδευσης και της εφαρμογής των διεθνών κατευθυντηρίων οδηγιών προσφέρει και η Ελλάδα όπου η αύξηση της συνταγογράφησης θεραπειών όπως οι βήτα-αναστολείς από το 30% στο 80% την τελευταία δεκαετία συνετέλεσε στην μείωση της ενδονοσοκομειακής θνητότητας των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια από το 7% στο 4%.

 
20 χρόνια Λαπαροσκοπική Χειρουργική με ανώτερα αποτελέσματα και πολλαπλά οφέλη PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 30 Ιανουάριος 2014 11:55

Ανώτερα αποτελέσματα με πολλαπλά οφέλη σε δεκάδες εκατομμύρια ασθενείς, γιατρούς και ασφαλιστικά ταμεία, προσφέρει παγκόσμια αλλά και στη χώρα μας τα τελευταία 20χρόνια η εφαρμογή της λαπαροσκοπικής χειρουργικής!

Η εφαρμογή της, σύμφωνα με τους χειρουργούς, άνοιξε νέους ορίζοντες και δημιούργησε νέα δεδομένα στη χειρουργική του πεπτικού και όχι μόνο. Ενώ η παθολογία και οι βασικές χειρουργικές αρχές παρέμειναν φυσικά οι ίδιες, η χειρουργική προσπέλαση, ο χρόνος νοσηλείας, ο μετεγχειρητικός πόνος, οι άμεσες και απώτερες επιπλοκές και ο χρόνος επανόδου του ασθενή στην καθημερινότητα και την εργασία του άλλαξαν θεαματικά υπέρ του, με την επικράτηση της λαπαροσκοπικής χειρουργικής.

«Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι η ανάπτυξη της λαπαροσκοπικής τεχνικής και της μικροεπεμβατικής χειρουργικής υπήρξε τόσο επαναστατική για την εποχή μας, όσο και η εφαρμογή της γενικής αναισθησίας τον προηγούμενο αιώνα» τόνισε ο διαπρεπής χειρουργός Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος, Πρόεδρος της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής και Δ/ντης Χειρουργικής Κλινικής Ομίλου Ιατρικού Αθηνών – Ιατρικό Περιστερίου (www.axiarchos.gr).

Λαπαροσκοπική χειρουργική είναι η τεχνολογικά εξελιγμένη χειρουργική που επιτρέπει τη διενέργεια πολύπλοκων επεμβάσεων χωρίς τομές με τη βοήθεια ειδικά σχεδιασμένων εργαλείων και έχει πάρει το όνομα της από την λέξη «λαπάρα» που σημαίνει κοιλιά και το ρήμα «σκοπώ» που σημαίνει βλέπω/ κοιτάζω/ παρατηρώ.

Σήμερα, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, 20 χρόνια μετά την εφαρμογή της , η λαπαροσκοπική χειρουργική έχει καθιερωθεί ως τεχνική και έχει καταφέρει να εκτοπίσει την ανοικτή χειρουργική, στις πιο δύσκολες επεμβάσεις, καθώς προσφέρει ανώτερα αποτελέσματα και μοναδικά πλεονεκτήματα.

Στην Ευρώπη το ποσοστό των λαπαροσκοπικών επεμβάσεων αγγίζει το 75% ακόμα και στα πιο σύνθετα ογκολογικά προβλήματα, ενώ στις ΗΠΑ το 70%.

Στη χώρα μας έχουν γίνει εκατοντάδες χιλιάδες λαπαροσκοπικές επεμβάσεις, καθιερώνοντας τη λαπαροσκοπική χειρουργική στη συνείδηση του Eλληνα ασθενή σαν την κύρια μέθοδο θεραπείας των χειρουργικών παθήσεων αντρών και γυναικών.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής η λαπαροσκοπική χειρουργική χρησιμοποιείται στο σύνολο σχεδόν των επεμβάσεων του πεπτικού συστήματος όπως:
  • Στον καρκίνο του εντέρου, στομάχου, ήπατος, παγκρέατος
  • Σε όλες τις μορφές κήλης ( βουβωνοκήλη, ομφαλοκήλη, μηροκήλη, μετεγχειρητικές κήλες)
  • Στην αφαίρεση της οξείας σκωληκοειδίτιδας και της χολής
  • Στην αποκατάσταση της διαφραγματοκήλης, της αχαλασίας του οισοφάγου,
  • Στην αντιμετώπιση του συμφυτικού ειλεού
  • Σε όλες τις επεμβάσεις παχυσαρκίας
  • Στην αφαίρεση ινομυωμάτων και κυστών από τις ωοθήκες
  • Στην σπληνεκτομή
  • Στην επινεφριδεκτομή
  • Στην αντιμετώπιση της κιρσοκήλης

«Εκείνο, που κάνει τη λαπαροσκοπική χειρουργική την πρώτη επιλογή για το σύνολο σχεδόν των επεμβάσεων στον κοιλιακό χώρο είναι τα ανώτερα αποτελέσματα που έχει σε σχέση με το ανοιχτό χειρουργείο και μοναδικά πλεονεκτήματα για τους ασθενείς, τους γιατρούς και τα ασφαλιστικά ταμεία»» συμπλήρωσε ο κ. Ξιάρχος .

Τα πλεονεκτήματα για τους ασθενείς είναι:
  • Eλαφριά αναισθησία
  • Ελάχιστο χειρουργικό τραύμα,
  • Γρήγορη ανάρρωση
  • Μηδαμινή απώλεια αίματος
  • Γρήγορη έξοδο από το νοσοκομείο
  • Ταχεία επάνοδο στην εργασία
  • Ελαχιστοποίηση μετεγχειρητικού πόνου
  • Σχεδόν εξάλειψη των μετεγχειρητικών επιπλοκών που έχουν σχέση με το τραύμα, όπως η διαπύηση, η διάσπαση, η κήλη, ο χρόνιος πόνος κ.λπ.
  • Λιγότερες αναπνευστικές και καρδιαγγειακές επιπλοκές
  • Μείωση πιθανότητας για δημιουργία μετεγχειρητικών συμφύσεων
Για τους γιατρούς:
  • H χειρουργική ομάδα προφυλάσσεται από τη μετάδοση ιογενών λοιμώξεων
  • Μεγέθυνση εικόνας κατά 10-15 φορές και καλύτερο φωτισμό

Για τα ταμεία:

  • Μικρότερο κόστος λόγω της μικρής παραμονής στο νοσοκομείο
  • Κέρδος εισφορών με την γρήγορη επάνοδο στην εργασία.
 
Νέα υβριδική εξέταση δίνει ελπίδα σε παιδιά με πνευμονική υπέρταση PDF Εκτύπωση E-mail
Τρίτη, 28 Ιανουάριος 2014 10:45

Σημαντικές ελπίδες για ζωή, σε παιδιά που πάσχουν από πνευμονική υπέρταση, δίνει μια νέα υβριδική εξέταση που πραγματοποιεί Ελληνίδα πρωτοπόρος Παιδοκαρδιολόγος!

Η νέα υβριδική εξέταση περιλαμβάνει διαγνωστικό καθετηριασμό καρδιάς και μαγνητική τομογραφία ταυτόχρονα σε μία εξέταση.

«Με την μέθοδο αυτή έχουμε την δυνατότητα λήψης απεικονιστικών δεδομένων καθώς και καρδιακών πιέσεων για σωστή εκτίμηση και προγραμματισμού της θεραπείας του καρδιοπαθούς παιδιού» τονίζει η πρωτοπόρος Παιδοκαρδιολόγος και Καρδιολόγος Συγγενών Καρδιοπαθειών Ενηλίκων κ. Αφροδίτη Τζίφα. Η εξέταση πραγματοποιήθηκε πρόσφατα σε νοσοκομείο της Αθήνας σε επτάχρονο κοριτσάκι που έπασχε από μυοκαρδιοπάθεια τελικού σταδίου και ήταν καταδικασμένο να πεθάνει λόγω σοβαρής πνευμονικής υπέρτασης και καρδιακής ανεπάρκειας τελικού σταδίου.

«Μετά την υβριδική εξέταση διαπιστώθηκε πως το παιδί θα μπορούσε να είναι κατάλληλο για μεταμόσχευση καρδιάς - πνευμόνων και επομένως έγινε δεκτό σε ειδικό κέντρο του εξωτερικού» πρόσθεσε η κ Τζίφα.

Η πνευμονική υπέρταση του παιδιού οφειλόταν σε τελικού σταδίου περιοριστική τύπου μυοκαρδιοπάθεια που διαγνώστηκε προ τριών ετών. Σύμφωνα με τους παιδοκαρδιολόγους οι παθήσεις του καρδιακού μυός είναι σπάνιες στα παιδιά, αλλά εξαιρετικά σοβαρές και με επιφυλακτική πρόγνωση.

Η κακή λειτουργία τoυ καρδιακού μυός που παρατηρείται στις μυοκαρδιοπάθειες μπορεί να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμα αυξημένη πίεση των πνευμόνων (πνευμονική υπέρταση) με μεγάλο ποσοστό θνητότητας.

Οι καρδιομυοπάθειες παρουσιάζονται σε 1.13 ανά 100.000 παιδιά, πιο συχνά σε αγόρια, και είναι η συχνότερη αιτία μεταμόσχευσης καρδιάς σε παιδιά > 1 έτους. Καρδιακή ανεπάρκεια παρατηρείται σε 6-84των παιδιών κατά την διάγνωση, ανάλογα με τον τύπο της μυοκαρδιοπάθειας.

Πνευμονική υπέρταση συνυπάρχει σε μεγαλύτερο ποσοστό στην μυοκαρδιοπάθεια περιοριστικού τύπου, κατά την οποία ο μυς της καρδιάς έχει σκληρύνει. Όταν πραγματοποιηθεί μεταμόσχευση καρδιάς για περιοριστικού τύπου μυοκαρδιοπάθεια, η επιβίωση υπολογίζεται σε 82% μετά από ένα έτος.

Η νέα υβριδική εξέταση της κατάστασης των πνευμόνων και της καρδιάς που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια σε κέντρα του εξωτερικού έχει δημιουργήσει νέα δεδομένα στον τομέα της παιδοκαρδιολογίας. Συνδυάζει σε μία εξέταση την απεικόνιση των πνευμόνων και της καρδιάς, ενώ ταυτόχρονα μετράται η ενδοπνευμονική πίεση και η σκληρότητα των πνευμόνων με μεγαλύτερη ακρίβεια του απλού διαγνωστικού καθετηριασμού.

Υβριδικοί συνδυαστικοί καθετηριασμοί καρδιάς με μαγνητική τομογραφία πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά το 2001 στο νοσοκομείο Guy's and St Thomas' του Πανεπιστημίου King's College, Λονδίνου, όπου το 2010 με την ίδια μέθοδο η κ Τζίφα διενήργησε βαλβιδοπλαστική στενωμένης πνευμονικής βαλβίδας σε παιδί, μόνο υπό την καθοδήγηση του μαγνητικού τομογράφου. Η υβριδική εξέταση καρδιακού καθετηριασμού και μαγνητικής τομογραφίας πραγματοποιείται στον Ελλαδικό χώρο μόνο σε νοσοκομείο της Αθήνας.

Η εξέταση καλύπτεται στο μεγαλύτερο μέρος της από τον ΕΟΠΥΥ ως δυο ξεχωριστές εξετάσεις, αυτή του διαγνωστικού καθετηριασμού και της μαγνητικής τομογραφίας.

 

Στοιχεία Επικοινωνίας

Αφροδίτη Τζίφα
Παιδοκαρδιολόγος και Καρδιολόγος Συγγενών Καρδιοπαθειών Ενηλίκων

Κιν: 6908999961
URL: www.childrenshearts.gr

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 30 από 160
Joomla SEO powered by JoomSEF

Τελευταία Νέα

Newsletter



Eγγραφείτε στο newsletter