Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Αρχική Άρθρα Εναλλακτικές θεραπείες Οστεοπαθητική Σκολίωση – Η οστεοπαθητική αντιμετώπιση
Η Μηχανή Αναζήτησης ετοιμάζεται. Παρακαλώ περιμένετε...
Σκολίωση – Η οστεοπαθητική αντιμετώπιση PDF Εκτύπωση E-mail
Παρασκευή, 23 Σεπτέμβριος 2011 11:01
Γράφει: Μουράτης Ελευθέριος, Οστεοπαθητικός - Φυσιοπαθολόγος

Με τον όρο σκολίωση εννοούμε τη στρέβλωση της δομής του σώματος με τη δημιουργία καμπύλης προς μια κατεύθυνση. Συνηθέστερα εμφανίζεται στη σπονδυλική στήλη, αλλά μπορούμε να τη βρούμε στη λεκάνη, αλλά και στα οστά του κρανίου. Ετυμολογικά προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη σκολιός που σημαίνει στραβός, στρεβλός (άρα ουδεμία σχέση έχει η σκολίωση με το σχολείο).

Η σπονδυλική σκολίωση μπορεί να είναι κατασκευαστική, εξαιτίας κάποιου οστέινου ελαττώματος, π.χ απουσία ενός πλευρού ή ατελής ανάπτυξη ενός σπονδύλου. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα νευρομυϊκής ασθένειας, όπως ειναι η εγκεφαλική παράλυση όπου οι μυες της σπονδυλικής στήλης εχουν μεγαλύτερη σπαστικότητα από τη μια πλευρά, ή και άλλων παραλυτικών καταστάσεων όπου οι μυες ειναι πολύ πιο αδύναμοι από τη μια πλευρά. Σε αυτές τις καταστάσεις οι μυες της σπονδυλικής στήλης ασκούν μεγαλύτερη δύναμη στην κάμψη προς τημια μερία σε σχέση με την άλλη. Χειρουργία κατάτη βρεφική ή παιδική ηλικία, μπορεί να δημιουργήσουν ουλές στη μια μεριά του κοιλιακού τοιχώματος, οι οποίες, κατά την ανάπτυξη, μπορεί να δημιουργήσουν καμπύλη στη σπονδυλική στήλη, επειδή οι μαλακοί ιστοί γύρω από την ουλή, μετατρέπονται σε ουλώδη και ινώδη ιστό και δεν έχουν την ιδια ελαστικότητα με την άλλη πλευρά.

Αυτές οι αιτίες σκολίωσης είναι σπάνιες. Πολύ συχνότερες είναι οι ιδιοπαθητικές εφηβικές λειτουργικές σκολιώσεις. «Ιδιοπαθητικές» γιατί δε γνωρίζουμε την αιτία, «εφηβικές» γιατί εμφανίζονται συχνότερα όταν ξεκινάει η εφηβεία και «λειτουργικές» γιατί δεν υπάρχει κατασκευαστική δυσμορφία.

Υπαρχουν ωστόσο οριμένοι αιτιολογικοί παράγοντες που αναγνωρίζονται από τον οστεοπαθητικό και οι οποίοι αντιδρούν θετικά στην οστεοπαθητική θεραπεία. Για να τους εκτιμήσουμε, πρέπει να δεχτούμε τον ασθενή ως μια δυναμική λειτουργική μονάδα από την κορυφή ως τα νύχια και όχι απλά ως μια σπονδυλική στήλη που έχει μια ασυνήθιστη καμπύλη. Εξετάζοντας τον ασθενή όρθιο, ελέγχουμε το επίπεδο των αυτιών, τους ώμους, τις ωμοπλάτες, και τις λαγόνες για συμμετρία. Ελέγχουμε το πώς κατανέμει ο ασθενής το βάρος στα δύο του πόδια. Ελέγχουμε το πώς πατάει τα πέλματα. Ελέγχουμε αν η καμπύλη διορθώνεται όταν ο ασθενής σκύψει μπροστά. Ελέγχουμε την αντίδραση της καμπύλης όταν ο ασθενής λυγίζει το ένα ή το άλλο γόνατο. Ελέγχουμε τη συμμετρία στην κίνηση των πλευρών. Ελέγχουμε την ελευθερία της κίνησης των χεριών δίπλα στους ώμους.
Παραμένει η σκολίωση όταν ο ασθενής κάθεται; Εχει η λεκάνη ισορροπία; Έχουν τα πόδια το ίδιο μήκος; Έχουν την ίδια ένταση οι μύες της σπονδυλικής στήλης;
Στην συνέχεια ψιλαφούμε τον μηχανισμό των κρανιακών οστών για στρέβλωση θέσης ή ασυμμετρία κίνησης. Λειτουργικά, το σώμα μας κρέμεται από το κεφάλι, και έτσι, στρέβλωση στον κρανιακό μηχανισμό από μια τραυματική γέννα, προδιαθέτει για δημιουργία σπονδυλικής σκολίωσης, καθώς η περιτονία μπορεί να έχει ασύμμετρη «ένταση» στο σώμα. Ορθοδοντικές παρεμβάσεις για να προκαλέσουν εξισσορόπιση στο σαγόνι, μπορεί να δημιουργήσει ή να επιδεινώσει τη σπονδυλική σκολίωση.

Για την κλινική εκτίμηση μπορεί να χρειαστεί μια όρθια ακτινογραφία όπου μπορούμε να εξετάσουμε όχι μόνο τη φύση και τις μοίρες της καμπύλης, αλλά και το μήκος των ποδιών.

Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει οστεοπαθητικούς χειρισμούς στη λεκάνη, τον αυχένα, το κρανίο, τα πλευρά, την κοιλιακή χώρα, την περιτονία, καθώς και την περιοχή της εμφάνισης της σκολίωσης. Αν υπάρχει ανατομική ανισοσκελία (διαφορά μήκους των ποδιών) ίσως χρειαστούν πάτοι. Επιπλέον μπορεί να δοθούν συγκεκριμένες ασκήσεις οι οποίες θα επιταγχύνουν το αποτέλεσμα της οστεοπαθητικής θεραπείας. Προσοχή οι ασκήσεις δεν αντικαθιστούν την οστεοπαθητική απλά βοηθούν τον οστεοπαθητικό να έχει πιο γρήγορα αποτελέσματα.

Η τσάντα ή το σακίδιο πρέπει να ελέγχεται προσεκτικά. Δεν πρέπει να ειναι πολύ βαριά και θα πρέπει να ειναι ισορροπημένα και στους δύο ώμους.

Η χρήση κηδεμόνα μπορεί να ενδείκνυται για σοβαρές κατασκευαστικές σκολιώσεις. Το χειρουργίο μπορεί να χρειαστεί αν η σκολίωση έχει επιδεινωθεί γρήγορα (αύξηση μοιρών) ή αν υπάρχουν δομικές ανωμαλίες. Η εμπειρία, μας δείχνει ότι εάν προηγηθεί η οστεοπαθητική θεραπεία, αυτά τα πιο δραστικά μέτρα, χρειάζονται σπάνια.


Μουράτης Ελευθέριος
Οστεοπαθητικός - Φυσιοπαθολόγος

 
Joomla SEO powered by JoomSEF

Τελευταία Νέα

Newsletter



Eγγραφείτε στο newsletter

Κλήρωση Βιβλίου