Web
Analytics
Έντερο - Ο Δρόμος για την Θεραπεία
Έντερο

Έντερο (10)

Υποφέρετε από ομίχλη εγκεφάλου, σύγχυση, κακή μνήμη και ευερεθιστότητα; Τι θα λέγατε για πιο σοβαρές παθήσεις όπως καρκίνος, διαβήτης, οστεοπόρωση ή αλτσχάιμερ; Όλες αυτές οι παθήσεις αλλά και άλλες συνδέονται με το σύνδρομο διαπερατού εντέρου. Οι γιατροί αλλά και οι επαγγελματίες συμφωνούν ότι «Το θεμέλιο της υγείας βρίσκεται πάντα μέσα στο έντερο και η θεραπεία της νόσου περιλαμβάνει την φροντίδα ενός καταπονημένου εντέρου».

Ενδείξεις

Το σύνδρομο διαρρέοντος εντέρου (leaky gut syndrome) αποτελεί μια κοινή διαταραχή και αναπτύσσεται όταν οι βλάβες σχηματίζονται στην εντερική επένδυση. Αυτές οι βλάβες έχουν ασυνήθιστα μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των κυτταρικών τοιχωμάτων, επιτρέποντας στο τοξικό υλικό να διαρρεύσει στην κυκλοφορία του αίματος. Ο αυτισμός, η ρευματοειδή αρθρίτιδα, η περιοδοντική νόσος, το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, η νόσος του Crohn και η κολίτιδα οφείλονται στην φλεγμονή που προκλήθηκε από το διαπερατό έντερο. Η κακή απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών, η κάντιντα, οι παρασιτικές λοιμώξεις μαζί με την τροφική ευαισθησία και τροφική αλλεργία συνδέονται με αυτό το σύνδρομο. Οι φλεγμονώδεις παθήσεις του δέρματος όπως έκζεμα, ψωρίαση και ακμή υποδηλώνουν διαπερατό έντερο επίσης.

Πρωτόκολλο για την επούλωση του εντέρου

Ένα έντερο που έχει υποστεί ζημιά, ανταποκρίνεται καλά σε εκλεκτά βότανα και συμπληρώματα, σε καθαρή διατροφή και υγιεινές επιλογές στον τρόπο ζωής.

Παρακάτω είναι μερικές συστάσεις.

Διατροφή

Μία καθαρή διατροφή, χωρίς προσμίξεις, είναι ζωτικής σημασίας για την επιδιόρθωση του εντέρου. Ένα τυπικό πρωτόκολλο για την θεραπεία της candida περιλαμβάνει την εξάλειψη της ζάχαρης (σε οποιαδήποτε μορφή), της γλουτένης, των επεξεργασμένων τροφίμων, των γαλακτοκομικών προϊόντων, των ραφιναρισμένων δημητριακών, του αλκοόλ, της καφεΐνης και την κατανάλωση φαγητού πλούσιο σε φυτικές ίνες και θρεπτικά συστατικά.

Καταναλώστε μόνο οργανικές τροφές και αποφύγετε τα φυτοφάρμακα και τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς. Τα βασικά λιπαρά οξέα που βρίσκονται στο ψάρι, στο λινάρι, στο σπόρο chia ή στο φυτό Βοραγινό (Borage ή μποράντζα) είναι επίσης σημαντικά για την επούλωση του εντέρου και την μείωση της φλεγμονής. Σημαντικό είναι επίσης να πίνετε άφθονο καθαρό νερό, ώστε να αποφεύγετε τις προσμίξεις που καταστρέφουν το έντερο.

Πεπτικά ένζυμα

Τα άτομα που πάσχουν από το σύνδρομο διαρρέοντος εντέρου, έχουν λίγα στομαχικά οξέα. Αυτό δημιουργεί κακή πέψη, προκαλώντας τοξίνες που διαχέονται στο σώμα. Τα πεπτικά ένζυμα είναι χρήσιμα μαζί με νερό και λεμόνι ή ακατέργαστο μηλόξυδο.

Φυτικές ίνες

Οι φυτικές ίνες προστατεύουν το έντερο καθώς απομακρύνει γρήγορα από τον οργανισμό τους μύκητες, τα επιβλαβή βακτήρια και άλλους παθογόνους οργανισμούς. Καλές επιλογές αποτελούν το οργανικό psyllium σε σκόνη, το αλεσμένο λινάρι και οι σπόροι chia.

Βότανα

Μερικά βότανα είναι γνωστό ότι ηρεμούν την φλεγμονή και την επακόλουθη ζημιά που εμφανίζεται στο έντερο. Η ρίζα της Αλθαίας (Marshmαllow) και η φτελιά (slippery elm) είναι εξαιρετικές επιλογές. Και τα δύο βότανα καταπραΰνουν και επικαλύπτουν την εντερική οδό, ελαχιστοποιώντας την απορρόφηση των τοξινών. Επίσης βοηθούν να επουλώσουν την ζημιά, μειώνοντας περαιτέρω την υπερβολική διαπερατότητα. Το Kudzu, η ρίζα της γλυκόριζας, το goldenseal, το sheep sorrel, οι σπόροι του μάραθου και η ρίζα ginger είναι ωφέλιμα επίσης. Για να εξαλείψετε τα παράσιτα που συχνά συνοδεύουν ένα πεπτικό σύστημα που βρίσκεται σε καταστολή, δοκιμάστε echinacea, σκόρδο, κολλοειδή άργυρο, γαρύφαλλο, αρτεμισία, black walnut, καπρυλικό οξύ ή εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ.

Συμπληρώματα

Επειδή το σύνδρομο διαπερατού εντέρου συμβάλλει στην κακή απορρόφηση πολλών θρεπτικών συστατικών, είναι σημαντικό να συμπληρώσετε την διατροφή σας. Οι βιταμίνες Α, Β, C και Ε είναι απαραίτητες καθώς επίσης και το ασβέστιο, το σίδηρο, το μαγνήσιο, ο ψευδάργυρος, το σελήνιο και το συνένζυμο Q10. Το πρωτόγαλα βοηθάει στην επούλωση της εντερικής επένδυσης και μειώνει την φλεγμονή. Για να αποκατασταθεί η λειτουργία του εντερικού τοιχώματος, η L-glutamine είναι εξαιρετική. Μην ξεχνάτε να παίρνετε υψηλής ποιότητας προβιοτικά, σε καθημερινή βάση.

Τρόπος ζωής

Είναι σημαντικό να διατηρείτε ένα ισορροπημένο τρόπο ζωής, ώστε να ενισχύσετε την υγεία του πεπτικού συστήματος. Με την ελαχιστοποίηση του άγχους, την ήπια άσκηση, τον επαρκή ύπνο και τρώγοντας πιο αργά κατά την διάρκεια του γεύματος, ενισχύεται η επούλωση του εντέρου.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, η νόσος ουσιαστικά επηρεάζεται από την υγεία του εντέρου. Επομένως τα παρακάτω λόγια του Dr. Campbell-McBride, συγγραφέα του «Gut and Psychology Syndrome», ανταποκρίνονται στην αλήθεια:

«Η καλή λειτουργία του εντέρου και η υγιή εντερική χλωρίδα αποτελούν τις «ρίζες» της υγείας μας. Όπως ένα δέντρο, που έχει άρρωστες τις ρίζες του, δεν πρόκειται να ευδοκιμήσει, έτσι και ο οργανισμός δεν πρόκειται να είναι υγιής, χωρίς την καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος».

  

Μεταφρασμένο από το www.dromostherapeia.gr

 

Πηγή: www.naturalnews.com

Γράφει: Dr. David Jockers

 

Το παράσιτο είναι ζωντανό όν που ζει σε βάρος άλλου ζωντανού οργανισμού, που χαρακτηρίζεται ξενιστής. Τα παράσιτα παίρνουν και χρησιμοποιούν τα θρεπτικά συστατικά από τον ξενιστή και με αυτό τον τρόπο τον βλάπτουν. Τα παράσιτα παίρνουν πολλές διαφορετικές μορφές και μπορούν να ευδοκιμούν σε όλο το σώμα. Κυρίως όμως ζουν στο ανθρώπινο έντερο. Δράστε και καθαρίστε τον οργανισμό σας από τα παράσιτα με φυσικούς τρόπους.

Εκτιμάται ότι περίπου το 50% των Αμερικανών έχουν πληθώρα παρασιτικών οργανισμών στο έντερο τους. Τα παράσιτα εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα μέσω του αέρα που αναπνέουμε, του φαγητού που τρώμε και του νερού που πίνουμε.

Στις χώρες του τρίτου κόσμου, ο πιο συνηθισμένος τρόπος αντιμετώπισης των παράσιτων είναι μέσω του μολυσμένου νερού. Όποιος ταξιδεύει σε μία ξένη χώρα πρέπει να είναι προσεκτικός για να λάβει καθαρό νερό. Το κακό αποχετευτικό σύστημα και οι κακές συνθήκες υγιεινής είναι οι πιο κοινοί τρόποι για να έρθουν οι άνθρωποι σε επαφή με τα παράσιτα. Στην Αμερική τα παράσιτα εξαπλώνονται μέσω του χοιρινού κρέατος, των οστρακοειδών, της μολυσμένης τροφής και του μολυσμένου νερού.

Υπάρχουν χιλιάδες διαφορετικοί τύποι παρασίτων που είναι κοινά στους ανθρώπους.

Τα πρωτόζωα αποτελούνται από ένα μόνο κύτταρο και πολλαπλασιάζονται στο εσωτερικό του ανθρώπινου εντέρου. Τα πιο κοινά πρωτόζωα που έχουν ανακαλυφθεί είναι το Giardia, το neospora, οι αμοιβάδες, η τοξοπλάσμωση, το κρυπτοσπορίδιο και η σαρκοκύστη.

Μια άλλη μορφή παράσιτου είναι το σκουλήκι Helminth και περιλαμβάνει τα tapeworms, pinworms, hookworms, threadworm, roundworms κ.α

Πολλά άτομα κάνοντας ένα καθαρισμό από παράσιτα θα δουν σκουλήκια στα κόπρανα τους, καθώς αποβάλλονται από το σώμα.

Το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού κυνηγάει τα παράσιτα μόλις τα εντοπίσει. Πολύ συχνά τα παράσιτα είναι εξαιρετικά δυνατά και πολλαπλασιάζονται τόσο γρήγορα που το ανοσοποιητικό σύστημα δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει. Μερικά από τα συμπτώματα που συνδέονται με τα παράσιτα του εντέρου είναι διάρροια, αέρια, φούσκωμα, γριππώδη συμπτώματα, ναυτία, εξανθήματα, πόνο στις αρθρώσεις, χρόνια κόπωση και χρόνια ιγμορίτιδα.

Καταστρέψτε τα παράσιτα στο σώμα σας

Τα παράσιτα αγαπούν την ζάχαρη και ότι μετατρέπεται σε αυτή. Έτσι ο καλύτερος να λιμοκτονήσουν τα παράσιτα είναι να εφαρμόσετε μία υγιεινή νηστεία και στρατηγικές καθαρισμού, ενώ συγχρόνως εξαλείφετε από την διατροφή σας όσο το δυνατόν περισσότερο ζάχαρη και δημητριακά.

Πολλά βότανα και τρόφιμα εμφανίζουν ισχυρή αντιπαρασιτική δράση. Το extra παρθένο λάδι καρύδας είναι γεμάτο με τριγλυκερίδια μέσης αλυσίδας που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα στη μάχη κατά των παθογόνων παραγόντων. Το ωμό σκόρδο και ωμά κρεμμύδια παρέχουν θείο, που περιέχει αμινοξέα και τα οποία είναι αντιπαρασιτικά. Τρώτε καθημερινά έξι κουταλιές της σούπας ακατέργαστο extra παρθένο ελαιόλαδο καρύδας, μια ολόκληρη σκελίδα σκόρδου και ένα μεγάλο κόκκινο κρεμμύδι, για να βοηθήσετε τον οργανισμός σας να γίνει απρόσβλητο από τα παράσιτα.

Η αποξηραμένη ρίγανη και ιδιαίτερα το αιθέριο έλαιο της είναι εξαιρετικά πτητικά και αντιπαρασιτικά. Χρησιμοποιείστε δύο με τρεις σταγόνες έλαιο ρίγανης σε νερό με φρεσκοστιμμένο λεμόνι και πιείτε το τρεις φορές την ημέρα. Τα γαρύφαλλο λειτουργεί εξίσου καλά και θα μπορούσατε να υποκαταστήσετε το έλαιο ρίγανης με έλαιο γαρύφαλλου. Το τζίντζερ, η αρτεμισία και το black walnut χρησιμοποιούνται συχνά σε αντιπαρασιτικές στρατηγικές.

Η νηστεία με τροφές που έχουν υποστεί ζύμωση όπως το τυρόγαλο (με ζύμωση) που προέρχεται από αγελάδες φυτικής εκτροφής, το ginger (με ζύμωση), η kombucha, το κεφίρ καρύδας, το μηλόξυδο κ.α είναι ισχυρά εργαλεία στην προσπάθεια σας να καταστρέψετε τα παράσιτα. Πολλοί ολιστικοί σύμβουλοι υγείας συνιστούν μια διατροφή 3 με 21 ημερών σε χαμηλές θερμίδες, με υγρά πλούσια σε ποτά που έχουν υποστεί ζύμωση, νερό και φρεσκοστυμμένο λεμόνι. Τα προβιοτικά συμπληρώματα συνιστώνται ιδιαίτερα, καθώς βοηθούν στην καταστροφή των παρασίτων και βοηθούν το έντερο να ξαναγίνει απρόσβλητο στα παράσιτα.

Όταν καθαρίσετε τον οργανισμό σας από τα παράσιτα είναι εξαιρετικά σημαντικό να καταναλώνετε ακατέργαστα γαλακτοκομικά (από ζώα φυτικής εκτροφής) που έχουν υποστεί ζύμωση, όπως amasai, τυρί, kimchi, λάχανο τουρσί. Επίσης πρέπει να υπάρχουν άφθονα στην διατροφή σας λαχανικά που έχουν υποστεί ζύμωση. Αυτές οι τροφές είναι πλούσιες πηγές της L-γλουταμίνης, ένα αμινοξύ που βοηθάει στην ανοικοδόμηση του εντέρου. Τα τρόφιμα αυτά που έχουν υποστεί ζύμωση, περιέχουν πολύ ισχυρά στελέχη καλών βακτηρίων, οργανικά οξέα και ένζυμα, που δρουν για να κρατήσουν τα παράσιτα έξω από τον οργανισμό.

 

Λίγα λόγια για David Jockers

Ο Δρ. David Jockers κατέχει και λειτουργεί το κέντρο υγείας Exodus στο Kennesaw της Τζόρτζια. Ειδικεύεται στην απώλεια βάρους, στην χειροπρακτική, στην προσαρμοσμένη διατροφή και άσκηση. Είναι " Maximized Living doctor".

 

Μεταφρασμένο από το www.dromostherapeia.gr

 

Πηγή: www.naturalnews.com

Γράφει: Πανταζής Στέλιος, Ολιστικός Ιατρός

 

Ο περισσότερος κόσμος πιστεύει ότι οι εξετάσεις είναι κάτι ενοχλητικό, τρομακτικό και ακριβό. Υπάρχουν όμως και εξετάσεις που είναι εύκολες, οικονομικές και βολικές και μερικές φορές είναι ακόμα και νόστιμες!

Θα περιγράψω δύο από αυτές, που στην ουσία είναι μία. Οι πιο γνωστές και εξαιρετικά σημαντικές εξετάσεις του γαστρεντερικού συστήματος είναι απεικονιστικές, δηλαδή χρησιμοποιώντας εποπτικά μέσα έχουμε τη δυνατότητα νου δούμε τον γαστρεντερικό σωλήνα «από μέσα». Αυτό μας βοηθάει στη διάγνωση βλαβών που σχετίζονται με διαταραχές της ανατομίας του εντερικού σωλήνα, όπως ο καρκίνος και οι πολύποδες. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που η εικόνα του εντερικού σωλήνα είναι χωρίς βλάβες, αλλά ο ασθενής αναφέρει ενοχλήματα, όπως πόνο, δυσκοιλιότητα, διάρροια, φουσκώματα κ.τ.λ. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τις περισσότερες φορές η εικόνα του γαστρεντερικού σωλήνα είναι φυσιολογική στις απεικονιστικές εξετάσεις (κολονοσκόπηση και γαστροσκόπηση).

Τότε, αυτό που μπορεί να βοηθήσει είναι μία εξέταση της λειτουργίας του γαστρεντερικού συστήματος. Και μπορεί να γίνει απλά και οικονομικά, με ένα... παντζάρι! Η εξέταση είναι διπλή, δηλαδή έχει δύο σκέλη. Το πρώτο είναι η ικανότητα πέψης του ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα (στομάχι και λεπτό έντερο). Τρώγοντας ένα μεγάλο παντζάρι μαζί με το τυπικό γεύμα, αν το ανώτερο γαστρεντερικό δουλέψει σωστά τότε δεν πρέπει να περάσουν οι χρωστικές ουσίες του στο αίμα και στη συνέχεια στα ούρα. Άρα, τα ούρα δεν πρέπει να αλλάξουν χρώμα. Αν αλλάξουν, σημαίνει ότι οι χρωστικές δεν αποδομήθηκαν ικανοποιητικά στο ανώτερο γαστρεντερικό. Σε αυτήν την περίπτωση θέλει θεραπεία και ενίσχυση το ανώτερο γαστρεντερικό.

Το δεύτερο σκέλος αξιολογεί την ταχύτητα διέλευσης της τροφής από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Για να αξιολογήσουμε καλύτερα αυτό το σκέλος, πιθανόν να χρειαστεί μεγαλύτερη ποσότητα εξεταστικού μέσου, δηλαδή περισσότερα παντζάρια. Μετράμε τις ημέρες από τη βρώση των παντζαριών έως την αποβολή τους με την φυσική οδό, κοινώς με τα κόπρανα. Τα παντζάρια, λοιπόν, πρέπει να φανούν στα κόπρανα την 2η ή το πολύ μέχρι την 3η ημέρα μετά την κατανάλωσή τους. Εμφάνισή τους αργότερα δείχνει λειτουργική διαταραχή της ταχύτητας διέλευσης της τροφής από τον εντερικό σωλήνα και απαιτεί πιο σωστή και ισορροπημένη διατροφή και θεραπεία και ενίσχυση του εντέρου.

Αυτές οι απολαυστικές, απλές και νόστιμες εξετάσεις μπορεί να μας βοηθήσουν να αξιολογήσουμε τη λειτουργία του γαστρεντερικού σωλήνα χωρίς κανένα κίνδυνο και μπορεί να τις κάνουν όλοι.

 

Πανταζής Στέλιος
Ολιστικός Ιατρός

www.holistic-greece.com

Βλέννα Eντέρου και Υγεία

01 Φεβ 2013 Γράφτηκε από

Γράφει: Γεωργιάδης Γεώργιος, Ειδικός Ιατρός Ολιστικής Ιατρικής

 

Η καλή υγεία εξαρτάται σε μεγάλο μέρος από το πόσες τοξίνες συσσωρεύονται στον οργανισμό μας και ειδικά στην λέμφο, στο αίμα και στο νευρικό σύστημα.

Γράφει ο γιατρός Τilden στο βιβλίο του: «Τοξιναιμία, η πρωταρχική αιτία της αρρώστιας»: "Μια νευρική ή σωματική κόπωση , που μειώνει την νευρική ενέργεια σε σημείο που ξεπερνιέται η ικανότητα του οργανισμού να εξαλείψει με φυσικό τρόπο τις τοξίνες (οργανικά απόβλητα) που συσσωρεύτηκαν, προκαλεί την κατακράτηση στο αίμα των αποβλήτων που αυξάνουν την τοξιναιμία (την ποσότητα των τοξινών) πάνω από το σημείο αντίστασης και προκαλώντας μια κρίση".

Από αυτή την άποψη, κάθε αρρώστια θεωρείται σαν μια διαδικασία της φύσης για να καθαρίσει το σώμα από τις τοξίνες που έχουν υπερβεί το όριο αντοχής. Κάθε προσπάθεια που εμποδίζει αυτή την προσπάθεια θα έχει σαν αποτέλεσμα να κάνει να αποτύχει η φύση στην προσπάθεια της αυτό-θεραπείας.

Δυστυχώς η σχετική θεωρεία όσο αναφορά την τοξιναιμία, δεν ελλείφθει στα σοβαρά από την επίσημη ιατρική.
Ευτυχώς την τελευταία δεκαετία υπήρξαν ανακαλύψεις που ξανά -προσδιόρισαν με διαφορετικούς όρους, αλλάζει μόνο το όνομα των τοξινών που σήμερα ονομάζονται «ελεύθερες ρίζες».

Η βλεννογόνος του εντέρου

Εάν παρατηρήσουμε το ανθρώπινο σώμα θα δούμε πως φιλοξενεί ένα πολύ περίπλοκο υδραυλικό σύστημα, με ένα μεγάλο αριθμό από σωλήνες και σωληνάκια μέσα στα οποία κυκλοφορούν τα υγρά του σώματος: καταρχήν το αίμα και η λέμφος. Υπάρχουν κάποιες τροφές που κατά την διάρκεια της πέψης, γίνονται ένα είδος κόλλας, που ονομάζεται βλέννα, ικανή να προσκολλήσει στα τοιχώματα του εντέρου και σε άλλες οργανικές δομές, και να τα επικαλύψει με ένα στρώμα πιο πυκνό.

Αυτό το φαινόμενο μπορεί να υπάρξει ακόμα και όταν η αφόδευση είναι κανονική γιατί εξαρτάται από τον τύπο της τροφής που τρώμε. Μερικές τροφές, πράγματι, δημιουργούν πολύ βλέννα (όπως τα δημητριακά, το κρέας, το μοσχαράκι γάλακτος, το κοτόπουλο, οστρακοειδή, ο κρόκος του αυγού, οι φακές, τα φιστίκια) και άλλες που την διαλύουν (γενικώς τα εσπεριδοειδή, φρέσκα φρούτα και λαχανικά, σταφύλια, αγγούρια).

Όποιου του αρέσει να κάνει πειράματα στην κουζίνα, μπορεί να διαπιστώσει πόσο τα προϊόντα από λευκό – ραφιναρισμένο αλεύρι είναι «κολλώδη», σιγοβράζοντας λίγο αλεύρι με νερό, το αποτέλεσμα θα είναι να πετύχει μια πολύ καλή κόλλα που μέχρι σήμερα χρησιμοποιείται στην βιβλιοδεσία παλιών βιβλίων.

Το γεγονός πως τα εσπεριδοειδή τείνουν να διαλύσουν την βλέννα εξηγεί το γεγονός πως μερικά άτομα μετά αφού έφαγαν φράουλες με λεμόνι παρατήρησαν σπυριά στο σώμα. Η βλέννα που διαλύετε τοξίνωσε το αίμα, τα νεφρά δεν μπόρεσαν να το καθαρίσουν και ο οργανισμός «απέβαλλε» τις περίσσειες τοξίνες στο δέρμα.

Πρέπει να θυμόμαστε πως το δέρμα, μαζί με τα νεφρά και τους πνεύμονες, έχει την ιδιότητα να εξάλειψη τα οργανικά απόβλητα.

Η βλέννα του εντέρου, στην ουσία, είναι το αποτέλεσμα χρόνων συσσώρευσης κολλοειδών οργανικών ουσιών στα εντερικά τοιχώματα. Ας σκεφτούμε πως, από την αυτοψία, βρέθηκαν σε κάποια άτομα η παρουσία βλέννας μέχρι και 7-8 κιλά, της οποίας το πιο παλιό τοίχωμα της χρονολογείται και σε 10 χρόνια πριν.

Από την στιγμή την οποία πρόκειται για οργανικές ουσίες σε σταθερή θερμοκρασία των 37 βαθμών, είναι εύκολο να φανταστούμε το πόσο η βλέννα είναι σε αποσύνθεση και πως οι θρεπτικές ουσίες που μεταφέρονται από τις τροφές είναι δηλητηριασμένες από την στιγμή την οποία είναι υποχρεωμένες να διασχίσουν τα τοιχώματα του εντέρου πριν διευθετηθούν σε όλο τον οργανισμό.

Σε αυτές πρέπει να προστεθούν οι τοξικές ουσίες που παράγονται από την αλλοιωμένη χλωρίδα του εντέρου (αμμωνία, φαινόλη, ινδόλη πτωμαΐνη....) που, δηλητηριάζοντας όλο τον οργανισμό και αλλοιώνοντας το ph των κυττάρων (επίπεδο οξύτητας), δημιουργούν το ανάλογο περιβάλλον για πολλές παθολογίες και εξασθενίζοντας το αμυντικό σύστημα.

Το κοινό κρυολόγημα είναι ένα κλασσικό παράδειγμα συσσώρευσης βλέννας στις αναπνευστικές οδούς στις οποίες τα βακτηρίδια μπορούν να ζήσουν και να πολλαπλασιαστούν. Υπογραμμίζουμε πως κάθε ζων οργανισμός έχει ανάγκη από συγκεκριμένο περιβάλλον για να μπορέσει να επιβιώσει, και η βλέννα είναι ότι καλύτερο μπορούμε να προσφέρουμε για να φιλοξενήσουμε μικροοργανισμούς που είναι φορείς γρίπης, κρυολογημάτων και βλεννολιτικών παρομοίων καταστάσεων.

Συμβουλές για την εξάλειψη της εντερικής βλέννας

Παρακάτω σας δίνουμε κάποιες συμβουλές που μπορούν να σας βοηθήσουν να εξαλείψετε όσο το δυνατόν γίνεται την τυχούσα συσσωρευμένη βλέννα κατά την διάρκεια των χρόνων και να ξανά-αποκτήσετε μια καλύτερη υγεία:

  • Να ξεκινάτε την ημέρα σας με ένα ποτήρι χλιαρό νερό μέσα στο οποίο έχετε προσθέσει το χυμό μισού λεμονιού (μπορείτε να γλυκάνετε με λίγη φρουκτόζη ή μαύρη ζάχαρη). Αυτό το ρόφημα, πίνοντάς το κάθε πρωί, νηστικοί, είναι ένα τέλειο σύστημα για να απελευθερωθείτε από την εντερική βλέννα και να έχετε μια καλύτερη απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, βιταμινών, ιχνοστοιχείων, μετάλλων και άλλων. Θα ήταν μια καλή συνήθεια να διατηρείτε καθ' όλη την διάρκεια της ζωής σας.
  • Να αποφεύγεται τροφές που δημιουργούν βλέννα (λευκό ραφιναρισμένο αλεύρι και παράγωγα, ρύζι άσπρο επεξεργασμένο, αυγά, τυριά, κρέας, ψάρι , αλλαντικά και τροφές σε συσκευασία).
  • Να χρησιμοποιείται τροφές που διαλύουν την βλέννα: εσπεριδοειδή, φρέσκα ή ξηρά σύκα, σταφύλια , λαχανικά και φρούτα φρέσκα γενικώς.
  • Να χρησιμοποιείται φρούτα και λαχανικά ωμά ως επί το πλείστον εποχιακά.
  • Δύο κουταλάκια του γλυκού του ροφήματος Τρέμπεν (το βρίσκεται στα οικολογικά μαγαζιά), σε ένα ποτηράκι του κρασιού με χλιαρό νερό μετά από κάθε γεύμα (το μεσημεριανό), το οποίον βοηθάει όχι μόνο στην χώνεψη αλλά και στην διάλυση της βλέννας.

Προσοχή:

Μπορεί να συμβεί κατά την διάρκεια αυτού του καθαρισμού του εντέρου, η βλέννα που διαλύεται να προκαλέσει τοξίνωση του αίματος και ως εκ τούτου να προκαλέσει πονοκέφαλο. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο μπορείτε να κάνετε μια πλύση εντέρου (κλύσμα) με 1,5 λίτρο νερό χλιαρό μέσα στο οποίον έχετε διαλύσει μια κουταλιά της σούπας μαγειρικό αλάτι (λεπτό).

Η Δίαιτα χωρίς βλέννα

Λίγοι γνωρίζουν πως οι τροφές που αποτελούνται από λευκό αλεύρι και τα γαλακτοκομικά γενικά δημιουργούν ένα είδος κόλλας, που σιγά – σιγά , καλύπτει τα τοιχώματα του εντέρου δημιουργώντας ένα στρώμα που εμποδίζει την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών και συστατικών και δηλητηριάζει εκείνα που καταφέρνουν να περάσουν τα τοιχώματα. (Καθηγητής Arnold Ehret's).

Σήμερα δίδονται πολλά ονόματα στις διάφορες δυσλειτουργίες που παρουσιάζονται στο ανθρώπινο σώμα.
Σκεφτείτε πως η κλασσική επίσημη ιατρική αριθμεί πάνω από 4000 αρρώστιες ενώ ο Ιπποκράτης, ο πρώτος κλασσικός επίσημος ιατρός αριθμούσε περίπου 300.

Κατά την φυσική ιατρική οι αρρώστιες μπορούν να χωριστούν σε δυο μεγάλες κατηγορίες:

  1. εκείνες νευρικής φύσεως – οι λεγόμενες ψυχοσωματικές.
  2. εκείνες που οφείλονται στην τοξίνωση του οργανισμού.

Κατά τον καθηγητή Arnold Ehret's, το ανθρώπινο σώμα παρομοιάζεται σαν ένα πολύπλοκο υδραυλικό σύστημα, με μια μεγάλη ποσότητα αγωγών και υγρών στην κυκλοφορία.

Υπολογίζεται πως ο οργανισμός μας αποτελείται από 80% νερό, αυτό σημαίνει πως ένας άνθρωπος 60 κιλών βάρος περιέχει 48 λίτρα νερού που αποτελεί τα διάφορα οργανικά υγρά και επίσης λαμβάνει μέρος στην σύσταση και την δομή των ιστών και των οστών του σώματός του. Φαίνεται λοιπόν σαφές πως ο φραγμός ενός και μόνου αγωγού θα δημιουργήσει ανωμαλίες σε όλη την δομή, όπως ο φραγμός ενός μικρού σωλήνα στον κινητήρα του αυτοκινήτου μπορεί να διαταράξει την λειτουργία του.

Το έμφραγμα, η εμβολή, η δυσκοιλιότητα, το κρυολόγημα, η αρτηριοσκλήρυνση, η ποδάγρα, ο φλεβίτης, τα σπυριά, η υπέρταση και άλλα δεν είναι παρά μόνο από τα λιγοστά παραδείγματα του πως μια κακή κυκλοφορία των υγρών μπορεί να δημιουργήσει πολύ σοβαρές διαταραχές και βλάβες. Οι αιτίες μπορούν να οφείλονται στην στένωση ή και το φράξιμο των αγωγών, τόσο μέσα όσο και έξω από τα διάφορα όργανα.

Οι πέτρες στην χολή είναι ένα κλασσικό παράδειγμα ενός αγωγού που έχει φράξει, ενώ οι πέτρες στα νεφρά αποδεικνύουν πως τα ξένα σώματα μπορούν να συσσωρευτούν και στο εσωτερικό ενός οργάνου.

Για να κατανοήσουμε τους λόγους που μπορούν να επιφέρουν στο φράξιμο κάποιου αγωγού ή σωλήνα του οργανισμού μας θα πρέπει να αναλύσουμε τις τροφές και πως αυτές πέπτονται και αφομοιώνονται.

Το φαινόμενο της πέψης συνίσταται στο να έρχονται οι τροφές σε επαφή με ουσίες που είναι σε βαθμό να τις διασπάσουν σε μικρότερα μέρη. Το αρχικό σημείο αυτού του φαινομένου είναι το στομάχι όπου εκκρίνονται τα οξέα του στομάχου και ειδικά το υδροχλωρικό οξύ. Το στομάχι χρησιμεύει εν πρώτοις για να πέμψει τα ζωικά προϊόντα και ιδιαίτερα το κρέας, το ψάρι και τα αλλαντικά.

Είναι λοιπόν σαφές πως το στομάχι, από την στιγμή που το περιεχόμενό του αποτελείται από ζωικές πρωτεΐνες , πρέπει να προστατευτεί από τα οξέα και αυτό το κάνει με μια κολλώδη ουσία που λέγεται «βλέννα» και που στο τέλος της πέψης περνάει στο έντερο με την τροφή που έχει ήδη επεξεργαστεί και πεμφθεί.

Το λευκό αλεύρι και τα παράγωγά του (ψωμί, ζυμαρικά, πίτσα, γλυκά και άλλα), κατά την διάρκεια της πέψης γίνονται ένα είδος κόλλας που θεωρείται σαν πηγή βλέννας και που αποτελεί ένα από τους πιο βλαβερούς παράγοντες του οργανισμού μας.

Με το πέρασμα του χρόνου αυτή η βλέννα είναι ικανή να προσκολληθεί στα τοιχώματα του εντέρου και σε άλλους οργανικούς αγωγούς, και να τα επικαλύψει με ένα πιο παχύ στρώμα.

Η γλουτένη, κολλώδης ουσία, που βρίσκεται κυρίως στο σιτάρι και επομένως στο ψωμί, μπορεί και αυτό να βλάψει και να μπλοκάρει τις εντερικές λάχνες.

Ο καθηγητής Arnold Ehret's (και εμείς συμμεριζόμαστε την γνώμη του), θεωρεί πως πολλές αρρώστιες οφείλονται στην συσσώρευση βλέννας σε κάποιο όργανο ή σε κάποιο αγωγό, με τέτοιο τρόπο που να αλλοιώσει την κανονική του λειτουργία.

Να μερικές αρρώστιες και πως ο καθηγητής καθορίζει την αιτία:

  • Κρυολόγημα: προσπάθεια εξάλειψης των προϊόντων αποβολής (βλέννα) από το κεφάλι , από τον λαιμό και από τους βρόγχους.
  • Πνευμονία: το κρυολόγημα κατέβηκε πιο βαθειά. Έχουμε έντονη την αίσθηση να αποβάλουμε την βλέννα από τους πνεύμονες .
  • Ρευματισμοί και ποδάγρα: έχουμε συσσώρευση ουρικού οξέως και βλέννας , έχουμε επομένως έλλειψη της κυκλοφορίας της ζωτικής ενέργειας.
  • Σπυριά: σαφή αποβολή ανεπιθύμητων ουσιών.
  • Ωτίτιδα - Κώφωση: συσσώρευση βλέννας στους ακουστικούς πόρους.
  • Δυσκοίλια: συσσώρευση απορριμμάτων στο εντερικό τμήμα.

Ο καθένας από εμάς, παρόλο που πιστεύουμε πως έχουμε καλή υγεία, έχει συσσωρεύσει ακόμη από την παιδική του ηλικία μια κάποια ποσότητα απορριμμάτων στα τοιχώματα του εντέρου.

Σκεφτείτε πως αυτοψίες έδειξαν πως το 50/60% του τελευταίου τμήματος του εντέρου – το κόλον – περιείχε μέχρι και 6/7 κιλά απορριμμάτων εκ των οποίων μερικά ήταν κάποιων χρόνων πριν.

Το γεγονός πως ένας άνθρωπος ενεργείται κάθε μέρα δεν σημαίνει πως ελευθερώνεται από την ανεπιθύμητη συσσώρευση δενδρίτων και απορριμμάτων που βρίσκονται στα τοιχώματα του εντέρου. Αυτό εξαρτάται από το γεγονός πως οι λάχνες του εντέρου είναι τόσο πυκνές και λεπτές που μπορούν να κατακρατήσουν τις κολλώδεις ουσίες (βλέννα) με τις οποίες έρχονται σε επαφή, ουσίες που παραμένουν προσκολλημένες.

Φαίνεται λοιπόν πως σε αυτή την περίπτωση οι θρεπτικές ουσίες, πριν φτάσουν στο αίμα, πρέπει να περάσουν μέσα από το στρώμα των απορριμμάτων που δρουν σαν ένα είδος «φίλτρου», που τείνει να αποσυνθέσει ακόμη και την καλή ποιότητα της τροφής.

Μερικές φορές, επίσης, μια συνεχή πείνα και ποτέ ικανοποιητική, θα μπορούσε να οφείλεται στην παραπάνω κατάσταση, γιατί πολλά θρεπτικά συστατικά χάνονται εξ αιτίας του αναφερόμενου «φίλτρου».

Επίσης οι δίαιτες που περιλαμβάνουν τροφές που πέπτονται αργά, όπως το κρέας και οι λιπαρές ουσίες, μπορούν να προκαλέσουν αποσύνθεση και την δημιουργία βλαβερών βακτηριδίων που εμποδίζουν την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών δια μέσου του εντερικού τοιχώματος.

Το κοινό κρυολόγημα είναι ένα κλασσικό παράδειγμα συσσώρευσης βλέννας στις αναπνευστικές οδούς. Η βλέννα, πράγματι, δημιουργεί το ιδανικό περιβάλλον για μικρόβια που μπορούν να πολλαπλασιαστούν.

Να θυμόμαστε πως κάθε ζωντανός οργανισμός έχει ανάγκη από το «κατάλληλο περιβάλλον» και η βλέννα είναι ότι καλύτερο που μπορούμε να προσφέρουμε για να φιλοξενήσουμε μέσα μας εκείνους τους μικροοργανισμούς που είναι φορείς της γρίπης, του κρυολογήματος, διαφόρων βλεννολιτικών παθήσεων.

Ο χυμός εσπεριδοειδών τείνει να διαλύσει την βλέννα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον κάποιοι δεν ανέχονται τις φράουλες με το λεμόνι. Οι διαταραχές που έχουν αυτά τα άτομα οφείλονται στο γεγονός πως η βλέννα που διαλύεται και που απορροφάται στο τελευταίο τμήμα του εντέρου αποβάλλει πολλές τοξίνες στο αίμα.

Ας δούμε τώρα τις τροφές εκείνες που έχουν την ικανότητα να δημιουργήσουν βλέννα και σε πιο βαθμό.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΒΛΕΝΝΑ

ΚΡΕΑΣ

  • Μοσχάρι 38,61
  • Κοτόπουλο 24,32
  • Χοιρινό 12,47

ΨΑΡΙ

  • Μαλάκια(γαρίδες, καραβίδες, αστακός) 19,52
  • Σολωμός φρέσκος 8,32
  • Λευκό ψάρι 2,75

ΑΥΓΑ

  • Κρόκος 51,83
  • Ολόκληρο 11,61
  • Ασπράδι 8,27

ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ

  • Τυριά παχιά 17,49
  • Μαργαρίνη 7,31
  • Βούτυρο φρέσκο 4,33

ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ

  • Στάρι 20,71
  • Ρύζι 17,96
  • Βρώμη 11,31
  • Λευκό ψωμί 10,99
  • Κριθάρι 10,58
  • Ψωμί ολικής άλεσης 8,54
  • Μακαρόνια 5,11
  • Ρύζι αναποφλοίωτο 3,18

ΟΣΠΡΙΑ

  • Φακές 17,80
  • Αρακάς ξηρός 9,70
  • Φασόλια ξηρά 3,41

ΛΑΧΑΝΙΚΑ

  • Λαχανάκια Βρυξελλών 13,15

ΞΗΡΟΙ ΚΑΡΠΟΙ

  • Κάστανα 9,62
  • Καρύδια 9,22
  • Αμύγδαλα 2,19

ΔΙΑΦΟΡΑ

  • Ζάχαρη άσπρη και γλυκά 12,31

ΡΟΦΗΜΑΤΑ-ΠΟΤΑ

  • Σοκολάτα 8,10
  • Μπύρα 0,28

ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΟΥΝ ΤΗΝ ΒΛΕΝΝΑ

ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ

  • Άπαχα τυριά 4,89
  • Κρέμα γάλακτος (panna) 2,66
  • Γάλα πλήρες 1,69

ΛΑΧΑΝΙΚΑ

  • Σπανάκι 28,01
  • Μαρούλι 14,12
  • Ντομάτες 13,67
  • Αγγουράκια 13,50
  • Παντζάρια 11,37
  • Γλυκοπατάτες 10,31
  • Φασολάκια φρέσκα 8,71
  • Πατάτες 5,95
  • Αρακάς φρέσκος 5,15
  • Αγκινάρες 4,31
  • Λάχανο 4,02
  • Κουνουπίδι 3,04
  • Χόρτα 2,33
  • Μανιτάρια 1,81
  • Κρεμμύδι κόκκινο 1,09
  • Σπαράγγια 1,01
  • Κολοκύθα 0,28

ΦΡΟΥΤΑ

  • Σύκα 27,81
  • Σταφίδα 15,10
  • Λεμόνι 9,95
  • Πορτοκάλι 9,61
  • Σταφύλι 7,15
  • Φραγκοστάφυλο 7,14
  • Δαμάσκηνα 5,80
  • Χουρμάδες 5,50
  • Ροδάκινα 5,40
  • Βερίκοκα 4,79
  • Μπανάνα 4,38
  • Βύσσινο 4,33
  • Ρόδι 4,15
  • Ανανάς 3,59
  • Αχλάδι 3,26
  • Κεράσια 2,57
  • Καρπούζι 1,83
  • Φράουλα 1,76
  • Μήλα 1,38

ΔΙΑΦΟΡΑ

  • Λάδι ελιάς 30,56
  • Ζάχαρη μαύρη 14,57

ΡΟΦΗΜΑΤΑ-ΠΟΤΑ

  • Τσάι 25,49
  • Ζουμί από χόρτα 7,17
  • Καφές 5,60
  • Λευκό κρασί 1,21
  • Κόκκινο κρασί 0,59

Συμβουλές για να μειώσετε την εντερική βλέννα

  • Να αρχίζετε την ημέρα σας με ένα ποτήρι χλιαρό νερό στο οποίον έχετε προσθέσει το χυμό μισού λεμονιού (μπορείτε να προσθέσετε λίγη φρουκτόζη ή μαύρη ζάχαρη). Αυτό το ρόφημα, όταν το πίνετε νηστικοί το πρωί, αποτελεί ένα υπέροχο μέσο για να απελευθερωθείτε από την εντερική βλέννα.
  • Να αποφεύγετε τις τροφές εκείνες που δημιουργούν βλέννα.
  • Να χρησιμοποιείται τροφές που διαλύουν την βλέννα.
  • Να χρησιμοποιείται εποχιακά φρούτα και λαχανικά.
  • Να πίνετε δύο κουταλιές του γλυκού ρόφημα Τρέμπεν (το βρίσκεται στα οικολογικά βιολογικά μαγαζιά) μέσα σε ένα ποτηράκι του κρασιού με χλιαρό νερό μετά το μεσημεριανό φαγητό.

 

Γεωργιάδης Γεώργιος
Ειδικός Ιατρός Ολιστικής Ιατρικής

www.iathiein.gr

Υδροθεραπεία παχέος Έντερου

08 Απρ 2012 Γράφτηκε από

Γράφει: Αναγνωστόπουλος Δημήτρης, Ιδρυτής της Life Therapy Academy

 

ydrotherapeia-1Η υδροθεραπεία του παχέος εντέρου είναι μια μέθοδος εσωτερικού καθαρισμού από τις τοξικές ουσίες, τα αέρια, τα συσσωρευμένα κόπρανα και τις βλεννώδεις πλάκες μυκήτων που αποδυναμώνουν το σώμα και επηρεάζουν την γενικότερη λειτουργία του οργανισμού. Η αξία της υδροθεραπείας αναγνωρίζεται ευρέως στην Ευρώπη και στην Βόρεια Αμερική. Αποτελεί ένα αποτελεσματικό εργαλείο στην θεραπεία και στην πρόληψη πολλών των ασθενειών. Ο καθαρισμός αυτός γίνεται με νερό φιλτραρισμένο, αποστειρωμένο με υπεριώδεις ακτίνες και θερμασμένο στη θερμοκρασία του σώματος. Είναι μια ανώδυνη διαδικασία που φέρνει αίσθημα βαθειάς χαλάρωσης και ανακούφισης. Κατά τη ώρα της συνεδρίας μπορεί να συνοδεύεται από μασάζ παχέος εντέρου.

Το παχύ έντερο είναι σαν το αποχετευτικό σύστημα ενός σπιτιού: κανείς δεν θέλει να έρχεται σε επαφή με αυτό, όμως χωρίς αυτό το ίδιο το σπίτι και οι ένοικοι του δεν μπορούν να ζήσουν.
Και το παχύ έντερο επιτελεί για τον άνθρωπο ακριβώς αυτήν την λειτουργία: Είναι το μέρος που στέλνουμε ό,τι δεν θέλουμε να υπάρχει στη ζωή μας.
Και αυτό δεν περιορίζεται μόνο στα τροφικά απόβλητα που μέσω του παχέος εντέρου οδεύουν προς την απομάκρυνση, αλλά και για τα συναισθηματικά απόβλητα, δηλαδή για κάθε συναίσθημα που δημιουργήθηκε μέσα μας αλλά δεν το αποδεχόμαστε και δεν το θεωρούμε ευπρόσδεκτο στη ζωή μας. Όπως π.χ. τους φόβους μας, την θλίψη μας και τον θυμό μας.

Και αυτή η στάση οδηγεί σταδιακά σε συνδυασμό με την όλο και αυξανόμενη έλλειψη κίνησης στη ζωή μας και με την όλο και περισσότερο ακατάλληλη διατροφή στην εμφάνιση ασθενειών του παχέος εντέρου όπως δυσκοιλιότητα, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, μετεωρισμό και τέλος ακόμη και σε καρκίνο του παχέος εντέρου. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι η ταχύτερα αυξανόμενη αριθμητικά μορφή καρκίνου στην σημερινή κοινωνία. Ενώ το 1995 ήταν η τέταρτη πιο συχνή μορφή καρκίνου, σήμερα είναι η δεύτερη πιο συχνή μορφή καρκίνου παγκοσμίως. Επηρεάζει άντρες και γυναίκες σχεδόν κατά το ίδιο ποσοστό, με τους άντρες να υπερτερούν ελαφρώς.

Το Σύνδρομο διαρρέοντος Εντέρου (Leaking Gut Syndrome) είναι μία ακόμη συνέπεια του τρόπου ζωής μας. Οφείλεται σε μη κατάλληλη διατροφή (πιο όξινη σε σχέση με την ουδέτερη προς σχετικά αλκαλική που χρειάζεται ο οργανισμός μας). Καθώς εισέρχονται στο έντερο πιο όξινα περιεχόμενα, αρχίζουν να καταστρέφονται τα προστατευτικά κύτταρα του επιθηλίου. Το τοίχωμα του εντέρου αρχίζει να βρίσκεται σε κατάσταση ήπιας φλεγμονής και υπερπαράγει βλέννη. Η βλέννη δημιουργεί ένα κολλώδες υπόβαθρο στο οποίο αρχίζουν και κολλούν τοξινωμένα περιεχόμενα του εντέρου. Αυτό οδηγεί στο να αρχίσουν να μεταφέρονται οι τοξίνες στα τριχοειδή αγγεία με το φαινόμενο της διαπήδησης και επομένως να μεταφέρονται οι τοξίνες μέσω του αίματος και της λέμφου σε άλλα μέρη του οργανισμού. Έτσι έχουμε μια σειρά παθολογιών όπως αλλεργίες, δερματικά προβλήματα, αυχενικό σύνδρομο, αρθρίτιδες, δυσανεξίες, κολπίτιδες, ουρολοιμώξεις, αυτοάνοσα και πολλά άλλα που οφείλονται στις συνέπειες της διασποράς των τοξινών από το έντερο σε διάφορα άλλα όργανα και μέρη του σώματος.

Πόσες φορές χρειάζεται να κάνω υδροθεραπεία παχέος εντέρου;

Δεν υπάρχει κανόνας! Το κάθε έντερο και ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Στατιστικά έχουμε δει ότι χρειάζονται συνήθως 6 με 10 συνεδρίες.

Χρειάζεται να κάνω κάτι πριν την υδροθεραπεία;

Θα ήταν καλό τις προηγούμενες δύο μέρες να τραφείτε αλκαλικά (κυρίως με λαχανικά, μαύρο ή καστανό ρύζι, φρούτα και όχι κρέας, άσπρο αλεύρι ή ζάχαρη.

Τι χρειάζεται να κάνω μετά την υδροθεραπεία;

Για το υπόλοιπο της ίδιας μέρες και για όλη την επόμενη θα πιείτε πολύ νερό (3-4 λίτρα την ημέρα) και τη μόνη τροφή που θα καταναλώσετε, θα είναι μία σούπα με πατάτα, κολοκύθι και καρότο.

Υπάρχουν κάποιες αντενδείξεις που αν τις έχω δεν θα πρέπει να κάνω υδροθεραπεία παχέος εντέρου;

Οι αντενδείξεις είναι:

  • Σοβαρή Καρδιοπάθεια ή βαλβιδοπάθεια
  • Σοβαρή και ανεξέλεγκτη υπέρταση
  • Ανεύρυσμα
  • Σοβαρή και ανεξέλεγκτη αναιμία
  • Εσωτερική αιμορραγία του γαστρεντερικού σωλήνα
  • Ελκώδης κολίτιδα
  • Κίρρωση ήπατος
  • Όγκος ή Καρκίνος στο παχύ έντερο
  • Χειρουργική επέμβαση στο παχύ έντερο τους τελευταίους 6 μήνες
  • Χειρουργική επέμβαση στην κοιλιά τους τελευταίους 3 μήνες
  • Νεφρική ανεπάρκεια
  • Αιμοκάθαρση
  • Αποβολή τους τελευταίους 4 μήνες
  • Έκτρωση τους τελευταίους 6 μήνες
  • Εγκυμοσύνη
  • Θηλασμός
  • Πρωκτική αιμορραγία που δεν οφείλεται δε αιμορροΐδες
  • Τρέχουσα ανοσοκατασταλτική αγωγή
  • Τρέχων οξύς κοιλιακός πόνος
  • Τρέχουσα τάση για έμετο
  • Τρέχουσα γαστρεντερική ή άλλη λοίμωξη
  • AIDS
  • Ιστορικό επιληψίας
  • Κολονοσκόπηση τις προηγούμενες 12 μέρες
  • Κοίλη στην κοιλιακή χώρα
  • Ηπατίτιδα Α, Β, C
  • Εμπύρετο νόσημα

Ποια χαρακτηριστικά θα πρέπει να έχει το σύστημα υδροθεραπείας που θα διαλέξω;

Τα τελευταίας τεχνολογίας συστήματα πλέον διαθέτουν τα εξής χαρακτηριστικά:

  • Σύστημα φιλτραρίσματος σωματιδίων, για το κρύο και το ζεστό νερό, μεγάλης διαμέτρου εισόδου και εξόδου, ώστε να μην υπάρχει μείωση της πίεσης του νερού και να επιτυγχάνεται καλύτερη δυναμική στη ροή του νερού.
  • Σύστημα φιλτραρίσματος με ενεργό άνθρακα.
  • Υψηλής ποιότητας σύστημα καθαρισμού και αποστείρωσης του νερού με UV ακτίνες σε δοχείο ανοξείδωτου χάλυβα που να πληροί τα υψηλότερα standards, που να σκοτώνει ιούς, βακτήρια, E. Colli, Cryptosporidium, Giardia, καθώς και άλλα μικροβιακά σωματίδια χωρίς την χρήση κάποιας χημικής ουσίας.
  • Αυτόματη ρύθμιση και διατήρηση της θερμοκρασίας του νερού.
  • Δείκτης πίεσης για εύκολο και λεπτομερή έλεγχο της πίεσης του νερού.
  • Ενσωματωμένο σύστημα έγχυσης αντισηπτικού που να προσφέρει αποτελεσματική αντισηψία όλου του συστήματος.
  • Ο χειριστής του συστήματος να είναι πιστοποιημένα εκπαιδευμένος.
  • Το σύστημα να έχει Άδειες και Πιστοποιήσεις

Η Υδροθεραπεία παχέος Εντέρου είναι επώδυνη;

Εάν δεν έχουμε αιμορροΐδες σε οξεία φάση, καθόλου. Κατά τη διαδικασία το πιο δυσάρεστο αίσθημα που έχουμε είναι η αίσθηση ότι «θέλουμε να πάμε τουαλέτα».

Πώς δουλεύει το σύστημα υδροθεραπείας;

ydrotherapeia

Καθαρίζει όλο το μήκος του παχέος εντέρου χρησιμοποιώντας φιλτραρισμένο και αποστειρωμένο νερό, χωρίς την πρόσμειξη φαρμάκων ή άλλων χημικών ουσιών. Η συσκευή ονομάζεται «κλειστού τύπου» κάτι που επιτρέπει η διαδικασία να είναι απλή και άνετη για τον εξεταζόμενο, και τελείως καθαρή. Δεν υπάρχουν υγρά που τρέχουν σε ανοιχτό περιβάλλον και ως εκ τούτου και καθόλου οσμές. Η διαδικασία ελέγχεται πλήρως από τον εκπαιδευμένο χειριστή για αποτελεσματικότητα, άνεση και κυρίως απόλυτη ασφάλεια.
Η υδροθεραπεία παχέος εντέρου είναι μία διαδεδομένη εδώ και αρκετές δεκαετίες μέθοδος καθαρισμού του παχέος εντέρου στο εξωτερικό. Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται ταχύτατα. Είναι απολύτως φιλική και ακίνδυνη για τον θεραπευόμενο και με εξαιρετικά χαμηλό λειτουργικό κόστος.

Τέλος σε ιατρική έρευνα που έχει γίνει σε νοσοκομείο στις Η.Π.Α. με τη συσκευή Dotolo Toxygen Model BSC-UV, έχει κλινικά αποδειχτεί ότι συντελεί στον πιο αποτελεσματικό καθαρισμού του παχέος εντέρου και αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό και πιο εύκολο τρόπο προετοιμασίας για κολονοσκόπηση. (Danbury Hospital, 2006/BLIND CLINICAL STUDY)

 

Αναγνωστόπουλος Δημήτρης
Ιδρυτής της Life Therapy Academy

www.lifetherapy.gr

Γράφει: Marsha Anderson

 

Θυμάστε το παλιό ανέκδοτο για τα κλύσματα; «Δεν πονάει». Δεν πειράζει, γελάστε. Και τα ανέκδοτα και τα κλύσματα κάνουν καλό στην υγεία σας. Το γέλιο μάλλον υπάρχει για περισσότερο καιρό, αλλά γνωρίζουμε ότι ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της σύγχρονης ιατρικής, συνταγογραφούσε κλύσματα πριν από 2.600 χρόνια κάτι που έκανε και ο Patanjali, ο πρώτος συγγραφέας για τη yoga περίπου το 200 π.χ.

Πολλοί πολιτισμοί το ανακάλυψαν μόνοι τους και πριν τους πλαστικούς κουβάδες χρησιμοποιούσαν πράγματα όπως κούφιες κολοκύθες ή χολές ζώων. «Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει σχεδόν καμία περιοχή παγκοσμίως στην οποία οι άνθρωποι δεν ανακάλυψαν ή δεν τροποποίησαν το κλύσμα. Θεωρείται πιο διαδεδομένο και από τον τροχό. Αναφορά στα κλύσματα εντοπίζονται στην παγκόσμια λογοτεχνία από τον Αριστοφάνη μέχρι και τον Shakespeare, από τον Gulliver Travels μέχρι και το Peyton Place» (Ralph W. Moss PhD).

Υπάρχουν ενδείξεις ότι το κλύσμα καφέ έχει ρίζες στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι προμήθειες μορφίνης ήταν περιορισμένες και οι νοσοκόμες ανακάλυψαν ότι τα κλύσματα καφέ μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την ανακούφιση του πόνου που βίωναν οι τραυματισμένοι στρατιώτες. Από εκείνη την εποχή έχουμε μάθει ότι τα κλύσματα του καφέ δεν βοηθούν μόνο στην αντιμετώπιση του πόνου αλλά έχουν επιπλέον οφέλη βοηθώντας το ήπαρ να απομακρύνει και να αποβάλλει τις τοξίνες. Οι τοξίνες που κυκλοφορούν είναι αυτές οι οποίες προκαλούν φλεγμονή και πόνο ερεθίζοντας το νευρικό σύστημα.

Το ήπαρ συνδυάζει τις τοξίνες με την χολή και εκκρίνει τις τοξίνες με την ροή της χολής. Η καφεΐνη, θεοβρομίνη (theobromine) και θεοφυλλίνη (theophylline) στον καφέ διαλύουν τα περιττά στοιχεία για την διευκόλυνση της ροής στην χολή. Τα ένζυμα palmitates στον καφέ αυξάνουν την δράση της glutathione-S-transferase κατά 600% με 700% στο ήπαρ και στο λεπτό έντερο. Αυτά τα ένζυμα είναι υπεύθυνα για την αποτοξίνωση των ελεύθερων ριζών και ευθύνονται για την αναχαίτιση της επαναπορρόφησης της τοξικής χολής. Το ¼ γαλονιού υγρών που διατηρούνται στο έντερο, ενθαρρύνουν τα έντερα να αποβάλλουν τα περιττά από τον οργανισμό άμεσα αυξάνοντας την περίσταλση (μυϊκή κίνηση, σαν κύμα που σπρώχνει τις τροφές στο κόλον).

Σαφώς και είναι ευκολότερο και πιο γευστικό να πίνετε τον καφέ αλλά τα ευεργήματα δεν είναι ίδια. Μόνο ο καφές που διανέμεται μέσω του εντέρου έχει τα ευεργήματα της διάλυσης των αποβλήτων στην χολή και την διέγερση ενζύμων.

Η μέθοδος είναι εύκολο να εφαρμοστεί: Είναι σημαντικό να χρησιμοποιείται οργανικός, μη αρωματισμένος καφές. Βράστε ελαφρώς ¼ γαλονιού αποσταγμένου νερού και προσθέστε 3 κοφτές κουταλιές του γλυκού καφέ. Αφήστε να βράσει για 5 λεπτά χωρίς να σκεπάζετε και μετά σκεπάστε την κατσαρόλα, χαμηλώστε την θερμοκρασία και σιγοβράστε για επιπλέον 15 λεπτά.

Σβήστε την κουζίνα και αφήστε τον καφέ να πέσει σε θερμοκρασία σώματος. Μετά φιλτράρετε με ένα σουρωτήρι σκεπασμένο με ένα καθαρό λευκό πανί. Μετά, προσθέστε περισσότερο νερό για να επαναφέρετε την ποσότητα στο ¼ του γαλονιού νερό. Γεμίστε ένα δοχείο κλύσματος με καφέ. Μπορεί να ληφθεί ενώ ξαπλώνετε στο πάτωμα πάνω σε μία πετσέτα ή μέσα στην μπανιέρα. Πάρτε μαζί ένα μαξιλάρι για άνεση και ένα ρολόι για τον έλεγχο της ώρας. Θα ήταν καλό να έχετε μαζί σας ένα βιβλίο ή ένα i-pod.

Το δοχείο του κλύσματος θα πρέπει να βρίσκεται 18 ίντσες πάνω από το σώμα για την επίτευξη απαλής ροής. Μπορείτε να το κρεμάσετε στους διακόπτες της μπανιέρας, θα λειτουργεί πολύ καλά. Υγραίνετε την άκρη του σωλήνα με βαζελίνη ή καρυδέλαιο και εισάγετε μέσα στον πρωκτό σε βάθος 6-8 ίντσες. Απελευθερώστε τον σφιγκτήρα του σωλήνα και αφήστε τον καφέ να εισρεύσει. Ξαπλώστε από τη δεξιά πλευρά σε μία άνετη θέση. Εάν νοιώσετε περισταλτικές κινήσεις ή κράμπες πάρτε βαθιές ανάσες για να ανακουφιστείτε. Μόλις ο καφές περάσει μέσα στον οργανισμό θα πρέπει να διατηρηθεί για 12-15 λεπτά.

Συνήθως οι οδηγίες για να γίνει ένα κλύσμα είναι να ξαπλώνεις στην αριστερή πλευρά και μετά να γυρίσεις ανάσκελα. Η μέθοδος αυτή θα βοηθούσε το υγρό να εισρεύσει σε όλο το έντερο και όταν ο στόχος είναι ο καθαρισμός του εντέρου αυτό είναι λογικό.

Άλλα, το κλύσμα με καφέ έχει διαφορετικό σκοπό οπότε η εντολή να ξαπλώνετε στην δεξιά πλευρά κάπου αποσκοπεί. Ξαπλώνοντας στη δεξιά πλευρά επιτρέπει την καλύτερη απορρόφηση του καφέ από την φλέβα ηπατικής εισόδου η οποία οδηγεί άμεσα στο ήπαρ όπου λαμβάνονται χώρα η πλειοψηφία των ευεργετημάτων.

Οι άνθρωποι οι οποίοι είναι ευαίσθητοι στην καφεΐνη θα διαπιστώσουν ότι ένα μείγμα με μισό καφέ και μισό χαμομήλι θα απαλύνει και θα χαλαρώσει τα συμπτώματα. Αυτοί που υποφέρουν από ελκώδη κoλίτιδα δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούν κλύσματα καφέ και υπάρχει μία επιπλέον προειδοποίηση. Το περιστασιακό κλύσμα με καφέ για την ανακούφιση πονοκεφάλου ή την αντιμετώπιση μέθης (2 κλασσικές περιπτώσεις υπερφορτωμένου ήπατος) δεν αποτελεί πρόβλημα αλλά ένα τακτικό σχήμα για ανακούφιση θα πρέπει να υποστηρίζεται από καλό διαιτολόγιο με άφθονα υγρά και χυμούς φρούτων. Γενικά, τουλάχιστον 3 χυμοί των 230 ml θα πρέπει να καταναλώνονται για κάθε κλύσμα καφέ, για να διασφαλίσουμε ότι δεν θα συμβεί μία ανισορροπία ηλεκτρολυτών.

 

Μεταφρασμένο από το dromostherapeia.gr

 

Σχετικά με την συγγραφέα

Η Marsha Anderson είναι διανοούμενη, ειδικός στο Ινστιτούτο Gerson www.Gerson.org. Ασκεί οργανική κηπουρική, διατροφή βασισμένη στα φυτά και την υγιεινή ζωή στο ηλιόλουστο San Diego της California.

 

Πηγή: www.naturalnews.com

Γράφει: Ben Kim

 

Αν θέλετε να ζήσετε με καλύτερη υγεία, είναι απαραίτητο να διατηρήσετε τις περιοχές του κόλον και του ορθού, καθαρές και υγιείς.

Τα κυριότερα πλεονεκτήματα είναι:

1. Μειωμένος κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου του παχέος εντέρου, τον δεύτερο από τους τρεις πιο συχνούς καρκίνους των πιο ανεπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.
2. Μειωμένος κίνδυνος ανάπτυξης συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου, χρόνιας δυσκοιλιότητας και χρόνιας διάρροιας.
3. Μειωμένος κίνδυνος ανάπτυξης αιμορροΐδων.
4. Μειωμένα αέρια.
5. Μεγαλύτερη απορρόφηση νερού και μεταλλικών στοιχείων από τον οργανισμό.
6. Μια αίσθηση ελαφρύτητας, άνεσης και καλής λειτουργίας της κοιλιακής χώρας.

Το κόλον και το ορθό αποτελούν το τελευταίο τμήμα του πεπτικού σωλήνα και ονομάζονται μαζί παχύ έντερο.

Ένα ταξίδι μέσω του παχέος εντέρου σας

Αφού το φαγητό περάσει μέσω του στομάχου και του λεπτού εντέρου, οι εναπομείναντες ουσίες, κυρίως υγρά απόβλητα κινούνται στο πρώτο μέρος του παχέος εντέρου.
Το κόλον είναι περίπου 2 μέτρα σε μήκος και χρησιμεύει πρωτίστως στην αφυδάτωση των υγρών αποβλήτων. Ξεκινάει από το κάτω δεξιό τμήμα της κοιλιάς, (τυφλό). Σε αυτό το σημείο βρίσκεται και η σκωληκοειδής απόφυση. Από αυτό το σημείο, το παχύ έντερο εκτείνεται προς τα πάνω στην δεξιά πλευρά της κοιλιάς (ανιόν κόλον). Φτάνοντας κάτω από το συκώτι (στο ύψος του χαμηλότερου δεξιού πλευρού) στρίβει προς τα αριστερά και διασχίζει την κοιλιά μέχρι κάτω από το αριστερό πλευρό (εγκάρσιο κόλον). Εδώ στρίβει προς τα κάτω και εκτείνεται έως το κάτω μέρος της κοιλιάς (κατιόν κόλον). Στην συνέχεια στρίβει πάλι προς το κέντρο της κοιλιάς, σχηματίζοντας ένα τμήμα σχήματος S (σιγμοειδές). Το σιγμοειδές αδειάζει τα απόβλητα στο ορθό, το οποίο αποτελεί αποθηκευτικό χώρο για τα κόπρανα. Τότε συσπάσεις στο παχύ έντερο ενεργοποιούν τον μυ του πρωκτού ο οποίος χαλαρώνει για να εκκενωθεί το έντερο.

Φυσιολογία του παχέος εντέρου

Μετακίνηση των αποβλήτων

Μετά την κατανάλωση ενός κανονικού γεύματος, το στομάχι διαστέλλεται ώστε να ενεργοποιήσει ένα αντανακλαστικό που προκαλεί ένα συσταλτικό κύμα (περισταλτικό κύμα) το οποίο διασχίζει το λεπτό έντερο και ωθεί όλα τα υγρά στο παχύ έντερο. Όταν αρκετά υγρά έχουν συσσωρευθεί στο τυφλό, τότε αρχίζουν να κινούνται προς το ανιόν κόλον.
Η μετακίνηση των αποβλήτων μέσα στο κόλον γίνεται με την εξής μέθοδο. Το κόλον είναι μοιρασμένο κατά μήκος σε μικρές κυψέλες. Όταν μια κυψέλη γεμίζει με αρκετή ποσότητα, οι μυικοί τοίχοι της συστέλλονται και ωθούν τα απόβλητα στην επόμενη κυψέλη. Η διαδικασία αυτή ρυθμίζεται από το εντερικό νευρικό σύστημα, που αποτελεί τμήμα του αυτόνομου νευρικού συστήματος.
Κατά μέσο όρο, το κόλον συστέλλεται με ήπια κύματα 3-12 φορές το λεπτό. Μετά από κάθε κανονικό γεύμα, το κόλον συστέλλεται σε μεγαλύτερο ρυθμό και ένταση με σκοπό να ωθήσει τα απόβλητα στο ορθό. Στους περισσότερους ανθρώπους οι μαζικές συστολές συμβαίνουν 2-3 φορές την ημέρα.

Απορρόφηση νερού και θρεπτικών ουσιών

Το βλεννογόνο του παχέος εντέρου είναι επικαλυμμένο με μικρούς λάκκους οι οποίοι ανοίγουν σε μακριούς, σωληνοειδείς εντερικούς αδένες. Αυτοί οι αδένες, είναι επικαλυμμένοι με ειδικευμένα κύτταρα που απορροφούν το νερό, και άλλα κύτταρα που απελευθερώνουν βλέννα στο παχύ έντερο για την λίπανση και προστασία του εντέρου από τα κόπρανα, τα οξέα και τα επιβλαβή αέρια.
Τα κύτταρα που απορροφούν το νερό είναι ικανά να απορροφήσουν το 10% του νερού που απορροφάει ο οργανισμός κατά την πέψη (το υπόλοιπο 90% απορροφάται στο λεπτό έντερο). Όμως η ποσότητα αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς μαζί με το νερό απορροφώνται και ορισμένες θρεπτικές ουσίες όπως το νάτριο και το χλώριο.
Το παχύ έντερο χρειάζεται μεταξύ 3 και 10 ωρών για να απορροφήσει το νερό από τα απόβλητα και να τα μετατρέψει σε κόπρανα. Τα κόπρανα αποτελούνται κυρίως από νερό, βλέννα, ίνες, νεκρά κύτταρα από τα τοιχώματα των εντέρων, εκατομμύρια μικροοργανισμούς και μικρή ποσότητα ανόργανων αλάτων.
Όταν ο χώρος του πρωκτού διαστέλλεται σημαντικά λόγω συγκέντρωσης κοπράνων, ενεργοποιείται μια συστολή του εντέρου και τα κόπρανα ωθούνται προς την έξοδο.
Όταν επιλέγεται να μην πάμε στην τουαλέτα όταν αισθανόμαστε την τάση, τότε οι αντανακλαστικές συσπάσεις των μυών του εντέρου μπορεί να σταματήσουν και να μην επανέλθουν παρά μόνο αν συμβεί μια μεγαλύτερη συστολή.

Διάρροια και Δυσκοιλιότητα

Όταν τα απόβλητα κινούνται στην πεπτική οδό πιο γρήγορα, δεν γίνεται επαρκή απορρόφηση του νερού, οι κενώσεις θα είναι υγρές και πιο συχνές.

Οι κύριοι λόγοι για την διάρροια είναι:

1. Ανεπιθύμητοι μικροοργανισμοί
2. Τροφικές δυσανεξίες
3. Άγχος

Στις 2 πρώτες περιπτώσεις, το σώμα προσπαθεί να αποβάλλει το φαγητό πιο γρήγορα από μέσα του, γιατί δεν μπορεί να απορροφήσει κανονικά τις θρεπτικές ουσίες από αυτό ή γιατί το φαγητό περιέχει μικρόβια που προκαλούν ασθένειες.
Το άγχος μπορεί να μειώσει τον χρόνο διέλευσης γιατί επηρεάζει το εντερικό νευρικό σύστημα.

Όταν τα απόβλητα κινούνται μέσα στο κόλον πιο αργά από ότι πρέπει, περισσότερο νερό απορροφάται και τα κόπρανα γίνονται πιο σκληρά.

Οι κύριοι λόγοι για την δυσκοιλιότητα είναι:

1. Σποραδικά γεύματα ή πολύ μικρά γεύματα για να προκαλέσουν μαζικές συστολές του εντέρου.
2. Όταν δεν πάμε στην τουαλέτα όταν αισθανόμαστε την τάση.
3. Έλλειψη ικανής ποσότητας βλέννας από τα τοιχώματα του παχέος εντέρου για την λίπανση του (Πιθανόν λόγω έλλειψης βιταμίνης Α)
4. Ανεπαρκής πρόσληψη νερού ή ανεπαρκής κατανάλωση πλούσιων σε υγρά και ινών τροφών.
5. Άγχος

Φυσικές μέθοδοι για να διατηρήσετε το παχύ έντερο καθαρό και υγιές

Σημείωση: Μερικές από τις παρακάτω μεθόδους που θα αναφερθούν συνδέονται με την πρόληψη της χρόνιας δυσκοιλιότητας. Η χρόνια δυσκοιλιότητα είναι η συνηθέστερη αιτία προβλημάτων στο παχύ έντερο, διότι με τον χρόνο προκαλεί στα τοιχώματα των εντέρων υψηλή πίεση λόγω της πίεσης κατά την αφόδευση και λόγω των εντέρων που προσπαθούν με πιο ισχυρές συσπάσεις να αποβάλουν τα σκληρά κόπρανα.

Τρώτε κανονικά γεύματα. Μην τσιμπολογάτε κατά την διάρκεια της ημέρας.

Κάθε φορά που τρώτε ένα κανονικό γεύμα, ενεργοποιούνται ειδικοί υποδοχείς στο στομάχι που είναι υπεύθυνοι για τις συστολές στο λεπτό και στο παχύ έντερο. Με αυτό τον τρόπο διασφαλίζεται η σωστή κίνηση των αποβλήτων μέσα στο κόλον έως το ορθό.
Επίσης τρώγοντας κανονικά γεύματα, επιτρέπεται σημαντικές ποσότητες αποβλήτων να κινηθούν μαζί μέσω του κόλον, να μετατραπούν σε κανονικού σχήματος κόπρανα και να αποβληθούν από το σώμα με τον πιο αποδοτικό τρόπο.

Μην καταστέλετε την αίσθηση για τουαλέτα

Αν τακτικά καταστέλετε την αίσθηση για τουαλέτα, τα κόπρανα παραμένουν περισσότερο χρόνο στο κόλον, με αποτέλεσμα να αφυδατώνονται περισσότερο και να γίνονται πιο σκληρά.

Πιείτε πολλά υγρά – φάτε πλούσιες σε υγρασία τροφές

Το νερό βοηθάει στην κίνηση των ουσιών μέσα στο κόλον. Ανεπαρκής πρόσληψη νερού, μπορεί να προκαλέσει τον ταχύτερο σχηματισμό των κοπράνων αρκετά πριν αυτά φτάσουν στο ορθό.

Δεν χρειάζεται απαραιτήτως να πίνετε πάρα πολλά ποτήρια νερό. Αν τρώτε αρκετά πλούσια σε υγρασία λαχανικά, τότε μπορείτε να βασιστείτε στο αίσθημα της δίψας για πρόσληψη νερού. Για περισσότερα στο θέμα διαβάστε... http://drbenkim.com/drink-too-much-water-dangerous.html

Καταναλώνετε τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες τακτικά

Οι ίνες προσθέτουν όγκο στους σβώλους των αποβλήτων που κινούνται στο παχύ έντερο. Αυτός ο όγκος είναι σημαντικός για την ικανότητα του κόλον να μετατρέψει τα απόβλητα σε καλοσχηματισμένα κόπρανα.
Οι δίαιτες που είναι πλούσιες σε λαχανικά, φρούτα, όσπρια, και ολικής αλέσεως τροφές διασφαλίζουν τις απαραίτητες ίνες που χρειάζεται ο οργανισμός.

Βιταμίνη D

Επαρκή επίπεδα βιταμίνης D μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης όλων των τύπων καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του παχέως εντερου.
Αν δεν μπορείτε να κάθεστε στον στον ήλιο, τόσο χρόνο όσο χρειάζεται για να μαυρίσετε χωρίς να πάθετε εγκαύματα, αναζητήστε την βιταμίνη D μέσω των πλούσιων τροφών όπως σολομός και υψηλής ποιότητας μουρουνέλαιο.

Βιταμίνη Α

Όπως αναφέραμε παραπάνω, οι αδένες που παράγουν βλέννα χρειάζονται βιταμίνη Α για να λειτουργήσουν σωστά. Για λίστα με υγιεινές τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Α, δείτε: http://drbenkim.com/nutrient-vitamina.html

Επαρκής πρόσληψη υγιών λιπαρών

Όλα τα κύτταρα του οργανισμού απαιτούν σταθερή εισροή ακόρεστων λιπαρών οξέων και χοληστερόλης για να λειτουργούν σωστά. Έλλειψη τους οδηγεί σε υποβάθμιση της λειτουργίας των κυττάρων του νευρικού συστήματος και των κυττάρων που συστέλλονται για την μεταφορά των αποβλήτων.
Επίσης η πρόσληψη υγιών λιπαρών είναι απαραίτητη για την βέλτιστη απορρόφηση της βιταμίνης Α. Καταναλώστε αβοκάντο, βιολογικά αυγά, ελιές, παρθένο ελαιόλαδο, φοινικέλαιο, καρύδες, ωμούς ξηρούς καρπούς, ωμούς σπόρους και ψάρια βορείων θαλασσών.

Διατηρήστε μεγάλες αποικίες φιλικών βακτηρίων στην πεπτική οδό

Μεγάλοι πληθυσμοί φιλικών βακτηρίων μπορούν να κρατήσουν την πεπτική οδό καθαρή και υγιή διότι:

  • Βελτιώνουν την λειτουργία της πέψης, με αποτέλεσμα να μην παρακρατούνται τοξίνες.
  • Καταλαμβάνουν τον χώρο και δεν αφήνουν το περιθώριο σε επιβλαβή βακτήρια, παράσιτα και μύκητες να αναπτυχθούν

Ο πιο απλός τρόπος να διατηρήσετε υγιείς τις αποικίες των φιλικών βακτηρίων είναι με την λήψη υψηλής ποιότητας προβιοτικών.

Συναισθηματική ισορροπία

Όπως αναφέραμε και παραπάνω, το άγχος μπορεί να επέμβει στην λειτουργία του παχέος εντέρου μέσω του νευρικού συστήματος. Οι περισσότεροι άνθρωποι με χρόνια προβλήματα του παχέος εντέρου έχουν υπερβολικό άγχος στην καθημερινή τους ζωή. Σε αυτή την περίπτωση συστήνεται η αναζήτηση τρόπων για την καταπολέμηση και την διαχείριση αυτού του άγχους.

Σχετικά με τον συγγραφέα

Ο Ben Kim είναι χειροπρακτικός και βελονιστής. Ζεί στο Οντάριο του Καναδά. Παρέχει πληροφορίες στο πως θα έχετε καλύτερη υγεία, με φυσικά μέσα στην ιστοσελίδα του Kim's Natural Health Website.

 

Μεταφρασμένο από το www.dromostherapeia.gr

 

Πηγή: www.naturalnews.com

Γράφει: Θοδωρής Γιάνναρος, Μοριακός - Πυρηνικός Βιολόγος

 

Η καντιντίαση μπορεί να δημιουργήσει:

  1. Πολλαπλά προβλήματα στο γαστρεντερικό και στο ουροποιητικό σύστημα του ανθρώπου,
  2. Αλλεργικές και αναφυλλακτικές αντιδράσεις.
  3. Συναισθηματικές και νοητικές διαταραχές, καθώς και πολλά άλλα.

Η υπερανάπτυξη της Candida μπορεί να προκαλέσει επίσης και συμπτώματα υπογονιμότητας στις γυναίκες και μπορεί να προκαλέσει σε σπάνιες περιπτώσεις γενετικές διαταραχές στα νεογνά. Επίσης σημαντική μείωση του λίμπιντο στους άνδρες.

Η παρουσία της χρονίας κολπίτιδος πολύ συχνά δείχνει ότι η πολυσυστηματική καντιντίαση είναι ένα υποκείμενο πρόβλημα, επειδή εννέα από τις δέκα περιπτώσεις της μυκητίασης αυτής προκαλούνται από την Candida Αlbicans. Η κολπίτιδα - φλεγμονή του κόλπου - συχνά εκδηλώνεται με ερεθισμό, αυξημένα υγρά - και πόνο στην ούρηση (όπως τα σύμπτωμα της κυστίτιδος). Η κολπίτιδα που προκαλείται από Candida μπορεί να προκληθεί και από ενδομητρικά σπιράλ, που δεν έχουν τοποθετηθεί σωστά, από φλεγμονή από αντισυλληπτικές κρέμες/ζελέ/υπόθετα, διαταραχές και ανωμαλίες στη δίαιτα, κακή υγιεινή, και πολλές άλλες αιτίες.

Η ΚΑΝΤΙΝΤΙΑΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ:

  • Άγχος Υπερδραστηριότητα.
  • Αρθριτιδα.
  • Αλλεργίες Λοιμώξεις: βακτηριακές, ιοικές, μηκητιασικές.
  • Άσθμα.
  • Εκζέματα.
  • "Βουητό" στα αυτιά ή διαφορά ακοής ανάμεσα στα δύο αυτιά.
  • Τριχόπτωση, ή μαλλιά που γίνονται εύθραυστα (κάτι σαν Σύνδρομο Hashimoto).
  • Άφθες ή μικρά άσπρα και κόκκινα "σημαδάκια" στη γλώσσα και στην υπερώα.
  • Στόμα που πονά ή/και μυρίζει άσχημα.
  • Αυπνίες.
  • Αίσθημα φουσκώματος.
  • Πόνοι στις αρθρώσεις και δυσκολία στην κίνηση.
  • Βρογχίτιδες.
  • Θυρεοειδίτιδες.
  • Αίσθημα υπνηλίας.
  • Απώλεια στη συγκέντρωση, δυσκολία στη λήψη αποφάσεων, σύνδρομο "ομιχλώδους" εγκεφάλου.
  • Χρόνιες καούρες.
  • Πολλές Δυσανεξίες σε τροφές.
  • Απώλεια του λίμπιντο.
  • Στειρότητα.
  • Χρόνιες λοιμώξεις.
  • Απώλεια μνήμης.
  • Κολίτιδες.
  • Διαταραχές έμμηνου ρύσης ακόμα και προεμμηνορυσιακό Σύνδρομο.
  • Πόνος στους μυς.
  • Αίσθημα καψίματος στους μυς.
  • Κατάθλιψη.
  • Διάρροια ενναλάξ με δυσκοιλιότητα (κόπρανα παρόμοια με προβάτου).
  • Διαταραχή των αισθήσεων: γεύση, όσφρηση, όραση, ακοή.
  • Αίσθημα ζάλης.
  • Κατακρατήσεις υγρών (ελαφρύ πρήξιμο σε πρόσωπο, χέρια, πόδια.
  • Κολπίτιδα από Candida.
  • Αλλαγές στο βάρος.
  • Σύνδρομο Χρόνιας Κόπωσης.
  • Ινομυαλγίες.
  • Ανεξήγητες φαγούρες σε όλο το σώμα (κυρίως στα γεννητικά όργανα και τον πρωκτό).
  • Παροδικές συχνουρίες η/και αίσθημα ατελούς ούρησης ή/και αίσθημα καύσου κατά την ούρηση.
  • Υπερβολική αποβολή αερίων.
  • Εντονη επιθυμία για ορισμένα είδη τροφίμων. Π.χ. γλυκά-παγωτά, μπύρα, ψωμί και είδη του φούρνου, ζυμαρικά, "βαρειά" κρέατα,...

Τα κύρια συμπτώματα της Candida

  • Τριχωτό της κεφαλής - φαγούρα στο τριχωτό της κεφαλής.  Εμφάνιση παροδικού συντόμου εξανθήματος.
  • Μάτια - ξηρά μάτια. Συμπτώματα παρόμοια με επιπεφυκίτιδα.
  • Παρορυνικοί κόλποι - απόφραξη των παρορυνικών κόλπων. Αποβολή λευκής βλέννας από τους παραρρινικούς κόλπους.
  • Μύτη - συνεχής ρινόρροια. Αποβολή λευκής ή κίτρινης βλέννας.
  • Αυτιά - απώλεια ακοής/φαγούρα στα αυτιά. Αποβολή λευκής κίτρινης βλέννας.
  • Λάρυγγας - βραχνάδα φωνής/πονόλαιμο.: Βραχνάδα/επιδείνωση του πόνου πριν την καλυτέρευση.
  • Στόμα - στόμα που πονά.  Λευκά στίγματα ή ελαφρό εξάνθημα μπορεί να φανεί στη γλώσσα ή στο βλεννογόνο του στόματος, επίσης λευκή ή κίτρινη παροδική χρώση της γλώσσας.
  • Στήθος - βήχας, Άσθμα, δύσπνοια. Μπορεί να παραχθούν λίγα λευκά φλέγματα.
  • Στομάχι - φούσκωμα, κακή χώνεψη. Το φούσκωμα μπορεί στην αρχή να γίνει χειρότερο, η σωστή λειτουργία της πέψης θα επανέλθει όταν εξαλειφθεί εντελώς η Candida.
  • Μυς - πόνος στους μυς, αίσθημα καύσου. Στην αρχή μπορεί να γίνει χειρότερα, το αίσθημα καύσου μπορεί να προέρχεται από απόφραξη της κυκλοφορίας των ερυθρών αιμοσφαιρίων στα τριχοειδή, λόγω συγκριμάτων Candida.
  • Αρθρώσεις - πόνος στις αρθρώσεις, δυσκινησία. Μπορεί να προκληθεί από Candida στην περιοχή της άρθρωσης (που συχνά νομίζουμε ότι είναι οστεοαρθρίτιδα) ή από φλεγμονή γύρω από την άρθρωση.
  • Πόδια - πόδι του αθλητού/φαγούρα στα πόδια. Η λοίμωξη και η φαγούρα μπορεί αρχικά να επιδεινωθούν.
  • Πλάτη - προστατίτις, οσφυαλγία. Μπορεί να προκαλούνται από την Candida.
  • Δέρμα - ξηρό δέρμα που απολεπίζεται, με φαγούρα, έκζεμα. Μπορεί να έχουμε ερυθρό εξάνθημα ή λευκά στίγματα οπουδήποτε στο πρόσωπο, στο λαιμό, στο σώμα ή στα χέρια. Το σύμπτωμα αυτό είναι εντελώς παροδικό. 'Oπως και άλλα!

Η μυκητίαση είναι μια ιατρική κατάσταση του 21ου αιώνα που επηρεάζει περίπου το 1/3 του συνολικού πληθυσμού όλων των δυτικών βιομηχανοποιημένων χωρών. Η νόσος παρουσιάζεται με μια γενικευμένη μυκητιασική λοίμωξη που παράγεται από τον μικροοργανισμό που κάποτε ήταν γνωστός σαν Monilia Albicans αλλά τώρα αποκαλείται Candida Albicans. Ο μικροοργανισμός αυτός προκαλεί ένα σύνδρομο, με όχι σαφώς αφοριζόμενα χαρακτηριστικά - μια σειρά χρόνιων διαταραχών που γενικά επηρεάζουν τα εννέα διαφορετικά συστήματα του σώματος: το πεπτικό, το νευρικό, το καρδιαγγειακό, το λεμφικό, το αναπνευστικό, το αναπαραγωγικό, το ουροποιητικό, το ενδοκρινικό και μυοσκελετικό, αλλά ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ!!.

Η Candida Albicans είναι ένας μύκητας που υπάρχει στους περισσότερους από εμάς, ο οποίος φυσιολογικά ελέγχεται από το ανοσολογικό μας σύστημα και από την βακτηριακή χλωρίδα που υπάρχει στο έντερο. Όταν όμως λαμβάνει χώρα μια οικολογική αλλαγή στο εσωτερικό περιβάλλον, μειώνονται τα βακτήρια που βοηθούν στη μείωση του μύκητα, και μειώνεται η ανοσολογική αντίδραση αυτή. Τότε ο μύκητας αρχίζει να αυξάνει μέσα στο σώμα, ειδικά στο παχύ έντερο. Οι αποικίες αυτές του μύκητα απελευθερώνουν ισχυρές χημικές ουσίες (τοξίνες) οι οποίες μπορεί να απορροφηθούν στην κυκλοφορία του αίματος, προκαλώντας μια πλειάδα συμπτωμάτων, όπως είναι οι έντονες μυκητιασικές κράμπες στις γυναίκες και στα παιδιά. Η υπερανάπτυξη της Candida σε κατά τόπους περιοχές προκαλεί άλλες εμφανείς, υποτροπιάζουσες και επίμονες λοιμώξεις, όπως είναι η Καντιντιασική Κολπίτιδα και οι μυκητιάσεις του στόματος. Τα προβλήματα αυτά συχνά είναι προάγγελοι της έναρξης πιο βαθιών και πιο επικίνδυνων εσωτερικών λοιμώξεων. Έτσι, υπάρχει μια πλειάδα συμπτωμάτων και σημείων που προκαλούν τις διαταραχές που οφείλονται στην Candida και που αναφέρονται όλες μαζί σαν «Καντιδίαση».

Οι γιατροί που ασχολούνται με την έρευνα της Candida, την υποψιάζονται ότι είναι ένας μικροοργανισμός που μπορεί να επιπλέξει το σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας (AIDS), συμβάλλει στον πρώιμο θάνατο σε διάφορες μορφές καρκίνου, προκαλεί στειρότητα σε μερικές γυναίκες, και μπορεί να επιπλέξει και άλλες ιατρικές καταστάσεις όπως είναι η κατά πλάκας σκλήρυνση, η μυασθένεια Gravis, η σχιζοφρένεια και η αρθρίτιδα. Σε σπάνιες περιπτώσεις η υπερανάπτυξη του μύκητα μπορεί να καταλήξει σε πνευμονία, μηνιγγίτιδα, και παρόμοιες καταστάσεις.

Η Candida είναι ένας μικροοργανισμός που φυσιολογικά ζει τρώγοντας νεκρό ιστό - ένα σαπρόφυτο - και αποφεύγοντας τα ζώντα υλικά. Όταν καταναλώνετε ποσότητες ζωικής πρωτεΐνης οι οποίες είναι γεμάτες με αντιβιοτικά ή όταν σας χορηγούνται διάφορα αντιβιοτικά από τον ιατρό ή τον φαρμακοποιό για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων, τα φάρμακα αυτά που εισέρχονται για πρώτη φορά στον οργανισμό μεταβάλλουν τον σαπροφυτικό οργανισμό, σε παθογόνο. Ένας παθογόνος μικροοργανισμός μπορεί να ζήσει και να μεγαλώσει με τους ζώντες ιστούς στο σώμα, και μπορεί να προκαλέσει λοίμωξη ή νόσηση. Η λήψη κορτιζόνης, αντισυλληπτικών ή άλλων παραγώγων στεροειδών ουσιών προκαλεί ορμονική ανισορροπία στο σώμα σας. Και στην περίπτωση αυτή, μπορούμε να έχουμε αλλαγές της κατάστασης του μύκητα, έτσι ώστε να αρχίσει το καντιντισιακό σύνδρομο.

Όλοι μας σχεδόν στις δυτικές βιομηχανοποιημένες κοινωνίες είμαστε ευαίσθητοι στο να νοσήσουμε με Candida. Και για να το πούμε απλά, όταν αρχίζουν να παρουσιάζονται τα συμπτώματα σε ένα άτομο που έχει μολυνθεί, αυτό σημαίνει ότι το ανοσολογικό του/της σύστημα έχει τελικά υποκύψει στις μη φυσιολογικές επιδράσεις της σύγχρονης ζωής. Από τη στιγμή που η Candida albicans υπάρχει παρούσα σε όλο τον κόσμο, σε οποιαδήποτε στιγμή που το ανοσολογικό σύστημα του ατόμου θα εξασθενήσει, τότε υπάρχει υπέρ-αποικισμός του μύκητα.

Επιπλέον, η Candida Αlbicans αυξάνει σιγά-σιγά την ολική επιφάνεια διάχυσης πάνω στους ιστούς, αφού βέβαια μετατραπεί σε παθογόνο. Στοιχεία της ζωής μας που μπορεί να βοηθήσουν στην υπερανάπτυξη του μύκητα, δεν συμπεριλαμβάνουν μόνο τα αντισυλληπτικά που αναφέρθηκαν και πιο πάνω, αλλά και την χορήγηση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων που περιέχουν κορτιζόνη, τις πολλαπλές εγκυμοσύνες, τα φαγητά που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε μύκητες (τυρί, ροκφόρ) ή υγρασία, όπως είναι το ψωμί, η μαγιά της μπύρας, η μπύρα και τα μανιτάρια καθώς και μια δίαιτα με πολλούς υδατάνθρακες ή με πολύ ζάχαρη. Ο αυξημένος αριθμός αντιγόνων και τοξινών καταλαμβάνουν τα κύτταρα του ανοσολογικού συστήματος, και η ανοσολογική μας δύναμη ελαττώνεται. Ένα αντιγόνο είναι οποιαδήποτε ουσία που το σώμα θεωρεί σαν ξένη, ή δυνητικά επικίνδυνη. Το σώμα παράγει ένα αντίσωμα απέναντι στο αντιγόνο αυτό, ή κάποια άλλη αντίδραση άμυνας. Οι τοξίνες που απορροφούνται ή μια υπερφόρτωση σε αντιγόνα μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα της άμυνάς μας, και να επιφέρει σοβαρά συμπτώματα νόσησης, και - σε βαριά άρρωστους ασθενείς - μπορεί να καταλήξει σε γενικευμένη σηψαιμία από Candida (δηλητηρίαση του αίματος), και πιθανώς θάνατο.

Υπάρχει μια ομάδα λευκών αιμοσφαιρίων (λεμφοκύτταρα) τα οποία αποκαλούνται «suppressor cells» που εμποδίζει την ανοσολογική αντίδραση στους δικούς μας ιστούς. Με άλλα λόγια, έχουμε τη δυνατότητα να προκαλέσουμε μια ανοσολογική επίθεση του δικού μας οργανισμού απέναντι στα δικά μας όργανα. Για να μη γίνει αυτό υπάρχουν λεμφοκύτταρα που εμποδίζουν μια τέτοια βλαπτική επίδραση. Στις αυτοάνοσες νόσους όπως είναι ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, η ρευματοειδής αρθρίτις, η μυασθένεια, κατά πλάκας σκλήρυνση, νόσος του Hashimoto (θυρεοειδίτις), ορισμένες αιμολυτικές αναιμίες και άλλες πιο σπάνιες καταστάσεις, τόσο οι κλινικές όσο και οι εργαστηριακές μελέτες δείχνουν ότι η Candida Αlbicans επηρεάζει τα κύτταρα του ανοσολογικού συστήματος, εμποδίζοντας στην πραγματικότητα την δράση τους αυτή, δηλαδή του να εμποδίζουν την επίθεση του ανοσολογικού μας συστήματος στα όργανά μας. Η μόλυνση με μύκητα μπορεί να μειώσει το ποσοστό των φυσικών suppressor cells στα υγρά των ιστών και στο αίμα, το οποίο μπορεί να πέσει από 15%, αλλά και να φτάσει έως 1%. Αυτό σημαίνει, ότι ο μύκητας μπορεί να μειώσει το ποσοστό των suppressor cells στο 1%, δηλαδή μπορεί να εξαλείψει το 99% των κυττάρων αυτών από το σώμα μας. Όταν γίνει σωστή θεραπεία για την Candida, το ποσοστό των κυττάρων αυτών (suppressor cells) αυξάνεται και φτάνει στο φυσιολογικό, και τα συμπτώματα τείνουν να εξαφανιστούν.

Όταν η Candida Αlbicans επηρεάσει το έντερο, και προκαλέσει φλεγμονή του, μπορεί να γίνει η διάγνωση της νόσου του Crohnn. Όταν έχουμε αιμορραγίες από τη μήτρα, ή ενδιάμεσα στην περίοδο, ή πριν τη περίοδο, ή στη μέση του κύκλου, ή σε όλη τη διάρκεια του κύκλου, ή αυξημένη περίοδο, η συνήθης θεραπεία είναι η χορήγηση ορμονών (ή και μερικές φορές αντιβιοτικών). Μια τέτοια θεραπεία μπορεί να επιδεινώσει το πρόβλημα της γυναίκας, εάν η πραγματική αιτία είναι η υπερανάπτυξη της Candida. Συνεπώς, ένας αριθμός διαφορετικών ασθενειών που έχουν ονομαστεί «τοπικές» νόσοι μπορεί στην πραγματικότητα να προέρχονταν από μια κοινή, γενικευμένη αιτία - την Πολυσυστηματική Χρονία Καντιδίαση (Polysystemic Chronic Candidiasis - PSCC).. Η επανάκτηση της λειτουργίας του ανοσολογικού αμυντικού συστήματος, η αναστροφή των δράσεων των τοξινών που προέρχονται από τη Candida, και η επανόρθωση των τροφικών ανωμαλιών, συνήθως χρειάζονται 8 έως 16 μήνες. Ορισμένοι ασθενείς έχουν πάρει θεραπεία μέχρι και 3 χρόνια ή και περισσότερο, για να «βελτιωθούν», εάν είναι πολύ άρρωστοι, ή εάν δεν έχουν κάνει σωστά τα θεραπευτικά τους προγράμματα. Τα κυριότερα συμπτώματα που συνήθως βελτιώνονται γρήγορα είναι οι κεφαλαλγίες, η διάρροια, η δυσκοιλιότητα, η κολπίτιδα, οι συναισθηματικές και συμπεριφορικές διαταραχές, τα δερματικά προβλήματα, ο γενικευμένος κνησμός, και διάφορες άλλες καταστάσεις. Λαμβανομένου υπόψιν ότι το καντιντισιακό σύνδρομο συχνά έχει εγκατασταθεί πολύ σταθερά στον ασθενή πριν γίνει αναγνωρίσιμο, οι θεραπευτικές προσπάθειες θα πρέπει να συνεχίζονται για όσο χρόνο χρειάζεται, ώστε να διορθωθούν τα προβλήματα που βρίσκονται από κάτω, και για να προληφθεί η υποτροπή της καντιντιασικής νόσησης.

Υπάρχουν τόσες νόσοι που ταλανίζουν τον ανθρώπινο πληθυσμό, όπως είναι ο καρκίνος, οι καρδιοπάθειες, ο έρπης, το AIDS και τόσα άλλα προβλήματα, που το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι μια άλλη νόσος που επεκτείνεται σε ρυθμούς επιδημίας. Δυστυχώς όμως κάτι τέτοιο θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε στο μέλλον λόγω του ότι σχεδόν το κάθε άτομο στον κόσμο δείχνει κάποια μικρή επιπλοκή από τη νόσο αυτή, αλλά μεγάλοι αριθμοί ανθρώπων δείχνουν σημεία και συμπτώματα του ότι το ανοσολογικό τους σύστημα λειτουργεί σε παρά πολύ χαμηλά επίπεδα υγείας. Περίπου το 30% όλων των ατόμων σ' όλο τον κόσμο επάνω από την ηλικία των 12 - κυρίως θήλεις - υποφέρουν από ασθένειες που σχετίζονται με τις μυκητιάσεις από τον μύκητα Candida Αlbicans.

Μερικά από τα πιο εύκολα αναγνωρίσιμα συμπτώματα και σημεία της εισβολής της Candida - που είναι ένας πολύ κοινός μύκητας του εντέρου που έχει ξεφύγει από την ισορροπία - συμπεριλαμβάνουν: κολπίτις, φαγούρα στα γεννητικά όργανα, κυστίτις, διαταραχές περιόδου, προεμμηνορυσιακό σύνδρομο, σεξουαλικές διαταραχές, μειωμένη λίμπιντο, στειρότητα - υπογονιμότητα, κεφαλαλγίες, δυσκολίες στην κίνηση των αρθρώσεων, αρθρίτις, δυσπεψία, αέρια στο έντερο, ναυτία, φούσκωμα, κοιλιακός πόνος, διάρροια, δυσκοιλιότητα, αίσθημα ζάλης, κόπωση, υπνηλία, λευκό επίχρισμα στη γλώσσα, αλλεργίες και άλλα εξανθήματα του δέρματος, θόλωση της όρασης, φαγούρα στον πρωκτό, ανεπαρκής απορρόφηση τροφών, δυσανεξίες στις τροφές, στο μη καθαρό νερό, στο κάπνισμα, επίσης μπορεί να παρουσιαστεί σύνδρομο ευερεθίστου εντέρου, αυτισμός, στο ίδιο άτομο ή στο παιδί του, ελάττωση της λειτουργίας του εγκεφάλου, άγχος, κατάθλιψη, και άλλες συναισθηματικές διαταραχές, άσθμα και άλλες διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος και πολλές άλλες ανωμαλίες της ανθρώπινης φυσιολογίας.

Εάν δεν θεραπευτεί, η Candida Αlbicans μπορεί να διαταράξει έντονα την ισορροπία του ανθρώπινου συστήματος. Η διαταραχή αυτή της ισορροπίας είναι τόσο έντονη που τα θύματα μπορεί να γίνουν εύκολη λεία για πολλές άλλες πιο βαριές καταστάσεις όπως είναι το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας, η κατά πλάκας σκλήρυνση, η ρευματοειδής αρθρίτις, η μυασθένεια Gravis, η κολίτιδα, η περιοχική ειλεϊτιδα, και πιθανώς ο θάνατος από σηψαιμία από Candida. Παρόλα αυτά, η διάγνωση είναι σχετικά εύκολη. Μέχρι τώρα η οργανωμένη ιατρική έχει αγνοήσει σε ένα μεγάλο βαθμό μια τέτοια διάγνωση και θεραπεία.

Γιατί δεν δίνουμε θεραπεία;

Απλώς επειδή η ορθόδοξη ιατρική που εξασκείται κυρίως στον κόσμο προέρχεται από ανεπαρκή πληροφόρηση για αυτόν τον μύκητα ο οποίος επιτίθεται συστηματικά στο σώμα. Επίσης, είναι εύκολο όταν ο γιατρός δεν μπορεί να βρει κάποιους αναγνωρίσιμους λόγους για την επιμονή της νόσησης του ασθενούς, να πάει σε μια διάγνωση ψυχοσωματικής κατάστασης. Οι ασθενείς που υποφέρουν από Candida συνεχίζουν να υποφέρουν επειδή έχουν δημοσιευθεί λίγα πράγματα για την κατάσταση αυτή ή έχει γίνει λίγη συζήτηση, εκτός ανάμεσα στους γιατρούς που ειδικεύονται στην διάγνωση και θεραπεία της.

Τον Νοέμβριο του 1985 η Αμερικανική Ακαδημία Αλλεργίας και Ανοσολογίας (American Academy of Allergy and Immunology - AAAI) έδωσε στο πρόβλημα της Candida μια επικεφαλίδα: «σύνδρομο υπερευαισθησίας από Candida» - (Candidiasis Hypersensitivity Syndrome). Σχεδόν μια δεκαετία πιο πριν οι ιατρικοί ερευνητές είχαν δώσει σ' αυτή τη νόσο το όνομα Πολυσυστηματική Χρόνια Καντιντίαση - Polysystemic Chronic Candidiasis - PSCC, ή γενικά Xρόνια Kαντιντίαση. Η καντιντίαση είναι στην πραγματικότητα μια παλιά νόσος αλλά τώρα τελευταία έχει υποστεί μια έξαρση στις δυτικές χώρες, έξαρση η οποία προέρχεται από αλλαγές του εξωτερικού περιβάλλοντος και από τις διάφορες επιθέσεις που υφίσταται το σώμα μας από τις αλλαγές αυτές.

Η υπερβολική χρησιμοποίηση αναγραφόμενων αντιβιοτικών, στεροειδών, και αντισυλληπτικών μαζί με ένα περιβάλλον παγκόσμιας μόλυνσης τείνει να βοηθά την εξάπλωση της τοπικής καντιντίασης μέσα στον οργανισμό μας, έτσι ώστε να έχουμε μια χρόνια, επιθετική, συστηματική και διαφοροποιούμενη λοίμωξη. Τέτοιες λοιμώξεις μπορεί να προκαλέσουν βλάβη των ιστών σε όλο το σώμα. Από καντιντίαση μπορεί να υποφέρουν εξίσου και άντρες και γυναίκες, παρόλο που στις γυναίκες η καντιντίαση μπορεί να υπάρχει πιο συχνά, αλλά και με πιο έντονα συμπτώματα. Επίσης από καντιντίαση μπορεί να υποφέρουν και παιδιά, ειδικά εκείνα που παίρνουν υπερβολικά ποσοστά αντιβιοτικής θεραπείας ή που καταναλώνουν υπερβολική ζάχαρη ή τροφές χωρίς μεγάλη θρεπτική αξία. Η εγκυμοσύνη επειδή προκαλεί ορμονική αλλοίωση του σώματος της γυναίκας, προκειμένου το σώμα αυτό να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις αυξημένες ανάγκες σε ορμόνες που υπάρχουν για την περίοδο εκείνη, τείνει να αυξήσει τον πολλαπλασιασμό του μύκητα στους ιστούς.

 

 

Θοδωρής Γιάνναρος
Μοριακός - Πυρηνικός Βιολόγος

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΥΚΗΤΑΣ CANDIDA; ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΑΝΤΙΝΤΙΑΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Ο Candida albicans είναι ένας μύκητας που φυσιολογικά ζει στο σώμα χωρίς να προκαλεί βλάβη και ελέγχεται από τα καλά βακτήρια του εντέρου και από το ανοσοποιητικό σύστημα. Αν τα καλά βακτήρια καταστρέφονται από τη λήψη αντιβιοτικών ή αν το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου είναι εξασθενημένο, ο μύκητας Candida αυξάνεται ανεξέλεγκτα και προκαλεί συμπτώματα.

Το αποτέλεσμα είναι τοπικές μολύνσεις, όπως στοματικές μυκητιάσεις, δερματικές μολύνσεις και μυκητιακές μολύνσεις του κόλπου στις γυναίκες. Η υπερανάπτυξη του Candida στο έντερο σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να συμβάλλει, ώστε μύκητες και άλλοι ανεπιθύμητα μόρια να διαπερνούν το εντερικό τοίχωμα και να απορροφώνται στο σώμα. Αυτό θεωρείται ότι ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα, συντελώντας σε κόπωση, πονοκέφαλο, εναλλαγές διάθεσης, φτωχή μνήμη και συγκέντρωση, επιθυμία για γλυκά και έχει συνδεθεί με ασθένειες όπως η ινομυαλγία.

Παράγοντες που συμβάλλουν σε καντιντίαση είναι η συχνή και μακρόχρονη χρήση αντιβιοτικών, η χρήση αντισυλληπτικών, στεροειδών, αντιόξινων και φαρμάκων κατά του έλκους, δίαιτες υψηλές σε ζάχαρη και υδατάνθρακες, η εγκυμοσύνη και ο διαβήτης.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν: κούραση ή ληθαργικότητα, εξάντληση, φτωχή μνήμη, μούδιασμα, πόνο στο στομάχι, πόνο στις αρθρώσεις ή πρήξιμο, πόνο στους μύες, δυσκοιλιότητα, διάρροια, πρήξιμο και αέρια, προστατίτιδα, δυσκολία στη στύση, απώλεια σεξουαλικής επιθυμίας, ενδομητρίωση ή στειρότητα, μη σταθερά έμμηνα, κρίσεις άγχους και κρύα χέρια και πόδια. Ο μύκητας Candida συνδέεται ακόμα και με τον καρκίνο.

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΓΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ CANDIDA

Τα άτομα που πάσχουν από καντιντίαση πρέπει να ακολουθήσουν για ένα διάστημα μια συγκεκριμένη διατροφή. Κυρίως πρέπει να αποφεύγουν τη ζάχαρη, διότι η ζάχαρη συμβάλλει στην ανάπτυξη μυκήτων. Η συνολική πρόσληψη υδατανθράκων την ημέρα πρέπει να περιοριστεί. Κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων εβδομάδων της δίαιτας, η πρόσληψη υδατανθράκων πρέπει να περιοριστεί σε λιγότερο από 60 γραμμάρια την ημέρα. Αντίθετα πρέπει να δοθεί έμφαση σε τροφές χαμηλές σε υδατάνθρακες, όπως κρέας, κοτόπουλο, γαλοπούλα, ψάρι, θαλασσινά, μη αμυλώδη λαχανικά και ξηρούς καρπούς. Καθώς τα συμπτώματα υποχωρούν, η ολική πρόσληψη υδατανθράκων αυξάνεται σταδιακά. Πρέπει να αποφεύγονται επίσης τροφές που περιέχουν κάθε τύπο μαγιάς, συμπεριλαμβανομένων των ζυμωμένων τροφών όπως ψωμί φτιαγμένο με μαγιά, τυρί, μανιτάρια και μπύρα.

Οι άνθρωποι που ακολουθούν αυτή τη δίαιτα αναφέρουν ότι περνάνε τέσσερεις εβδομάδες προτού παρατηρηθούν βελτιώσεις. Για πολλούς μπορεί να περάσουν μήνες. Μόλις παρατηρηθεί βελτίωση στα συμπτώματα, οι φυσικοπαθητικοί προτείνουν να επανεισάγονται σιγά-σιγά οι τροφές από την απαγορευμένη λίστα στη διατροφή.

Οι τροφές που πρέπει να απαγορευτούν για ένα διάστημα σε αυτή τη διατροφή είναι οι ακόλουθες:

1. Ζάχαρη. Η ραφιναρισμένη ζάχαρη θεωρείται ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη του μύκητα Candida. Οι τροφές που περιέχουν ραφιναρισμένη ζάχαρη περιλαμβάνουν τη λευκή ζάχαρη, την καφετιά ζάχαρη, το μέλι, το σιρόπι βύνης, το σιρόπι καλαμποκιού, το σιρόπι σφενδάμου και τη μελάσσα.
Διαβάζετε προσεκτικά τις ετικέτες συσκευασμένων τροφίμων, διότι μπορεί να κρύβονται μορφές ζάχαρης. Να αποφεύγετε συσκευασμένα τρόφιμα που περιέχουν σουκρόζη, φρουκτόζη, μαλτόζη, λακτόζη, γλυκόζη, μανιτόλη και σορβιτόλη.
2. Φρούτα. Τα φρούτα περιέχουν φυσικά σάκχαρα που θεωρούνται ότι υποστηρίζουν την ανάπτυξη μυκήτων.
3. Μαγιά. Οι τροφές που περιέχουν μαγιά δεν επιτρέπονται.
4. Ξύδι. Όλα τα είδη του ξυδιού, ακόμα και το μηλόξυδο καθώς και όλες οι τροφές που είναι φτιαγμένες με ξύδι, όπως μαγιονέζα, ντρεσινγκς σαλάτας, κέτσαπ, μουστάρδα και τουρσί.
5. Μανιτάρια.
6. Τα φιστίκια και το φιστικοβούτυρο μπορεί να περιέχουν μούχλα, γι' αυτό και δεν επιτρέπονται σε αυτή τη δίαιτα.
7. Αλκοόλ. Τα αλκοολούχα ποτά πιστεύεται ότι προάγουν την ανάπτυξη των μυκήτων.
8. Ζυμωμένα ποτά, όπως ο μηλίτης και η μπύρα.
9. Μουχλιασμένα τυριά όπως ροκφόρ και μπλε τυριά.

ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ CANDIDA

Εκτός από τη διατροφή οι φυσικοπαθητικοί συστήνουν στους ανθρώπους με Candida κάποια συγκεκριμένα βότανα και συμπληρώματα τα οποία θεωρούνται ότι μειώνουν την ποσότητα του μύκητα Candida. Οι φυσικοπαθητικοί συνήθως συστήνουν στους ασθενείς τους να ξεκινούν με μικρότερες ποσότητες βοτάνων και συμπληρωμάτων και να τα αυξάνουν σταδιακά. Διαφορετικά μπορεί να συμβεί μια περιστασιακή επιδείνωση των συμπτωμάτων. Αυτό συμβαίνει, διότι, όταν ο Candida σκοτώνεται, απελευθερώνονται κομμάτια πρωτεϊνών και τοξίνες που πυροδοτούν απάντηση αντισωμάτων από το ανοσοποιητικό σύστημα.
Βελτιώσεις στα συμπτώματα παρατηρούνται συνήθως μετά από δύο έως τέσσερεις εβδομάδες.

Ας δούμε τα βότανα και τα συμπληρώματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση του Candida.

1. Οξεόφιλος. Το καλό βακτήριο οξεόφιλος θεωρείται ότι ελέγχει τον Candida κάνοντας τον εντερικό σωλήνα πιο όξινο. Παράγει υπεροξείδιο του υδρογόνου, το οποίο σκοτώνει τον Candida. Τα καλά βακτήρια επίσης επαναφέρουν τη μικροβιακή ισορροπία μέσα στον πεπτικό σωλήνα.
2. Αιθέρια έλαια. Εντεροδιαλυτές κάψουλες που περιέχουν έλαιο ρίγανης και έλαιο μέντας προλαμβάνουν την υπερανάπτυξη του Candida. Τα έλαια αυτά μπορεί να είναι τοξικά στην ποσότητα που απαιτείται για τον έλεγχο του Candida, γι' αυτό και η υγρή μορφή αυτών των ελαίων δεν θα πρέπει ποτέ να καταναλώνεται και οι κάψουλες δεν θα πρέπει να ανοίγονται πριν να καταναλωθούν.
3. Σκόρδο. Το σκόρδο σε κάψουλες έχει φανεί πολύ αποτελεσματικό κατά του Candida.
4. Caprylic acid από καρύδα. Υπάρχουν πολλά αντιμυκητιακά φάρμακα, ωστόσο σύμφωνα με ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε το 2004 στο Journal of Medicinal Food, ο μύκητας Candida γίνεται ανθεκτικός σε πολλές από αυτές τις θεραπείες. Σε αυτό το άρθρο αναφέρεται ότι το λάδι της καρύδας βρέθηκε ότι είναι πολύ αποτελεσματικό στη θεραπεία του μύκητα σε σύγκριση με το φάρμακο Fluconazol. Το λάδι της καρύδας περιέχει διάφορα οξέα που καταπολεμούν τον μύκητα Candida. Αυτά είναι τα εξής:

  • Capric acid: Είναι ενός μεσαίου αλύσου λιπαρό οξύ (κορεσμένο λίπος), γνωστό για τις αντιμικροβιακές, αντιιικές και αντιμυκητησιακές του ιδιότητες. Είναι πολύ αποτελεσματικό στο να σκοτώνει τον Candida.
  • Caprylic acid: Είναι ένα άλλο μεσαίου αλύσου λιπαρό οξύ με αντιμικροβιακές και αντιμυκητησιακές ιδιότητες παρόμοιες με αυτές του capric acid.
  • Lauric acid: Όπως το capric acid, αυτός ο αντιμυκητησιακός παράγοντας σχηματίζει ένα συστατικό που ονομάζεται Monolaurin, το οποίο σκοτώνει μικρόβια και μύκητες.
  • Caproic acid και Myristic acid: Τα οξέα αυτά έχουν ήπιες αντιμικροβιακές και αντιμυκητησιακές ιδιότητες.

5. Pau d' arco. Το pau d' arco είναι ένα βότανο που φύεται στη Βραζιλία και στην Αργεντινή. Το βότανο χρησιμοποιείται στη Βραζιλία για την αντικαρκινική του δράση, αλλά έχει επίσης ισχυρές αντιμυκητησιακές ιδιότητες.
6. Εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ. Το 2004 το περιοδικό Acta Pharmacology συμπέρανε ότι το εκχύλισμα των σπόρων γκρέιπφρουτ εμποδίζει την ανάπτυξη του μύκητα Candida χωρίς να επηρεάζει τα καλά βακτήρια.
7. Black Walnut. Το Black Walnut είναι πιο αποτελεσματικό κατά του μύκητα Candida από οποιοδήποτε άλλο αντιμυκητησιακό φάρμακο. Περιέχει φυσικές τανίνες που σκοτώνουν μύκητες και παράσιτα. Αυτό το βότανο δεν θα πρέπει να λαμβάνεται από εγκύους και γυναίκες που θηλάζουν.
8. Burdock Root. Το Burdock είναι αντιμυκητησιακό και έχει χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά κατά του μύκητα Candida εδώ και πολλά χρόνια.
9. Goldenseal. Το Goldenseal περιέχει βερβερίνη και υδραστίνη, δύο ισχυρά αντιβακτηριακά και αντιμυκητησιακά συστατικά τα οποία περιορίζουν την ανάπτυξη του μύκητα Candida. Ενισχύει επίσης το ανοσοποιητικό σύστημα. Οι έγκυες δεν θα πρέπει να το λαμβάνουν.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Boroch A., The Candida Cure: Yeasr, Fungus and Your Health: The 90-Day Program to Beat
Candida and Restore Vibrant Health, 2009
2. Connolly P., The Candida Albican Yeast-Free Cookbook: How Good Nutrition Can Help Fight
the Epidemic of Yeast-Related Diseases, 2000
3. Crook W.G., Natures Own Candida Cure, 2002
4. Greene C., Permanently Beat Yeast Infection and Candida: Proven Step-by-Step Cure for Yeast
Infections and Candidiasis. All Natural, Lasting Treatment That Will Prevent Infection, 2012
5. Lahoz S.C., Conquering Yeast Infections. The Non Drug Solution For Men and Women, 1996
6. Martin J.M., Rona Z.P., Complete Candida Yeast Guidebook, 2000
7. McArthur J., Candida Albicans: Yeast Infection Treatment. Treat Yeast Infections With This
Home Remedy. The Yeast Infection Cure, 2012
8. Murray M., Chronic Candidiasis: Your Natural Guide to Healing with Diet, Vitamins, Minerals,
Herbs, Exercise, and Other Natural Methods, 1997
9. Winderlin C., Candida-Related Complex: What Your Doctor Might Be Missing, 1996

 

Πηγή: Holistic Life

Η Ελκώδης κολίτιδα είναι ένα είδος φλεγμονώδους εντεροπάθειας που οδηγεί σε συχνές κινήσεις του εντέρου και διάρροια που συνοδεύεται από αίμα ή βλέννα˙ άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν απώλεια βάρους, κοιλιακές κράμπες, αναιμία, πυρετό και κόπωση. Κανείς δεν γνωρίζει με σιγουριά τι είναι αυτό που πυροδοτεί την ελκώδη κολίτιδα, αλλά φαίνεται να είναι ένας συνδυασμός γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

H συμβατική θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή ή εγχείρηση. Ωστόσο, και οι δύο επιλογές εμπεριέχουν κίνδυνο και δεν είναι πάντα αποτελεσματικές. Μάλιστα, 40-60% των ασθενών δεν θα ευεργετηθούν από τις διαθέσιμες θεραπείες (J Clin Gastroenterol, 2007; 41: 799-809).

Δεν είναι περίεργο, λοιπόν, που τόσοι πολλοί ασθενείς στρέφονται σε εναλλακτικούς τρόπους για να αντιμετωπίσουν με φυσικό τρόπο την ελκώδη κολίτιδα.

Διατροφικές στρατηγικές

  • Ασχοληθείτε με τις ελλείψεις στη διατροφή. Προσδιορίζοντας και διορθώνοντας τις διατροφικές σας ελλείψεις, σε συνεργασία με έναν εξειδικευμένο επαγγελματία σε θέματα υγείας, ίσως βελτιωθούν τόσο συγκεκριμένα συμπτώματα όσο και γενικότερα η υγεία σας. Χρήσιμα διατροφικά συμπληρώματα είναι οι βιταμίνες Α, C, E και Κ, καθώς και η βήτα-καροτίνη, το φολικό οξύ, το μαγνήσιο, το σελήνιο και ο ψευδάργυρος (Altern Med Rev, 2003; 8:247-83).
  • Αποκλείστε την πιθανότητα τροφικής αλλεργίας. Αν και οι γιατροί συνεχίζουν να θεωρούν αβάσιμη κάθε σύνδεση μεταξύ τροφικής αλλεργίας και ελκώδους κολίτιδας, αυτό είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να ελέγξετε. Ασθενείς που έπασχαν από ελκώδη κολίτιδα και ξεκινούσαν μία ειδική διατροφή στην οποία εξαιρούνταν συνήθη αλλεργιογόνα τρόφιμα, είχαν σημαντικά λιγότερα συμπτώματα (διάρροια και αιμορραγία του ορθού) σε σύγκριση με ασθενείς που ακολουθούσαν τη συνήθη διατροφή. Τα τρόφιμα που είναι πιο πιθανό να πυροδοτούν συμπτώματα περιλαμβάνουν γαλακτοκομικά, χοιρινό, ντομάτες, πικάντικα φαγητά, εσπεριδοειδή, μήλα, σταφύλια και οστρακοειδή (S Afr Med J, 1995; 85: 1176-9). Αποφεύγοντας αμινοξέα που περιέχουν θείο (όπως αβγά, τυρί, πλήρες γάλα, παγωτά, μαγιονέζα, γάλα σόγιας, κρασί, μεταλλικό νερό και σταυρανθή λαχανικά) μπορείτε επίσης να κατευνάσετε τα συμπτώματα και να μειώσετε το ρυθμό επιδείνωσης (Altern Med Rev, 2003; 8: 247-83).
  • Αυξήστε τις φυτικές ίνες. Ελάχιστες φυτικές ίνες αυξάνουν τον κίνδυνο ελκώδους κολίτιδας, έτσι μία δίαιτα πλούσια σε φυτικές ίνες μπορεί να προστατέψει από την ασθένεια (Digestion, 1989; 44:217-21). Συγκεκριμένα, το ψύλλιο (psyllium husks) (4-10 γραμ. δύο φορές την ημέρα) και τα δημητριακά (10γραμ. δύο φορές την ημέρα) μπορεί να είναι ιδιαιτέρως ευεργετικά (Altern Med Rev, 2003; 8: 247-83). Κατά τη διάρκεια ξεσπασμάτων, ωστόσο, οι ίνες ίσως θα πρέπει να μειωθούν μέχρι να υποχωρήσει η φλεγμονή.
  • Περιορίστε τη ζάχαρη και τα λίπη. Υψηλή πρόσληψη ζάχαρης και ζωικών λιπαρών σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο ελκώδους κολίτιδας (Gut, 1997; 40: 754-60).
  • Πάρετε προβιοτικά. Σε μια διπλή- τυφλή μελέτη σε 116 άτομα που υπέφεραν από ελκώδη κολίτιδα, η θεραπεία με ένα μη παθογόνο στέλεχος του Escherichia coli ήταν τόσο αποτελεσματική όσο και η χαμηλή δόση mesalazine για τον έλεγχο των συμπτωμάτων και την διατήρηση της ύφεσης. Και τα δύο πέτυχαν περίπου 70% ύφεση, που διήρκησε γύρω στους 6 μήνες κατά μέσο όρο (Lancet, 1999; 354: 635-9). Ένας συνδυασμός που χρησιμοποιεί τέσσερα στελέχη Lactobacillus, τρία στελέχη Bifidobacterium και ένα στέλεχος Streptococcus έχει επίσης αποδειχθεί ευεργετικός (Drugs, 2006; 66: 1371-87).
  • Δοκιμάστε EFAs (απαραίτητα λιπαρά οξέα). Τα συμπληρώματα διατροφής με ιχθυέλαια πλούσια σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, μπορούν να μειώσουν τη φλεγμονή και να περιορίζουν την ανάγκη για αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, μελέτες δείχνουν ευεργετικά αποτελέσματα σε ασθενείς που πάσχουν από ελκώδη κολίτιδα (Altern Med Rev, 2003; 8: 247-83). H προτεινόμενη δόση είναι 1-2 γραμ. EPA/DHA τρεις φορές την ημέρα.
  • Άλλα θρεπτικά συστατικά. H Βρομελαίνη (bromelain, 1,5-1γραμ. δύο φορές την ημέρα), η κουερσετίνη (quercetin, 500 μιλιγκράμ δύο ή τρεις φορές την ημέρα) και η γλουταμίνη (glutamine, 1.5-3 γραμ. κάθε μέρα) μπορούν βοηθήσουν στη βελτίωση των συμπτωμάτων της κολίτιδας (Altern Med Rev, 2003; 8: 247-83).

Άλλες φυσικές θεραπείες

  • Βότανα. Η ρητίνη του Boswellia serrata (Ινδικό λιβάνι) είναι ένα παραδοσιακό Αγιουρβεδικό φάρμακο για φλεγμονώδεις ασθένειες. Κλινικές δοκιμές σε ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα και άλλες ασθένειες ερεθισμού του εντέρου έχουν αποδειχτεί πολλά υποσχόμενες (Wien Med Wochenschr, 2002; 152: 373-8).
  • Σε μία μελέτη, το 82% των ασθενών με ελκώδη κολίτιδα στους οποίους δόθηκε η ρητίνη (350 μιλιγκράμ τρεις φορές την ημέρα για έξι εβδομάδες) πέτυχαν ύφεση έναντι του 75% των ασθενών που πήραν το φάρμακο σουλφασαλαζίνη (Eur J Med Res, 1997; 2: 37-43).
    Ένα άλλο φυσικό αντιφλεγμονώδες είναι η αλόη (aloe vera). Σε μία διπλή-τυφλή δοκιμή, το τζελ αλόης που χορηγήθηκε από το στόμα είχε ως αποτέλεσμα ύφεση της ασθένειας ή βελτίωση των συμπτωμάτων στο 47% των ασθενών σε σύγκριση με το 14% στους οποίους δόθηκε εικονικό φάρμακο (Ailment Pharmacol Ther, 2004; 19: 739-47).
  • Άλλα βοηθητικά βότανα είναι τα: Ginkgo bilobaπιπερόρριζα (ginger), φτελιά (slippery elm), τριγωνέλλα (fenugreek) και αρπαγόφυτο (devil's claw). (Carcinogenesis, 2008 Jun 20; J Ethnophamacol, 2008 May 15, Aliment Pharmacol Ther, 2002; 16: 197-205).
  • Μελατονίνη. Αυτή η φυσική ορμόνη ίσως είναι χρήσιμη στη θεραπεία της ελκώδους κολίτιδας. (Inflamm Bowel Dis, 2008 Jul 14). Ωστόσο, ενώ η μελατονίνη είναι ελεύθερα διαθέσιμη ως συμπλήρωμα διατροφής στις ΗΠΑ, είναι δύσκολο να τη βρει κανείς στην Μ. Βρετανία και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Επίσης, απαιτείται επιπλέον μελέτη όσον αφορά τις παρενέργειες και τις πιθανές αλληλεπιδράσεις με φάρμακα.
  • Υπνοθεραπεία. Μία πρόσφατη Βρετανική μελέτη σύγκρινε μία ομάδα 17 ασθενών με ενεργή ελκώδη κολίτιδα που υποβλήθηκαν σε συνεδρία 50 λεπτών υπνοθεραπείας (με συγκέντρωση στο έντερο) με αντίστοιχη ομάδα ελέγχου που άκουγαν μουσική.
    Τα επίπεδα ιντερλευκίνης 6 στο αίμα (ενός δείκτη φλεγμονής στο σώμα) έπεσαν κατά 53% στην ομάδα που υποβλήθηκε σε ύπνωση, ενώ η ομάδα ελέγχου δεν έδειξε αλλαγές (Am J Gastroenterol, 2008; 103: 1460-9).

 

Πηγή: Special report - WDDTY

Κολύμβηση

Video

O Δρόμος για την Θεραπεία αποτελεί το site στον χώρο της υγείας, που απευθύνεται σε ασθενείς, ενημερώνοντάς τους για θέματα κλασικής ιατρικής αλλά και εναλλακτικών θεραπειών.

Η ιστοσελίδα περιέχει πληροφορίες και άρθρα, με σκοπό την ενημέρωση και μόνο. Στην περίπτωση που θέλετε να εφαρμόσετε μία θεραπεία που αναγράφεται στο dromostherapeia.gr, επιβάλλεται να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. Η πληροφόρηση που δίνεται εδώ δεν είναι, δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σαν βάση για διάγνωση ή επιλογή θεραπείας.
Ο dromostherapeia.gr δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν λάθη ή παραλείψεις ή οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει που να έχει σχέση με υλικό που περιλαμβάνεται σ’ αυτήν.