Web
Analytics
Λεμφοίδημα - Ο Δρόμος για την Θεραπεία

Τι είναι το λεμφοίδημα;

Λεμφοίδημα είναι η συλλογή λέμφου στους μαλακούς ιστούς του σώματος, συνήθως άνω ή κάτω άκρου. Το λεμφικό σύστημα αποτελείται από λεμφαγγεία και λεμφαδένες. Μέσω αυτού του συστήματος διακινείται η λέμφος, ένα διαυγές υγρό που αποτελείται από νερό, πρωτεΐνες, λίπη, και κυτταρικά συστατικά. Στους λεμφαδένες φιλτράρεται και στη συνέχεια προωθείται προς το αίμα. Εάν τα λεμφαγγεία ή οι λεμφαδένες καταστραφούν, τότε η λέμφος δεν μπορεί να παροχετευτεί, με αποτέλεσμα να συσσωρεύεται στους μαλακούς ιστούς των άκρων και να δημιουργείται το λεμφοίδημα.

 

lmf1

 

Υπάρχουν δύο τύποι λεμφοιδήματος:

Το συγγενές λεμφοίδημα που ονομάζεται και πρωτογενές λεμφοίδημα, κατά το οποίο υπάρχει συγγενής έλλειψη λεμφαγγείων στον ασθενούς από τη γέννησή του. Το οίδημα συνήθως εμφανίζεται στην εφηβεία. Μία σπάνια μορφή πρωτογενούς λεμφοιδήματος είναι η νόσος του Milroy κατά της οποία το οίδημα εμφανίζεται από τη νηπιακή ηλικία.

Το επίκτητο λεμφοίδημα που ονομάζεται και δευτερογενές λεμφοίδημα. Σε αυτή τη περίπτωση το λεμφικό σύστημα νοσεί, με αποτέλεσμα την καταστροφή των λεμφαγγείων και τη συνοδό ανάπτυξη λεμφοιδήματος. Το δευτερογενές λεμφοίδημα είναι η πιο συχνή μορφή της νόσου.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

 Σε πολλές περιπτώσεις τα συμπτώματα αργούν έως και 15 χρόνια να εμφανιστούν. Τα συχνότερα είναι:

  • Κνησμός.
  • Ερυθρότητα.
  • Αίσθημα περίσφιξης στο άκρο.
  • Περιορισμό στη κινητικότητα του άκρου.

Τι προκαλεί το λεμφοίδημα;

Η συνηθέστερη αιτία δευτερογενούς λεμφοιδήματος είναι η χειρουργική θεραπεία και η ακτινοθεραπεία για ορισμένες μορφές καρκίνου όπως ο καρκίνος του μαστού και ο καρκίνος των όρχεων. Επίσης χειρουργικές επεμβάσεις για άλλες παθήσεις ενέχουν τον κίνδυνο λεμφοιδήματος, όπως και τα εγκαύματα. Η λιποαναρρόφηση ενέχει επίσης το κίνδυνο ανάπτυξης λεμφοιδήματος.

Διάγνωση

Αν υποψιάζεστε ότι πάσχετε από λεμφοίδημα πρέπει να εμπιστευτείτε έναν αγγειολόγο. Μετά τη λήψη ιστορικού και τη κλινική εξέταση ο αγγειολόγος σας ενδέχεται να ζητήσει κάποιες εξετάσεις για την επιβεβαίωση της διάγνωσης. Οι εξετάσεις που μπορεί να σας ζητηθεί να κάνετε είναι οι εξής:

  • Σπινθηρογράφημα λεμφαγγείων. Αυτή η εξέταση γίνεται με ενδοφλέβιο έγχυση μίας ραδιενεργού ουσίας που βοηθάει στην απεικόνιση των λεμφαγγείων.
  • Μαγνητική τομογραφία.
  • Αξονική τομογραφία.
  • Υπερηχοτομογράφημα φλεβών (τρίπλεξ φλεβών) για τη διαφορική διάγνωση από εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση.
  • Η λεμφαγγειογραφία είναι μία εξέταση η οποία χρησιμοποιείτε σπάνια στις μέρες μας.

Η θεραπεία του λεμφοιδήματος

Αν έχετε ήδη εγκατεστημένο λεμφοίδημα πρέπει να ακολουθήσετε κάποιες απλές οδηγίες ώστε να σταθεροποιηθεί το οίδημα και να μην επιδεινωθεί:

  • Να καθαρίζεται προσεκτικά το προσβεβλημένο άκρο.
  • Να το προστατεύεται από τραυματισμούς και λοιμώξεις, με τη χρήση γαντιών στις χειρονακτικές εργασίες επί παραδείγματι.
  • Να μην περπατήσετε ξυπόλυτοι.
  • Μην σταυρώνεται τα πόδια σας όταν κάθεστε.
  • Μην κουβαλάτε βάρος με το προσβεβλημένο χέρι.

Μην κάνετε αιμοληψίες, μέτρηση αρτηριακής πιέσεως και άλλες ιατρικές πράξεις από το προσβεβλημένο χέρι.

Δεν έχει ακόμα αποδειχθεί ποια είναι η καλλίτερη θεραπεία του χρόνιου λεμφοιδήματος. Μερικοί ασθενείς φαίνεται να επωφελούνται από το συστηματικό μασάζ του προσβεβλημένου άκρου. Το μασάζ βοηθάει στην τόνωση του λεμφικού συστήματος και στον περιορισμό του οιδήματος.

Επίσης, ειδικές ασκήσεις και ειδική γύμναση του προσβεβλημένου άκρου ενδέχεται να βοηθήσει. Οι περισσότεροι ασθενείς επωφελούνται από ελαστική συμπίεση με ειδικούς επιδέσμους ή ειδικά γάντια που περικλείουν αντιβράχιο και βραχίονα ή ειδικές μπότες με διαβαθμισμένη συμπίεση για τα κάτω άκρα. Συνδυασμός θεραπευτικών μέτρων συνήθως φέρνει καλλίτερα αποτελέσματα.

lmf3

Δεν υπάρχουν φάρμακα που να θεραπεύουν το λεμφοίδημα. Συμπληρωματικά όμως, ο αγγειολόγος σας μπορεί να συνταγογραφήσει φαρμακευτική αγωγή για συνωδά προβλήματα, π.χ. αντιβιοτικά σε περίπτωση λεμφαγγειίτιδας.

Σε σπάνιες περιπτώσεις πολύ εκτεταμένων λεμφοιδημάτων η χειρουργική εκτομή ιστού μπορεί να βοηθήσει στην κινητικότητα του άκρου.

Δυστυχώς οριστική θεραπεία του χρόνιου λεμφοιδήματος δεν υπάρχει. Ο ασθενής θα πρέπει να μάθει να ζει με αυτό και να παρακολουθείται από αγγειολόγο για εφαρμογή θεραπευτικών σχημάτων με σκοπό τον περιορισμό ή τη σταθεροποίηση του λεμφοιδήματος.

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Ηλίας Δαλαΐνας  MD PhD, FICS, AFICA

Αγγειολόγος – Αγγειοχειρουργός

Βιογραφικό

Ιστότοπος: https://aggeiologos.gr

Τελευταία άρθρα από τον/την Ηλίας Δαλαΐνας MD PhD, FICS, AFICA

Κολύμβηση

Video

O Δρόμος για την Θεραπεία αποτελεί το site στον χώρο της υγείας, που απευθύνεται σε ασθενείς, ενημερώνοντάς τους για θέματα κλασικής ιατρικής αλλά και εναλλακτικών θεραπειών.

Η ιστοσελίδα περιέχει πληροφορίες και άρθρα, με σκοπό την ενημέρωση και μόνο. Στην περίπτωση που θέλετε να εφαρμόσετε μία θεραπεία που αναγράφεται στο dromostherapeia.gr, επιβάλλεται να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. Η πληροφόρηση που δίνεται εδώ δεν είναι, δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σαν βάση για διάγνωση ή επιλογή θεραπείας.
Ο dromostherapeia.gr δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν λάθη ή παραλείψεις ή οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει που να έχει σχέση με υλικό που περιλαμβάνεται σ’ αυτήν.