Συνέντευξη με τον κ. Κωνσταντίνο Γραμμουστιάνο, Παθολόγο

Ηπατίτιδα είναι μια ασθένεια του ήπατος που χαρακτηρίζεται από ζημιά στο συκώτι εξαιτίας ορισμένων φλεγμονωδών κυττάρων. Μπορεί να προκληθεί από πολλές αιτίες, όπως είναι η αυξημένη και για μεγάλο χρονικό διάστημα κατανάλωση αλκοόλ, η χρήση διάφορων φαρμάκων και οι λοιμώξεις από διάφορους ιούς ή μικρόβια. Ανάλογα με το χρόνο που νοσεί ο ασθενής η ηπατίτιδα διακρίνεται σε οξεία όταν διαρκεί συνήθως 6 μήνες και σε χρόνια για διαστήματα μεγαλύτερα των 6 μηνών.

-Κύριε Γραμμουστιάνο πως αλήθεια μεταδίδεται η ηπατίτιδα Α;

- Μεταδίδεται κυρίως μέσω της στοματικής οδού από μολυσμένες τροφές ή νερά. Η μετάδοση της νόσου ευνοείται ιδιαίτερα και από τις κακές συνθήκες υγιεινής ενώ ο ιός εκκρίνεται στα κόπρανα δύο εβδομάδες πριν την εκδήλωση της νόσου. Χρόνιοι φορείς δεν υπάρχουν ενώ πρέπει να σας πω ότι πρόκειται για μία σχετικά ήπια νόσο όταν αφορά παιδιά. Η νόσος όμως γίνεται πιο σοβαρή στους ενήλικες με περίοδο επώασης τις 30 ημέρες.

- Για την ηπατίτιδα Β τι ισχύει;

- Η ηπατίτιδα Β μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή και με μετάγγιση μολυσμένου αίματος. Ο ιός υπάρχει στον σίελο, στο σπέρμα και στα κολπικά υγρά. Επιπλέον θετικές μητέρες μπορεί να μεταδώσουν τη νόσο στα νεογέννητα. Άλλες ομάδες που κινδυνεύουν να μολυνθούν από τη νόσο είναι ομοφυλόφιλοι, ναρκομανείς και ιατρικό προσωπικό.

-Σχετικά με την ηπατίτιδα C;

- Εδώ η νόσος μεταδίδεται με τη μετάγγιση μολυσμένου αίματος με σύριγγες μεταξύ των ναρκομανών. Ο κίνδυνος μετάδοσης όμως μέσω σεξουαλικής επαφής ή κατά τον τοκετό είναι μικρός. Επίσης σε πολλούς ασθενείς η πηγή μόλυνσης θεωρείται άγνωστη. Η περίοδος επώασης του ιού είναι στις 6 με 7 εβδομάδες.

- Ποια είναι τα συμπτώματα;

- Κύρια συμπτώματα είναι η αδιαθεσία, η ναυτία, ο έμετος, η καταβολή και η ανορεξία. Ο ίκτερος εμφανίζεται μετά από 5-10 ημέρες, όμως στα ¾ των ασθενών δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ. Η οξεία νόσος υποχωρεί μέσα σε 2 με 3 εβδομάδες.

- Πώς μπορεί κανείς να προφυλαχθεί;

- Δεν απαιτείται απομόνωση του ασθενούς. Χρειάζεται όμως καλό και σχολαστικό πλύσιμο των χεριών εκείνων που έρχονται σε επαφή με τον άρρωστο. Όσο αφορά άτομα που πρέπει αναγκαστικά να εκτεθούν στον ιό της ηπατίτιδας Α απαιτείται να λάβουν προληπτικά μία δόση εμβολίου HAVRIX – 144010 ή ανοσοσφαιρίνη όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Άτομα πάσχοντα από χρόνια ηπατίτιδα πρέπει να εμβολιαστούν έναντι της ηπατίτιδας Α ενώ όσοι εκτέθηκαν στον ιό της ηπατίτιδας Β πρέπει εντός 7 ημερών να λάβουν ανοσοσφαιρίνη και αμέσως μετά να εμβολιαστούν με τις 3 δόσεις του εμβολίου. Η προστασία του εμβολίου διαρκεί για τουλάχιστον 20 έτη. Επαναληπτικές δόσεις γίνονται σε άτομα με χαμηλό αριθμό αντισωμάτων. Σε ότι αφορά την ηπατίτιδα C δεν υπάρχει προφύλαξη.

- Ποιες είναι οι μορφές θεραπείας που εφαρμόζονται κατά περίπτωση;

- Εφόσον τα συμπτώματα είναι έντονα, ο ασθενής πρέπει να παραμείνει κλινήρης. Εάν υπάρχει έντονη ναυτία ή έμετοι τότε πρέπει να λάβει ενδοφλέβια αγωγή ενώ τα γεύματα του πρέπει να είναι εύπεπτα ή μικρά. Εισαγωγή στο νοσοκομείο απαιτείται όταν υπάρχει εγκεφαλοπάθεια ή αιμορραγικές εκδηλώσεις. Στην ηπατίτιδα Β στόχος είναι η μόνιμη καταστολή του HBV – DNA σε πολύ χαμηλά επίπεδα, εφόσον κύριος παράγων για τις επιπλοκές είναι το αυξημένο DNA του ιού στο αίμα.. Επίσης πρέπει οι τρανσαμινάσες να διατηρούνται κι αυτές σε χαμηλά επίπεδα. Για τη θεραπεία της ηπατίτιδας Β υπάρχει η ιντερφερόνη που όμως δεν ελαττώνει όσο πρέπει τα επίπεδα του HBV – DNA και τα ανάλογα των νουκλεοσιδίων και νουκλεοτιδίων που μπορεί να έχουν καλύτερη δράση όμως ο ιός μπορεί σε βάθος χρόνου να αναπτύξει αντίσταση. Σε ότι αφορά την ηπατίτιδα C σήμερα χρησιμοποιείται ο συνδυασμός ιντερφερόνης και ριμπαβιρίνης με πολύ καλά αποτελέσματα.

- Τι συμβαίνει όμως όταν έχουμε χρόνια ηπατίτιδα B ή C;

- Η χρόνια ηπατίτιδα B και C χαρακτηρίζεται από αυξημένες τρανσαμινάσες και φλεγμονή του ήπατος πέρα των 6 μηνών. Παγκοσμίως 400.000.000 άτομα είναι χρόνιοι φορείς της ηπατίτιδας Β. Εφόσον υπάρχει ενεργός πολλαπλασιασμός του ιού, είναι αυξημένος ο κίνδυνος κιρρώσεως ή καρκίνου του ήπατος. Η χρόνια ηπατίτιδα Β κατά την πορεία της εμφανίζει εξάρσεις ή υφέσεις. Επιπλέον παγκοσμίως 170.000.000 άνθρωποι είναι χρόνιοι φορείς της ηπατίτιδας C. To 40% των φορέων έχουν φυσιολογικές τρανσαμινάσες ενώ το 20% των χρόνιων φορέων της HCV θα εμφανίσουν κίρρωση μετά από 20 περίπου έτη νόσησης. Ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα αυξημένος σ'αυτούς που πίνουν αλκοόλ ή νόσησαν μετά από την ηλικία των τεσσάρων ετών.

Συνέντευξη με τον κ. Κωνσταντίνο Γραμμουστιάνο, Παθολόγο