Web
Analytics
Καρκίνος του μαστού, μία από τις συχνότερες αιτίες θανάτου στις γυναίκες. Η πρόληψη όμως αποτελεί τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης - Ο Δρόμος για την Θεραπεία

Καρκίνος του μαστού, μία από τις συχνότερες αιτίες θανάτου στις γυναίκες. Η πρόληψη όμως αποτελεί τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης

Συνέντευξη με τον Γενικό Χειρουργό, Κωνσταντίνος Στρατή

 

Η πρόληψη του καρκίνου του μαστού, σώζει κυριολεκτικά ζωές. Και μιλώντας για πρόληψη, κάθε γυναίκα θα πρέπει κατ΄ αρχήν να ξέρει να ψηλαφά ανά τακτά χρονικά διαστήματα το στήθος της. Εάν κατά τη διάρκεια της ψηλάφησης αντιληφθεί την ύπαρξη κάποιου ογκιδίου δεν χρειάζεται σε καμιά περίπτωση να την πιάσει πανικός, αφού δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρόκειται για καρκίνο του μαστού. Η επίσκεψη της στο γιατρό παρόλα αυτά είναι απαραίτητη τόσο για να γίνει η διάγνωση όσο και για να αντιμετωπιστεί ανάλογα.

- Πολλές γυναίκες πανικοβάλλονται όταν ψηλαφώντας από μόνες τους το στήθος τους, ακολουθώντας μάλιστα τις οδηγίες που εσείς οι γιατροί προτείνετε, ανακαλύπτουν ένα ογκίδιο. Τι λέτε; Πρέπει να ανησυχούν τόσο πολύ;

- Η αλήθεια είναι ότι ο μαστός εμφανίζει μια πλούσια παθολογία. Όμως ευτυχώς, το 80-90 % των παθολογικών ευρημάτων ανήκουν στα καλοήθη. Έτσι ένα σύνολο καλοήθων καταστάσεων όπως κύστεις, ιναδενώματα, λιπώματα κ.λ.π. μπορεί να εμφανίζονται με την μορφή ενός ψηλαφητού ογκιδίου. Σαφώς δεν χρειάζεται πανικός. Απ΄ την άλλη μεριά όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα πρέπει το ογκίδιο αυτό να εξετασθεί από ειδικό ιατρό, είτε χειρουργό μαστού, είτε γυναικολόγο. Υπάρχει μια ολόκληρη σειρά παραμέτρων που ο ιατρός είναι σε θέση και οφείλει να αξιολογήσει. Για παράδειγμα εάν είναι κινητό ή όχι, επώδυνο ή όχι, εάν παρουσιάζει στοιχεία φλεγμονής, εάν συνδυάζεται με αλλοίωση του υπερκείμενου δέρματος του μαστού και πολλά άλλα. Το ιστορικό της ασθενούς και η κλινική της εξέταση είναι το πρώτο βήμα στη πορεία της διαγνωστικής διερευνήσεως. Υπάρχει περίπτωση να ακολουθήσουν και άλλα που ο ιατρός θα ζητήσει, όπως μαστογραφία, υπερηχογράφημα, λήψη υλικού με λεπτή βελόνη για κυτταρολογική εξέταση (FNA), ενώ μερικές φορές δεν αποκλείεται να ζητηθεί ακόμη και η αφαίρεση του ογκιδίου (open biopsy) προκειμένου να τεθεί η οριστική διάγνωση και να απαλλαγεί η ασθενής. Βεβαίως ξανατονίζω ότι όπως κάθε ψηλαφητό ογκίδιο δεν είναι καρκίνος, ομοίως δεν σημαίνει πώς κάθε ιατρική επίσκεψη για τη συγκεκριμένη αιτία, θα οδηγήσει τελικά σε αφαίρεση και ανοικτή βιοψία, απλώς περιγράφονται οι πιθανότητες και τα ενδεχόμενα μιάς σωστής και λεπτομερούς διαγνωστικής προσέγγισης, όπου σε κάθε της βήμα εκτιμώνται τα δεδομένα και αποφασίζεται το επόμενο.

- Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν μας τρομάξατε μ΄ αυτά που μας είπατε. Όμως υπάρχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ψηλαφούμενου ογκιδίου που είτε μας στέλνουν πιο γρήγορα στον γιατρό είτε μας καθησυχάζουν κάπως περισσότερο;

- Αντιλαμβάνομαι το βαθύτερο νόημα της ερώτησής σας. Κοιτάξτε, η διάγνωση του καρκίνου γίνεται με την ιστολογική εξέταση. Όλα τα υπόλοιπα διαγνωστικά βήματα, τείνουν ή απομακρύνονται από εκεί. Ένα ψηλαφητό ογκίδιο, παραπέμπει σε πιθανότητα - τονίζω πιθανότητα και όχι βεβαιότητα - κακοηθείας όταν είναι σκληρό, όταν δεν είναι κινητό αλλά συμφύεται - είναι δηλαδή κολλημένο με τις γειτονικές περιοχές του μαστού - όταν το υπερκείμενο δέρμα του μαστού τραβιέται και καθηλώνεται προς το ογκίδιο ή όταν άλλοτε το υπερκείμενο δέρμα αποκτά μία χονδροειδή ερυθρωπή σύσταση που θυμίζει φλούδα πορτοκαλιού, όταν συνυπάρχει της εμφάνισης του ογκιδίου μεταβολή στο μέγεθος ή στο σχήμα του μαστού, όταν μετά την εμφάνιση του ογκιδίου εκδηλώνεται και έκκριση από την θηλή του μαστού - ιδιαίτερα αιμορραγικού τύπου - όταν κατά την ψηλάφηση της σύστοιχης της ομόπλευρης μασχαλιαίας κοιλότητος ψηλαφώνται λεμφαδένες ιδιαίτερα σκληροί και μη κινητοί. Όλα αυτά εμβάλλουν υποψίες. Όμως η ασθενής δεν πρέπει να μείνει εκεί. Είναι δουλειά του ειδικού ιατρού να αξιολογήσει την εικόνα και τα ευρήματα. Αλλοίμονο εάν μπορούσε κάποια ασθενής να αξιολογήσει αυτά που είπαμε, ή κάποια άλλα που ενδεχομένως έχει διαβάσει σε περιοδικά ή στο διαδίκτυο ή έχει ακούσει σε κάποια σχετική ενημερωτική εκπομπή. Είναι βέβαιο και αποδεδειγμένο κατ' επανάληψη, ότι θα τα αξιολογήσει λανθασμένα. Και τότε θα αρχίσουν τα προβλήματα. Το έργο αυτό ανήκει αποκλειστικά στον υπεύθυνο ιατρό, στον οποίο οφείλει να απευθυνθεί. Δραττόμενος της ευκαιρίας, πρέπει να συμπληρώσω εδώ, ότι ο ιατρός, δεν θα παραμείνει μόνο στα δεδομένα της κλινικής εξέτασης, θα αξιολογήσει γενικότερα την ασθενή ως οργανισμό, θα λάβει στοιχεία από το ιστορικό της τα οποία δυνατό να συνδέονται άμεσα με το συγκεκριμένο θέμα, ενισχύοντας ή απαλύνοντας τυχόν υποψίες. Έτσι θα αξιολογηθούν η ηλικία της ασθενούς ιδιαίτερα εάν αυτή είναι άνω των 40 ετών, η ηλικία εμφανίσεως εμμηναρχής (έναρξη της περιόδου) εάν δηλαδή αυτή έγινε κάτω των 12 ετών ή σε μεγαλύτερη ηλικία, εάν η εμμηνόπαυση καθυστέρησε και εμφανίσθηκε σε ηλικία άνω των 55 ετών ή εάν αντίθετα εμφανίσθηκε σε ηλικία προ των 45 ετών, εάν υπάρχει ατοκία, εάν υπάρχει τελειόμηνος (ολοκληρωμένη) κύηση σε ηλικία άνω των 30 ετών, εάν υπάρχει τελειόμηνος κύηση σε ηλικία κάτω των 20 ετών, εάν υπάρχει σχέση α΄ βαθμού συγγενείας με άτομο που εμφάνισε καρκίνο του μαστού (μητέρα, αδελφή κόρη), εάν έχουν ληφθεί επί μακρόν κατά το παρελθόν ορμονούχα σκευάσματα, εάν έχει γίνει λήψη αντισυλληπτικών για διάστημα πέραν της 6 ετίας, εάν έχει εκτεθεί η γυναίκα σε ιονίζουσες ακτινοβολίες (ιδίως κατά την παιδική ηλικία), εάν πρόκειται για παχύσαρκο άτομο, εάν διατρέφεται πρωτίστως με ζωικά λίπη, εάν κάνει κατάχρηση ποτού, εάν καπνίζει, εάν απουσιάζει η άσκηση από την ημερήσια δραστηριότητα. Το ιδιαίτερο ειδικό βάρος που καθένα από τα παραπάνω διαθέτει, θα εκτιμηθεί από τον ιατρό αποτελώντας βήμα της διαγνωστικής προσέγγισης. Το βέβαιο είναι ότι η διαδικασία αυτή δεν μπορεί να γίνει από την ασθενή, ούτε από τις φίλες της, ούτε από διαδίκτυο ή τα περιοδικά και γι΄ αυτό το ξανατονίζω, κινούμενος στα όρια του κουραστικού, ότι κάθε ασθενής με εμφάνιση ενός τέτοιου θέματος, οφείλει χωρίς φόβο και χωρίς πάθος να καταφεύγει στον ειδικό γιατρό για την επίλυσή του.

- Μάλιστα. Σας ακούω πάντως τόση ώρα, που από τη μια προσπαθείτε να μην προκαλέσετε κάποιο πανικό, αλλά από την άλλη επιμένετε και μάλιστα μετ΄ επιτάσεως θα έλεγα, να μην παραλείψει να επισκεφθεί η γυναίκα τον ειδικό γιατρό.

- Ναι, είναι σωστή η παρατήρησή σας! Όμως κοιτάξτε, οι παθήσεις των μαστών αποτελούν σημαντικό πρόβλημα στην εποχή μας, καθώς αφορούν παραπάνω από μισό του πληθυσμού. Ο καρκίνος του μαστού, αποτελεί την συχνότερη μορφή καρκίνου από την οποία μπορεί να προσβληθεί μία γυναίκα. Αποτελεί τη συχνότερη αιτία θανάτου γυναικών ηλικίας μεταξύ 45 έως 60 ετών. Η αύξηση της νόσου γίνεται δυστυχώς με γρήγορους ρυθμούς, προσεγγίζοντας μόνο στην χώρα μας, τις 6.000 νέες περιπτώσεις κατ΄ έτος. Κα Λαδά, εδώ και τόσα χρόνια η ιατρική επιστημονική κοινότητα, προσπάθησε και προσπαθεί ακόμη, να πείσει την κάθε γυναίκα να μάθει την διαδικασία της αυτοψηλάφησης των μαστών της, να επισκέπτεται τακτικά τους ειδικούς ιατρούς να υποβάλλεται σε περιοδικό μαστολογικό έλεγχο. Πίσω απ' αυτή προσπάθεια, κρύβεται μια μεγάλη και ουσιώδης αλήθεια. Ποια είναι αυτή; Η πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του μαστού, κυριολεκτικά σώζει ζωές. Και χωρίς να θέλω να ενσπείρω πανικό, καμία γυναίκα δεν μπορεί να εφησυχάζει επειδή δεν έχει θετικό οικογενειακό ιστορικό ή επειδή πιστεύει πώς δεν ανήκει σε ομάδα υψηλού κινδύνου. Αλλοίμονο λοιπόν κάποια γυναίκα να ψηλαφά ένα ογκίδιο στο στήθος της και εν συνεχεία να επαναπαύεται, να αμελεί και να μην απευθύνεται στον ειδικό ιατρό. Στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι στις προηγμένες χώρες η διάγνωση σε πρώιμο στάδιο, δηλαδή η αποκάλυψη στην μαστογραφία κακοήθους όγκου χωρίς να έχει δώσει κανένα άλλο σύμπτωμα, φθάνει το 45% των περιπτώσεων. Αντιλαμβάνεσθε πόσο αρχικού σταδίου είναι συνήθως αυτοί οι καρκίνοι και το κυριότερο, πόσο καλή θα είναι η περαιτέρω πορεία αυτών των γυναικών. Μερικές γυναίκες διστάζουν ακόμη να επισκεφθούν τον ιατρό και να υποβληθούν σε εξετάσεις, φοβούμενες την ακτινοβολία. Είναι αλήθεια βέβαια ότι η ακτινοβολία είναι εχθρός του μαστού, το είπαμε και πρωτύτερα, όμως τα μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας είναι πλέον εξελιγμένα και η προσλαμβανόμενη ακτινοβολία είναι ελάχιστη. Τέλος - τέλος, εάν συγκριθεί η ωφέλεια σε σχέση με τον κίνδυνο, σίγουρα η ωφέλεια πλεονεκτεί. Παρά την αύξηση του καρκίνου του μαστού όπως είπαμε και πιο πάνω, ιδιαίτερα στην δεκαετία του ΄90, ο αριθμός των θανάτων από τη νόσο μειώθηκε από το 1995 και μετά, κατά 3,4% κάθε χρόνο. Πέραν της προόδου στο επίπεδο της θεραπείας, το μεγάλο κομμάτι της επιτυχίας οφείλεται στην ενημέρωσης του γυναικείου πληθυσμού και στην βελτίωση της έγκαιρης διάγνωσης. Μην ξεχνάμε ότι για πρώιμα ανιχνευόμενους καρκίνους μερικών χιλιοστών, χωρίς θετικούς μασχαλιαίους λεμφαδένες, μπορούμε να μιλάμε για ποσοστό ιάσεως ακόμη και άνω του 90% !!! Πείτε μου τώρα, είναι ή δεν είναι εκπληκτικό; Έχω ή δεν έχω δίκιο που επιμένω τόσο;

- Αν παρ΄ ελπίδα οι εξετάσεις δείξουν τελικά κακοήθεια, από εκεί και έπειτα τι μπορεί να προσδοκά μία γυναίκα;

- Κατ΄ αρχήν επιχειρείται σταδιοποίηση της νόσου και άμεση έναρξη της θεραπείας. Η θεραπευτική προσέγγιση περιλαμβάνει τις κλασσικές και αποδεκτές μεθόδους, δηλαδή τη χειρουργική, τη χημειοθεραπεία, την ακτινοθεραπείας ενδεχομένως δε και την ορμονοθεραπεία. Ποιός τύπος εκτομής θα ακολουθηθεί, ποιά χημειοθεραπευτικά σχήματα θα επιλεγούν, πόσες συνεδρίες ακτινοθεραπείας θα λάβουν χώρα, εάν θα ακολουθηθεί ή όχι ορμονοθεραπεία, αποτελούν προβληματισμούς πέραν του γνωστικού αντικειμένου της ασθενούς, η δε λήψη των σχετικών αποφάσεων καλό θα ήταν να αφήνεται στους ειδικούς ιατρούς, χειρουργούς, ογκολόγους, ακτινοθεραπευτές. Το μέγεθος του όγκου, η παρουσία ή όχι προσβεβλημένων λεμφαδένων στη σύστοιχη με τον όγκο μασχάλη, ο ιστολογικός τύπος του όγκου, το εάν είναι ορμονοεξαρτώμενος ή όχι, το εάν εμφανίζονται ειδικοί πρωτεϊνικοί τύποι στα καρκινοκύτταρα, η παρουσία ή όχι απομεμακρυσμένων μεταστάσεων, αποτελούν κριτικά στοιχεία στον σχεδιασμό της θεραπευτικής προσέγγισης. Πάντως, συνεχώς νέα φάρμακα έρχονται στο προσκήνιο, εμπλουτίζοντας την φαρέτρα μας κατά του καρκίνου, αυξάνοντας έτσι είτε τα ποσοστά ιάσεως, είτε το προσδόκιμο επιβιώσεως, είτε την ποιότητα ζωής των ασθενών, ή αντιθέτως μειώνοντας την πιθανότητα υποτροπής. Τα νέα φάρμακα έχουν αυξήσει σημαντικά την επιβίωση των γυναικών με καρκίνο του μαστού, σε σχέση με τις αρχές της δεκαετίας του '90. Στις μέρες μας δεν μιλάμε πλέον μόνο γενικά για χημειοθεραπεία, αλλά και για στοχευμένη θεραπεία. Ο δρόμος άνοιξε με την ταμοξιφένη για να ακολουθήσει φυσικά μια σειρά άλλων φαρμάκων όπως για παράδειγμα οι αναστολείς αρωματάσης ή το μονοκλωνικό αντίσωμα trastuzumab-Herceptin (σε ασθενείς με θετική έκφραση της πρωτεΐνης - ογκογονιδίου Her 2), ενώ πολύ πρόσφατα άρχισε να γίνεται λόγος και για νεότατα φάρμακα τους αναστολείς της πολύ-πολυμεράσης (PARP). Όμως αρκετά, παρασυρθήκαμε και μπήκαμε σε ειδικές γνώσεις που κουράζουν. Το μήνυμα είναι ότι πέραν της αξεπέραστης αξίας της πρόληψης, η παραγωγή νέων φαρμάκων, μας κάνει να χαμογελούμε πιο πλατειά και να αισιοδοξούμε αναφορικά με τον καρκίνο του μαστού.

- Τι γίνεται με το περίφημο εμβόλιο κατά του καρκίνου του μαστού, που τόσες προσδοκίες έχει γεννήσει;

-Το βασικό πρόβλημα του καρκίνου του μαστού, αλλά και κάθε καρκίνου γενικότερα, έγκειται στο ότι χειρουργείς την ασθενή και την απαλλάσσεις τοπικά από τη νόσο, την υποβάλεις σε χημειοθεραπευτικά σχήματα και σε ακτινοθεραπεία, όμως στο μέλλον η νόσος μπορεί να επανεμφανισθεί, είτε τοπικά με την μορφή τοπικής υποτροπής, είτε σε κάποιο άλλο όργανο υπό την μορφή μεταστάσεως. Ο καρκίνος καταφέρνει να διαφεύγει της προσοχής των αμυντικών μηχανισμών του οργανισμού, οι οποίοι θα ήταν σε θέση να τον εξουδετερώσουν. Στο σημείο αυτό στάθηκε η επιστημονική κοινότητα και έτσι έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια μια προσπάθεια αποκαλύψεως μεθόδων προκειμένου να ενεργοποιείται το αμυντικό σύστημα και να καθίσταται ικανό να αναγνωρίζει και να καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα. Άρχισε να διαγράφεται η ιδέα ενός εμβολίου. Η παρούσα προσπάθεια, ξεκινά από τις ΗΠΑ με τη συστράτευση 10 αντικαρκινικών κέντρων. Στηρίχθηκε στο γεγονός ότι στο 30% περίπου των περιπτώσεων διηθητικού καρκίνου του μαστού εκδηλώνεται η πρωτεΐνη- ογκογονίδιο Her 2. Μάλιστα η παρουσία του συγκεκριμένου ογκογονιδίου, καθιστούσε πλέον επιθετική τη νόσο. Αρχικά ξεκίνησαν πειραματισμοί σε ποντίκια. Τα αποτελέσματα υπήρξαν ενθαρρυντικά και αποφασίσθηκε εφαρμογή σε ανθρώπους. Το εμβόλιο ήταν ένα μίγμα τόσο της συγκεκριμένης πρωτεΐνης, όσο και μίας εγκεκριμένης φαρμακευτικής ουσίας ενεργοποιητικής του μυελού των οστών, της GM-CSF. Επελέγησαν γυναίκες που είχαν φυσικά προσβληθεί από καρκίνο του μαστού, οι οποίες είχαν υποβληθεί σε όλα τα στάδια της ενδεδειγμένης θεραπείας, δηλαδή χειρουργική εκτομή, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία και ήταν ελεύθερες νόσου. Έτσι ολοκληρώθηκε μία μελέτη σε 172 ασθενείς με καλά αποτελέσματα. Συγκεκριμένα, μόνο το 5 % από τον πληθυσμό των γυναικών που εμβολιάσθηκαν εμφάνισε υποτροπή της νόσου, ενώ το ποσοστό αυτό ήταν υπερδιπλάσιο και έφθανε το 12%, σε συγκριτική ομάδα ασθενών. Συνεπώς, άρχισε να τεκμηριώνεται μία θεραπευτική βάση από την εφαρμογή σε ανθρώπους. Φαίνεται ότι το εμβόλιο μπόρεσε πράγματι να επιτύχει ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος, μειώνοντας τη συχνότητα επανεμφάνισης της νόσου είτε σε ασθενείς με θετικούς λεμφαδένες, είτε σε άλλους ασθενείς υψηλού κινδύνου με αρνητικούς λεμφαδένες. Η χορήγηση του εμβολίου δεν προκάλεσε άξιες λόγου παρενέργειες. Ο εμβολιασμός των γυναικών που συμμετείχαν στην μελέτη γινόταν κάθε μήνα. Η χορήγηση γινόταν υπό μορφή ενδοδερμικής ενέσεως, με εφαρμογή στην πρόσθια άνω επιφάνεια του μηρού. Η διάρκεια της θεραπείας ήταν 7 μήνες. Μετά την ολοκλήρωσή της, οι γυναίκες προσέρχονται για έλεγχο δύο φορές, μετά από πάροδο ενός εξαμήνου και ακολούθως μετά πάροδο ενός έτους. Στην χώρα μας έχει αρχίσει η χορήγηση του εμβολίου στο νοσοκομείο «Αγ. Σάββας», εδώ και ένα χρόνο περίπου. Όμως τα οριστικά αποτελέσματα θα απαιτήσουν διάστημα αναμονής τουλάχιστον 2,5 ετών. Μέχρι τώρα έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα εθελοντικά άνω των 80 γυναικών. Για να ενταχθεί κάποια γυναίκα θα πρέπει να πάσχει από πρωτοπαθή διηθητικό καρκίνο του μαστού με έκφραση του ογκογονιδίου Her 2 στα καρκινικά κύτταρα, να έχει ολοκληρώσει την ενδεδειγμένη θεραπευτική προσέγγιση δηλαδή χειρουργική εκτομή, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία και να είναι ελεύθερη νόσου. Ασθενείς που έχουν ολοκληρώσει αυτά τα είδη θεραπειών αλλά συνεχίζουν να παίρνουν ορμονοθεραπεία (π.χ. ταμοξιφαίνη) ή Herceptin μπορούν να ενταχθούν στη μελέτη παράλληλα με τη χορήγηση αυτών των ουσιών.

- Γιατρέ θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε ιδιαιτέρως για την καλοσύνη που είχατε να μας ενημερώσετε για όλα αυτά τα εξαιρετικά ενδιαφέροντα θέματα.

- Να σας ευχαριστήσω κι εγώ με την σειρά μου για την πραγματικά πολύ ωραία αυτή συνομιλία, και να δηλώσω ότι είμαι πάντοτε στην διάθεσή σας..

- Τα ξαναλέμε στο μέλλον λοιπόν..

-  Πολύ καλά, με ιδιαίτερη χαρά...

 

 
Συνέντευξη με τον Γενικό Χειρουργό, Κωνσταντίνος Στρατή
Συνεργάτης του Θεραπευτηρίου «Ιασώ General" και
Διευθυντής Ιατρικών υπηρεσιών της Κλινικής «Doctors΄Hospital"

 

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
.

Κολύμβηση

Video

O Δρόμος για την Θεραπεία αποτελεί το site στον χώρο της υγείας, που απευθύνεται σε ασθενείς, ενημερώνοντάς τους για θέματα κλασικής ιατρικής αλλά και εναλλακτικών θεραπειών.

Η ιστοσελίδα περιέχει πληροφορίες και άρθρα, με σκοπό την ενημέρωση και μόνο. Στην περίπτωση που θέλετε να εφαρμόσετε μία θεραπεία που αναγράφεται στο dromostherapeia.gr, επιβάλλεται να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. Η πληροφόρηση που δίνεται εδώ δεν είναι, δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σαν βάση για διάγνωση ή επιλογή θεραπείας.
Ο dromostherapeia.gr δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν λάθη ή παραλείψεις ή οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει που να έχει σχέση με υλικό που περιλαμβάνεται σ’ αυτήν.