Web
Analytics
Ημικρανία - Ο Δρόμος για την Θεραπεία

Αν και η εικόνα της μπορεί να ποικίλει σημαντικά από τον ένα άνθρωπο στον άλλο, η ημικρανία συνήθως χαρακτηρίζεται από κρίσεις έντονης κεφαλαλγίας που διαρκούν αρκετές ώρες ή και μία-τρεις ημέρες και που συνοδεύονται από δυσανεξία σε φως, ήχους, αλλά και από τάση για εμετό. Χαρακτηριστικό της ημικρανίας είναι ότι οι κρίσεις της οδηγούν σε σημαντική μείωση της απόδοσης ή και σε εξαναγκασμό σε απουσία από τις καθημερινές δραστηριότητες, στην εργασία ή στην οικογένεια, κάτι που μπορεί να έχει σημαντικές δυσάρεστες επιπτώσεις στη ζωή των ανθρώπων που υποφέρουν από συχνές κρίσεις. Αν και η ημικρανία είναι μία χρόνια διαταραχή, οι σύγχρονες θεραπείες μπορούν να ελέγξουν την ημικρανία αποτελεσματικά.

Η ημικρανία είναι ένα από τα συχνότερα σύνδρομα χρόνιου πόνου, καθώς -σύμφωνα με τα επιδημιολογικά στοιχεία- απασχολεί περισσότερους από έναν στους δέκα Έλληνες. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμη και στην παιδική, αν και τυπικά εμφανίζεται στην εφηβεία ή στην νεαρή ενήλικο ζωή. Η πορεία της μπορεί να ποικίλει σημαντικά από άτομο σε άτομο, αλλά συχνά παρουσιάζει μία προοδευτική επιδείνωση της συχνότητας και της έντασης των κρίσεων ως την ηλικία των 35-50 ετών και στη συνέχεια μία ύφεση, με αποτέλεσμα στην τρίτη ηλικία τα περισσότερα άτομα να έχουν απαλλαγεί μερικώς ή πλήρως από τις κρίσεις τους.

Αν και πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι ημικρανία πάντα σημαίνει «πόνος στο μισό κεφάλι», αυτό δεν είναι απαραίτητο. Πραγματικά, τις περισσότερες φορές, ο πόνος της ημικρανίας εντοπίζεται στο ήμισυ της κεφαλής: Μπορεί να ξεκινάει από την περιοχή πίσω από το ένα μάτι και να εκτείνεται στον κρόταφο, στην κορυφή του κεφαλιού, ακόμα και στο πίσω μέρος του κεφαλιού ή και στον αυχένα. Μερικές φορές μπορεί να υπάρχει μόνο αυχενική εντόπιση του πόνου της ημικρανίας, κάτι που συχνά διαγιγνώσκεται λαθεμένα σαν τοπικό μυοσκελετικό πρόβλημα ή σαν «αυχενικό σύνδρομο». Ωστόσο, δεν είναι καθόλου σπάνιο ο πόνος να υπάρχει σε ολόκληρο το κεφάλι.

Σε πολλούς ημικρανικούς ο πόνος αλλάζει εντόπιση από κρίση σε κρίση. Δηλαδή, μπορεί τη μία φορά να εντοπίζεται στο δεξιό μισό του κεφαλιού και την επόμενη φορά στο αριστερό. Ο πόνος της ημικρανίας στην πιο τυπική του μορφή γίνεται αντιληπτός «σαν ρυθμικό χτύπημα στο κεφάλι» ή «σαν να χτυπάει ταυτόχρονα με το σφυγμό» και συνήθως είναι τουλάχιστον μέτριας ή μεγάλης έντασης. Τις περισσότερες φορές συνοδεύεται από μία σειρά άλλων συμπτωμάτων που περιλαμβάνουν τη φωτοφοβία, τη δυσανεξία σε φως, ήχους, οσμές, αλλά και την ναυτία και τους εμετούς.

Ένας στους τέσσερεις ημικρανικούς έχουν αύρα πριν από μερικές ή και από όλες τις κρίσεις πονοκέφαλού τους. Ο πιο συνηθισμένος τύπος αύρας αποτελείται από οπτικά συμπτώματα (οπτική αύρα). Ο ασθενής που έχει οπτική αύρα θα παρατηρήσει φωτεινές γραμμές, φωτάκια που αναβοσβήνουν ή και περιοχές που δεν βλέπει καθαρά ή δεν βλέπει καθόλου μέσα στο οπτικό του πεδίο. Τα συμπτώματα της οπτικής αύρας συνήθως μετακινούνται μέσα στο οπτικό πεδίο, συχνότερα από το κέντρο προς την περιφέρεια. Διαρκούν χαρακτηριστικά λιγότερο από ώρα, και συχνά μόνο 15 ή 20 λεπτά.

Η αιτιοπαθογένεια της ημικρανίας δεν έχει διαλευκανθεί πλήρως, ωστόσο η επικρατούσα άποψη θεωρεί ότι η ημικρανία είναι μία διαταραχή στην οποία υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ μίας σαφούς κληρονομικής προδιάθεσης και διαφόρων παραγόντων του εσωτερικού ή εξωτερικού περιβάλλοντος. Με άλλα λόγια, για να εμφανίσει κάποιος κρίσεις ημικρανίας οφείλει να έχει το κατάλληλο γενετικό υπόστρωμα. Παράγοντες του περιβάλλοντος είναι δυνατόν να επιδρούν στα άτομα που έχουν αυτήν την προδιάθεση και να πυροδοτούν τις κρίσεις. Τέτοιοι παράγοντες, οι οποίοι αποκαλούνται «εκλυτικοί», διαφέρουν από άτομο σε άτομο και μπορεί να είναι η έντονη κόπωση, το άγχος, η στέρηση ύπνου, η λήψη αλκοόλ, η αλλαγή του καιρού, η λήψη ορισμένων τροφών ή ποτών και πολλοί άλλοι.

Στη φαρμακευτική θεραπεία της ημικρανίας διακρίνουμε τη συμπτωματική και την προφυλακτική θεραπεία. Για τις ήπιες μορφές ημικρανίας τα απλά αναλγητικά και τα στεροειδή μη αντιφλεγμονώδη είναι τα φάρμακα πρώτης επιλογής. Για τις μέτριας και μεγάλης έντασης ημικρανικές κρίσεις φάρμακα πρώτης επιλογής είναι οι τριπτάνες. Πρόκειται για ασφαλή και αποτελεσματικά φάρμακα με εξειδίκευση στην ημικρανία. Ανάμεσά τους, η αλμοτριπτάνη, που πρόσφατα κυκλοφόρησε στη χώρα μας, η ριζατριπτάνη και η ελετριπτάνη φαίνεται να διαθέτουν τα περισσότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Όταν οι κρίσεις είναι συχνές (>2/μήνα), ή δυσθεράπευτες, συστήνεται προφυλακτική θεραπεία. Σήμερα, τέσσερα φάρμακα συνήθως χρησιμοποιούνται στην προφύλαξη της ημικρανίας: η τοπιραμάτη, η προπρανολόλη, το βαλπροϊκό, και η φλουναριζίνη. Ανάλογα με τη συνοσηρότητα του ημικρανικού γίνεται και η επιλογή του κατάλληλου φαρμάκου, ενώ κάποιες φορές γίνεται και συνδυασμός φαρμάκων. Η διάρκεια της θεραπείας εξατομικεύεται, με ελάχιστο όριο τους έξι μήνες.

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Μιχάλης Κ. Βικελής MSc, PhD

Ειδικός Νευρολόγος

Εξειδίκευση στη διάγνωση και θεραπεία των κεφαλαλγιών

Βιογραφικό

Ιστότοπος: https://www.headaches.gr

Κολύμβηση

Video

O Δρόμος για την Θεραπεία αποτελεί το site στον χώρο της υγείας, που απευθύνεται σε ασθενείς, ενημερώνοντάς τους για θέματα κλασικής ιατρικής αλλά και εναλλακτικών θεραπειών.

Η ιστοσελίδα περιέχει πληροφορίες και άρθρα, με σκοπό την ενημέρωση και μόνο. Στην περίπτωση που θέλετε να εφαρμόσετε μία θεραπεία που αναγράφεται στο dromostherapeia.gr, επιβάλλεται να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. Η πληροφόρηση που δίνεται εδώ δεν είναι, δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σαν βάση για διάγνωση ή επιλογή θεραπείας.
Ο dromostherapeia.gr δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν λάθη ή παραλείψεις ή οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει που να έχει σχέση με υλικό που περιλαμβάνεται σ’ αυτήν.