Γράφει: Ιορδανίδου Έλενα, Οδοντίατρος, email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Τα δόντια του παιδιού σχηματίζονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Από το πρώτο της τρίμηνο εμφανίζονται τα νεογιλά (παιδικά) και από το δεύτερο κάποια από τα μόνιμα. Όταν γεννιέται το παιδί, ωστόσο, αυτά καλύπτονται από τα ούλα. Την εμφάνιση τους κάνουν στο στόμα του μωρού τον 6ο με 8ο μήνα της ζωής του και ολοκληρώνουν την ανατολή τους μέχρι τον 3ο χρόνο. Τα συμπτώματα που έχει το πιτσιρίκι ίσως σας αναστατώσουν, εάν όμως είστε ενημερωμένοι θα τα βγάλετε πέρα και με το παραπάνω. Βασικά ερωτήματα παίρνουν απάντηση παρακάτω και δίνουν στο γονέα έναν οδηγό φροντίδας.
 

Ποια είναι τα συμπτώματα που έχει το μωρό;

Αυτά είναι ήπιας μορφής:

Για να ανακουφιστεί το μικρό σας. χρησιμοποιείστε μια βρεγμένη γαζούλα για να καθαρίσετε τα ούλα του 2-3 φορές τη μέρα. Επίσης, μπορεί να δαγκώνει κρύα αντικείμενα κατασκευασμένα γι' αυτό το σκοπό.

Πότε πρέπει να αρχίσει ο καθαρισμός των δοντιών;

Μετά το «στάδιο της γάζας» που κρατά μέχρι το 1ο έτος. ακολουθεί καθαρισμός των δοντιών μετά από κάθε γεύμα με μικρή και μαλακή οδοντόβουρτσα χωρίς οδοντόκρεμα από το γονέα. Τα παιδιά αρχίζουν να αποκτούν την απαιτούμενη δεξιοτεχνία από το 5ο έτος της ηλικίας τους, οπότε και μπορούν να βουρτσίζουν τα δόντια τους μόνα. Τις πρώτες φορές και πάλι η παρουσία του γονέα είναι αναγκαία.   

Πότε πρέπει να επισκεφθείτε τον οδοντίατρο;

Η «βόλτα» αυτή είναι καλό να γίνει με τη συμπλήρωση του πρώτου έτους της ηλικίας του παιδιού. Έχει περισσότερο το χαρακτήρα της εξοικείωσης του παιδιού και της συζήτησης του οδοντιάτρου με τους γονείς για τα εξής:

Τι είναι η τερηδόνα του μπιμπερό;

Τερηδόνα μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και από τη βρεφική ηλικία όπως και η ουλίτιδα. Η τερηδόνα του μπιμπερό ή του θηλασμού είναι μία ειδική ομάδα της νόσου τερηδόνα που εμφανίζεται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας και που επισημαίνει το μεγαλύτερο κίνδυνο για ανάπτυξη τερηδόνας αργότερα στη μόνιμη οδοντοφυΐα.

Ποιά είναι η σημασία των νεογιλών;

Τα νεογιλά είναι εξίσου σημαντικά με τα μόνιμα για τους εξής λόγους:

Αν αναλογισθούμε τη συμπεριφορά των μικρών παιδιών, θα διαπιστώσουμε πως ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης αναλογεί στους γονείς. Τα μικρά παιδιά μιμούνται, γι' αυτό το λόγο όσο καλύτερο παράδειγμα δίνουν οι γονείς με το συχνό βούρτσισμα των δοντιών τους τόσο το παιδί τους ακολουθεί τη συνήθεια αυτή. Χρήσιμη θα ήταν και η όσο το δυνατόν λιγότερη κατανάλωση τροφών πλούσιων σε επιβλαβείς για τα δόντια ουσίες (ζάχαρη), όπως γαριδάκια, σοκολάτες, καραμέλες κλπ. Ακόμα κι αν τους επιτραπεί η κατανάλωση αυτών σε λογικές ποσότητες, θα ήταν καλό για την υγεία των δοντιών τους να την συνδυάσουν με το άμεσο βούρτσισμα. Έτσι. ούτε το παιδί, ούτε ο γονέας αλλά ούτε και ο οδοντίατρος θα έχουν παρόπονο. Λαμβάνοντας υπ' όψιν όλα τα παραπάνω, γίνεται κατανοητό ποσο σημαντικό είναι να δώσουμε στο παιδί μας αυτό που λέμε οδοντιατρική παιδεία, ξεκινώντας από πολύ μικρή ηλικία. Είναι κάτι που όλοι θα θέλαμε να είχαμε κάθε φορά που καθόμαστε στην οδοντιατρική καρέκλα είναι κάτι που κάθε σύγχρονο παιδί μπορεί να αποκτήσει με... τη βοήθεια σας.

Μερικές συμβουλές για την πρόληψη καταστροφής των οδοντκών ιστών είναι οι παρακάτω:

1) Δώστε σημασία στα δόντια των μικρών από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης τους. Η σωστή και έγκαιρη πρόληψη υπερέχει κάθε θεραπείας.
2) Μην πανικοβάλλεστε από συζητήσεις με φίλους ή συγγενείς που θα «τρέξουν» να σας συμβουλέψουν για τα δόντια των παιδιών σας κρίνοντας από παρόμοιες εμπειρίες που βίωσαν με τα δικά τους παιδιά. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, όπως μοναδικά και ξεχωριστά είναι και τα προβλήματά του, κατ'επέκτασιν και οι ιδιαιτερότητες των δοντιών του. Ο μόνος αρμόδιος είναι ο οδοντίατρος και σε αυτόν είναι καλό να καταφεύγετε για οποιαδήποτε απορία.
3) Προσπαθήστε να περάσετε στις συνήθειες των παιδιών σας το εντατικό βούρτσισμα. Αρχικά δείτε το σαν παιχνίδι που αργότερα θα γίνει μέρος της καθημερινότητας τους και τελικά αναγκαία συνήθεια.
4) Επειδή η κατανάλωση ζαχαρούχων τροφών δύσκολα απαγορεύεται, καλό θα ήταν να συνδυαστεί στο μυαλό του παιδιού με το βούρτσισμα. Με αυτόν τον τρόπο περιορίζεται στο ελάχιστο η «κακή» επίδραση στα δόντια.
6) Πολύ σημαντική είναι και η διατροφή τους. Η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών ενισχύει την αντίσταση των δοντιών απέναντι στην τερηδόνα.
7) Προσοχή απαιτείται και στην κατανάλωση του φθορίου. Το φθόριο αποδεδειγμένα έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην πρόληψη της τερηδόνας, η υπερβολική λήψη του. όμως, από πολλές πηγές μπορεί να προκαλέσει φθορίαση. Ο οδοντίατρος είναι και πάλι αυτός που θα εκτιμήσει την ποσότητα φθορίου που λαμβάνει το παιδί και θα συστήσει ανάλογα ή όχι την προσθετή λήψη φθορίου από εναλλακτικές (πέραν του πόσιμου νερού) πηγές.
8) Τέλος, είναι πολύ σημαντικό να εμποτιστεί στην ψυχολογία του παιδιού η διάθεση του οδοντιάτρου να βοηθήσει και όχι να πονέσει. Αυτό επαφίεται αφ' ενός στον οδοντίατρο, αφ' ετέρου είναι όφελος των γονέων να δημιουργήσουν ευχάριστη διάθεση και κλίμα πριν την επίσκεψη στο οδοντιατρείο. Και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ο οδοντίατρος ως εκφοβιστικό μέσο.

Πηγή: www.therapeutis.gr