Web
Analytics
Η Φυσική Αντιμετώπιση του Διαβήτη - Ο Δρόμος για την Θεραπεία

Διαβήτης ονομάζεται το αυξημένο σάκχαρο αίματος και οι επιπλοκές που παρουσιάζονται από αυτήν την κατάσταση. Υπάρχουν 2 τύποι διαβήτη: Ο διαβήτης τύπου 1, όπου το πάγκρεας δεν παράγει την απαιτούμενη ποσότητα ινσουλίνης και ο πάσχων χρειάζεται να λαμβάνει ινσουλίνη από έξω (με ενέσεις ή φάρμακα), και ο διαβήτης τύπου 2 όπου το πάγκρεας παράγει μεν ινσουλίνη, αλλά για διάφορους λόγους αυτή δεν μπορεί να κάνει την δουλειά της σωστά. Και η δουλειά της Ινσουλίνης είναι να παίρνει το σάκχαρο από το αίμα και να το βάζει μέσα στα κύτταρά μας.

Το αυξημένο σάκχαρο στο αίμα είναι μία κατάσταση που προοδευτικά φέρνει ολοένα και μεγαλύτερες επιπλοκές στην υγεία πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων. Συνολικά πάνω από 250 εκατομμύρια άτομα έχουν διαγνωσθεί με Διαβήτη τύπου 2 παγκοσμίως. Η αύξηση των κρουσμάτων έχει αποκτήσει διαστάσεις επιδημίας την τελευταία εικοσαετία. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο οργανισμό Υγείας σε 30 χρόνια από σήμερα οι διαγνωσμένοι διαβητικοί θα είναι σχεδόν οι διπλάσιοι από ότι τώρα! Σε μία κοινωνία που θέλει να καυχιέται για το επίπεδο προόδου στην πληροφόρηση και περίθαλψη υγείας, τα νούμερα αυτά μοιάζουν με χαστούκι σε εφησυχασμένο μάγουλο..

Ο διαβήτης μπορεί να παραμείνει αδιάγνωστος για πολύ καιρό και τα συμπτώματά του να επιδεινώνονται σιγά σιγά και να γίνουν έως και πολύ σοβαρά στα τελευταία στάδια. Δεν θα ήθελα να ακουστώ τραγικός, όμως πολλές φορές τα ίδια τα συμπτώματα και οι ταλαιπωρίες των συνανθρώπων μας καλούν σε αυξημένη επαγρύπνηση: Οι πάσχοντες μπορεί να χάνουν την καλή όρασή τους, να παθαίνουν σοβαρές αγγειακές επιπλοκές και καρδιαγγειακά νοσήματα, εγκεφαλικά και βλάβες του νευρικού συστήματος, γάγγραινα στα πόδια ακόμη και ακρωτηριασμούς για τους πιο άτυχους από αυτούς ή και σεξουαλικές δυσλειτουργίες που μπορεί να μην είναι βεβαίως θανατηφόρες, αλλά σίγουρα υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής.

Δεν είναι λοιπόν κάτι που μπορεί να το πάρει κάποιος αψήφιστα. Συνήθως το αυξημένο σάκχαρο στο αίμα σε χρόνια βάση, θα προκαλέσει βλάβες σε διάφορους ιστούς και όργανα μέσα από τον μηχανισμό της γλυκοζυλίωσης (φθορά ή και καταστροφή πρωτεϊνικών δομών των ιστών από την γλυκόζη, δηλαδή το σάκχαρο).

Για την αναστροφή όλων αυτών των συμπτωμάτων η κλασική ιατρική παρέχει φάρμακα και ενέσεις ινσουλίνης. Ο διαβήτης θεωρείται λίγο ως πολύ μία ανίατη πάθηση και για την κλασική αντιμετωπιση δεν υπάρχει οριστική θεραπεία και ο ασθενής θα πρέπει να λαμβάνει τη φαρμακευτική αγωγή εφ όρου ζωής. Η νοοτροπία ως τώρα ήτανε πως εφ' όσον η ινσουλίνη που παράγει το σώμα δεν κάνει καλά την δουλειά της, εμείς θα βάλουμε ινσουλίνη απ έξω και ούτε γάτα ούτε ζημιά...

Δυστυχώς στην πράξη αποδεικνύεται πως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Ακόμη και με την φαρμακευτική αγωγή στην πράξη δεν έχει δειχθεί: ούτε πως το σάκχαρο ελέγχεται, ούτε πως υπάρχει ισορροπία της γλυκόζης του αίματος και άρα αποφυγή κινδύνων υπογλυκαιμίας αλλά – και κυρίως – ούτε ότι αυξάνεται η προστασία από καρδιαγγειακά νοσήματα, εγκεφαλικά, νευρολογικές επιπλοκές κλπ.

Με τα φάρμακα, το σάκχαρο μπορεί μεν να μένει σε κάποια «αποδεκτά» όρια, αυτό όμως δεν σημαίνει πως το σώμα προστατεύεται από τις επιπλοκές του σακχάρου. Διότι άλλο είναι το να πέφτει το σάκχαρο με φάρμακα και άλλο το να προστατευόμαστε από τις επιπλοκές του!

Ταυτόχρονα ο ασθενής πρέπει να αντιμετωπίζει και τις παρενέργειες της ινσουλίνης, όπως είναι η κατακράτηση νερού, οι αύξηση των φλεγμονών στο σώμα, οι κίνδυνοι ξαφνικής υπογλυκαιμίας, οι απότομες εναλλαγές διάθεσης και... η αύξηση βάρους!

Αυτό το τελευταίο είναι ειρωνία για τον πάσχοντα. Διότι ο ασθενής προσπαθεί να χάσει βάρος, αφού αυτό το επιπλέον βάρος θεωρείται και μία από τις βασικές αιτίες του διαβήτη. Και τελικά παίρνοντας ινσουλίνη – η οποία αυξάνει την εναπόθεση λίπους στο σώμα – μπορεί να παχύνει και έτσι, να αυξηθεί κι άλλο το σάκχαρό του και να χρειάζεται ακόμη περισσότερη ινσουλίνη!

Βλέποντας όλα αυτά τα δεδομένα θα πρέπει να αναρωτηθούμε μήπως τελικά συμφέρει καλύτερα τον συνάνθρωπό μας να δοκιμάσει φυσικές μεθόδους και απλές αλλαγές στον τρόπο διατροφής και διαβίωσης που αποδεδειγμένα ρυθμίζουν το σάκχαρο στο 80-90% των περιπτώσεων και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής. Ακόμη και στις περιπτώσεις που δεν μπορεί να διακοπεί εντελώς η ινσουλίνη, μπορεί όμως να μειωθεί δραματικά η απαιτούμενη ποσότητα και αυτό να έχει σημαντικότατα οφέλη στην υγεία του υπόλοιπου 10-20% των διαβητικών.

Οι φυσικές μορφές αυτοθεραπείας και οι αλλαγές στον τρόπο ζωής και διατροφής είναι αυτά που θα προστατέψουν την καρδιά και τα αγγεία.

Μα τώρα θα μου πείτε, «εμείς ξέρουμε πως ο διαβήτης δεν θεραπεύεται με φυσικές μεθόδους και διατροφή. Διότι αν ήταν έτσι τα εκατομύρια σε όλον τον κόσμο που πάνε στον γιατρό και κάνουν τη δίαιτα που τους δίνεται θα είχανε γίνει καλά».

Η απάντησή μου σε αυτό είναι πως οι οδηγίες που δίνονται έως σήμερα στους διαβητικούς είναι στην ουσία ΛΑΘΟΣ. Η ως τώρα λογική είναι πως «εφ όσον ο διαβητικός δεν τα πάει καλά με τα σάκχαρα τότε μην του δίνετε να φάει υδατάνθρακες και φρούτα και δώστε του ινσουλίνη». Η δίαιτα που προτείνεται λοιπόν είναι δίαιτα βασισμένη σε ζωικές τροφές και σε πολύ μικρή ποσότητα υδατανθράκων και αμύλων.

Δηλαδή; Το μέχρι σήμερα μοντέλο αντιμετώπισης εν' ολίγοις προτείνει: όχι στο ρύζι, όχι στα μακαρόνια, όχι στα δημητριακά, όχι στα όσπρια και όχι στα φρούτα. Και τι να τρώει ο διαβητικός σύμφωνα με τους ιατρούς και διαιτολόγους; κρέας, ψάρι, τυρί, σαλάτες, κοτόπουλο, λάδι και λιπαρά.

Πιστεύω πως αυτή η αντιμετώπιση όχι μόνο δεν ισορροπεί το σάκχαρο αλλά επιδεινώνει το πρόβλημα και σε βάθος χρόνου μπορεί να δημιουργεί Διαβήτη! Η δική μου αντίληψη και αντιμετώπιση είναι αντίστροφη από αυτήν που προτείνεται από το ιατρικό μοντέλο. Το σκεπτικό βασίζεται σε πολλές επιστημονικές έρευνες και αποδείξεις καθώς και στην μεγάλη επιστημονική έρευνα του Κόλιν Κάμπελ «Η έρευνα της Κίνας». Ο γιατρός αυτός και ερευνητής σύλλεξε στοιχεία από εκατοντάδες χωριά και επαρχίες της Κίνας και επί 12 χρονια παρατηρούσε τις διατροφικές συνήθειες των εκατοντάδων εκατομμυρίων Κινέζων της επαρχίας και το αντίκτυπο που είχαν στην υγεία τους.

Οι Κινέζοι της επαρχίας τρώνε σχεδόν καθημερινά ρύζι με λαχανικά και μία διατροφή γενικά απλή, φυτοφαγική, χωρίς καθόλου γαλακτοκομικά προϊόντα και με ελάχιστα ζωικά. Δεν έχουν καθόλου διαβήτη και τα ποσοστά καρδιαγγειακών προβλημάτων και καρκίνου είναι υποδεκαπλάσια από αυτά των Δυτικοευρωπαίων και Αμερικάνων! Όμως, στις μεγάλες πόλεις τις Κίνας όπου οι πληθυσμοί τρώνε όπως οι Δυτικοευρωπαίοι τα ποσοστά προβλημάτων υγείας αυξάνονται δραματικά!

Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι μαθηματικό αλλά ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ, με την έννοια της 'Φύσης' και Φυσιολογίας του ανθρώπινου οργανισμού. Αντί να προσπαθούμε να στερήσουμε τα άμυλα και τους υδατάνθρακες από τον διαβητικό και ταυτόχρονα να χορηγούμε ινσουλίνη, είναι προτιμότερο και λειτουργικότερο να παρέχουμε φυσική διατροφή και να φέρουμε έτσι το σώμα σε τέτοια κατάσταση ώστε να χειρίζεται καλά τα σάκχαρα της τροφής και το σάκχαρο να ισορροπήσει μόνο του.

Φυσική τροφή για τον άνθρωπο είναι αυτή που βασίζεται στις απλές, ανεπεξέργαστες φυτικές τροφές. Πλούσια σε λαχανικά κάθε είδους, όσπρια, φρούτα, αναποφλοίωτα δημητριακά και μικρές ποσότητες από ξηρούς καρπούς, και ακόμη μικρότερες από ζωικές τροφές και λάδι. Προφανώς, θα πρέπει να βγει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα διαβίωσης και θρέψης βασισμένο στις ιδιαιτερότητες του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά.

Οι έρευνες αλλά και η εμπειρία μου με διαβητικούς τα τελευταία 6 χρόνια δείχνουν πως τα αποτελέσματα μπορεί να είναι θεαματικά και μόνιμα για την μεγάλη πλειοψηφία των πασχόντων. Πολλοί πάσχοντες σταματούν να είναι πάσχοντες ακόμη και μέσα σε 1 μήνα! Και με συνεργασία του θεράποντος ιατρού η ινσουλίνη σταδιακά απομακρύνεται και τα φάρμακα σταματούν.

Βεβαίως υπάρχει και ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων που ίσως να μην μπορέσει να απαλλαγεί εντελώς από τα φάρμακα, αλλά όμως να τα μειώσει πολύ. Προσωπικά οι περιπτώσεις που έχω δει να μην πάνε τόσο καλά είναι αυτές που ενώ είχαν πολύ υψηλό σάκχαρο και έπαιρναν αρκετή ινσουλίνη, για διάφορους λόγους δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν τις προτάσεις και οδηγίες μου: π.χ. δεν μπορούσαν να κόψουν ή να μειώσουν τον καφέ και τα γλυκά ή τρώγανε συχνά έξω, ή ακολούθησαν μία δική τους εκδοχή των προτάσεών μου βασισμένη σε πληροφορίες και από άλλες πηγές. Παρ όλα αυτά όμως, και αυτοί οι άνθρωποι θα ωφεληθούν σημαντικά από την βελτίωση της διατροφής και του τρόπου ζωής, διότι ΑΥΤΑ είναι που θα τους προστατέψουν στην ουσία από τις επιπλοκές του Διαβήτη.

Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αρχές και επιδιώκοντας πάντα τη συνεργασία του θεράποντος ιατρού, μπορούμε συμπερασματικά να ισχυριστούμε πως ο συνδυασμός αλλαγών στον τρόπο ζωής και διατροφής μπορεί να αποδώσει σημαντικότατα ωφέλη σε όλους όσους ταλαιπωρούνται από αυξημένο σάκχαρο. Για την μεγάλη πλειοψηφία των διαβητικών τύπου 2, ο διαβήτης μπορεί να αποτελέσει παρελθόν, ή τουλάχιστον να αποτελέσει «επιλογή» τους αν για διάφορους λόγους δεν επιθυμούν να κάνουν τις αλλαγές που προτείνονται εδώ.

 

 

 

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Μάριος Πρωτόπαπας

Φυσικοπαθητικός - Ομοιοπαθητικός

Ιστότοπος: https://medicalnaturecenter.gr

Κολύμβηση

Video

O Δρόμος για την Θεραπεία αποτελεί το site στον χώρο της υγείας, που απευθύνεται σε ασθενείς, ενημερώνοντάς τους για θέματα κλασικής ιατρικής αλλά και εναλλακτικών θεραπειών.

Η ιστοσελίδα περιέχει πληροφορίες και άρθρα, με σκοπό την ενημέρωση και μόνο. Στην περίπτωση που θέλετε να εφαρμόσετε μία θεραπεία που αναγράφεται στο dromostherapeia.gr, επιβάλλεται να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. Η πληροφόρηση που δίνεται εδώ δεν είναι, δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σαν βάση για διάγνωση ή επιλογή θεραπείας.
Ο dromostherapeia.gr δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν λάθη ή παραλείψεις ή οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει που να έχει σχέση με υλικό που περιλαμβάνεται σ’ αυτήν.