Web
Analytics
Tag: διατροφή - Ο Δρόμος για την Θεραπεία

 

Η στυτική δυσλειτουργία συχνά οφείλεται σε οργανικούς λόγους. Είναι λίγες οι φορές που τα αίτια είναι ψυχολογικά. Σε αυτή την περίπτωση αντιμετωπίζονται από έναν ειδικό της ψυχικής υγείας. Σε περίπτωση που το πρόβλημα είναι οργανικό, είναι σημαντικό να εντοπίσουμε τους λόγους που το προκαλούν και να τους διαχειριστούμε. Βασικά αίτια του φαινομένου αποτελούν:

Η αρτηριοσκλήρωση

Η αρτηριοσκλήρωση στενεύει τις αρτηρίες και εμποδίζει τη ροή του αίματος

Για να προλάβουμε την εμφάνιση αρτηριοσκλήρωσης ή να περιορίσουμε την ήδη υπάρχουσα πρέπει να περιορίσουμε την κατανάλωση κορεσμένου (ζωικού) λίπους. Συνεπώς αποφεύγουμε τη συχνή κατανάλωση κόκκινου κρέατος, γαλακτοκομικών με πλήρη λιπαρά και βούτυρου. Σύμφωνα με τα πρότυπα της Μεσογειακής Δίαιτας το κόκκινο κρέας πρέπει να καταναλώνεται 2 φορές το μήνα. Προτιμούνται κομμάτια κρέατος με όσο το δυνατό λιγότερο λίπος όμως τα φιλέτα και ο κιμάς από κομμάτια χαμηλά σε λίπος. Το κρέας μπορεί να αντικατασταθεί από ψάρια (2-3 φορές την εβδομάδα), όσπρια και λαδερα (2-3 φορές την εβδομάδα) και κοτόπουλο.

Για να προστατέψουμε τις αρτηρίες από την εμφάνιση αθηρωματικής πλάκας πρέπει να ενισχύσουμε τη διατροφή μας με φυσικά αντιοξειδωτικά. Τα φυσικά αντιοξειδωτικά εμποδίζουν την οξείδωση του κορεσμένου λίπους. Πλούσιες πηγές αντιοξειδωτικών αποτελούν το ελαιόλαδο και η ελιές, η πλειοψηφία των φρούτων και των λαχανικών, τα βότανα και οι ξηροί καρποί. Είναι σαφώς αποδεδειγμένο πως στην καλή λειτουργία του καρδιαγγειακόυ συστήματος συμβάλει η κατανάλωση ω3 λιπαρών οξέων. Πλούσιες πηγές ω3 λιπαρών οξέων είναι τα ψάρια, τα θαλασσινά και οι ξηροί καρποί.

Η υπέρταση

Ένας ακόμη ισχυρός παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση στυτικής δυσλειτουργίας είναι η υπέρταση. Υπολογίζεται ότι ένας στους δύο υπερτασικούς ασθενείς έχουν κάποιου βαθμού διαταραχή στη λειτουργία της στύσης. Η διατροφική αντιμετώπιση της υπέρτασης ακολουθεί αυτή της αθηρωσκλήρωσης. Συμπληρωματικά, ο υπερτασικός ασθενής πρέπει να καταναλώνει τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες και κάλιο τα οποία βρίσκονται σε αφθονία σε φρούτα, λαχανικά και μη επεξεργασμένα δημητριακά. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δίνεται στην πρόσληψη νατρίου. Προσοχή στις κρυφές πηγές νατρίου όπως η μαγειρική σόδα, οι κονσέρβες, τα αλλαντικά, τα τυριά και τα προπαρασκευασμένα γεύματα.

Ο σακχαρώδης διαβήτης

Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί έναν από τους καλά τεκμηριωμένους παράγοντες στυτικής δυσλειτουργίας. Ο κίνδυνος για ένα διαβητικό ασθενή να εμφανίσει στυτική δυσλειτουργία είναι τριπλάσιος από αυτόν που διατρέχει ο ένα μη διαβητικό άτομο. Συχνά η διάγνωση του διαβήτη ξεκινά από το πρόβλημα της στυτικής δυσλειτουργίας. Ο σακχαρώδης διαβήτης εντείνει το πρόβλημα λόγω της στένωσης τον αγγείων και και των βλαβών του νευρικού συστήματος που προκαλεί. Επιπλέον ο σακχαρώδης διαβήτης συχνά συνυπάρχει με την αρτηριοσκλήρωση και την υπέρταση. Ωστόσω η πρόληψη μπορεί να αποδώσει. Είναι πολύ σημαντικό ο διαβητικός ασθενείς να ρυθμίσει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα και να ελέγξει το βάρος του.

Για να ρυθμιστεί ο διαβήτης πέρα από τη φαρμακοθεραπεία, είναι βασικό ο ασθενείς να υπακούει τις βασικές οδηγίες του διατροφολόγου. Με άλλα λόγια πρέπει να ακολουθούνται τα εξής:

  1. Μικρά και συχνά γεύματα. Τα μικρά και συχνά γεύματα αποτρέπουν την απότομη αύξηση ή και πτώση των επιπέδων γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα. Η γλυκόζη ρυθμίζεται σε ένα σταθερό επίπεδο και έτσι καθυστερούν ή και αποτρέπονται πιθανές βλάβες στο νευρικό σύστημα.
  2. Εξοικείωση με τα τρόφιμα που ανεβάζουν το σάκχαρο ενός διαβητικού ασθενή.

Δεν είναι όλα τα τρόφιμα που μπορεί να αυξήσουν το σάκχαρο. Η αύξηση του σακχάρου προκαλείται από τρόφιμα που περιέχουν υδατάνθρακες. Υδατάνθρακες περιέχουν τα γλυκά, τα φρούτα, τα δημητριακά και τα παράγωγά τους (ψωμί, φρυγανιές, ζύμες, ρύζι, μακαρόνια, κράκερς, κριτσίνια κ.α.), τα αμυλώδη λαχανικά (αρακάς, πατάτα, καλαμπόκι), τα αλκοολούχα ποτά, τα γαλακτοκομικά και τα όσπρια. Κανένα από τα παραπάνω τρόφιμα δεν απαγορεύεται από τη διατροφή του διαβητικού. Μπορούν όλα να καταναλωθούν με τη σωστή χρήση και τη σωστή αντικατάσταση. Για παράδειγμα μπορούμε να αντικαταστήσουμε τα επεξεργασμένα δημητριακά με δημητριακά ολικής άλεσης ή να αντικαταστήσουμε τη ζάχαρη με την πιο "φιλική" φρουκτόζη. Τα προϊόντα ολικής άλεσης απορροφώνται με αργούς ρυθμούς με αποτέλεσμα να αποφεύγονται έντονες διακυμάνσεις των επιπέδων της γλυκόζης. Επίσης αξίζει να αναφέρουμε σαν παράδειγμα ότι δεν απαγορεύεται να καταναλώσουμε πατάτες ή αρακά αρκεί να είναι πάντα σε μικρή- προσεγμένη ποσότητα.

Η παχυσαρκία

Η παχυσαρκία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση της στυτικής δυσλειτουργίας. Σε ασθενείς με δείκτη μάζας σώματος ΔΜΣ μεγαλύτερο από 28, o κίνδυνος για την εμφάνιση στυτικής δυσλειτουργίας είναι σημαντικά αυξημένος. Πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι οι ασθενείς με σοβαρή στυτική δυσλειτουργία είχαν ΔΜΣ μεγαλύτερο από άτομα που παρουσίαζαν πιο ελαφρή μορφή στυτικής δυσλειτουργίας. Επιπλέον οι παχύσαρκοι άνδρες τείνουν να έχουν χαμηλότερης ποιότητας σπέρμα σε σχέση με άνδρες με φυσιολογικό ΔΜΣ. Το πρόβλημα δημιουργείται από τον αυξημένο αριθμό λιποκυττάρων που οδηγεί σε έκκριση οιστρογόνων μεγαλύτερη από αυτή που φυσιολογικά χρειάζεται και εκκρίνει ένας άνδρας. Η διατροφική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας απαιτεί περιορισμό της συνολικής ενέργειας που προσλαμβάνεται από την τροφή, περιορισμό της κατανάλωσης λίπους (ιδιαίτερα κορεσμένου), αύξηση της κατανάλωσης φρούτων, λαχανικών, οσπρίων και μη επεξεργασμένων δημητριακών, μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ και αλατιού, αύξηση της κατανάλωσης νερού και προγραμματισμό γευμάτων.

Το μεταβολικό σύνδρομο

Το μεταβολικό σύνδρομο είναι μία σύγχρονη νόσος. Οφείλεται κατά βάση στον τρόπο ζωής που ακολουθεί ο σύγχρονος δυτικός άνθρωπος. Είναι με άλλα λόγια αποτέλεσμα της καθιστικής ζωής, του αυξημένου σωματικού βάρους και του στρες. Το μεταβολικό σύνδρομο κάνει την εμφάνισή του σε όλο και μικρότερες ηλικίες και φαίνεται να σχετίζεται σαφώς με την εμφάνιση στυτικής δυσλειτουργίας. Η πολυπαραγοντική αυτή νόσος προϋποθέτει για τον εντοπισμό του την ταυτόχρονη εμφάνιση τριών από τους παρακάτω παράγοντες:

  1. Κεντρικού τύπου παχυσαρκία ( περιφέρεια μέσης άνω των 102 εκατοστών).
  2. Αυξημένη αρτηριακή πίεση ( άνω των 130 mmHg / άνω των 85 mmHg).
  3. Γλυκόζη νηστείας άνω των 110 mg/dL.
  4. ΗDL μικρότερη των 40 mg/dL για τους άνδρες.
  5. Τριγλυκερίδια άνω των 150 mg/DL.

Η διατροφική αντιμετώπιση του μεταβολικού συνδρόμου περιλαμβάνει την εφαρμογή όλων των οδηγιών που δίνονται για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της αθηρομάτωσης, του σακχαρώδη διαβήτη, της υπέρτασης και της παχυσαρκίας. Ουσιαστικά το σύνδρομο αυτό αποτελεί τον πρόδρομο ή αλλιώς την προειδοποίηση για την εμφάνιση ενός ή και περισσοτέρων νόσων από αυτές που προαναφέρθηκαν.

Η στυτική δυσλειτουργία αντιμετωπίζεται με τον συνδυασμό της φαρμακοθεραπείας, του ελέγχου του σωματικού βάρους, της υιοθέτησης μιας ισορροπημένης διατροφής και της συστηματικής άσκησης. Η χρήση των προαναφερόμενων οδηγεί σε μείωση των επιπέδων της ολικής χοληστερόλης στο αίμα, μείωση των επιπέδων τριγλυκεριδίων, πτώση της αρτηριακής πίεσης, ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης και ινσουλίνης στο αίμα. Αποτέλεσμα αυτού είναι η πρόληψη εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων και η πρόληψη και συχνά βελτίωση της στυτικής λειτουργίας.

 
 

Το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών είναι η πιο κοινή ορμονική διαταραχή των γυναικών από την ηλικία της εφηβείας μέχρι την εμμηνόπαυση. Στη φλοιώδη ουσία των ωοθηκών περιέχονται τα ωοθυλάκια σε διαφορετικές φάσεις ωριμάνσεως μέσα στα οποία βρίσκονται τα ωοκύτταρα και τα ωχρά σωμάτια (θήλεις γαμέτες). Κάθε μήνα, οι ωοθήκες ωριμάζουν και απελευθερώνουν ένα ωάριο και παράγουν κυρίως τις ορμόνες του φύλου των θηλέων ατόμων, οιστρογόνα και λίγα ανδρογόνα, ανασταλτίνης και ρελαξίνης. Τα ωοθυλάκια μετά την ωρίμανσή τους είτε οδηγούν στην παραγωγή ωαρίων είτε υποστρέφουν και εκφυλίζονται. Τα εκφυλισμένα ωοθυλάκια όταν παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα ονομάζονται κυστικά και όταν το μέγεθός τους ξεπερνά τα 3 εκατοστά ονομάζονται ωοθυλακικές κύστεις. Στην περίπτωση που υπάρχουν πολλές υπάρχει το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.

Η αιτιολογία εμφάνισης αυτού του συνδρόμου δεν είναι γνωστή ωστόσο έρευνες καταδεικνύουν τα παρακάτω:

  • Υψηλά επίπεδα ινσουλίνης από το πάνκρεας προκαλώντας αυξημένη παραγωγή τεστοστερόνης.
  • Υψηλά επίπεδα ωχρινοτρόπου ορμόνης προκαλώντας αυξημένη παραγωγή τεστοστερόνης λόγω εσφαλμένου σήματος της υπόφυσης του εγκεφάλου.
  • Η παχυσαρκία που συνοδεύεται με αντίσταση στην ινσουλίνη.
  • Γενετικοί παράγοντες.
  • Υπερέκθεση της μήτρας σε ανδρογόνες ορμόνες.
  • Μεγάλη περίοδος ανορεξίας και έμμετου.
  • Περιβαλλοντική μόλυνση με χημικά.
  • Κάποια χρόνια λοίμωξη.

ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Κάποια από τα κυριότερα συμπτώματα που εμφανίζονται είναι: κύστες στις ωοθήκες, αμηνόρροια ή λίγες περίοδοι έμμηνου ρύσης, πόνος στην πυελική περιοχή, ακμή, τριχοφυΐα σε πρόσωπο και σώμα, αλλωπεκία, λιπαρό δέρμα, πιτυρίδα, εναλλαγές διάθεσης, άπνοια, κόπωση, πρόσληψη βάρους ή αδυναμία απώλειας,σκουρόχρωμα σημάδια πίσω από το λαιμό αλλά και σε άλλα σημεία, πρόβλημα γονιμότητας, συχνές αποβολές, υψηλά επίπεδα ινσουλίνης ή ινσουλινοαντοχή, υψηλά επίπεδα χοληστερίνης, υπέρταση, προβλήματα θυρεοειδούς, καρκίνος ενδομητρίου, στεφανιαία καρδιακή νόσος.

Το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών είναι μία μεταβολική διαταραχή. Οι ερευνητές πλέον κατανοούν τον σημαντικό ρόλο της διατροφής στην αντιμετώπιση του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών. Πολυ σημαντική είναι η διατροφική θεραπευτική προσέγγιση του συνδρόμου, επειδή πολλές φορές το σύνδρομο συνυπάρχει με παχυσαρκία. Με τη ρύθμιση του σωματικού βάρους μπορούν να περιοριστούν είτε να εξαλειφθούν συμπτώματα του συνδρόμου, όπως για παράδειγμα τρυχοφυία και ακμή μέσω διατροφικής ρύθμισης των επιπέδων της ινσουλίνης, άρα και των επιπέδων της τεστοστερόνης. Παράλληλα διαπιστώνεται ορθότερη λειτουργία των ωοθηκών, αυξάνοντας τις πιθανότητες για μία επιτυχυμένη εγκυμοσύνη

Διατροφική προσέγγιση

Το πρώτο βήμα πρέπει να είναι η αποτοξίνωση του οργανισμού. Η εξωτερική αποτοξίνωση περιλαμβάνει την αποφυγή χημικών όπως σπρέι. Εσωτερικά, συστήνονται τα βιολογικά προϊόντα που δεν περιέχουν φυτοφάρμακα. Έτσι ενισχύεται το ανοσοποιητικό σύστημα που είναι απαραίτητο για μια υγιή εγκυμοσύνη. Παραδείγματα επικίνδυνων τροφών είναι:

  1. γάλα, κοτόπουλο λόγω προσθήκης ορμονών (οιστρογόνων) που έχουν σαν αποτέλεσμα την περαιτέρω μείωσης της προγεστερόνης που παρατηρείται στο σύνδρομο αυτό.
  2. μαρούλι, σπανάκι, σταφύλια, αχλάδια, κεράσια, φράουλες, νεκταρίνια, σέλινο, μήλα, ροδάκινα έχουν τα περισσότερα φυτοφάρμακα.

Έτσι λοιπόν βλέπουμε την απαραίτητη χρήση βιολογικών προιόντων αλλά και την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών εντός εποχής που είναι σίγουρα λιγότερο επιβαρυμένα από χημικά.

  • Η διατροφή θα πρέπει να είναι μειωμένη σε θερμίδες για την απώλειας βάρους και γενικά θα πρέπει να αποτελείται:
  1. 20% των θερμίδων πρωτεΐνη χωρίς λιπαρά (κορεσμένα). Η πρωτεΐνη βοηθά τον οργανισμό στην κατασκευή και επιδιόρθωση των ιστών του. Έτσι παράγονται ένζυμα και ορμόνες και άλλες χρήσιμες ουσίες. Μεταφέρουν θρεπτικά συστατικά απαραίτητα για την λειτουργία των μυών και βοηθούν τον οργανισμό να αντιστέκεται σε ασθένειες προσδίδοντας παράλληλα ενέργεια. Καλές πηγές είναι το φρέσκο κοτόπουλο, το ψάρι, τα όσπρια και τυρί με χαμηλά λιπαρά.
  2. 50% των θερμίδων καλύπτουν οι υδατάνθρακες. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό να προσλαμβάνονται σύνθετοι υδατάνθρακες (όχι απλοί όπως ζάχαρη) και πολλές φυτικές ίνες. Πρόκειται για τροφές με χαμηλο γλυκαιμικό δείκτη που έχουν σαν αποτέλεσμα τη ρύθμιση της ινσουλίνης καθώς δεν διασπώνται γρήγορα. Επίσης, οι φυτικές ίνες αποβάλουν τα επιπλέον οιστρογόνα από τον οργανισμό. Παραδείγματα είναι η βρώμη, το μαύρο ψωμί, το μη αποφλοιωμένο ρύζι, τα ωμά λαχανικά όπως μαρούλι αλλά και μπρόκολο, τα φρούτα με τη φλούδα αλλά και τα όσπρια.
  3. 30% των θερμίδων αποτελούνται από τα λιπαρά. Αυτά θα πρέπει να είναι κυρίως πολυακόρεστα με έμφαση στα απαραίτητα λιπαρά οξέα (Ω3-Ω6-Ω9). Τα λιπαρά αυτά βοηθούν ιδιαίτερα στην ρύθμιση της χοληστερίνης, στην ισσοροπημένη παραγωγή ορμονών, στην απώλεια βάρους και στην γενικότερη υγεία του οργανισμού για σύλληψη. Οι κυριότερες πηγές είναι το ψάρι, ο λιναρόσπορος, το λινέλαιο, τα καρύδια.
  • Θα πρέπει να περιλαμβάνονται 5 γεύματα ημερησίως, όπου τα 3 είναι κυρίως (πρωϊνό, μεσημεριανό, βραδινό) και τα άλλα δύο απλά (δεκατιανό, απογευματινό). Το βράδυ σίγουρα πρέπει να έχει λιγότερες θερμίδες καθώς και υδατάνθρακες και λίπη. Είναι απαραίτητη η ύπαρξη πρωτεΐνης και καλών λιπαρών σε όλα τα γεύματα για να αποφευχθεί η απορρύθμιση της ινσουλίνης. Μια ημέρα λοιπόν θα μπορούσε να είναι:
  1. ΠΡΩΪΝΟ : ένα φλιτζάνι γάλα (1-2%)+ 2 κουταλιές Quaker+ 5 καρύδια.
  2. ΔΕΚΑΤΙΑΝΟ: ένα μήλο, 5 καρύδια.
  3. ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟ: ψάρι ψητό, 2 φλιτζάνια μπρόκολο+ 6 κουταλάκια λάδι.
  4. ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ: ένα φλιτζάνι γιαούρτι (1-2%), 5 καρύδια, 2 δαμάσκηνα.
  5. ΒΡΑΔΙΝΟ: μαρούλι+ ένα κουταλάκι λάδι, 2 ασπράδια αυγών.

Είναι απαραίτητη η κατανάλωση 5 μερίδων φρούτων και λαχανικών ημερησίως. Αυτά όχι μόνο παρέχουν τις απαραίτητες βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία αλλά και αρκετές φυτικές ίνες. Όπως προαναφέρθηκε, οι φυτικές ίνες απορροφούν τα επιπλέον λίπη, τοξίνες και ορμόνες και παράλληλα βοηθούν στην αποφυγή της δυσκοιλιότητας κατά την οποία οι επιπλέον ορμόνες μπορεί να επαναπορροφηθούν. Εδώ είναι ιδιαίτερα χρήσιμα τα λαχανικά μπρόκολο και λάχανο που βοηθούν στην αποφυγή απορρόφησης τοξικού οιστρογόνου. Στην περίπτωση ταυτόχρονης πρόσληψης φαρμάκων για τη ρύθμιση της περιόδου με τις απαραίτητες βιταμίνες, η θεραπεία παρατείνεται οπότε χρειάζεται συνεργασία και με το γυναικολόγο.

  • Η καθημερινή άσκηση, ιδιαίτερα η αερόβια όπως περπάτημα, είναι εξίσου απαραίτητη. Έτσι βελτιώνονται τα επίπεδα ινσουλίνης, αυξάνεται ο μεταβολισμός και βοηθά στην απώλεια επιπλέον βάρους. Επιπλέον συντελεί στο καλό κυκλοφορικό, στην υγιή πέψη κάι στην διατήρηση του αμυντικού συστήματος. Τέλος αυξάνει την καλή χοληστερίνη (HDL) και συντελεί στην αποφυγή οστεοπόρωσης. Πρέπει να σημειωθεί ότι πρόκειται για μέτρια άσκηση περίπου 20 λεπτά την ημέρα.
  • Η αποφυγή καφέ είναι εξίσου απαραίτητη. Η καφεΐνη αυξάνει τα επίπεδα οιστρογόνων και έτσι συντελεί αρνητικά στο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών όπου είναι πιο δύσκολη η σύλληψη.
  • Απαιτείται η πρόσληψη σωστών υγρών. Είναι απαραίτητα 2 λίτρα νερό την ημέρα. Οι χυμοί πρέπει να αποφεύγονται καθώς αυξάνουν την γλυκόζη στο αίμα. Το μαύρο τσάι και η cola περιέχουν επίσης καφεΐνη οπότε και αποκλείονται. Τέλος, όλα τα αναψυκτικά περιέχουν αλουμίνο που αποτελεί τοξίνη για τον οργανισμό. Εκτός από νερό συστήνεται το πράσινο τσάι που περιέχει αντιοξειδωτικά τα οποία βοηθούν στην αποτοξίνωση του οργανισμού.
  • Η μείωση του άγχους αν όχι η αποφυγή του είναι πολύ σημαντική. Αυτό ισχύει γιατί έτσι βοηθάται η ρύθμιση των ορμονών. Ιδιαίτερα στην περίπτωση ύπαρξης άγχους αυξάνεται μια ορμόνη που λέγεται κορτιζόλη που μαζί με την αύξηση άλλων μπορεί να οδηγήσει σε συμπτώματα του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών και στον περιορισμό γονιμότητας. Τέλος, το άγχος αποδυναμώνει το αμυντικό σύστημα.
  • Το αλκοόλ πρέπει να αποκλειστεί καθώς παράγει επίσης οιστρογόνα που στην περίπτωση του συνδρόμου δεν είναι επιθυμητά.
  • Περιορισμός του αλατιού απαιτείται λόγω κατακάτησης υγρών. Ιδιαίτερα μια εβδομάδα πριν την περίοδο είναι πολύ σημαντική η μείωση του. Πρέπει να προσλαμβάνονται μόνο 2,5γρ. την ημέρα δηλαδή μισό κουταλάκι του γλυκού. Εδώ συμπεριλαμβάνονται και τα τυρίά, αλλαντικά, σάλτσες.
  • Είναι τέλος απαραίτητο να ελεγθούν τυχόν αλλεργίες ή δυσανεξίες σε τρόφιμα για την αποτελεσματική θεραπεία.

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΒΟΗΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΤΩΝ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ

  • Τα φυτοοιστρογόνα είναι ουσίες που πειέχονται σε τρόφιμα όπως η σόγια, τα ρεβίθια και οι φακές. Οι ουσίες αυτές έχουν χημική δομή παρόμοια με αυτή των οιστρογόνων. Αυτά θεωρούνται οτι αυξάνουν μια πρωτεΐνη στο συκώτι που βοηθά στην απομάκρυνση των επιπλέον επιπέδων ορμονών οιστρογόνων και τεστοστερόνης.
  • Οι αντιοξειδωτικές βιταμίνες A (πχ. καρότο), C (πχ μπρόκολο), E (πχ. ηλιέλαιο), ψευδάργυρος(πχ.φασόλια) και σελήνιο (πχ. δημητριακά) βοηθούν στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και απομακρύνουν το οξειδωτικό στρες. Ο ψευδάργυρος συντελεί στην σωστή δράση πολλών ορμονών, συμπεριλαμβανομένου της ινσουλίνης, λειτουργεί με τις βιταμίνες Α, Ε και στην παραγωγή της θυρεοειδούς ορμόνης και τέλος βοηθά στον έλεγχο της όρεξης.
  • Η βιταμίνη D που παίρνουμε και από την έκθεση στον ήλιο υποστηρίζει την παραγωγή οιστρογόνων.
  • Οι βιταμίνες Β (πχ. όσπρια, δημητριακά) βοηθούν στην μείωση κατακράτησης υγρών, στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα, στη σωστή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα και μετατρέπουν στο συκώτι όλες τις επικίνδυνες ουσίες σε ακίνσυνες. Τέλος παρέχουν ενέργεια στον οργανισμό.
  • Το χρώμιο (πχ. αυγό, σπανάκι) βοηθά στην ρύθμιση του επιπέδου σακχάρου στο αίμα
  • Το μαγνήσιο (πχ, πράσινα φυλλώδη λαχανικά, καρύδια) συνδέεται έντονα με την αντίσταση στην ινσουλίνη και έτσι είναι απαραίτητο για την αποφυγή υψηλών επιπέδων σακχάρου.
  • Το ασβέστιο (πχ. γάλα) μαζί με το μαγνήσιο καθώς και τη βιταμίνη D βοηθά στην υγιή δομή των οστών, στη βελτίωση του μεταβολισμού και στη σωστή λειτουργία της ινσουλίνης.
  • Τα απαραίτητα λιπαρά οξέα Ω3, Ω6 (κύριες πηγές λινέλαιο και ψάρι) παίζουν ρόλο στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού και στην ρύθμιση χοληστερίνης.
  • Η λυγαριά είναι ένα βότανο που βοηθά στην σωστή λειτουργία της υπόφυσης όπου παράγεται η ωχρινοτρόπος ορμόνη.

Καταλήγοντας, βγαίνει το συμπέρασμα οτι η διατροφή παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών. Η πρόσληψη συμπληρωμάτων διατροφής πρέπει να γίνεται υπό την εποπτεία γιατρού και διαιτολόγου.

Γαστρίτιδα είναι η φλεγμονή του βλεννογόνου του στομάχου. Το στομάχι αποτελεί τμήμα του γαστρεντερικού συστήματος κατέχοντας κυρίαρχο ρόλο στη διαδικασία της πέψης της τροφής και της απορρόφησης θρεπτικών συστατικών. Στα πλαίσια αυτής της λειτουργίας στο στομάχι εκκρίνονται πλήθος παραγόντων και ενζύμων απαραίτητων για την διάσπαση των τροφών. Ένας πολύ σημαντικός παράγοντας, υπεύθυνος για τη διάσπαση των τροφών είναι το υδροχλωρικό οξύ. Ωστόσο αν η έκκριση αυτού του οξέος είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη από τη ποσότητα που απαιτείται, προκαλείται γαστρίτιδα. Η τελευταία διακρίνεται σε οξεία και χρόνια.

ΑΙΤΙΑ

ΟΞΕΙΑ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ

  • ΑΝΤΙΦΛΕΓΜΟΝΩΔΗ ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΠΩΣ ΑΣΠΙΡΙΝΗ.
  • ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΑΛΚΟΟΛ.
  • ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ.
  • ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ.
  • ΚΑΨΙΜΑΤΑ.
  • ΣΟΒΑΡΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ (ΠΧ. ΕΛΙΚΟΒΑΚΤΗΡΙΔΙΟ ΤΟΥ ΠΥΛΩΡΟΥ).
  • ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΒΑΡΟΥΣ.
  • ΑΓΧΟΣ.
  • ΚΑΠΝΙΣΜΑ.
  • ΤΡΟΦΙΚΗ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗ.

ΧΡΟΝΙΑ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ

  • ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΠΛΟΥΣΙΑ ΣΕ ΛΙΠΑΡΑ, ΜΠΑΧΑΡΙΚΑ.
  • ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΚΑΦΕ.
  • ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΑΛΚΟΟΛ.
  • ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ ΜΑΣΗΣΗ ΤΡΟΦΗΣ.
  • ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΠΩΣ ΑΣΠΙΡΙΝΗ.
  • ΚΑΠΝΙΣΜΑ.
  • ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΕΣ (ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΡΩΤΕΪΝΗΣ, ΣΙΔΗΡΟ, ΒΙΤΑΜΙΝΗ Α).
  • ΚΑΚΟΗΘΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑ.
  • ΣΟΒΑΡΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ (ΠΧ. ΕΛΙΚΟΒΑΚΤΗΡΙΔΙΟ ΤΟΥ ΠΥΛΩΡΟΥ).
  • ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΤΟΜΑΧΟΥ.
  • ΠΕΛΑΓΡΑ.
  • ΓΑΣΤΡΙΚΗ ΠΟΛΥΠΟΔΙΑΣΗ.
  • ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΔΥΣΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ.
  • ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ ΧΟΛΗΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ.
  • ΑΥΞΗΜΕΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΟΞΕΩΝ ΣΤΟ ΣΤΟΜΆΧΙ.
  • ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΤΥΠΟΥ 1, ΑΣΘΕΝΕΙΑ HASHIMOTO, ΕΛΛΕΙΨΗ ΒΙΑΜΙΝΗΣ Β12 (ΑΥΤΟΑΝΟΣΗ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ).
  • ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΟΠΩΣ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΝΕΦΡΩΝ, ΝΟΣΟΣ CROHN.

ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Ναυτία, εμετό, κοιλιακό πόνο, ανορεξία, δυσπεψία, ελαφρύ πυρετό, αφυδάτωση, φούσκωμα, απώλεια βάρους και σπανιότερα αιμορραγία. Η χρόνια γαστρίτιδα μπορεί να είναι εξέλιξη της οξείας γαστρίτιδας.

Πεπτικό έλκος είναι μια χρόνια ασθένεια του πεπτικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από πληγές (έλκη) στα τμήματα του γαστρεντερικού σωλήνα που έρχονται σε επαφή με γαστρικά υγρά που περιέχουν οξύ και πεψίνη (ένζυμο). Αποτελεί πολύ συχνή πάθηση του πεπτικού συστήματος. Ανάλογα με τον τόπο ύπαρξης του έλκους μπορεί να διακριθεί σε γαστρικό έλκος (στομάχι) και δωδεκαδακτυλικό έλκος (δωδεκαδάκτυλος). Επίσης λιγότερο σύνηθες είναι το έλκος στον κατώτερο οισοφάγο και στο τμήμα του λεπτού εντέρου μετά από χειρουργική αναστόμωση με το στομάχι.

ΑΙΤΙΑ

ΠΕΠΤΙΚΟ ΕΛΚΟΣ

  • ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ.
  • ΔΙΑΡΚΗΣ Ή ΑΗΞΗΜΕΝΗ ΕΚΚΡΙΣΗ ΓΑΣΤΡΙΚΏΝ ΥΓΡΩΝ.
  • ΓΑΣΤΡΙΚΗ ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΒΛΑΒΗ ΤΟΥ ΕΠΙΘΗΛΙΟΥ ΤΟΥ ΒΛΕΝΝΟΓΟΝΟΥ ΕΙΤΕ ΛΟΓΩ ΑΝΑΓΩΓΗΣ ΧΟΛΙΚΩΝ ΟΞΕΩΝ ΕΙΤΕ ΛΟΓΩ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΟΠΩΣ ΑΣΠΙΡΙΝΗ.
  • ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΥΔΡΟΧΛΟΡΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ, ΠΕΨΙΝΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΓΛΑΔΙΝΩΝ (ΒΛΕΝΝΗΣ).
  • ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΙ-ΝΕΥΡΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΟΠΩΣ ΑΓΧΟΣ.
  • ΕΛΙΚΟΒΑΚΤΗΡΙΔΙΟ ΤΟΥ ΠΥΛΩΡΟΥ.
  • ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΣΤΟΜΑΧΟΥ.
  • ΔΙΑΤΡΟΦΗ-ΚΑΠΝΙΣΜΑ-ΚΑΦΕΣ-ΑΛΚΟΟΛ.
  • ΝΟΣΟΣ CROHN.
  • ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΟΠΩΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ, ΜΕΓΑΛΗ ΗΛΙΚΙΑ, ΔΙΑΒΗΤΗΣ, ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ, ΣΥΝΔΡΟΜΟ Zollinger-Ellison , ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΗΠΑΤΟΣ, ΕΜΦΥΣΗΜΑ, ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΑΙΤΙΑ.

Τα αίτια και των δύο περιπτώσεων έλκους μοιάζουν. Τα συμπτώματά τους είναι ο πόνος στο άνω μέρος της κοιλίας. Στο έλκος του δωδεκαδακτύλου ο πόνος εμφανίζεται κυρίως πριν από τα γεύματα. Επίσης υπάρχουν καούρες, ξινίλα, δυσπεψία, φούσκωμα, ζαλάδα, εμμετός, απώλεια όρεξης και βάρους, κάψιμο στην καρδιά, αίμα στα κόπρανα ή στον εμμετό, αδυναμία.
Η θεραπεία της γαστρίτιδας περιλαμβάνει φαρμακευτική αντιμετώπιση, αποφυγή αλκοόλ, καπνίσματος, άγχους, καφέ, αναψυκτικών, καυτερών τροφών, ασπιρίνης αλλά και πολλά και μικρά γεύματα.

Πιο συγκεκριμένα ακολουθεί ένα υπόδειγμα διατροφής για ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με γαστρίτιδα:

ΟΞΕΙΑ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ

  • Αρχικά απαιτείται νηστεία για 1-2 ημέρες.
  • Κατόπιν συστήνεται υδρική δίαιτα καθώς και χορήγηση χαμομηλιού.
  • Στη συνέχεια συστήνεται το γάλα με χαμηλά λιπαρά και προοδευτικά σούπες λαχανικών, ρυζιού, βρώμης.
  • Επίσης μπορούν να προστεθούν φρουτόκρεμα από μπανάνα, ψητά μήλα, βραστή λειωμένη πατάτα, άσπρο ψωμί.
  • Ακόμη σούπες από καλά βρασμένο κοτόπουλο, μέλι.
  • Έρευνες προτείνουν και την κατανάλωση προβιοτικών όπως Lactobacillus caseii, που ενισχύουν τη θεραπεία κατά του ελικοβαξτηρίδιου του πυλωρού.

Η παραπάνω διατροφή πρέπει να ακολουθείται για τουλάχιστον 8 μέρες.

ΧΡΟΝΙΑ ΓΑΣΤΡΙΤΙΔΑ

  • Για τις πρώτες 1-2 μέρες είναι καλό να καταναλώνονται μόνο γιαούρτι και φρούτα.
  • Απαιτούνται μικρά και συχνά γεύματα σε μέτρια θερμοκρασία.
  • Χρειάζεται καθημερινή λήψη 100γρ. πρωτεΐνης σε μια δίαιτα των 3000 θερμίδων. Αυτή η ποσότητα πρωτεΐνης καλύπτεται με ένα ποτήρι γάλα (1-2%)+ 180γρ. ψάρι βραστό+ 3 φλιτζάνια κολοκυθάκια βραστά+ 4 φέτες ψωμί+ ένα γιαούρτι (1-2%)+ 2 ασπράδια αυγών. Η πρωτεΐνη πρέπει να προσλαμβάνεται από άπαχο κρέας ή ψάρι βραστό, ψητό αλλά και άπαχο γάλα ή γιαούρτι.
  • Η ενέργεια στον οργανισμό παρέχεται και από τους υδατάνθρακες που θα πρέπει να είναι περίπου 400γρ/ημέρα. Που μπορούν να καλυφθούν με 2 ποτήρια γάλα (1-2%)+ 4 φλιτζάνια κολοκυθάκια βραστά+ 6 φέτες ψωμί+ 5 φρούτα (εφόσον είναι ανεκτά)+ 3 φλιτζάνια ρύζι ή μακαρόνια
  • Τα όσπρια καλύτερα να αποφεύγονται.
  • Τα φρούτα επιτρέπονται εφόσον είναι ανεκτά αλλά όχι τα όξινα όπως για παράδειγμα πορτοκάλι, ακτινίδιο.
  • Τα λίπη δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 50γρ. ημερησίως που λόγω του λίπους του κρέατος ή ψαριών και του γάλακτος ανέρχονται στις 2 κουταλιές της σούπας ημερησίως. Σίγουρα συστήνεται ωμό ελαιόλαδο.
  • Απαιτείται ο τακτικός έλεγχος ή και πρόσληψη σιδήρου (πχ. μοσχάρι), βιταμίνης Β12 (πχ. αυγό), βιταμίνης Α (πχ. κολοκυθάκια), καλίου (πχ. μπανάνα) και ασβεστίου (πχ. γάλα).
  • Καλή μάσηση της τροφής.

Η δίαιτα του πεπτικού έλκους, είτε πρόκειται για γαστρικό είτε για δωδεκαδακτυλικό, έχει συγκεκριμένες οδηγίες που πρέπει να ακολουθούνται όπως αποφυγή όξινων τροφών, αύξηση φυτικών ινών, αύξηση απαραίτητων λιπαρών οξέων Ω3, Ω6, αποφυγή τροφών που σχηματίζουν αέρια, αποφυγή αλκοόλ, καφέ, τσαγιού, αναψυκτικών, μπαχαρικών, καρυκευμάτων, καπνίσματος, ασπιρίνης, Συστήνονται πολλά και μικρά γεύματα, καλή μάσηση τροφής, πρωτεϊνικά γεύματα, καλά βρασμένα τρόφιμα, βιταμίνη C.

ΔΙΑΙΤΑ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

  • Γάλα με χαμηλά λιπαρά, ενδείκνυται το κατσικίσιο.
  • Χυμοί λαχανικών όπως καρότου, αγγουριού, λάχανου, παντζαριού και σπανακιού.
  • Βραστά λαχανικά και σε μικρή ποσότητα.
  • Αποφύγετε μπρόκολο, κουνουπίδι, καλαμπόκι, ντομάτα, πιπεριές, κρεμμύδι.
  • Αραιωμένοι χυμοί φρούτων.
  • Συστήνονται φρούτα όπως μήλο, αχλάδι χωρίς τη φλούδα αλλά ούτε αποξηραμένα και μπανάνα.
  • Επιτρέπονται άπαχα, μαλακά βραστά κρέατα και ψάρια.
  • Όχι λιπαρά ακόμη και ξηρούς καρπούς.
  • Συστήνεται το μέλι.
  • Απαιτούνται 6-8 ποτήρια νερό.
  • Βιταμίνη Α και βήτα καροτίνη (πχ καρότο, κολοκυθάκια).
  • Βιταμίνες Β (πχ βρασμένη βρώμη).
  • Ασβέστιο (πχ γάλα).
  • Ψευδάργυρος (πχ. μοσχάρι).
  • Προσοχή στα επίπεδα χοληστερίνης.
  • Βασιλικός πολτό και πρόπολη.

ΔΙΑΙΤΑ ΔΩΔΕΚΑΔΑΧΤΥΛΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

  • Τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες όπως πιτυρούχο ψωμί.
  • Αυξημένη ποσότητα σιδήρου από τροφές καλά μαγειρευμένες όπως σπανάκι+ κοτόπουλο.
  • Συστήνεται λινολεϊκό οξύ (Ω6) από ηλιέλαιο και καλαμποκέλαιο.
  • Βιταμίνη Α (πχ καρότο, κολοκυθάκια).
  • Πουρές φρούτων και λαχανικών, ψητή πατάτα.
  • Βιταμίνη Β1 (πχ. χοιρινό).
  • Βιταμίνη Β2 (πχ. κοτόπουλο).
  • Βιταμίνη Ε (πχ. αυγό).
  • Κάλιο (πχ. πατάτα).

Καταλήγοντας λοιπόν βλέπουμε ότι υπάρχουν αρκετά κοινά σημεία τόσο στην αιτιολογία της γαστρίτιδας και του πεπτικού έλκους όσο και στην διαιτητική τους αντιμετώπιση. Πρέπει όμως να τονιστεί ότι πρόκειται για ιδιοπαθείς ασθένειες και έτσι είναι απαραίτητη η συμβολή του διαιτολόγου αλλά και η προσωπική καταγραφή των τροφών που είναι ανεκτές από τον οργανισμό.

 

 

Η δυσκοιλιότητα είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα γαστρεντερικά συμπτώματα που εμφανίζεται στο σύγχρονο άνθρωπο ανεξαρτήτως φύλου, κοινωνικοοικονομικής τάξης και φυλής. Το γαστρεντερικό σύστημα είναι υπεύθυνο για την διάσπαση των τροφών και την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Οι λόγοι αυξημένης εμφάνισης στη σύγχρονη εποχή είναι η μόλυνση του περιβάλλοντος, οι τροφές και το άγχος. Εδώ πρέπει να πούμε ότι το 90% των ασθενειών που μαστίζουν σήμερα την ανθρωπότητα οφείλεται στη δυσκοιλιότητα γιατί ο άνθρωπος γίνεται ευπρόσβλητος στους ιούς. Πάσχων θεωρείται αυτός που οι εντερικές κενώσεις του δεν είναι συχνές, δηλαδή 1-3 την ημέρα.

Υπάρχουν τρεις μορφές δυσκοιλιότητας. Αυτή που οφείλεται στην ελλιπή πρόσληψη υγρών και φυτικών ινών, στην αφαγία και στην συνεχή χρήση καθαρκτικών. Η δεύτερη οφείλεται σε τρόφιμα που ερεθίζουν το έντερο, σε νευρολογικές παθήσεις και στο άγχος και η τρίτη σε δυσλειτουργία ή ασθένεια στο παχύ έντερο ή στο κόλον.

Στην περίπτωση αναπηρίας υπάρχουν οργανικοί λόγοι, φαρμακευτικές ουσίες αλλά και έλλειψη άσκησης που επηρεάζουν την εμφάνιση της δυσκοιλιότητας. Όσον αφορά τα οργανικά αίτια είναι απώλεια ή δυσκολία ελέγχου του εντέρου, δύσκολη λειτουργία των κοιλιακών και θωρακικών μυών και γενικά δυσλειτουργία του νευρικού συστήματος, Τέτοιες περιπτώσεις περιλαμβάνουν την σκλήρυνση κατά πλάκας, Πάρκινσον, εγκεφαλικό, τραυματισμός στη σπονδυλική στήλη, διαβήτης, υπό- ή υπερθυρεοειδισμός, ουραιμία, υπερασβεσταιμία, σκληροδερμία, λύκος και άλλα.

Το κύριο λοιπόν αποτέλεσμα της δυσκοιλιότητας, όπου οφείλεται η εμφάνιση ασθενειών, είναι η δηλητηρίαση του οργανισμού από τις τοξίνες που περιέχονται στα υπολείμματα τροφών που πρέπει να αποβληθούν. Έτσι όταν οι τοξίνες συγκεντρώνονται στο νευρικό σύστημα αισθανόμαστε κόπωση και κατάθλιψη. Στην καρδιά αισθανόμαστε αδύναμοι, πρησμένοι στο στομάχι και γεμάτοι στους πνεύμονες. Αν οι τοξίνες πάνε να φύγουν από το δέρμα έχουμε κοκκινίλες ενώ στους αδένες αισθανόμαστε κόπωση υπνηλία και άλλα. Εκτός των ανωτέρω πρέπει να σημειωθεί ότι εφόσον η άμυνα του οργανισμού στην ασθένεια είναι το ανοσοποιητικό μας σύστημα, όταν αυτό είναι αδύναμο λόγω της έλλειψης θρεπτικών συστατικών, τότε γίνεται και ευάλωτο. Είναι άλλωστε γνωστό ότι στις διάφορες παθήσεις διαπιστώνεται η έλλειψη κάποιων βιταμινών και μετάλλων. Επιγραμματικά οι συνέπειες της δυσκοιλιότητας είναι:

 

 

Ελλιπής απορρόφηση θρεπτικών

 

συστατικών

 

Συνολική υγεία και λειτουργία του

 

οργανισμού, αύξηση βάρους

Δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού
 

Χρόνιες λοιμώξεις, αυτοάνοσα νοσήματα

 

όπως καρκίνος του παχέος εντέρου

 

Προοδευτική καταστροφή του εντερικού

 

βλενογγόνου

Εντερικές παθήσεις όπως νόσος του Crohn

ή σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, κολικός,

εκκολπομάτωση, κολίτιδα

Λοίμωξη διαφόρων συστημάτων

Καρδιακά προβλήματα, αρθρίτιδα, μυική

δυσκαμψία, πόνος στις αρθρώσεις,

ξηροδερμία, ακμή.

 

Διάφορα συμπτώματα είναι:

Τροφικές αλλεργίες ή δυσανεξίες, αιμορροΐδες, ψωρίαση, δυσοσμία στόματος - κοπράνων - αερίων, πονοκέφαλος, ατονία, πόνος χαμηλά στην πλάτη- στο συκώτι -χοληδόχο κύστη, υπνηλία, λοιμώξεις στα γυναικεία γεννητικά όργανα, ιώσεις, κατάθλιψη, κυτταρίτιδα πρόβλημα συγκέντρωσης, μυκητίαση στα νύχια, σκωληκοειδίτιδα, προβλήματα προστάτη, έλκος, κιρσός, πολύποδας, υπέρταση, πνευμονία, άσθμα κλπ.

Είναι κατανοητό πως η αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας είναι θέμα της συνολικής υγείας του οργανισμού, Ας δούμε λοιπόν ένα γενικό πλάνο διατροφής για την αντιμετώπιση του προβλήματος, Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η χρήση καθαρτικών φαρμάκων και κλυσμάτων πρέπει να αποφεύγεται γιατί οδηγεί σε αδυναμία και εξάρτηση των εντέρων.

Αναφορικά πρέπει׃

  • Καλή διατροφή χωρίς τηγανητά ή πρόχειρα φαγητά.
  • Πρόσληψη πολλών φυτικών ινών όπως δημητριακά, φρούτα, λαχανικά.
  • Πρόσληψη υγρών και κυρίως νερού (1 ½ λίτρο/ημέρα).
  • Κανονισμένο ωράριο διατροφής.
  • Επαρκής πρόσληψη όλων των διατροφικών ομάδων.
  • Αποφύγετε το πολύ κρέας.
  • Αποφεύγετε καφέ, τσάι, αλκοόλ, αναψυκτικά.

Πέρα όμως από τις γενικές αρχές, ιδιαίτερες συμβουλές χρειάζονται για την κάθε πάθηση.

Ας δούμε όμως γενικά κάποιες τροφές αντιμετώπισης:

  • Λιναρόσπορος - μια κουταλιά της σούπας το πρωί με νερό βρύσης.
  • Πίτουρο σταριού και κουάκερ ωμά το πρωί.
  • Μέλι ωμό.
  • Φρούτα με τη φλούδα όπως δαμάσκηνα, μήλα, αχλάδια, μπανάνες, βερίκοκα, αβοκάντο, παπάγια ή και αποξηραμένα.
  • Χυμοί το πρωί από πορτοκάλι, καρότο, μήλο, σταφύλι, αχλάδι.
  • Ωμά λαχανικά όπως μαρούλι, λάχανο, παντζάρια, καρότα, ντομάτα, αγγούρι, σπανάκι.
  • Χυμοί από λαχανικά όπως ντομάτα+ αγγούρι με τη φλούδα το πρωί.
  • Ψάρια.
  • Φασόλια.
  • Ωμό λάδι.
  • Ξινόγαλο, γιαούρτι, γάλα Μαγνησίας.
  • Άψητους ξηρούς καρπούς, σταφίδες.
  • Χαμομήλι.
  • Σκόρδο.
  • Psyllium.
  • Συμπληρώματα Mg - K που διεγείρει τα νευρικά κύτταρα για την μυϊκή σύσπαση.

Προβιοτικά συμπληρώματα που διατηρούν την εντερική χλωρίδα, προστατεύουν από τις διαταραχές, μειώνουν τις τοξικές ουσίες και ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού.

Έτσι φτιάχνουμε το πλάνο μιας ημέρας όπως για παράδειγμα:

πριν οτιδήποτε άλλο ένα ποτήρι νερό με ½ λεμόνι στημένο και μια κουταλιά της σούπας λιναρόσπορο, ένα ακτινίδιο

Πρωινό: ένα γιαούρτι (1-2%) με προβιοτικά+ 2 κουταλιές κουάκερ+ 4 ξερά δαμάσκηνα+ 5 καρύδια+ μια κουταλιά μέλι+ 5 σταφίδες.

Δεκατιανό: μια μπανάνα, χυμό πορτοκάλι+ καρότο+ μήλο+ αχλάδι.

Προβιοτικό συμπλήρωμα βιταμινών B, C και ιχνοστοιχείων Mg+K.

Μεσημεριανό: φασόλια μαυρομάτικα βραστά+ σπανάκι (ωμό)+ τυρί τριμμένο+ ελαιόλαδο.

 

 

Με τον όρο ουρολοιμώξεις εννοούνται οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος όταν βακτήρια εισχωρούν είτε στην ουροδόχο κύστη είτε στα νεφρά. Πρόκειται για μια πολύ κοινή λοίμωξη που εμφανίζεται όταν τα βακτήρια εισέλθουν στο άνοιγμα της ουρήθρας και πολλαπλασιάζονται στο ουροποιητικό σύστημα το οποίο περιλαμβάνει τα νεφρά, τους ουρητήρες, την ουροδόχο κύστη, τους μυικούς σφικτήρες και την ουρήθρα.

Φυσιολογικά, όταν η ουροδόχος κύστη γεμίσει (περίπου 1-2 φλιτζάνια χωρητικότητα) οι νευρικές απολήξεις του τοιχώματος αυτής, στέλνουν μήνυμα στον εγκέφαλο μέσω του νωτιαίου μυελού. Κατόπιν ο εγκέφαλος στέλνει πίσω μήνυμα στην κύστη για να γίνουν οι απαραίτητες συσπάσεις των μυών έτσι ώστε να χαλαρώσουν οι σφιγκτήρες για την ούρηση.

Στην περίπτωση της ουρολοίμωξης, αρχικά, επηρεάζεται συνήθως η ουρήθρα και αν δεν αντιμετωπιστεί προχωράει στα νεφρά. Ανάλογα με το τμήμα του συστήματος που επηρεάζεται έχουμε την κυστίτιδα (ουροδόχος κύστη), ουρηθρίτιδα (ουρήθρα) και πυελονεφρίτιδα (νεφρά).

Γενικότερα αίτια αποτελούν τα βακτήρια που βρίσκονται στο γαστρεντερικό σύστημα αλλά και σε σεξουαλικά μεταδιδόμενους μικροοργανισμούς. Οι γυναίκες είναι πιο ευπρόσβλητες καθώς ο σωλήνας που οδηγεί από την ουροδόχο κύστη στην ουρήθρα είναι πολύ πιο κοντός. Έτσι, εφόσον η ουρήθρα είναι πιο κοντά στον πρωκτό, τα βακτήρια που φυσιολογικά βρίσκονται στο κόλον μπορούν ευκολότερα να μολύνουν την ουρήθρα. Στους άντρες όμως, μια ουρολοίμωξη είναι σχεδόν πάντα σύμπτωμα μιας άλλης.

Έτσι παρουσιάζεται η ουρολοίμωξη με θολό χρώμα, άσχημη μυρωδιά ή και αίμα στα ούρα. Μπορεί να έχει συμπτώματα αλλά και όχι. Τα συμπτώματα είναι πυρετός, κρυάδες, ακράτεια, συχνοουρία, σπασμοί σε πόδια, κοιλιά, κύστη, κάψιμο στα γεννητικά όργανα, ζαλάδα, πονοκέφαλος, κόπωση, πόνος στην πλάτη στην περιοχή των νεφρών και άλλα. Πρέπει εδώ να τονίσουμε ότι οι ουρολοιμώξεις ευθύνονται και για άλλες παθήσεις εκτός της κυστίτιδας, ουρηθρίτιδας και πυελονεφρίτιδας. Τέτοιες είναι ο πρόωρος τοκετός στις έγκυες αλλά και η υπέρταση, βακτιριδιακή προστατίτιδα, διαβήτης μέχρι και θρόμβωση και πνευμονική εμβολή.

Είναι λοιπόν είναι άκρως σημαντικό να προλαμβάνεται η εμφάνιση των ουρολοιμώξεων.

  • Πρώτα από όλα δεν πρέπει να καθυστερούμε την ενούρηση.
  • Πρέπει να καταναλώνεται αρκετό νερό για την απομάκρυνση των βακτηριδίων. Συνολικά χρειάζονται 2-3λίτρα υγρών την ημέρα.
  • Διατήρηση υγιεινής των γεννητικών οργάνων μέχρι και των χεριών.
  • Οι χυμοί cranberry και blueberry βοηθoύν στην πρόληψη λόγω των αντιβιοτικών ιδιοτήτων τους.
  • Επίσης το σκόρδο και τα κουκιά, η κανέλα.
  • Γιαούρτι με προβιοτικά.
  • Μήλα, κεράσια, καρπούζι, σέλινο, σπαράγγι , cilantro, κολοκύθια, φράουλες, ανανά, αγγούρι, μπάμιες.
  • Η βιταμίνη C (πχ πορτοκάλι), σύμπλεγμα βιταμινών Β(πχ. Όσπρια, δημητριακά) , φωσφορικό σίδηρο, φωσφορικό κάλιο, φωσφορικό μαγνήσιο, ψευδάργυρος (πχ. Αυγό), βιταμίνη Α (πχ. Κολοκυθάκια), Acidophilus (μικροοργανισμός πχ. Γιαούρτι με προβιοτικά), βρομελίνη (πεπτικό ένζυμο πχ. από ανανά), μεθειονίνη (αμινοξύ πχ. γάλα).
  • Όχι πολύ ασβέστιο για αποφυγή σχηματισμού πέτρας στα νεφρά και αν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται από μαγνήσιο και κάλιο
  • Ελάττωση του καφέ.
  • Αποφυγή αναψυκτικών.
  • Όχι ζάχαρη.
  • Η πρόσληψη των μετάλλων να μην γίνεται το βράδυ όταν αναγκαστικά τα ούρα μένουν στην ουροδόχο κύστη και μπορεί να ερεθίσουν και να προκαλέσουν λοίμωξη.
  • Διάφορα βότανα έχουν προστατευτικό ρόλο ως αντιμικροβιακά και διουρητικά όπως ο κουρκουμάς, goldenseal root, uva ursi, αλθαία, κολλιτσίδα, buchu, καλαμπόκι, ιππουρίδα των αγρών, usnea lichen, αγριοράδικο, σανταλόξυλο, ευκάλυπτος, ρίγανη, εχινάκεια κλπ.
  • Δεν πρέπει να γίνεται προληπτική κατανάλωση αντιβιοτικών γιατί έτσι αυξάνεται η ανθεκτικότητα των μικροβίων και αυτόματα γινόμαστε πιο ευπρόσβλητοι.
  • Επίσης για αποφυγή σχηματισμού πέτρας στα νεφρά προσέξτε το ουρικό οξύ άρα και γενικά το κρέας.

Έτσι λοιπόν καταλήγουμε ότι για την πρόληψη των ουρολοιμώξεων συνιστώνται:

  • Πολλά υγρά κυρίως νερό αλλά και χυμούς.
  • Πρόσληψη μια πολυβιταμίνης αλλά με μέταλλα και ιχνοστοιχεία.
  • Γιαούρτι με προβιοτικά.
  • Πολλά φρούτα και λαχανικά και αν θέλετε και κάποια βότανα.
  • Να μην καθυστερείτε την ενούρηση.

 

Η υπέρταση είναι μια «ύπουλη» νόσος η οποία συχνά δεν εμφανίζει συμπτώματα, ωστόσο αποτελεί τον τρίτο κατά σειρά παράγοντα κινδύνου στην Ευρώπη μετά τον καρκίνο και τις καρδιοπάθειες. Η υψηλή και μη ελεγχόμενη αρτηριακή πίεση μπορεί να οδηγήσει σε εκτεταμένη βλάβη των αρτηριών, σε καρδιακή ή νεφρική ανεπάρκεια, ακόμη και σε απώλεια της όρασης. Οι καπνιστές, οι ηλικιωμένοι, οι άνδρες, οι γυναίκες σε εμμηνόπαυση, τα άτομα με οικογενειακό ιστορικό καρδιαγγειακών παθήσεων και οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή υπερλιπιδαιμία έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν υπέρταση. Ως υπέρταση ορίζεται η αρτηριακή πίεση που είναι μεγαλύτερη από 140 mm Hg για τη συστολική (μεγάλη πίεση) και μεγαλύτερη από 90 mm Hg για τη διαστολική (μικρή πίεση). Ωστόσο, τιμές πίεσης μεγαλύτερες του 130/80 mm Hg χαρακτηρίζονται ως «προ-υπερτασικές». Η πίεση του αίματος εξαρτάται από τον όγκο του αίματος που διοχετεύει προς την περιφέρεια η καρδιά και από τη αντίσταση που προβάλλουν οι αρτηρίες τη ροή του αίματος. Όσο αυξάνεται κάποιο από αυτά, τόσο αυξάνεται και η πίεση του αίματος.

Η υπέρταση μπορεί να είναι πρωτοπαθείς νόσος (95% των ασθενών) ή δευτεροπαθείς, να εμφανίζεται δηλαδή ως αποτέλεσμα κάποιας άλλης παθολογικής κατάστασης (5% των ασθενών). Οι πιο συνήθεις αιτίες δευτεροπαθούς υπέρτασης είναι οι υπάρχουσες παθήσεις των νεφρών, των ενδοκρινών αδένων ή της καρδιάς. Η λήψη κάποιων φαρμάκων μπορεί επίσης να οδηγήσει σε αύξηση της αρτηριακής πίεσης (αντιφλεγμονώδη, ορισμένα αντικαταθλιπτικά, αντισυλληπτικά).

Διαιτητική Αντιμετώπιση της υπέρτασης

Οι επιστημονικές έρευνες υποστηρίζουν ότι η δίαιτα επηρεάζει τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης και την ανάπτυξη της υπέρτασης. Πρόσφατες κλινικές μελέτες έδειξαν ότι η αύξηση πρόσληψης φρούτων και λαχανικών από μόνη της ή σε συνδυασμό με μειωμένη πρόσληψη ολικού και κορεσμένου λίπους (δίαιτα DASH) και η μείωση του διαιτητικού Na μπορούν να επιφέρουν σημαντική μείωση στα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης.
Το διατροφικό πλάνο DASH δίνει έμφαση στα φρούτα, στα λαχανικά και στα γαλακτοκομικά προϊόντα με χαμηλή περιεκτικότητα σε λίπος. Περιλαμβάνει δημητριακά ολικής αλέσεως, πουλερικά, ψάρι, ξηρούς καρπούς κι είναι μειωμένο σε λιπαρά, κόκκινο κρέας, γλυκά και σε αναψυκτικά με ζάχαρη. Όσον αφορά το περιεχόμενό του σε θρεπτικά συστατικά, αυτό είναι αυξημένο σε κάλιο, μαγνήσιο και φυτικές ίνες, μέτρια αυξημένο σε πρωτεΐνες και μειωμένο σε κορεσμένο λίπος, ολικό λίπος και χοληστερόλη. Η αυξημένη πρόσληψη καλίου βοηθά στον έλεγχο της υπέρτασης, το μαγνήσιο και το ασβέστιο φαίνεται να βοηθούν στη μείωση της αρτηριακής πίεσης.
Στα μη υπερτασικά άτομα, η δίαιτα αυτή είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της συστολικής και της διαστολικής αρτηριακής πίεσης κατά 3.5 και 2.1 mm Hg, αντίστοιχα. Στους υπερτασικούς ασθενείς, οι αντίστοιχες μειώσεις στην αρτηριακή πίεση ήταν ακόμα μεγαλύτερες, π.χ. 11.4 και 5.5 mm Hg.

Με λίγα λόγια η διαιτητική αντιμετώπιση της υπέρτασης βασίζεται στον έλεγχο του σωματικού βάρους, στον περιορισμό της πρόσληψης αλκοόλ, στον περιορισμό της πρόσληψης νατρίου, την αύξηση της κατανάλωσης φρούτων, λαχανικών και φυτικών ινών, τη μείωση πρόσληψης κορεσμένου λίπους και τον έλεγχο της κατανάλωσης καφέ.

1. Έλεγχος σωματικού βάρους

Η διατήρηση φυσιολογικού βάρους σώματος (ΔΜΣ = 18.5 - 24.9 Kg/m 2 ) προστατεύει των οργανισμό από την εμφάνιση της υπέρτασης. Σε ενα υπέρβαρο ή παχύσαρκο άτομο η απώλεια 4-5 kg ενισχύει τη δράση των αντιυπερτασικών φαρμάκων και συμβάλλει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης.

2. Περιορισμός της κατανάλωσης αλκοόλ

Οι διεθνείς συστάσεις, πρόσληψης αλκοόλ ισοδυναμούν με κατανάλωση έως 1 ποτό για τις γυναίκες και έως 2 ποτά για τους άνδρες ημερησίως. Μεγαλύτερη πρόσληψη αλκοόλ εμποδίζει τη δράση της αντιυπερτασικής αγωγής και αυξάνει την αρτηριακή πίεση.

3. Περιορισμός της πρόσληψης νατρίουΣτο σχεδιασμό της δίαιτας με χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο, θα πρέπει να δίνεται έμφαση στην κατανάλωση φρέσκων παρά επεξεργασμένων τροφίμων.

Τρόφιμα πλούσια σε νάτριο είναι κυρίως το αλάτι (NaCl), αλλά και η μαγειρική σόδα (NaHCO3), το μπέικιν πάουντερ, το γλουταμινικό μονονάτριο, η σάλτσα σόγιας, τα επεξεργασμένα τρόφιμα με προσθήκη άλατος ή άλλων παραγώγων νατρίου. Τρόφιμα με φυσική περιεκτικότητα σε νάτριο είναι τα ζωικά τρόφιμα- κρέας, ψάρι, αυγό και γαλακτοκομικά προϊόντα.
Η ανάγνωση των διατροφικών στοιχείων στις ετικέτες των τροφίμων, βοηθάει στην επιλογή υγιεινών τροφίμων. Οι νέες ετικέτες τροφίμων δηλώνουν τα mg του νατρίου (Na) ανά μερίδα τροφίμου κι επίσης δείχνουν το % της ημερήσιας τιμής αναφοράς για το Na που παρέχει κάθε τρόφιμο. Η ημερήσια τιμή αναφοράς για το Na είναι 2.400 mg/ημέρα ή 6 γρ. Αλατιού/ ημέρα. Στον παρακάτω πίνακα αναφέρονται τρόφιμα πλούσια σε νάτριο που πρέπει να αποφεύγονται καθώς και εναλλακτικά τρόφιμα που μπορούν να αντικαταστήσουν την κατανάλωση τους.

 

 

Προτιμήστε

Αποφύγετε

Ανάλατα τυριά, όπως το ανθότυρο

Κονσερβοποιημένα τρόφιμα (κρέατα, ψάρια, λαχανικά, όσπρια)

Ανάλατους ξηρούς καρπούς

Καπνιστά, παστά, αλλαντικά, τουρσιά

Ανάλατο βούτυρο

Κύβους ζωμού λαχανικών και κρέατος, συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας

Ντομάτα, πατάτα, καρότο, αρακάς, σπανάκι, μπρόκολο, αγκινάρα, φακές

Κομπόστες εμπορίου, έτοιμες σάλτσες και σούπες, μαγιονέζα

Μπανάνα, βερίκοκο, πορτοκάλι, μανταρίνι, φράουλα, μάνγκο, ανανά, σταφύλι, πεπόνι, ροδάκινο, ξηρά δαμάσκηνα, χουρμά

Το έτοιμο φαγητό (fast food) εφόσον δεν γνωρίζετε την περιεκτικότητά του σε αλάτι

Αμύγδαλα, καρύδια, φουντούκια, φιστίκια, ηλιόσπορους

Πατατάκια, γαριδάκια, ποπ-κορν

 

4. Μείωση της πρόσληψης κορεσμένου λίπους

Συστήνεται να προτιμώνται τα ημίπαχα γαλακτοκομικά (γάλα, τυρί, γιαούρτι) και να περιοριστεί το κόκκινο κρέας και τα πολύ λιπαρά τρόφιμα (γλυκίσματα, βούτυρο, κρέμα γάλακτος, μαγιονέζα, τηγανητά φαγητά, κ.ά.).

5. Έλεγχος της κατανάλωσης καφέ

Η καφεΐνη είναι μια ήπια διεγερτική ουσία και αποτελεί συστατικό του καφέ, του τσαγιού, της σοκολάτας και των αναψυκτικών τύπου κόλα. Η ποσότητα καφεΐνης που υπάρχει σε 2 με 3 φλιτζάνια καφέ μπορεί να αυξήσει τη συστολική πίεση κατά 3-14 mm Hg και τη διαστολική πίεση κατά 4-13 mm Hg σε υπερτασικούς ασθενείς. Για προληπτικούς λόγους συστήνεται περιορισμός στην πρόσληψη καφεΐνης σε 200 mg την ημέρα- ποσότητα που αντιστοιχεί σε 2 φλυτζάνια καφέ. Επίσης, καλό είναι να αποφεύγεται η κατανάλωση καφεΐνης πριν από σωματικές δραστηριότητες που φυσιολογικά ανεβάζουν την αρτηριακή πίεση.

6. Αύξηση της κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών

Τα τρόφιμα αυτά είναι πλούσια σε κάλιο, μαγνήσιο και φυτικές ίνες, θρεπτικά συστατικά που δρουν ευεργετικά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Σε έρευνες στις οποίες χορηγήθηκε ποσότητα φυτικών ινών σε άτομα με υπέρταση, παρατηρήθηκε μείωση της αρτηριακής πίεσης. Η μείωση αυτή μάλιστα, σχετιζόταν με τη μείωση του σωματικού βάρους αλλά με τη δράση των φυτικών ινών.

Η θεραπεία της υπέρτασης με διουρητικά χάπια συχνά μειώνει τη συγκέντρωση του καλίου στο αίμα (υποκαλιαιμία). Συνεπώς είναι απαραίτητη μια διατροφή πλούσια σε φρούτα και λαχανικά που παρέχει επαρκείς ποσότητες καλίου ώστε να αναπληρώνεται και η ποσότητα καλίου που απομακρύνθηκε λόγω της θεραπείας. Συχνά απαιτείται επιπλέον η χορήγηση συμπληρωμάτων καλίου.

Η υιοθέτηση ενός υγιούς τρόπου ζωής από όλα τα άτομα είναι κρίσιμη για την πρόληψη της υψηλής αρτηριακής πίεσης κι αποτελεί απαραίτητο μέρος της αντιμετώπισης των ασθενών με υπέρταση. Στόχος των τροποποιήσεων του τρόπου ζωής είναι η μείωση της αρτηριακής πίεσης και ο έλεγχος των υπόλοιπων παραγόντων κινδύνου καθώς και των συνοδών κλινικών καταστάσεων. Οι παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής μειώνουν την αρτηριακή πίεση, εμποδίζουν ή καθυστερούν την υπέρταση, ενισχύουν την αποτελεσματικότητα των αντιυπερτασικών φαρμάκων και μειώνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Πέρα από τη διατροφική και φαρμακευτική αντιμετώπιση πρέπει ο ασθενής να προσθέσει καθημερινή δραστηριότητα (π.χ. περπάτημα 30-40 λεπτά την ημέρα) και να προχωρήσει στη διακοπή του καπνίσματος αφού οι χημικές ουσίες που υπάρχουν στον καπνό μπορεί να αυξήσουν την αρτηριακή πίεση.

 

 

 

Είναι γεγονός πως η πολύπλευρη σημασία της σωστής διατροφής στη πρόληψη του καρκίνου, δεν αποτελεί σήμερα συνείδηση του μέσου πολίτη. Δεν είναι λίγοι αυτοί, που εξακολουθούν να πιστεύουν πως "αν είναι να σου συμβεί θα σου συμβεί" και πως κάθε προσωπική προσπάθεια, με καθαρά προληπτική κατεύθυνση, είναι μάταια.

Και όλα αυτά τη στιγμή που το Παγκόσμιο Ταμείο Έρευνας για τον Καρκίνο (WCRF) αλλά και το Αμερικανικό Ινστιτούτο Έρευνας για τον Καρκίνο (AICR) ανακοινώνουν πως ποσοστό της τάξεως του 30%-40% όλων των καρκίνων που εκδηλώνονται, σχετίζεται με την διατροφή, την μειωμένη σωματική δραστηριότητα, την παχυσαρκία και με άλλους παράγοντες, που βρίσκονται σε απόλυτη συνάρτηση με τον τρόπο ζωής μας και συνεπώς θα μπορούσαν να αλλάξουν.

Τι προκαλεί τον καρκίνο;

Η ανάπτυξη του καρκίνου αποτελεί μια ιδιαίτερα σύνθετη βιολογική διαδικασία, που ακόμα και στις ημέρες μας δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Παραταύτα ο τεράστιος όγκος επιστημονικών ερευνών και δεδομένων που εκπονούνται, μας έχει οδηγήσει σε κάποια συμπεράσματα σχετικά με τους παράγοντες που εμπλέκονται στη διαδικασία της καρκινογένεσης. Ορμόνες, συγκεκριμένοι ανοσολογικοί μηχανισμοί και βέβαια η γενετική προδιάθεση αποτελούν κάποιους από τους παράγοντες που διαδραματίζουν ουσιαστικότατο ρόλο στην όλη διαδικασία. Σήμερα όμως γνωρίζουμε πως και περιβαλλοντικοί παράγοντες (ιδιαίτερα ο τρόπος ζωής), ασκούν εντονότατη επιρροή στην ανάπτυξη του καρκίνου. Το κάπνισμα, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, οι ανθυγιεινές επιλογές σίτισης, η παχυσαρκία, διάφοροι μολυσματικοί παράγοντες, τα χημικά κατάλοιπα, αλλά και οι ακτινοβολίες, συνθέτουν το πάνελ των κυριοτέρων παραγόντων κινδύνου. Παραγόντων δηλαδή που είναι «εν δυνάμει» καρκινογενείς και άρα υπό προϋποθέσεις, θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν την σκανδάλη εκδήλωσης της συγκεκριμένης νόσου.

Τι είναι ο καρκίνος του μαστού;

Ο καρκίνος του μαστού ξεκινά από ένα κύτταρο του μαστού που υπέστη βλάβη και το οποίο διαιρείται με ανεξέλεγκτο ρυθμό, οδηγώντας στη δημιουργία μιας άμορφης συμπαγής μάζας, ενός «σβώλου». Σε καμία περίπτωση όμως, δεν πρέπει να θεωρηθεί πως όλοι οι «σβώλοι» σε έναν μαστό, αντιπροσωπεύουν καρκινώματα. Οκτώ από τους δέκα συμπαγείς σβώλους, αποδεικνύονται συνήθως καλοήθεις. Παρόλο αυτά ΚΑΘΕ αλλαγή στη συνηθισμένη μορφή του στήθους, πρέπει να αναφέρεται και να ελέγχεται από τον ειδικό ιατρό.

Επτά βήματα που θα σας βοηθήσουν να μειώσετε το ρίσκο για εμφάνιση καρκίνου του μαστού:

1. Μετριάστε την κατανάλωση αλκοόλ – Η κατανάλωση αλκοόλ έχει μέσω αρκετών επιστημονικών ερευνών 2,3,4 ταυτιστεί, με την αύξηση του κινδύνου για εμφάνιση καρκίνου του μαστού στις γυναίκες, κυρίως λόγω επιρροής του στα επίπεδα των φυλετικών στεροειδών ορμονών. Περιορίστε λοιπόν την κατανάλωση του αλκοόλ, σε μια το πολύ μερίδα καθημερινά.

1 μερίδα αλκοόλ = 50 ml ποτών όπως το ουίσκι, η βότκα, το τζιν

                         = 120 ml κρασί                    

                         = 1 κουτάκι (330 ml) μπίρα.

2. Μειώστε την κατανάλωση κόκκινου κρέατος και των προϊόντων του– Σημαντικές επιστημονικές μελέτες 5,6,7 υποδεικνύουν σαφή σχέση, μεταξύ της μεγάλης κατανάλωσης κόκκινου κρέατος (μοσχάρι, αρνί, κατσίκι, χοιρινό) και προϊόντων του και της εκδήλωσης καρκίνου του μαστού. Μέχρι και σήμερα, μπορεί να μην έχει πλήρως διευκρινιστεί αν η συγκεκριμένη αρνητική επιρροή της κατανάλωσης κόκκινου κρέατος, οφείλεται στο κορεσμένο λίπος που εμπεριέχει, στη ζωική πρωτεΐνη ή σε ουσίες όπως οι ετεροκυκλικές αμίνες (ΗΑs) και οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (ΡΑΗs), παραταύτα οι συστάσεις όλων των έγκριτων διεθνών φορέων υγείας είναι σαφείς:

Περιορίστε τη κατανάλωση κρέατος σε 2 -3 φορές το μήνα

3. Διαμορφώστε μια ιδανική αναλογία μεταξύ ω6 και ω3 λιπαρών οξέων στη διατροφή σας– Η διατροφή, μας παρέχει διάφορους τύπους ακόρεστων λιπαρών όπως τα ω-3 (που ανευρίσκονται σε σημαντικά ποσά, στα ψάρια, στο λιναρόσπορο-flaxseed και στα καρύδια), τα ω-6 (που βρίσκονται σε σημαντικά ποσά στο ηλιέλαιο, στο σογιέλαιο, στο αραβοσιτέλαιο) και τα ω-9 (που βρίσκονται κυρίως στο ελαιόλαδο και στο αβοκάντο). Η δυτικού τύπου διατροφή, που έχει υιοθετηθεί σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες, συνεπάγεται αναλογία πρόσληψης ω-6 προς ω-3 λιπαρών, ίση με 15 έως και 17 προς 1 (ω-6/ω-3 = 15-17/1). Η συγκεκριμένη αναλογία, θεωρείται εμπλεκόμενη στην εκδήλωση αλλά και στην εξέλιξη πολλών νοσημάτων φθοράς, μεταξύ αυτών και του καρκίνου του μαστού. Σκοπός λοιπόν πρέπει να είναι, μέσα από τις σωστές επιλογές διατροφής (π.χ. συχνή κατανάλωση ψαριών, μείωση της μεγάλης κατανάλωσης σπορέλαιων) να προσεγγίσετε την ιδανική αναλογία ω-6/ω3 που είναι 4/1 (από κάποιους ερευνητές προτείνεται αναλογία ακόμα μικρότερη, της τάξεως του 2,5-3/1). Παράλληλα και ανεξάρτητα με την αναλογία ω-6/ω-3, αξιόπιστες μελέτες 8,9,10,11 υποδεικνύουν πως τα ω-3 λιπαρά (που όπως τονίσαμε βρίσκονται στα ψάρια, στο λιναρόσπορο-flaxseed και στα καρύδια) σχετίζονται με τη μείωση του ρίσκου για καρκίνο του μαστού. Η αρωγή του επιστήμονα διαιτολόγου στην προσπάθεια για διαμόρφωση ενός σωστού τρόπου διατροφής με ιδανικές αναλογίες θρεπτικών συστατικών, είναι πάντα ουσιαστική.

4. Προτιμήστε το ελαιόλαδο – Αν και δεν έχει απολύτως διευκρινιστεί που οφείλεται η ευεργετική του δράση, σύγχρονα, επιστημονικώς τεκμηριωμένα, στοιχεία 12,13,14 ανάγουν το ελαιόλαδο σε ασπίδα προστασίας έναντι του καρκίνου του μαστού. Παράλληλα, στην προσπάθεια για μείωση της μεγάλης κατανάλωσης ω-6 λιπαρών, το ελαιόλαδο προβάλλει ως ενδεδειγμένη εναλλακτική λύση.

5. Καταναλώστε τουλάχιστον 5 μερίδες φρούτων και λαχανικών καθημερινά- Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Έρευνας για τον Καρκίνο (AICR) εκτιμά πως αν η μοναδική διαιτητική παρέμβαση αφορούσε στην αύξηση των φρούτων και των λαχανικών σε 5 μερίδες καθημερινά, θα είχαμε μια μείωση του ρίσκου για εκδήλωση καρκίνου γενικά, έως και 20% . Η προστατευτική δράση των φρούτων και των λαχανικών οφείλεται σε μια πληθώρα ουσιών (φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικά και δεκάδες άλλα βιοενεργά συστατικά) που δρουν είτε μεμονωμένα, είτε συνεργιστικά. Αν και ειδικά για το καρκίνο του μαστού, τα επιστημονικά δεδομένα για την ευεργετική δράση των φρούτων και των λαχανικών, βρίσκονται σε μια διαρκή αντιπαράθεση, γνωρίζουμε σήμερα πως υπάρχουν φυτοχημικά συστατικά των τροφών με τεκμηριωμένη θετική επίδραση, όπως για παράδειγμα οι ινδόλες και τα ισοθειοκυανικά άλατα. Οι ουσίες αυτές που εμπεριέχονται σε σημαντικά ποσά στα σταυρανθή (μπρόκολο, κουνουπίδι, λαχανάκια Βρυξελλών), ασκούν προφυλακτική επίδραση μέσω της εμπλοκής τους στο μεταβολισμό των οιστρογόνων και της ενίσχυσης ενδογενών αντιοξειδωτικών μηχανισμών. Και μην ξεχνάτε βέβαια πως η υιοθέτηση κατανάλωσης τουλάχιστον 5 μερίδων φρούτων και λαχανικών καθημερινά, συμβάλλουν και στη μείωση της παχυσαρκίας αλλά και στη μείωση του ρίσκου για εκδήλωση άλλων νοσημάτων, όπως τα καρδιαγγειακά.

1 μερίδα φρούτου = 1 μέτριο φρούτο ή ¾ ποτήρι χυμός φρούτου.
1 μερίδα λαχανικών = 1 ατομικό μπολ σαλάτα με λαχανικά.

6. Διατηρείστε το σωματικό σας βάρος μέσα σε φυσιολογικά όρια – Τα νεώτερα επιστημονικά δεδομένα, αναδεικνύουν τη σημασία του σωματικού βάρους στους παράγοντες που διαμορφώνουν τον κίνδυνο για την εκδήλωση διαφόρων μορφών καρκίνου. Για παράδειγμα η υπερινσουλιναιμία, συχνή συνοδός κατάσταση της παχυσαρκίας, πυροδοτεί μια σειρά αλλαγών στα επίπεδα σημαντικών παραγόντων, όπως για παράδειγμα η σωματομεδίνη-1 (insulin growth factor -1, IGF-1) που εμπλέκεται στο καρκίνο του μαστού. Από την άλλη, τα λιποκύτταρα συμπεριφέρονται ως ενδοκρινή κύτταρα, εκκρίνοντας μια σειρά ορμονών και αυξητικών παραγόντων, που επίσης παίζουν σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση του καρκίνου του μαστού. Η διατήρηση ενός φυσιολογικού σωματικού βάρους επιτυγχάνεται όταν υπάρχει ισορροπία μεταξύ της ενέργειας που αποδίδουν οι καταναλισκόμενες τροφές και της ενέργειας που δαπανάται. Ο στόχος για το σωματικό σας βάρος πρέπει να επικεντρώνεται σε δύο σημεία:

a) διακύμανση Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) από 18,5 έως 25 
{ΔΜΣ = βάρος σε κιλά / (ύψος σε μέτρα)2 }
b) περιφέρεια μέσης < 80 εκατοστά για τις γυναίκες και <94 εκατοστά για τους άνδρες.

Μην ξεχνάτε πως ο επιστήμονας διαιτολόγος μπορεί να σας βοηθήσει μέγιστα στην επίτευξη αλλά και στη διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους, προσεγγίζοντας υπεύθυνα και με κατάλληλο τρόπο το πρόβλημά σας.

7. Ασκηθείτε συστηματικά – Επιλέξτε τη δραστηριότητα που σας ψυχαγωγεί (χορός, κολύμβηση, περπάτημα, ποδήλατο, κ.λ.π.) και απολαύστε τις μοναδικές ευεργετικές επιδράσεις, που έχει η άσκηση σε σχεδόν όλους τους ιστούς του ανθρώπινου σώματος.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) ανακοινώνει πως η παχυσαρκία και η μειωμένη σωματική δραστηριότητα σχετίζεται με την εκδήλωση του ¼ έως και 1/3 των κάτωθι μορφών καρκίνου: μαστού, παχέος εντέρου, ενδομητρίου, νεφρών και οισοφάγου.

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΟΔΗΓΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΠΑΝΩ ΑΠ' ΌΛΑ ΓΥΝΑΙΚΑ» ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΔΙΟΠΤΡΑ», ΜΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ ΜΑΣΤΟΥ

Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν πραγματοποιηθεί στη χώρα μας μια σειρά από σημαντικές κοινωνικές μεταβολές, οι οποίες έχουν συντελέσει σε μια ευρύτερη αλλαγή του σύγχρονου τρόπου ζωής. Το φαινόμενο αυτό έχει ως άμεση συνέπεια την αύξηση της συχνότητας εμφάνισης προβλημάτων που σχετίζονται με τη λειτουργία της καρδιάς και των αγγείων. Παράλληλα, και διεθνώς, σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας για την υγεία της καρδιάς, κάθε χρόνο χάνονται 17,5 εκατομμύρια ζωές παγκοσμίως, από τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Είναι κατά συνέπεια σημαντική η σωστή ενημέρωση μας πάνω σε θέματα που σχετίζονται με την καλή υγεία της καρδίας μας τόσο για να προλάβουμε όσο και να αντιμετωπίσουμε την εμφάνιση νοσημάτων και διαταραχών που σχετίζονται με καρδιαγγειακές δυσλειτουργίες.

Προς την κατεύθυνση αυτή, απαιτούνται μια σειρά από αλλαγές στον τρόπο ζωής και στις συνήθειες του σύγχρονου ανθρώπου, όπως αύξηση της φυσικής δραστηριότητας, περιορισμός ή και διακοπή του καπνίσματος, αλλαγή του τρόπου διατροφής, οι οποίες αποσκοπούν στη μείωση των επιπέδων λιπιδίων και, ιδιαιτέρως της χοληστερόλης, στο αίμα και στην προστασία των κυκλοφορούντων λιπιδίων από την οξείδωση, στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης, στον έλεγχο του σωματικού βάρους. Ιδιαιτέρως η διατροφή παίζει εξαιρετικά σημαντικά ρόλο, καθώς επιστημονικές μελέτες αποδεικνύουν ότι η υιοθέτηση σωστών και υγιεινών διατροφικών προτύπων αποτελεί πρωταρχικό παράγοντα πρόληψη και θεραπείας των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Πώς όμως θα πρέπει να είναι μια διατροφή ούτως ώστε να προστατεύει την καρδιά και τα αγγεία μας από μελλοντικά προβλήματα; Οι βασικοί διατροφικοί μας στόχοι θα πρέπει να είναι:

  • Ο έλεγχος της ποσότητας και ποιότητας των λιπαρών που προσλαμβάνουμε ημερησίως καθώς επίσης και της χοληστερόλης.
  • Ο έλεγχος της κατανάλωσης καφεΐνης.
  • Ο έλεγχος της κατανάλωσης αλκοόλ.
  • Η αυξημένη πρόσληψη αντιοξειδωτικών ουσιών.

Τα λιπαρά στη διατροφή μας

Η αυξημένη πρόσληψη μιας συγκεκριμένης κατηγορίας λιπαρών, των κορεσμένων σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο αγγειακών δυσλειτουργιών. Για το λόγο αυτό απαιτείται μείωση της κατανάλωσης τροφών που περιέχουν κορεσμένο λίπος, όπως:

  • γαλακτοκομικά προϊόντα με πολλά λιπαρά, όπως το πλήρες γάλα και γιαούρτι , παχιά τυριά, όπως τα κίτρινα τυριά.
  • κόκκινο κρέας, όπως μοσχάρι, χοιρινό, αρνί, βοδινό και προϊόντα αυτών, καθώς επίσης και εντόσθια, όπως συκώτι, νεφρά, μυαλά, κυνήγι.
  • Ζωικό βούτυρο και μαγιονέζα, τα οποία μπορούν να αντικατασταθούν από φυτικές μαργαρίνες που περιέχουν συστατικά που μειώνουν τη χοληστερίνη όπως οι φυτικές στανόλες.

Επίσης θα πρέπει να ελέγχεται η κατανάλωση τροφών που περιέχουν χοληστερόλη όπως το αυγό, τα θαλασσινά, όπως, μαλάκια και οστρακοειδή, γαρίδες, αστακός, καραβίδες, χταπόδι, καλαμαράκια, μύδια, σουπιές, αν και τελευταία φαίνεται ότι η παρουσία σε αυτά πολυακόρεστων απαραίτητων λιπαρών οξέων μπορεί όχι μόνο να μην αυξήσει αλλά και να συμβάλει στον καλύτερο έλεγχο της χοληστερόλης και των λιπιδίων του αίματος.

Ένας σημαντικός παράγοντας που είναι απαραίτητο να διορθωθεί είναι ο τρόπος μαγειρέματος και παρασκευής των γευμάτων. Είναι απαραίτητο να μειωθεί το τηγάνισμα και αντ' αυτού να προτιμάται το ψήσιμο στον ατμό ή στο φούρνο χωρίς πολλά λιπαρά και το βράσιμο. Παράλληλα, θα πρέπει να περιοριστεί η χρήση κορεσμένου λίπους είτε στο μαγείρεμα είτε στην καθημερινή χρήση υπό μορφή βουτύρου, η μαγιονέζας και να προτιμώνται φυτικά έλαια ανθεκτικά στις υψηλές θερμοκρασίες όπως το ελαιόλαδο και το σησαμέλαιο.

Καφές και διατροφή

Η κατανάλωση καφέ έχει στις μέρες μας ενοχοποιηθεί για αύξηση της αρτηριακής πίεσης και των επιπέδων λιπιδίων και χοληστερίνης στο αίμα. Παρολαυτά, ερευνητικά δεδομένα δείχνουν σήμερα ότι αφενός τα συγκεκριμένα προβλήματα εμφανίζονται όταν η ημερήσια κατανάλωση καφέ ξεπερνά τα 4 – 5 φλιτζάνια ημερησίως, αφετέρου δεν είναι όλα τα είδη καφέ που προκαλούν τα συγκεκριμένα προβλήματα. Φαίνεται ότι η αύξηση των λιπιδίων στο αίμα προκαλείται από συγκεκριμένα συστατικά του καφέ, την καφεστόλη και την καβεόλη, τα οποία όμως συγκρατούνται στο φίλτρο όταν ο καφές είναι φιλτραρισμένος. Επίσης, η αρνητική αυτή δράση των δύο αυτών ουσιών φαίνεται ότι εμφανίζεται όταν υπάρχει αυξημένη ημερήσια κατανάλωση καφέ. Κατά συνέπεια, με βάση τα μέχρι σήμερα επιστημονικά δεδομένα αυτό που απαιτείται είναι:

  • όχι αποφυγή αλλά ελεγχόμενη κατανάλωση καφέ.
  • προτίμηση φιλτραρισμένου καφέ.

Αλκοόλ και καρδιαγγειακά

Η αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ πέρα των άλλων προβλημάτων σχετίζεται με αυξημένη αρτηριακή πίεση και αγγειακές δυσλειτουργίες. Εντούτοις η ήπια και ελεγχόμενη κατανάλωση συγκεκριμένων αλκοολούχων ποτών φαίνεται ότι σχετίζεται με την καλύτερη λειτουργία της καρδιάς και των αγγείων. Τέτοια ποτά είναι το κόκκινο κρασί και η μπίρα, που περιέχουν μια σειρά από ισχυρότατες αντιοξειδωτικές ουσίες, οι οποίες προστατεύουν από την δημιουργία δυσάρεστων για τον οργανισμό αρτηριοσκληρωτικών καταστάσεων. Παράλληλα, η μπίρα αποτελεί μία σημαντική πηγή βιταμίνης Β6 και φυλικού οξέος. Τα συστατικά αυτά ρυθμίζουν στον οργανισμό τα επίπεδα μιας ουσίας η οποία λέγεται ομοκυστεΐνη. Η ομοκυστεΐνη είναι ένα παράγωγο του μεταβολισμού, το οποίο έχει σήμερα αποδειχτεί ότι αποτελεί ένα σημαντικότατο παράγοντα κινδύνου για τη δημιουργία στεφανιαίας νόσου. Υψηλά επίπεδα ομοκυστεΐνης στον οργανισμό μπορεί να οδηγήσουν σε σημαντικές βλάβες στα αγγεία, όπως αλλοίωση της δομής του ενδοθηλίου των αγγείων, αύξηση παραγόντων που προκαλούν θρόμβωση κ.α..

Αντιοξειδωτικά και προστασία της καρδιάς και των αγγείων

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από πληθώρα επιβαρυντικών για την υγεία παραγόντων, οι οποίοι είναι στενά συνδεδεμένοι με πολλές από τις καθημερινές δραστηριότητες. Οι παράγοντες αυτοί που αναφέρθηκαν αποτελούν φορείς και δότες ηλεκτρισμένων σωματιδίων, των ελευθέρων ριζών στον οργανισμό. Οι ελεύθερες ρίζες αποτελούν φορτισμένα άτομα ή μόρια, τα οποία είναι ιδιαίτερα επιβλαβή για τα κύτταρα. Τα τελευταία χρόνια έχει επιστημονικά αποδειχτεί ότι υπάρχει ισχυρή συσχέτιση ανάμεσα στις ελεύθερες ρίζες και την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων. Με βάση λοιπόν τα παραπάνω καθίσταται αναγκαία η προστασία του οργανισμού από την καταστρεπτική δράση των ελευθέρων ριζών. Η προστασία αυτή επιτυγχάνεται μέσω της κατανάλωσης τροφών που περιέχουν τις λεγόμενες αντιοξειδωτικές ουσίες, οι οποίες έχουν την ιδιότητα να εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες. Κυριότερες διατροφικές πηγές αντιοξειδωτικών είναι:

ΠΗΓΕΣ ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΩΝ

ΛΑΧΑΝΙΚΑ

Πορτοκαλί κολοκύθα, καρότο, σπανάκι, μπρόκολο , πορτοκαλί πιπεριά, κρεμμύδι, μωβ λάχανο, ντομάτα

ΦΡΟΥΤΑ

Εσπεριδοειδή, φραγκοστάφυλα, φράουλες, μάνγκο, πορτοκάλια, βατόμουρα, μούρα, σταφύλια, ακτινίδια, φλοιός μήλου, ρόδι

ΕΛΑΙΑ

Ελαιόλαδο, σησαμέλαιο

ΑΛΚΟΟΛΟΥΧΑ

Κόκκινο κρασί, μπύρα,

ΞΗΡΟΙ ΚΑΡΠΟΙ

Σουσάμι, ταχίνι, καρύδια, αμύγδαλα

ΡΟΦΗΜΑΤΑ

Πράσινο τσάι

ΓΛΥΚΑ

Μαύρη σοκολάτα. Χαλβάς από σουσάμι


Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω μια διατροφή που θα προστατεύει από την εμφάνιση δυσάρεστων καταστάσεων για την καρδιά μας θα πρέπει να περιέχει:

  • Άφθονα φρούτα και λαχανικά σε ημερήσια βάση.
  • Γαλακτοκομικά προϊόντα με λίγα λιπαρά.
  •  Άπαχα τυριά, όπως το ανθότυρο, τα τυριά τύπου cottage κ.α.
  • Λευκά κρέατα, που έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε λίπος, όπως το ψάρι, το κοτόπουλο και η γαλοπούλα, στα οποία θα αφαιρείται το ορατό λίπος και η πέτσα μετά το μαγείρεμα.
  • Ελαιόλαδο, σησαμέλαιο και εμπλουτισμένες μαργαρίνες για το μαγείρεμα και τη καθημερινή χρήση.
  • Ελεγχόμενη κατανάλωση αλκοόλ, με προτίμηση του κόκκινου κρασιού και της μπίρας.
  • Ελεγχόμενη κατανάλωση αλατιού.
  • Αύξηση της κατανάλωσης προϊόντων ολκής αλέσεως.
  • Επιδόρπια χωρίς κορεσμένο λίπος, όπως τα ζελέ, το γλυκό του κουταλιού, το μέλι, το ταχίνι, αλλά και η μαύρη σοκολάτα, πάντα σε ελεγχόμενη ποσότητα.

Είναι απαραίτητο άτομα που πάσχουν από υπερλιπιδαιμίες αλλά και όλοι όσοι επιθυμούν να έχουν μια καλύτερη υγεία χωρίς προβλήματα που μπορεί να προκύψουν από τα υψηλά επίπεδα λιπιδίων στο αίμα να ενημερώνονται από τους ειδικούς, ώστε να εντάξουν στην καθημερινότητά απλούς κανόνες σωστής διατροφής, όπως αναφέρθηκαν παραπάνω, παράλληλα με μια συστηματική φυσική δραστηριότητα και ένα εν γένει πιο υγιεινό τρόπο ζωής. Προς την κατεύθυνση αυτή και η φετινή παγκόσμια ημέρα για την υγεία της καρδιάς γιορτάστηκε στις 30/09 με θέμα «Συνεργαστείτε για υγιείς καρδιές», με εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο αφιερωμένες στη σωστή ενημέρωση του κοινού με στόχο πάνω από όλα την πρόληψη της εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων.

 

 

 

Ο σκελετικός ιστός, παρόλο που είναι σχετικά μή ενεργός, δεν είναι στατικός. Η σύνθεσή του αλλάζει με την ηλικία. Υπάρχει διαφορά τόσο στις μεγαλύτερες γυναίκες σε σχέση με τις νεότερες όσο και ανάμεσα στις γυναίκες με τους άνδρες. Εκτενής απομετάλλωση ή ελλάτωση του οστού ορίζεται ως οστεοπόρωση ή οστεοπενία. Αναπτύσσεται ασυμπτωματικά και συχνά αδιάγνωστα μέχρι η κατάσταση να έχει προχωρήσει αρκετά. Η διάγνωση συχνά γίνεται κατόπιν ενός κατάγματος ή έντονου και χρόνιου πόνου στην σπονδυλική στήλη. Είναι διπλάσιο το ποσοστό των γυναικών σε σχέση με τους άνδρες και ιδιαίτερα κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης. Από την ηλικία των 20-70 η πυκνότητα του οστού μειώνεται.

Υπάρχουν δύο τύποι οστεοπόρωσης:

1. Χαρακτηρίζεται από απομετάλλωση των σπονδύλων και ιδιαίτερα της οσφυική χώρας. Παρουσιάζεται κυρίως μετά την εμμηνόπαυση ακόμα και μετά από 10 με 15 χρόνια. Σχετίζεται με την μειωμένη παραγωγή οιστρογόνων.

2. Χαρακτηρίζεται από απομετάλλωση των σπονδύλων, γοφού, λεκάνης, στο βραχιόνιον οστούν και στο κνημιαίον οστούν. Εμφανίζεται και στα δύο φύλα σε ηλικία άνω των 75 και οφείλονται στην μειωμένη δραστηριότητα των οστικών κυττάρων. Επίσης ευθύνεται η μειωμένη σύνθεση της βιταμίνης D, λόγω νεφρών, και η μειωμένη εντερική μεταφορά ασβεστίου. Όταν αυτά συνδυάζονται με μειωμένη πρόσληψη ασβεστίου μέσω τροφής αυξάνεται η συγκέντρωση παραθυρεοειδούς ορμόνης και έτσι διεγείρεται η απομετάλλωση του οστού.

Η οστεοπόρωση σχετίζεται και με την απώλεια δοντιών στην ενήλικο ζωή.

Το σώμα χάνει ασβέστιο κάθε μέρα μέσω των ούρων, των κοπράνων, του ιδρώτα, του δέρματος, των μαλλιών και των νυχιών. 

Οι παράγοντες που συνεισφέρουν στην δημιουργία οστεοπόρωσης είναι:

  • Γένος
  • Ηλικία
  • Μέγεθος σκελετού
  • Εθνικότητα
  • Οικογενειακό ιστορικό
  • Νευρική ανορεξία
  • Χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων
  • Χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης
  • Τροφές που εμποδίζουν την απορρόφηση του ασβεστίου όπως η καφεΐνη, υπερβολική κατανάλωση πρωτεΐνης, το αλκοόλ, τα αναψυκτικά, το αλάτι, μόλυβδος, κάδμιο, αλουμίνιο, φθοριούχο άλας, τσάι, ζάχαρη, οξαλικό οξύ, φώσφορος, σόγια.
  • Έλλειψη άσκησης
  • Κάπνισμα
  • Ασθένειες όπως υπερθυρεοειδισμός, χρόνιες πνευμονικές ασθένειες, καρκίνος, φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, χρόνια ασθένεια ήπατος ή νεφρών, έλλειψη βιταμίνης D, υπερπαραθυρεοειδισμός, ασθένεια Cushing's, σκλήρυνση κατά πλάκας, ρευματοειδής αρθρίτιδα, χρόνιες ασθένειες στομάχου και άλλες.
  • Φάρμακα όπως στεροειδή, αντιεπιλληπτικά φάρμακα, βαρβιτουρικά, φάρμακα ενδομητρίωσης, αντιόξινα που περιέχουν αλουμίνιο, κάποια αντικαρκινικά, φάρμακα αύξησης θυρεοειδούς ορμόνης, ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, ηπαρίνη και άλλα.

Η παρουσία συστηματικού παράγοντα οστεοπόρωσης, είτε ενδογενής είτε εξωγενής, δυσχαιρένει την αντιμετώπιση της νόσου

Ο πιο απλός και λιγότερο παρεμβατικός τρόπος ρύθμισης της οστεοπόρωσης είναι η διατροφή. Σαφώς δεν μπορούν να αποφευχθούν άλλες ασθένειες και φάρμακα που επιβαρύνουν αλλά μπορεί να γίνει αλλαγή του τρόπου ζωής και κατά κύριο λόγο της διατροφής χωρίς να είναι αναγκαία η λήψη συμπληρωμάτων. Η τελευταία δεν επιβαρύνει ούτε καν οικονομικά όπως τα συμπληρώματα. Επίσης, οι τροφές είναι πλήρης πηγή όλων των θρεπτικών συστατικών σε σχέση με τα απλά συμπληρώματα, των οποίων η απορρόφηση είναι περιορισμένη. Αυτό γιατί μιλάμε για φυτικά συμπληρώματα τα οποία δεν επιβαρύνουν το συκώτι, ιδιαίτερα στην περίπτωση πρόσληψης φαρμάκων. Μια ισορροπημένη διατροφή προάγει την διατήρηση υγιούς βάρους, δυνατών οστών και έτσι την αποφυγή ή περιορισμό της οστεοπόρωσης. Πρόκειται για διατροφή που αφορά τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες.

Τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά και οι πλουσιότερες πηγές αυτών είναι:

Ασβέστιο

Γάλα, αγκινάρες, γαρίδες, γλώσσα, ελιές, λάχανo, μπακαλιάρος, παξιμάδι, πορτοκάλι, ρεβίθια, σουσάμι, φασόλια, ψωμί, γιαούρτι, ακτινίδια, μπάμιες, μαϊντανός, σαρδέλλες, σπανάκι, φασολάκια, μπρόκολο, μαρούλι, συκώτι, βοδινό, κοτόπουλο, αυγό, βρούβες. Η καλύτερη απορρόφησή του γίνεται το βράδυ.

Μαγνήσιο

Γάλα, κοτόπουλο, μπακαλιάρος, σαρδέλλες, ψωμί, πράσινα λαχανικά, δημητριακά, καλαμπόκι, φασόλια, θαλασσινά, μαϊντανός, καρότα, σπανάκι, λεμόνι , ντομάτα, μαρούλι, καρπούζι

Βιταμίνη D

Βούτυρο, γάλα, τυρί,  συκώτι, ρέγκα, τόνος,  σαρδέλες, δημητριακά, φρούτα, λινέλαιο

Βιταμίνη C

Αρακάς, κουνουπίδι, μπάμιες, μπρόκολο, ντομάτα, ραδίκια, ραπανάκια, σπανάκι, λεμόνι, πορτοκάλι. Όχι υπερβολή στο πορτοκάλι.

Βόριο

Φρούτα, φυλλώδη λαχανικά, ξηροί καρποί, όσπρια, κρασί, μπύρα

Β6

Συκώτι,  φακές,  κοτόπουλο, δημητριακά, σπανάκι, μπανάνα, ψωμί πιτυρούχο, ρύζι, καλαμπόκι, ψάρι, σιτάρι

Β9

Δημητριακά, μαύρο ψωμί, πατάτες, αρακάς, μπρόκολο, μαρούλι, πορτοκάλι, μαύρα φασόλια, ρεβίθια, αυγό, κοτόπουλο, συκώτι, τσένταρ

Β12

Μυώδη κρέατα, ψάρια , αυγά , τυρί , κοτόπουλο, γαλακτοκομικά,  δημητριακά, όσπρια, λαχανικά, φρούτα

Βιταμίνη Κ

Μπρόκολο, λάχανο, σπανάκι, μαρούλι, συκώτι, τυρί, βούτυρο, αυγό, αρακάς, γάλα, καλαμπόκι, ψωμί, πατάτες, καρότα, ντομάτα, πορτοκάλι, ροδόκινο, μήλο

 

Απαιτούμενη Ποσότητα Πρόσληψης

Ασβέστιο

Μαγνήσιο

Βιταμ.

D

Βιταμ.

C

Βόριο

Β6

Β9>

Β12

Βιταμ.

Κ

Ανδρες

         

 

     

19-51

1000mg

350mg

5μg

60mg

1mg

2.2mg

400mg

3mg

70-80μg

51+

1200mg

 

10-15μg

 

 

       

Γυναίκες

 

       

 

     

19-51

<1000mg

280mg

5μg

60mg

1mg

2mg

400mg

3mg

60-65μg

>51+

1200mg

 

10-15μg

   

 

     

Κύηση

+ 400mg

 

+5μg

+20mg

 

+0.6mg

 

+1mg

65μg

Θηλασμός

+400mg

 

+ 5μg

+40 mg

>

+0.5mg

 

+1mg

65μg

 

Οι απαραίτητες ποσότητες τροφών που καλύπτουν τις παραπάνω ανάγκες είναι:

  • Για 1200mg ασβεστίου χρειάζονται για παράδειγμα ένα ποτήρι γάλα (1-2%)+ ½ φλιτζάνι δημητριακά ολικής άλεσης+ 10γρ. σουσάμι και 100γρ. σαρδέλλες+ ένα φλιτζάνι μπρόκολο.
  • Για 300mg μαγνησίου χρειάζονται για παράδειγμα ένα ποτήρι γάλα (1-2%)+ ½ φλιτζάνι δημητριακά ολικής άλεσης+ 10γρ. σουσάμι και 100γρ. σαρδέλλες+ ένα φλιτζάνι μπρόκολο και 100γρ. κάσιους.
  • Για 10μg βιταμίνης D χρειάζονται ένα ποτήρι γάλα (1-2%)+ ½ φλιτζάνι δημητριακά ολικής άλεσης+ 10γρ. σουσάμι + ένα φλιτζάνι μπρόκολο αλλά 200γρ. σαρδέλλες ή άσχετα με αυτά ένα κουταλάκι του γλυκού μουρουνέλαιο.
  • Για 60mg βιταμίνη C αρκεί ½ φλιτζάνι μπρόκολο.
  • Για 1mg Βόριο αρκεί η πρόσληψη φτούτων, λαχανικών και ξηρών καρπών.
  • Για 2mg βιταμίνης Β6 αρκούν ένα κομμάτι σολομό και μια πατάτα.
  • Για 400mg βιταμίνης Β9 απαιτούνται για παράδειγμα ½ φλιτζάνι δημητριακά ολικής άλεσης+ ένα φλιτζάνι μπρόκολο+ ένα φλιτζάνι φασόλια μαυρομάτικα.
  • Για 3mg βιταμίνης Β12 αρκεί 150γρ. ψάρι.
  • Για 70μg βιταμίνης Κ αρκεί ½ φλιτζάνι μπρόκολο.

Συμπερασματικά όλων των παραπάνω για την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης πρέπει:

  • Να διατηρείται το ιδανικό βάρος.
  • Να ακολουθείται διατροφή πλούσια στα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που προαναφέρθηκαν. Εδώ πρέπει να σημειωθεί οτι πρέπει να καταναλώνονται γαλακτοκομικά με χαμηλά λιπαρά, αλλά όχι 0%, όχι μόνο για την αποφυγή εναποθήκευσης λίπους στο σώμα τόσο και για την παρουσία της βιταμίνης D που είναι λιποδυτή. Έπειτα χρειάζονται όλα τα φρούτα και τα λαχανικά εκτός από το σπανάκι, ντομάτα, χόρτα, παντζάρια των οποίων η λήψη πρέπει να είναι περιορισμένη. Να καταναλώνονται όσπρια, ξηροί καρποί και δημητριακά ολικής άλεσης. Τέλος, να προστεθεί ένα κουταλάκι του γλυκού μουρουνέλαιο καθημερινά.
  • Συστήνονται επίσης φλαβανοειδή που περιέχονται στα κεράσια, δαμάσκηνα, βατόμουρα, μαύρα σταφύλια.
  • Να αποφεύγονται τροφές όπως ο καφές, αλκοόλ, αλάτι και όλες όσες εμποδίζουν την απορρόφηση του ασβεστίου.
  • Να μην γίνεται υπερβολική πρόσληψη πρωτεΐνης, 0.8γρ/κιλό βάρους αρκεί δηλαδή για παράδειγμα για ένα άτομο 70 κιλών= 56γρ. πρωτεΐνης=ένα ποτήρι γάλα+ 120γρ. ψάρι+ ένα φλιτζάνι μπρόκολο.
  • Να λαμβάνεται το ασβέστιο πριν τον βραδινό ύπνο.
  • Να γίνεται τακτικά άσκηση.
  • Να αποφεύγεται το κάπνισμα



 

 

 

 

 

Ένα από τα βασικότερα προβλήματα της πέψης που συναντάται κυρίως σε ενήλικες είναι η δυσπεψία. Τα συνήθη συμπτώματα της είναι το φούσκωμα, το βάρος και ο πόνος στο στομάχι, η ναυτία, οι ξινίλες, τα ρεψίματα, η διάρροια, ο πονοκέφαλος, η αδυναμία, οι καούρες και η ατονία.

ΑΙΤΙΕΣ: Oι κακές διατροφικές συνήθειες και οι υπερβολές στην ποσότητα κατανάλωσης τροφών. 

Μερικοί από τους λόγους που μπορούν να μας οδηγήσουν στη δυσπεψία είναι οι ακόλουθοι:

  1. Συχνά γεύματα χωρίς να υπάρχει η κατάλληλη χρονική απόσταση μεταξύ τους.
  2. Η υπερβολική κατανάλωση, καφέ, τσαγιού και αλκοόλ.
  3. Υπερβολικό κάπνισμα και έλλειψη ύπνου.
  4. Στρες, νευρικότητα και κατάθλιψη.
  5. Υπερβολική κατανάλωση τηγανιτών, γλυκών, πικάντικων και καυτερών τροφών.
  6. Υπερβολική κατανάλωση αντιβιοτικών, παυσίπονων και στεροειδών.
  7. Υπερβολική κατανάλωση έτοιμου φαγητού τύπου φάστ φούντ.
  8. Το να τρώμε πάρα πολύ γρήγορα.
  9. Το να τρώμε όταν κινούμαστε ή όταν περπατάμε.
  10. Το να τρώμε σε περιβάλλον με θόρυβο.

Η δυσπεψία καλό θα ήταν να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα γιατί μπορεί να αποτελέσει προπομπό άλλων σοβαρότερων παθήσεων όπως το πεπτικό έλκος, ο καρκίνος στο στομάχι και η παγκρεατίτιδα.

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

  1. Πολλά και μικρά γεύματα σε χρονική απόσταση 3-4 ωρών μεταξύ τους.
  2. Αποφυγή τηγανιτών, βαριών σαλτσών, γλυκών, καφέ, αλκοόλ, τσαγιού και έτοιμων βιομηχανοποιημένων τροφών (όπως οι  κονσέρβες και το γρήγορο φαγητό).
  3. Να μην τρώτε πολύ γρήγορα ή πολύ αργά.
  4. Να μην μιλάτε ή περπατάτε όταν τρώτε.
  5. Να μασάτε καλά και να τρώτε με ήρεμη διάθεση.
  6. Να κοιμόσαστε τουλάχιστον 7 ώρες την ημέρα.
  7. Δοκιμάστε την χρήση αφεψημάτων όπως το χαμομήλι και το φασκόμηλο για την εξομάλυνση της στομαχικής διαταραχής.

Κολύμβηση

Video

O Δρόμος για την Θεραπεία αποτελεί το site στον χώρο της υγείας, που απευθύνεται σε ασθενείς, ενημερώνοντάς τους για θέματα κλασικής ιατρικής αλλά και εναλλακτικών θεραπειών.

Η ιστοσελίδα περιέχει πληροφορίες και άρθρα, με σκοπό την ενημέρωση και μόνο. Στην περίπτωση που θέλετε να εφαρμόσετε μία θεραπεία που αναγράφεται στο dromostherapeia.gr, επιβάλλεται να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. Η πληροφόρηση που δίνεται εδώ δεν είναι, δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σαν βάση για διάγνωση ή επιλογή θεραπείας.
Ο dromostherapeia.gr δεν φέρει καμία ευθύνη για τυχόν λάθη ή παραλείψεις ή οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει που να έχει σχέση με υλικό που περιλαμβάνεται σ’ αυτήν.